Jump to content

Archived

This topic is now archived and is closed to further replies.

Diego-Bremen

Σαν σήμερα...

Recommended Posts

[center][color="#FF8C00"][size="5"][b]Σαν σήμερα[/b][/size][/color][/center]


[center][img]http://www.chemist.gr/wp-content/uploads/2013/01/san-shmera.jpg[/img][/center]

[list]

[*]Σε αυτό το τόπικ θα αναρτώνται ιστορικά γεγονότα του παρελθόντος.
[/list]

Share this post


Link to post
[IMG]http://i.minus.com/jhgsPoypouVsl.png[/IMG]

[center][color="#FF8C00"][size="5"][b]Ευρωμπάσκετ 1987: 26 χρόνια μετά[/b][/size][/color][/center]

[center][img]http://www.zougla.gr/assets/images/400x300/49063.jpg[/img][/center]

[list]

[*]Ας γυρίσουμε λοιπόν, πίσω το χρόνο και ας θυμηθούμε την πορεία της Εθνικής ομάδας, άγνωστες και γνωστές πτυχές για τη διοργάνωση, αλλά και ενδιαφέροντες αριθμούς.
[/list]

[b]1.[/b] Καλοκαίρι 1987 λοιπόν... Το δωδεκαήμερο 3-14 Ιουνίου εκείνης χρονιάς, η θερμοκρασία χτύπησε κόκκινο. Υψηλές θερμοκρασίες και υγρασία σε πολύ υψηλά επίπεδα, που δημιουργούσαν έναν αποπνικτικό συνδυασμό. Κι όμως ο κόσμος στο πόδι. Όντως στην αρχή διστακτικός αλλά στη συνέχεια ιδιαίτερα εκδηλωτικός και περήφανος για τις ιδιαίτερες στιγμές που του πρόσφεραν ο Κώστας Πολίτης και οι παίκτες του.

[center][img]http://www.sport24.gr/Basket/article1104428.ece/BINARY/w460/foto3.jpg[/img][/center]

[b]2. [/b]Το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1987 ήταν η πρώτη μεγάλη διοργάνωση μπάσκετ που ανατέθηκε μέχρι τότε στη χώρα μας. Μάλιστα, για πρώτη φορά την ιστορία του θεσμού μόνο μία πόλη και ένα γήπεδο -το ΣΕΦ δηλαδή- φιλοξένησε τους αγώνες ολόκληρης της διοργάνωσης, δηλαδή 46 παιχνίδια!

[b]
3 .[/b] Οι ελπίδες για μία καλή πορεία στους αγώνες είχαν περιοριστεί αρκετά με την κλήρωση της Εθνικής ομάδας στον δυσκολότερο δυνατό όμιλο. Κι εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι οι προσπάθειες που έγιναν τότε για να αλλάξει όμιλο η Εθνική μας έπεσαν στο κενό, προς απογοήτευση πολλών. Το επιχείρημα της οικονομικής αποτυχίας των αγώνων δεν λήφθηκε ποτέ σοβαρά υπόψιν από τη FIBA και έτσι η Ελλάδα τέθηκε αντιμέτωπη με τα μεγαθήρια του ευρωπαϊκού μπάσκετ που είχαν στις τάξεις τους παίκτες-θρύλους.

[b]4.[/b] Σοβιετική Ένωση, Γιουγκοσλαβία, Ισπανία, αλλά και Γαλλία, Ρουμανία τέθηκαν στο δρόμο της Εθνικής Ελλάδας, σε μία προσπάθεια να προκριθεί τουλάχιστον στα προημιτελικά της διοργάνωσης. Αυτός ήταν ο πρωταρχικός στόχος για τους Έλληνες παίκτες που αφενός είχαν άγριες διαθέσεις, αφετέρου όμως ήξεραν πως το έργο τους μόνο εύκολο δεν ήταν.

[b]
5.[/b] Στις 3 Ιουνίου λοιπόν, είχαμε την έναρξη των αγώνων και έναν εντυπωσιακό ξεκίνημα τόσο για την Εθνική ομάδα, όσο και για τον Νίκο Γκάλη. Η Ελλάδα διέσυρε με σκορ 109-77 την Ρουμανία με 44 (!) πόντους του Γκάλη που ήταν "καυτός"

[b]6.[/b] Την δεύτερη ημέρα, το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα είχε κάνει ήδη την υπέρβασή του. Νίκησε για πρώτη την Γιουγκοσλαβία μετά από το 1953, όταν σε παιχνίδι φιλικού χαρακτήρα είχε επικρατήσει με 65-59. Η νίκη με σκορ 84-78 και τον Γκάλη (44π.) να πετυχαίνει ακριβώς τους ίδιους πόντους με το ματς της πρεμιέρας, έστρεψαν τα φώτα της δημοσιότητας στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα.

[b]7.[/b] Από εκείνο το σημείο κι έπειτα ο κόσμος αφυπνίστηκε αλλά και θορυβήθηκε. Κατάλαβε ότι γινόταν μία σοβαρή προσπάθεια στο ΣΕΦ κι έπαψε να είναι απών από το ΣΕΦ. Έκτοτε κατέκλυσε το φαληρικό στάδιο κι έγινε ο έκτος παίκτης της ελληνική ομάδας, προσφέροντάς της μία άνευ προηγουμένου στήριξη.

[center][img]http://www.sport24.gr/Basket/article1104438.ece/BINARY/w460/foto8.jpg[/img][/center]

[b]8.[/b] Η απότομη προσγείωση για τους Έλληνες παίκτες ήρθε στις 5/6/87 όταν η Εθνική τέθηκε αντιμέτωπη με την Ισπανία. Η ομάδα των Χιμένεθ, Σαν Επιφάνιο, Βιγιακάμπα, Μοντέρο, Μαρτίνεθ (και πολλών άλλων μεγάλων παικτών) νίκησε με 106-89 την Ελλάδα, που έδειχνε να μην έχει ξεπεράσει την απώλεια του Νίκου Φιλίππου.

[b]9.[/b] Πάντως, ο τραυματισμός του Νίκου Φιλίππου μόλις στο δεύτερο ματς της διοργάνωσης, φάνηκε να συσπειρώνει την ομάδα, η οποία έδειξε τεράστια ψυχικά αποθέματα, προκειμένου να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις της έχοντας χάσει ένα από τα βασικά της όπλα. Το βαρύ διάστρεμμα που υπέστη ο Έλληνας πάουερ φόργουορντ και μετέπειτα μάνατζερ της Εθνικής δεν του επέτρεψε να αγωνιστεί ξανά μέχρι το τέλος του τουρνουά.

[b]10.[/b] Επόμενος αντίπαλος για την Εθνική ήταν η Σοβιετική Ένωση, με τον Κώστα Πολίτη να έχει προετοιμάσει καλά τους παίκτες του. Πάντως, η ήττα με 69-66 δεν αποφεύχθηκε κυρίως λόγω του Τσεχοσλοβάκου διαιτητή Κοτλέμπα, ο οποίος σφύριξε αλλοπρόσαλλα και υποχρέωσε το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα στη δεύτερη ήττα του.

[center][img]http://www.sport24.gr/Basket/article1104426.ece/BINARY/w460/dioskouroi.jpg[/img][/center]

[b]11.[/b] Από εκεί και πέρα τα πράγματα ήταν απλά. Η Εθνική ή θα νικούσε τη Γαλλία στο πέμπτο και τελευταίο ματς της α' φάσης της διοργάνωσης και θα προκρίνονταν στην επόμενη φάση ή θα έχανε το ματς και θα πετούσε στα σκουπίδια δύο μεγάλες νίκες (όπως ήταν αυτές με αντίπαλο τη Ρουμανία και τη Γιουγκοσλαβία).

[b]12.[/b] Στο ματς με αντίπαλο τους "τρικολόρ" ο Παναγιώτης Γιαννάκης απέδειξε ότι είναι ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές τελειώνοντας τελικά το παιχνίδι με 10 πόντους, 10 ριμπάουντ, 3 ασίστ και 3 κλεψίματα. Τελικά, η Ελλάδα νίκησε πολύ εύκολα με σκορ 82-69 τη φιλόδοξη Γαλλία. Πάντως, ο προπονητής των "τρικολόρ" Ζαν Γκαλ μετά το τέλος του αγώνα δικαιολόγησε την ήττα λέγοντας: "[i]Ο κόσμος της Ελλάδας ανασταίνει ακόμα και νεκρούς[/i]".

[b]13.[/b] Κι αισίως φτάσαμε στα προημιτελικά... Αντίπαλος της Ελλάδας ήταν η Ιταλία των Μανίφικο, Μπρουναμόντι, Κόστα, Μοντέκι, Καρέρα κ.α. Οι διεθνείς όμως μπήκαν αποφασισμένοι στο παρκέ για να κατακτήσουν το πολυπόθητο εισιτήριο για τους "4". Και τα κατάφεραν (90-78) αποδίδοντας όμορφο κατά διαστήματα μπάσκετ, στέλνοντας στο καναβάτσο τη "σκουάντρα ατζούρα". Εκείνη ήταν η πρώτη νίκη του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος, που μέχρι τότε μετρούσε 17 ήττες σε ισάριθμα ματς από την Ιταλία!

[b]14.[/b] Ο κόσμος αποθέωσε τους παίκτες του Κώστα Πολίτη, αναγνωρίζοντας την υπερπροσπάθεια που είχαν καταβάλει. Από τον πιο απλό φίλαθλο του μπάσκετ που έβλεπε τα ματς από την τηλεόρασή του μέχρι τον Γιώργο Βασιλακόπουλο, κανείς δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι οι πανηγυρισμοί θα συνεχίζονταν!

[center][img]http://www.sport24.gr/Basket/article1104432.ece/BINARY/w460/foto4.jpg[/img][/center]

[b]
15.[/b] Την Παρασκευή 12/6 η Εθνική έκανε αυτό που για πολλούς έμοιαζε με άθλο. Νίκησε για δεύτερη φορά μέσα σε διάστημα λίγων ημερών τη θρυλική Γιουγκοσλαβία, γεγονός που από μόνο του αποτελούσε μεγάλη επιτυχία. Φανταστείτε δε ότι η νίκη με σκορ 81-77 χάρισε και την πρόκριση στον μεγάλο τελικό της διοργάνωσης. Το τελευταίο σφύριγμα της λήξης βρήκε όλα τα μέλη της ομάδας να γίνονται ένα κουβάρι και να πανηγυρίζουν έξαλλα. Ακόμα και ο ευρωπαϊκός Τύπος της εποχής που πριν τον αγώνα στοιχημάτιζε υπέρ της Γιουγκοσλαβίας την επόμενη μέρα αναδιπλώθηκε και υποκλίθηκε στην ανωτερότητα της Εθνικής.

[b]16.[/b] Αλήθεια σε εκείνο το ματς μήπως θυμάστε ποιος έκανε τη διαφορά και έστειλε την ομάδα στον τελικό; Μπορεί η κλάση του Φάνη Χριστοδούλου να ήταν εκείνη που "μίλησε", ωστόσο ήταν ο χαρισματικός Λιβέρης Ανδρίτσος προερχόμενος από τον πάγκο ευστόχησε σε καθοριστικά καλάθια και τελείωσε το ματς με 8 πόντους και 6 ριμπάουντ, όντας ο κρυφός άσος στο μανίκι του Πολίτη.

[b]17.[/b] Το ραντεβού με το πάνθεον του ευρωπαϊκού αθλητισμού είχε δοθεί για τις 14 Ιουνίου του 1987. Όλη η χώρα βρισκόταν στο πόδι. Τα πάντα είχαν παραλύσει και όσοι άτυχοι δεν είχαν εξασφαλίσει ένα εισιτήριο για τον τελικό, μαζεύονταν σε σπίτια συγγενών και φίλων για να παρακολουθήσουν τον τελικό από την τηλεόραση.

[b]18.[/b] Το ματς όσο έφτανε προς την ολοκλήρωσή του γινόταν ολοένα και πιο συγκλονιστικό. Η Ελλάδα είχε χάσει τη διαφορά των 16 πόντων που είχε πάρει (35-19) και πλέον όλα κρέμονταν από μια κλωστή. Όλα έδειχναν ότι θα κρίνονταν στις λεπτομέρειες. Κι έτσι έγινε... Στα 10'' πριν τη λήξη ο Ιωάννου επιχείρησε μπάσιμο, αστόχησε και ως από μηχανής Θεός ο Αργύρης Καμπούρης πήρε το ριμπάουντ με το σκορ ισόπαλο (101-101).

[b]19.[/b] Οι βολές που ακολούθησαν και μπήκαν από τα χέρια του άλλοτε οικοδόμου είναι οι πιο θρυλικές και πολυσυζητημένες βολές στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ. Ο Καμπούρης ήταν ψύχραιμος, ευστόχησε και στις δύο και η Εθνική μπάσκετ γίνεται δικαίως η "επίσημη αγαπημένη", έχοντας κατακτήσει πανάξια τον τίτλο της Πρωταθλήτριας Ευρώπης για το 1987.

[center][img]http://www.sport24.gr/Basket/article1104427.ece/BINARY/w460/galkampouris.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/Basket/article1104433.ece/BINARY/w460/foto5.jpg[/img][/center]

[b]20.[/b] Είναι χαρακτηριστικό ότι πολλοί δεν άντεξαν να δουν την κατάληξη των βολών του Καμπούρη! Ανάμεσα σε αυτούς και ο Νίκος Φιλίππου ο οποίος πάντως αρκετά χρόνια μετά τον θρίαμβο του 1987 έβγαλε... τρελούς όλους όσοι τον είχαν δει είτε μέσω της τηλεόρασης, είτε επειδή βρίσκονταν μέσα στο γήπεδο, να έχει γυρίσει προς την εξέδρα. Πως δικαιολογήθηκε; Τόνισε μεταξύ σοβαρού και αστείου ότι η κάμερα έγραφε από ανάποδη γωνία!

[center][img]http://www.sport24.gr/Basket/article1104434.ece/BINARY/w460/foto6.jpg[/img][/center]

[b]21.[/b] Όλος ο πολιτικός κόσμος βρέθηκε στο πλευρό της Εθνικής μπάσκετ, όπως συμβαίνει άλλωστε σε ανάλογες περιπτώσεις. Η Μελίνα Μερκούρη πάντως ήταν από το ξεκίνημα στο πλευρό των παικτών του Κώστα Πολίτη ζώντας από την αρχή και βήμα βήμα την πορεία προς την κορυφή.

[center][img]http://www.sport24.gr/Basket/article1104437.ece/BINARY/w460/foto7.jpg[/img][/center]

[b]22.[/b] Τη μασκότ του Ευρωμπάσκετ του 1987 όλοι την θυμούνται. Ο συμπαθής Πελαργός στάθηκε γούρικος για τους Έλληνες και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τον Σύνδεσμο φιλάθλων της Εθνικής. Ποιος όμως θυμάται ότι το όνομα του ήταν Ολύμπιος;

[b]23.[/b] Η Γιουγκοσλαβία πέτυχε 128 πόντους στον προημιτελικό με την Πολωνία. Αυτή η επιθετική συγκομιδή είναι η δεύτερη καλύτερη που έχει επιτευχθεί ποτέ σε Ευρωμπάσκετ. Μάλιστα, το ματς των "γιούγκων" με τους Σοβιετικούς της 5ης Ιουνίου του 1987 ήταν το τελευταίο που έδωσαν οι δύο θρυλικές ομάδες σε Ευρωμπάσκετ.

[b]24.[/b] Πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης και φυσικά πρώτος σκόρερ ήταν ο αξεπέραστος Νίκος Γκάλης ο οποίος έκανε πράματα και θάματα στο παρκέ, προκαλώντας τον θαυμασμό. Είναι χαρακτηριστικό ότι τελείωσε τη διοργάνωση με 37 πόντους κατά μέσο όρο! Δεύτερος ο αείμνηστος Ντράζεν Πέτροβιτς με 22,7 πόντους ανά παιχνίδι.

[center][yt]nFqxgnaR5n8[/yt]

[yt]wiEbBEhfVCY[/yt]

[yt]otZ3QQusywU[/yt][/center]

Πηγή: sport24.gr & youtube

Share this post


Link to post
[img]http://i56.tinypic.com/2432t86.png[/img]

[indent][indent][color="#FF8C00"][size="5"][b]Η ομάδα του αιώνα (video)[/b][/size][/color][/indent][/indent]

[color="#FFFF00"][b][list]

[*][font="Century Gothic"]Στις 21 Ιουνίου 1970, η τελειότερη εθνική ομάδα όλων των εποχών ανέβηκε στον θρόνο της.
[/font]
[/list][/b][/color]

[img]http://www.sportday.gr/images/668/1371807138_216.jpg[/img]

[list]

[*]Οι 110.000 φίλαθλοι που κατέκλυσαν τις εξέδρες του [b]«Αζτέκα»[/b] [color="#FF0000"][b]σαν σήμερα, πριν από 43 χρόνια[/b][/color], ήταν ευλογημένοι. Είχαν την τύχη να δουν την τελευταία και πιο λαμπρή παράσταση της [color="#FFFF00"][b]μεγάλης Βραζιλίας του Πελέ[/b][/color], του [color="#FFFF00"]Τοστάο[/color], του [color="#FFFF00"]Ζαϊρζίνιο[/color] και των άλλων μεγάλων άσων. [color="#FF00FF"][b]Της ομάδας του αιώνα, όπως την έχουν χαρακτηρίσει οι ειδικοί.[/b][/color]

[/list]
[list]

[*] Η[b] Ιταλία[/b] αποδείχθηκε αξιόμαχος αντίπαλος στον τελικό μέχρι τα μισά του δευτέρου ημιχρόνου. Έχοντας απαντήσει με τον [b]Μπονινσένια[/b] στο γρήγορο γκολ του Πελέ, η [b]«Σκουάντρα Ατζούρα»[/b] κρατούσε το 1-1 και περίμενε μήπως και της δινόταν η ευκαιρία να ξαναχτυπήσει σε κάποια αντεπίθεση. Στο 66', όμως, ήρθε το γκολ για τη Βραζιλία με ένα ευθύβολο σουτ από τον Ζέρσον, τον πιο αδικημένο άσο αυτής της μυθικής ομάδας. και η συνέχεια ήταν καταγιστική.

[/list]
[list]

[*] Ο [b]Ζαϊρζίνιο[/b] θύμισε... οδοστρωτήρα στη φάση του τρίτου γκολ, αλλά στην ιστορία έμεινε πιο πολύ τέταρτο, το οποίο σημειώθηκε τέσσερα λεπτά πριν τη λήξη. Πάλι ο Ζαϊρζίνιο πάσαρε παράλληλα με τη γραμμή της περιοχής στον [b]Πελέ.[/b] Ο [b]«βασιλιάς»[/b], ήρεμος, πάσαρε δεξιά του χωρίς να βλέπει και ο επερχόμενος Κάρλος Αλμπέρτο έγραψε με βολίδα το [color="#FF00FF"][u]τελικό 4-1[/u][/color]. «Τον άκουσα να έρχεται», εξήγησε ο Πελέ, για αυτήν την απλή του ενέργεια που έμεινε στην ιστορία.

[/list]
[list]

[*] Η [color="#FFFF00"][b]Βραζιλία[/b][/color] ήταν παγκόσμια πρωταθλήτρια για [b]τρίτη φορά[/b] στην ιστορία της και το [b][color="#FFFF00"]ολόχρυσο τρόπαιο «Ζιλ Ριμέ»[/color][/b] θα έμενε για πάντα στα χέρια της (μέχρι που κλάπηκε το 1983 και δεν ξαναβρέθηκε ποτέ). Ιστορία έγραψε και ο [b]Μάριο Ζαγκάλο[/b], ο οποίος έγινε ο πρώτος άνθρωπος που κατέκτησε το Μουντιάλ και ως παίκτης και ως προπονητής.

[/list]

[color="#FF00FF"][u][b] Βραζιλία - Ιταλία 4-1[/b][/u][/color]
(19' Πελέ, 66' Ζέρσον, 71' Ζαϊρζίνιο, 86' Κάρλος Αλμπέρτο - 37' Μπονινσένια)

[color="#FFFF00"][b] Βραζιλία (Μάριο Ζαγκάλο):[/b][/color] Φέλιξ, Κάρλος Αλμπέρτο, Εβεράλντο, Μπρίτο, Πιάτσα, Κλοντοάλντο, Ζέρσον, Ζαϊρζίνιο, Τοστάο, Πελέ, Ριβελίνο.

[color="#0000FF"][b] Ιταλία (Φερούτσιο Βαλκαρέτζι): [/b][/color]Αλμπερτόζι, Μπούρνιτς, Φακέτι, Τσέρα, Ροζάτο, Μπερτίνι (75' Ιουλιάνο), Ντε Σίστι, Ρίβα, Ντομενγκίνι, Ματσόλα, Μπονινσένια (84' Ριβέρα).

[indent][indent][yt]KOB8MHeo-qs[/yt][/indent][/indent]


[size="1"]Του Ευάνθη Γκόγκουλη[/size]
[color="#FF00FF"]Πηγη:sportday.gr[/color]

Share this post


Link to post
[color="#FFA500"][center][size="5"][u][b]Όταν το Μπερναμπέου χειροκρότησε τον Ντιέγο... (vid)[/b][/u][/size][/center][/color]

[center][img]http://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/article_full_610x343/public/article/2013-06/diego.jpg?itok=6tJSfzYy[/img][/center]

[b]Τριάντα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από εκείνο το τέρμα του [color="#FFFF00"]Ντιέγο Μαραντόνα[/color] επί της Ρεάλ Μαδρίτης, για το οποίο χειροκροτήθηκε μέσα στο Μπερναμπέου. [/b]

Το παιχνίδι εκείνο στις [color="#FFFFFF"]26 Ιουνίου του 1983[/color] μεταξύ της [color="#FFFFFF"][b]Ρεάλ Μαδρίτης[/b][/color] και της [color="#0000FF"][b]Μπαρτσελόνα[/b][/color] ήταν για τη διοργάνωση του Copa de la Liga, του Λιγκ Καπ Ισπανίας δηλαδή, μια διοργάνωση που διήρκεσε μόλις για τέσσερα χρόνια.

Η Μπαρτσελόνα κατέκτησε εκείνη τη χρονιά τον συγκεκριμένο τίτλο, ο οποίος παιζόταν σε διπλά ματς, με ισοπαλία 2-2 στη Μαδρίτη και νίκη με 2-1 στη Βαρκελώνη.

Στο παιχνίδι του Μπερναμπέου ο μάγος Ντιέγο Μαραντόνα σκόραρε με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα ένα όμορφο τέρμα στην αντεπίθεση κάνοντας τους οπαδούς της Ρεάλ Μαδρίτης να υποκληθούν και να τον χειροκροτήσουν...

[center][yt]lBCxyo1SiLs&feature[/yt][/center]

[color="#FFFF00"]Πηγή:[/color] [url="http://www.gazzetta.gr/football/article/518927/otan-mpernampeoy-heirokrotise-ton-ntiego-vid"]gazzetta.gr[/url]

Share this post


Link to post
[color="#FFFF00"][size="5"][center][u][b]Παγκόσμιο Κύπελλο 1958 (Σουηδία)
[/b][/u][/center][/size][/color]
[b]Σαν σήμερα το 1958 διεξήχθη ο τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1958 στη Σουηδία. Ας κανουμε μια ιστορικη αναδρομή...

[center][img]http://upload.wikimedia.org/wikipedia/el/b/bb/WorldCup1958logo.jpg[/img] [img]http://images.teamtalk.com/10/01/496x259/Brazil-Sweden-World-Cup-Final-1958-Sweden_2406165.jpg[/img][/center]

[/b]
Βρισκόμαστε στη [color="#FFFF00"]Σουηδία το 1958[/color], όπου ένα 17χρονο παιδί έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα και οδήγησε τη Βραζιλία στην κατάκτηση του τροπαίου. Το όνομά του; [color="#FFFF00"]Πελέ...[/color]
[u][b]
Η διοργάνωση[/b][/u]

Ο Ψυχρός Πόλεμος βρισκόταν στο αποκορύφωμά του και η FIFA, που δεν ήθελε να προκαλέσει με τον τόπο διεξαγωγής του Μουντιάλ, επέλεξε την ουδέτερη Σουηδία. Η "ζωντανή" τηλεοπτική μετάδοση έφερε τις πρώτες μεγάλες εμπορικές συμφωνίες και 56 ομάδες επιχείρησαν να λάβουν μέρος σε αυτήν τη γιορτή. Ανάμεσά τους και η χρυσή ολυμπιονίκης του 1956, η Σοβιετική Ενωση, που αυτήν τη φορά δεν φοβήθηκε να "βουτήξει" στα βαθιά των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων.

Η FIFA προσπάθησε να εξορθολογήσει τη διαδικασία των προκριματικών, χωρίζοντάς τα σε γεωγραφικές ζώνες, με βάσει τις συνομοσπονδίες. Οι πολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή κατέστησαν το Ισραήλ "μαύρο πρόβατο" των προκριματικών, οδηγώντας σε πολλές αποχωρήσεις αραβικών κρατών, αν και το φαινόμενο είχε μειωθεί σε σχέση με προηγούμενες διοργανώσεις. Δεν έλειψαν οι εκπλήξεις, με την Ιταλία να μένει εκτός εξαιτίας της Βόρειας Ιρλανδίας και την Ισπανία να χάνει το ραντεβού για δεύτερη σερί φορά. Οι αποδυναμωμένες Ουγγαρία και Αργεντινή, καθώς και η Αγγλία που (link:229813)λίγους μήνες πριν είχε χάσει τρεις διεθνείς της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ λόγω της αεροπορικής τραγωδίας του Μονάχου(/link), ταξίδεψαν μεν στη Σουηδία, αλλά χωρίς ρεαλιστικά υψηλούς στόχους.

[u][b]Τα στοιχεία της διοργάνωσης[/b][/u]

[b]Ομάδες:[/b] 16

[b]Ημερομηνία:[/b] 08/06/58-29/06/58

[b]Αγώνες:[/b] 35

[b]Γκολ:[/b] 126 (3,6 μ.ό.)

[b]Θεατές:[/b] 905.830 (25.880 μ.ό.)

[b]Νικητής:[/b] Βραζιλία

[b]Φιναλίστ:[/b] Σουηδία

[b]Τρίτος:[/b] Γαλλία

[b]Τέταρτος:[/b] Δυτική Γερμανία

[b]Χρυσό παπούτσι:[/b] Ζιστ Φοντέν (Γαλλία) 13 γκολ

Η κλήρωση που πραγματοποιήθηκε στη Σόλνα της Στοκχόλμης διεξήχθη για πρώτη φορά χωρίς τον "πατέρα" της διοργάνωσης, τον Ζιλ Ριμέ, που είχε "σβήσει" δύο χρόνια νωρίτερα από έλκος στο στομάχι. Το σύστημα διεξαγωγής άλλαξε εκ νέου, αυτή τη φορά προς το καλύτερο, με μοναδικό περιορισμό στον καταρτισμό των τεσσάρων ομίλων, ο κάθε ένας να περιέχει μία ομάδα από τη Μεγάλη Βρετανία, μία από την ανατολική Ευρώπη, μία από την υπόλοιπη Ευρώπη και μία από τη Λατινική Αμερική.

Στον πρώτο όμιλο η Δυτική Γερμανία έκανε περίπατο και την ακολούθησε η Βόρεια Ιρλανδία, η οποία νίκησε στην παράταση του πλέι οφ την ισόβαθμη Τσεχοσλοβακία. Στον δεύτερο όμιλο η Γαλλία και ειδικότερα ο Ζιστ Φοντέν έκαναν το κομμάτι τους, αφήνοντας τη Γιουγκοσλαβία στη δεύτερη θέση, ενώ στον τρίτο όμιλο η Σουηδία προκρίθηκε ως πρωτοπόρος και η Ουαλία την ακολούθησε δίχως... νίκη στον όμιλο, χάρη στο 3-0 του πλέι οφ κόντρα στην Ουγγαρία. Στον τέταρτο όμιλο η Βραζιλία δεν είχε αντίπαλο, αν και έμεινε στη "λευκή" ισοπαλία με την Αγγλία του νεαρού Μπόμπι Τσάρλτον (το πρώτο 0-0 στην ιστορία του Μουντιάλ). Τα "λιοντάρια" έδωσαν αγώνα πλέι οφ κόντρα στη Σοβιετική Ενωση και επέστρεψαν στο Νησί από τη φάση των ομίλων.

Στα προημιτελικά ο Φοντέν συνέχισε στο ίδιο μοτίβο και η Βόρεια Ιρλανδία δεν κατάφερε να τον περιορίσει, η Βραζιλία έβρισκε τη λύση κόντρα στη μαχητική Ουαλία (που έπαιζε χωρίς τον τραυματία ηγέτη της, Τζον Τσαρλς) χάρη σε κάποιον 17χρονο ονόματι Πελέ, το τέρμα του Χέλμουτ Ραν από το πρώτο ημίχρονο ήταν αρκετό για τη Δυτική Γερμανία κόντρα στη Γιουγκοσλαβία, ενώ οι διοργανωτές Σουηδοί έστειλαν ανέλπιστα τον Λεβ Γιασίν και την παρέα του πίσω στη Σοβιετική Ενωση. Η ώρα των ημιτελικών έφερε αντιμέτωπο τον πιο θεαματικό ποδοσφαιριστή, τον Φοντέν των 8 γκολ, απέναντι στην πιο θεαματική ομάδα, τη Βραζιλία. Αποτέλεσμα; ο Φοντέν έφτασε τα 9 τέρματα, αλλά η "σελεσάο", φορώντας μπλε εμφάνιση σε αυτό το τουρνουά, έβαλε πέντε σε αυτό το ματς και προκρίθηκε πανηγυρικά στον τελικό. Στο άλλο ματς, οι Γερμανοί του Ζεπ Χέρμπεργκερ πρόσβλεπαν σε ακόμα μία επαγγελματική νίκη με 1-0 και πήραν το εν λόγω προβάδισμα κόντρα στη Σουηδία με τον Χανς Σάφερ, αλλά δεν κατάφεραν να το διατηρήσουν. Η γρήγορη ισοφάριση των Σουηδών και τα δύο γκολ στο τέλος, έδωσαν την πρόκριση στους γηπεδούχους.

[u][b]Ο τελικός[/b][/u]

Η Βραζιλία έψαχνε εξιλέωση για την ντροπή του 1950 και η Σουηδία ήταν ο κατάλληλος αντίπαλος. Αν και αντιμετώπιζε τη διοργανώτρια, η διαφορά επιπέδου ήταν μεγάλη. Βέβαια, οι Βραζιλιάνοι την είχαν ξαναπάθει με αυτές τις συνθήκες και τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης του γλιστερού αγωνιστικού χώρου (έβρεχε ολόκληρη την προηγούμενη μέρα) του "Ρασούντα" μπροστά σε 50.000 θεατές δεν ήταν τα καλύτερα. Ο αρχηγός Νιλς Λίντχολμ άνοιξε το σκορ για την ομάδα του Αγγλου Τζορτζ Ρέινορ μόλις στο 4ο λεπτό (η πρώτη φορά που η Βραζιλία βρέθηκε να κυνηγάει στο σκορ), αλλά Γκαρίντσα και Βαβά βρίσκονταν σε μεγάλα κέφια. Ο πρώτος μοίραζε και ο δεύτερος εκτελούσε και πολύ σύντομα είχε συμβεί η ανατροπή του σκορ.

Στο 55' είχε έρθει η ώρα του Πελέ να σημειώσει το πρώτο του γκολ στον αγώνα με μία εξαιρετική προσπάθεια. Ο Μάριο Ζαγκάλο, ο μετέπειτα κατακτητής του θεσμού και ως τεχνικός της Βραζιλίας, έβαλε το δικό του "λιθαράκι" και παρά τη μείωση του σκορ από τον Αγκνε Σίμονσον σε 4-2, η "σελεσάο" δεν είχε τίποτα να φοβηθεί όσο είχε τον Πελέ στις τάξεις της. Ο 17χρονος επιθετικός της Σάντος σκόραρε με κεφαλιά και ολοκλήρωσε τον θρίαμβο της Βραζιλίας, που κατέκτησε για πρώτη φορά το πολύτιμο τρόπαιο και μέχρι σήμερα παραμένει η μοναδική χώρα που το έχει πετύχει αυτό μακριά από την Ηπειρό της.

[u][b]Εντεκάδες του τελικού:[/b][/u]

Σουηδία:
GK 1 Κάλε Σβένσον
DF 2 Όρβαρ Μπέργκμαρκ
DF 3 Σβεν Άξμπομ
MF 4 Νιλς Λίντχολμ (Αρχηγός)
MF 6 Σίγκβαρντ Πάρλινγκ
MF 14 Μπένγκτ Γκούσταβσον
MF 15 Ρέινο Μπέργιεσον
FW 7 Κουρτ Χάμριν
FW 8 Γκούναρ Γκρεν
FW 9 Άγκνε Σίμονσον
FW 11 Λέναρτ Σκόγκλουντ

Προπονητής:
Τζορτζ Ρέινορ


Βραζιλία:
GK 3 Ζιλμάρ ντος Σάντος
DF 2 Ζιντεράλντο Μπελίνι (Αρχηγός)
DF 4 Τζάλμα Σάντος
DF 12 Νίλτον Σάντος
DF 15 Ορλάντο Πεσάνια ντε Καρβάλιο
MF 6 Ντίντι
MF 7 Μάριο Ζαγκάλο
MF 11 Γκαρίντσα
MF 19 Ζίτο
FW 10 Πελέ
FW 20 Βαβά

Προπονητής:
Βισέντε Φέολα

[u][b]Ιδανική ενδεκάδα[/b][/u]

Γιασίν (Σοβιετική Ενωση), Τζάλμα Σάντος (Βραζιλία), Ορλάντο (Βραζιλία), Μπελίνι (Βραζιλία), Νίλτον Σάντος (Βραζιλία), Χάμριν (Σουηδία), Κοπά (Γαλλία), Γκαρίντσα (Βραζιλία), Ντιντί (Βραζιλία), Πελέ (Βραζιλία), Φοντέν (Γαλλία)

[u][b]Ξέρετε ότι...[/b][/u]
* Η ταινία "Konspiration 58" ή "KSP58" είναι μία σουηδική παρωδία του 2002, σύμφωνα με το σενάριο της οποίας, το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958 δεν διεξήχθη στην πραγματικότητα, αλλά ήταν μία τηλεοπτική και ραδιοφωνική παραγωγή της αμερικανικής και της σουηδικής TV, της CIA και της FIFA, μέρος του Ψυχρού Πολέμου.

* Η Σοβιετική Ενωση έδωσε μπαράζ προκριματικών κόντρα στην Πολωνία στη Λειψία, επικρατώντας με 2-0 μπροστά σε 100.000 θεατές.

* Η διοργάνωση του 1958 ήταν η μοναδική μέχρι σήμερα που συμμετείχαν όλες οι χώρες της Μεγάλης Βρετανίας, ήτοι η Αγγλία, η Σκοτία, η Βόρεια Ιρλανδία και η Ουαλία.

* Η Κύπρος συμμετείχε για πρώτη φορά σε προκριματική φάση. Τέθηκε στον 3ο προκριματικό όμιλο στην ασιατική/αφρικανική ζώνη, μαζί με την Αίγυπτο, αλλά αποχώρησε από τη διαδικασία κι έτσι στην επόμενη φάση προκρίθηκαν οι "φαραώ".

* Τα κριτήρια επίλυσης των ισοβαθμιών δεν είχαν καθοριστεί, ακόμα και αφότου άρχισε η διοργάνωση. Η FIFA, μάλιστα, έστελνε δελτία Τύπου στα οποία ενημέρωνε ότι θα μετρούσε η διαφορά τερμάτων στον όμιλο σε οποιαδήποτε ισοβαθμία προτού δύο ομάδες καταφύγουν σε πλέι οφ και αργότερα αναίρεσε αυτήν την απόφαση.

* Ο Γκιγέρμο Στάμπιλε που βοήθησε την Αργεντινή να συντρίψει με 6-1 τις ΗΠΑ το 1930, γνώρισε τη συντριβή με το ίδιο σκορ ως τεχνικός της "αλμπιτσελέστε" από τη Γιουγκοσλαβία.

* Ο Σουηδός Γκούναρ Γκρεν έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της χώρας του στις 29 Αυγούστου του 1940, δύο μήνες πριν γεννηθεί ο Πελέ, τον οποίο αντιμετώπισε στον τελικό.

* Κατά τη διάρκεια του τουρνουά, οκτώ παίκτες της Παραγουάης υπέγραψαν για συλλόγους εκτός της χώρας τους.

* Στην αποστολή της εθνικής Βραζιλίας που ταξίδεψε στη Σουηδία συμπεριλαμβανόταν κι ένας ψυχολόγος.

* Ο Γερμανός Ούβε Ζέελερ έκανε ντεμπούτο στο Μουντιάλ του 1958, συμμετέχοντας στα πρώτα 5 από τα 21 σερί ματς στο θεσμό, επίδοση που αποτελεί ρεκόρ μέχρι και σήμερα.

* Στον ημιτελικό της Σουηδίας με τη Δυτική Γερμανία, έξω από τον αγωνιστικό χώρο του "Ούλεβι" χόρευαν μαζορέτες που εξύψωναν το ηθικό θεατών και παικτών...

* Ο Σουηδός Μπενγκτ Γκούσταφσον εντάχθηκε στην αποστολή της ομάδας του τρεις μέρες πριν την πρεμιέρα.

* Για πρώτη φορά η διοργάνωση είχε παγκόσμια τηλεοπτική μετάδοση, με εξαίρεση την ανατολική Ευρώπη, όπου το σήμα ήταν ασύμβατο.

* Οι ποδοσφαιριστές της Σοβιετικής Ενωσης δεν αμείφθηκαν για την παρουσία τους στη διοργάνωση, αφού πήγαν στη Σουηδία ως ερασιτέχνες, ιδιότητα που υποστήριζε σθεναρά το κομουνιστικό καθεστώς.

* Η Βόρεια Ιρλανδία είχε προειδοποιήσει ότι δεν θα αγωνιστεί την Κυριακή, διότι αυτή ήταν ημέρα ανάπαυσης ορισμένη από τον Θεό, αλλά τελικώς αναγκάστηκε να υπαναχωρήσει.

* Οι παίκτες της Βραζιλίας έκαναν γύρο θριάμβου στο "Ρασούντα" κρατώντας μία μεγάλη σημαία της Σουηδίας, μιας και επρόκειτο για την διοργάνωση με τα πλέον φιλικά αισθήματα μεταξύ ομάδων και φιλάθλων.

[u][b]Η έκπληξη[/b][/u]

Οι καλές πορείες των διοργανωτών του Παγκοσμίου Κυπέλλου έτειναν να εξελιχθούν σε συνήθεια, ωστόσο η παρουσία μέχρι τον τελικό μιας ομάδας που δεν είχε (θεωρητικά) τα φόντα να φτάσει σε ένα τόσο προχωρημένο σημείο, σαφώς και προκαλεί έκπληξη. Η εξήγηση, βέβαια, είναι σχετικά απλή, αφού η χρυσή ολυμπιονίκης του 1948 είχε και πάλι στη διάθεσή της τους "Ιταλούς" Γκούναρ Γκρεν και Νιλς Λίντχολμ, έστω και στη "δύση" της καριέρας τους, καθώς και τον νεαρό ακραίο επιθετικό Κουρτ Χάμριν. Η άνεση με την οποία άφησαν πίσω τους τον όμιλο σκόρπισε ενθουσιασμό στους φιλάθλους, αλλά η επόμενη αποστολή ήταν πραγματικά δύσκολη. Η Σοβιετική Ενωση ήταν μία ανερχόμενη αν όχι ήδη καταξιωμένη δύναμη και απέναντι στον Λεβ Γιασίν, ουδείς επιθετικός μπορούσε να θεωρεί σίγουρη την επίτευξη κάποιου τέρματος. Εξάλλου, ορισμένοι παίκτες των Σκανδιναβών είχαν μαζέψει τις βαλίτσες τους για να επιστρέψουν στα σπίτια τους, αφού δεν πίστευαν ότι μπορούν να νικήσουν τους Σοβιετικούς. Δύο τέρματα στο δεύτερο μέρος από τους Χάμριν και Σίμονσον έδωσαν τη λύση για τους Σκανδιναβούς, που προχώρησαν στην επόμενη αποστολή, ακόμα πιο δύσκολη. Η παγκόσμια πρωταθλήτρια Δυτική Γερμανία σαφώς και είχε προβάδισμα για την πρόκριση, πόσω μάλλον από τη στιγμή που βρέθηκε μπροστά στο σκορ με τον Χανς Σάφερ. Ο Λέναρτ Σκόγκλουντ απάντησε σχεδόν αμέσως και σε συνδυασμό με την αποβολή του Εριχ Γιουσκόβιακ (η πρώτη κόκκινη σε Γερμανό στην ιστορία του θεσμού) και τον τραυματισμό του αρχηγού Φριτς Βάλτερ, ο δρόμος για τον θρίαμβο είχε ανοίξει. Ο Γκρεν στο 81' και ο Χάμριν στο 88' διαμόρφωσαν το 3-1 και έδωσαν την ιστορική πρόκριση στη Σουηδία. Φυσικά ο τελικός τους έφερε αντιμέτωπους με την ακαταμάχητη Βραζιλία, αλλά ακόμα και το ταξίδι μέχρι την Στοκχόλμη ήταν αρκούντως μαγικό.

[u][b]Η ίντριγκα[/b][/u]

Η FIFA θέσπισε έναν κανονισμό λίγο μετά την έναρξη των προκριματικών, σύμφωνα με τον οποίο καμία ομάδα δεν θα προκρινόταν στα τελικά του Μουντιάλ, χωρίς να δώσει έστω έναν προκριματικό αγώνα. Αυτός ο κανονισμός "έπιασε" το Ισραήλ που πέρασε δύο φάσεις λόγω αποχώρησης των αντιπάλων του και εν τέλει κλήθηκε να αγωνιστεί με την Ουαλία για ένα "εισιτήριο". Οι Ουαλοί είχαν αποκλειστεί, αλλά άδραξαν τη δεύτερη ευκαιρία και εν τέλει προκρίθηκαν στο Μουντιάλ, για πρώτη και τελευταία φορά μέχρι σήμερα. Σημειώνεται ότι το Ισραήλ είχε νικήσει είτε στον αγωνιστικό χώρο είτε στα χαρτιά τα προκριματικά της Αφρικής και της Ασίας (οι αραβικές χώρες αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στα ίδια προκριματικά μαζί με το Ισραήλ) κι έτσι ουσιαστικά οι δύο Ηπειροι στις οποίες αντιστοιχούσε μισή θέση στο Μουντιάλ, δεν εκπροσωπήθηκαν. Η Ινδονησία αρνήθηκε να αγωνιστεί στον προκριματικό όμιλο κόντρα στη Ισραήλ επειδή η FIFA δεν έκανε δεκτό το αίτημά της να διεξαχθεί το παιχνίδι σε ουδέτερο έδαφος, ενώ το μουσουλμανικό Σουδάν αποσύρθηκε από το μπαράζ του νικητή της αφρικανικής ζώνης με τον νικητή της ασιατικής ζώνης για πολιτικούς λόγους.

[u][b]Το γεγονός[/b][/u]

Η κομβική στιγμή για την εξέλιξη του παγκοσμίου ποδοσφαίρου στη μορφή που το γνωρίζουμε σήμερα έφτασε. Το 1938 δεν ήταν έτοιμη, το 1950 δεν το πίστεψε, το 1954 δεν ήταν αρκετά έξυπνη. Το 1958, όμως, είχε ολόκληρο το πακέτο. Οι τηλεοπτικοί δέκτες σπάνιζαν και οι κάμερες δεν χρησιμοποιούνταν για να καλύπτουν ποδοσφαιρικούς αγώνες, με τον ρυθμό που συμβαίνει στη σύγχρονη εποχή. Εάν οι παίκτες εκείνης της εθνικής Βραζιλίας είχαν την ίδια προβολή με τους σημερινούς "αστέρες", θα γινόταν κατανοητή η ποιότητα της αποστολής της "σελεσάο" του 1958. Το 4-2-4 το οποίο εφάρμοσε ο Βισέντε Φέολα, δεν ήταν τυχαίο. Σε αυτό είχε τα κατάλληλα "εξαρτήματα", ποδοσφαιριστές με την απαράμιλλη ποιότητα του Ντιντί στο κέντρο (θεωρούταν ο κορυφαίος παίκτης του κόσμου εκείνη την εποχή), το εκ του αποτελέσματος διαπιστωμένο αστείρευτο ταλέντο των Πελέ και Γκαρίντσα, τον Βαβά να "οργώνει" τις αντίπαλες περιοχές, τους δύο Σάντος, Τζάλμα και Νίλτον, να συνθέτουν δύο από τα καλύτερα δίδυμα ακραίων μπακ όλων των εποχών (από την εποχή του Τζάλμα Σάντος δεν έχει σκοράρει άλλος παίκτης της Βραζιλίας με τον αριθμό 2 στη φανέλα, τον οποίο φέτος φορά ο Μαϊκόν), τον Ζίτο να αποδεικνύεται "λίρα εκατό" στις πιο ανασταλτικές θέσεις του κέντρου και τον Μάριο Ζαγκάλο να διδάσκεται αγωνιζόμενος τα μυστικά της μπάλας. Το στάτους εκείνης της ομάδας ήταν εκτοξευμένο στα ουράνια. Μετά το τέλος του 3ου αγώνα των ομίλων και τη νίκη με 2-0 επί της Σοβιετικής Ενωσης (απίστευτη εμφάνιση του Γκαρίντσα), ο τεχνικός της ΕΣΣΔ, Γκάβριελ Κατσάλιν, δήλωνε πως "δεν έχω ξαναδεί τέτοιο ποδόσφαιρο ποτέ στη ζωή μου". Ο αρχηγός των Σοβιετικών, Ιγκόρ Νέτο, υπερθεμάτισε: "Αυτό δεν είναι ποδόσφαιρο. Θα πρέπει να βρεθεί νέα λέξη για αυτό το πράγμα". Οπως ήταν φυσικό, η Βραζιλία καθήλωσε το κοινό είτε στις εξέδρες, είτε στις τηλεοράσεις και δεν είναι λίγοι οι μάρτυρες αυτής της ομάδας, οι οποίοι κάνουν λόγο για ποιοτική ανωτερότητα ακόμα και από αυτήν του 1970 (φυσικά όχι σε θέαμα, αλλά σε επίπεδο ικανότητας της πλειοψηφίας των παικτών της). Τα θεμέλια είχαν τοποθετηθεί. Πάνω σε αυτές τις στέρεες βάσεις θα χτιζόταν σταδιακά το οικοδόμημα της πιο πετυχημένης εθνικής ομάδας του κόσμου, με τις περισσότερες διακρίσεις και τους καλύτερους παίκτες. Πάνω στην επιτυχία του 1958 γράφτηκε ο θρύλος της Βραζιλίας, ο οποίος διαμόρφωσε και το σύγχρονο γίγνεσθαι του παγκοσμίου ποδοσφαίρου.

[u][b]Το αστέρι
[/b][/u]
Οταν ο Βισέντε Φέολα αποφάσιζε να πάρει στην αποστολή τον 17χρονο Πελέ αντί του "αστεριού" της Κορίνθιανς, Λουιζίνιο, οι αντιδράσεις στη Βραζιλία ήταν πολλές. Σε ένα φιλικό που οργανώθηκε πριν το Μουντιάλ από τους φιλάθλους της Κορίνθιανς μεταξύ της "σελεσάο" και του βραζιλιάνικου συλλόγου, ο Αρι Κλεμέντε τραυμάτισε στο δεξί γόνατο τον νεαρό επιθετικό, ως μία... τιμωρία για την κατάφωρη αδικία που είχε υποστεί ο συμπαίκτης του. Ο Πελέ κινδύνεψε να χάσει το Μουντιάλ, αλλά μία θεραπεία με καυτές, μουσκεμένες πετσέτες έκανε το θαύμα της και εν τέλει ταξίδεψε στη Σουηδία. Φυσικά δεν είχε ρόλο βασικού, ωστόσο αρκετοί παίκτες της ομάδας, μεταξύ τους και οι δύο αρχηγοί, Ντιντί και Νίλτον Σάντος, ζήτησαν από τον Φέολα να χρησιμοποιήσει τα δύο ταλεντάκια της ομάδας, τον 24χρονο Γκαρίντσα και τον Πελέ στο τρίτο ματς της φάσης των ομίλων. Οπερ και εγένετο, απέναντι στη Σοβιετική Ενωση, με τον Πελέ να μοιάζει με... νάνος μπροστά στους θηριώδεις Σοβιετικούς. "Τα παιδιά μου ζητούσαν αυτόγραφο, μου ακουμπούσαν το κεφάλι και μετά μύριζαν το χέρι τους και ήταν έκπληκτα που δεν είχαν λερωθεί", γράφει στην αυτοβιογραφία του το "μαύρο διαμάντι", το οποίο εκείνη την εποχή ήταν ένας άγνωστος, έγχρωμος ποδοσφαιριστής που έκανε τα πρώτα του βήματα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

Στα προημιτελικά κόντρα στην Ουαλία ήρθε η ώρα του πρώτου τέρματος στο Μουντιάλ (νεαρότερος σκόρερ σε ηλικία 17 ετών 7 μηνών και 27 ημερών), έστω και με κόντρα της μπάλας, ενώ στα ημιτελικά ήρθε η ώρα για την πρώτη μαγική στιγμή. Η Γαλλία δυσκόλευε τη Βραζιλία, που κρατούσε "βραχεία" κεφαλή με ένα γκολ, μέχρι που ένα χατ-τρικ από τον Πελέ έδωσε τη λύση για τη "σελεσάο". Οσο για τον τελικό... "κόλλησε" στα δύο γκολ, το πρώτο εκ των οποίων (το 3-1) έμεινε στην ιστορία από τα τηλεοπτικά πλάνα, περνώντας την μπάλα πάνω από τον Γκούσταφσον και στη συνέχεια πλασάροντας ψύχραιμα τον Κάλε Σβένσον. Η κατάκτηση του τροπαίου βρήκε τον Πελέ να πανηγυρίζει με λυγμούς στην αγκαλιά του Βραζιλιάνου τερματοφύλακα Ζιλμάρ, δάκρυα με τα οποία έγραψε την μετέπειτα γνωστή, υπέρλαμπρη πορεία του...

[u][b]Ο πρώτος σκόρερ[/b][/u]

Σημείωσε 13 γκολ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958 και το ρεκόρ του παραμένει ακατάρριπτο μέχρι σήμερα. Ο Ζιστ Φοντέν θα μείνει για πάντα στην ιστορία για το κατόρθωμά του στα γήπεδα της Σουηδίας, όπου εκτός των άλλων έγινε και ο δεύτερος παίκτης μετά τον Αλσίδες Γκίτζια το 1950 που σκοράρει σε κάθε ματς και κάθε φάση του τουρνουά. Προερχόταν από μία σεζόν στην οποία αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του γαλλικού πρωταθλήματος, σημειώνοντας 34 γκολ για την κραταιά Ρεμς, αν και ο συμπαίκτης του στην εθνική Γαλλίας και το "αστέρι" των "τρικολόρ", Ραϊμόν Κοπά, είχε ήδη αποχωρήσει για τη Ρεάλ Μαδρίτης (είχε κατακτήσει και τη "Χρυσή Μπάλα" το 1958). Ο Φοντέν ταξίδεψε στη Σουηδία, αλλά όχι για βασικός, αφού το ρόλο του "φουνταριστού" ο Αλμπέρ Μπατέ τον είχε δώσει στον Ρεϊμόν Μπλερ. Η μοίρα, όμως, στάθηκε στο πλευρό του Φοντέν, αφού ο Μπλερ τραυματίστηκε κι έτσι κλήθηκε να τον αντικαταστήσει. Κάθε Γάλλος παίκτης είχε φέρει μαζί του δύο ζευγάρια παπούτσια, αλλά ο απαισιόδοξος και ταπεινός Φοντέν δεν είχε δικά του κι έτσι χρησιμοποίησε τα παπούτσια του Στεφάν Μπρουί.

Ξαναβρήκε τον Κοπά και συνεργάστηκαν άψογα σε κάθε ματς, με τον Φοντέν να σημειώνει χατ-τρικ κόντρα στην Παραγουάη, δύο γκολ κόντρα στη Σουηδία, ένα κόντρα στη Σκοτία (όμιλοι), δύο κόντρα στη Βόρεια Ιρλανδία (προημιτελικά), ένα κόντρα στη Βραζιλία (ημιτελικά) και τέσσερα κόντρα στην απερχόμενη παγκόσμια πρωταθλήτρια Δυτική Γερμανία (μικρός τελικός). Σε αυτό το ματς, μάλιστα, ο Φοντέν επέδειξε την ταπεινότητά του, αφού παρότι ήταν ο αρχισκόρερ της ομάδας, όταν κέρδισε πέναλτι δεν το εκτέλεσε ο ίδιος, αλλά άφησε τον Κοπά. "Αυτός εκτελούσε τα πέναλτι, οπότε εκείνη τη μέρα δεν χρειαζόταν να αλλάξει", εξήγησε χρόνια μετά ο Φοντέν, την ώρα που ο Κοπά έλεγε γι' αυτόν πως "ήταν ο επιθετικός που μου ταίριαζε απόλυτα. Ημουν σίγουρος ότι θα τον έβρισκα". Οσο καλά του φέρθηκε η μοίρα σε αυτά τα χρόνια, τόσο του γύρισε την πλάτη αργότερα, αφού έχοντας σημειώσει 30 γκολ σε 21 διεθνείς συμμετοχές και μία πολύ καλή διασυλλογική καριέρα, ένα διπλό κάταγμα κνήμης-περόνης τον ανάγκασαν να "κρεμάσει" πρόωρα τα παπούτσια του.

[u][b]Η απογοήτευση[/b][/u]

Η ουγγρική επανάσταση του 1956 κατέπνιξε την ουγγρική... ποδοσφαιρική επανάσταση του 1954. Οσοι περίμεναν να δουν την απάντηση της ομάδας των "Μαγικών Μαγυάρων" που στο προηγούμενο Μουντιάλ έπεσαν θύμα της μεγαλύτερης έκπληξης στην ιστορία των θεσμών, απογοητεύτηκαν. Η ομάδα είχε διαλυθεί εξαιτίας των πολιτικών εξελίξεων της χώρας, τις οποίες εκμεταλλεύτηκαν οι Φέρεντς Πούσκας, Ζόλταν Τσίμπορ και Σάντορ Κότσιτς (αυτομόλησαν από τη χώρα σε ένα διεθνές φιλικό της Χόνβεντ με την Αθλέτικ Μπιλμπάο), με συνέπεια να διαμελησθεί εκείνη η τρομερή ομάδα. Μόνο ο τερματοφύλακας Γκιούλα Γκρόσικς, ο μέσος Γιόζεφ Μπόζικ και ο επιθετικός Νάντορ Χιντεγκούτι είχαν παραμείνει από το 1954, αλλά τίποτα δεν ήταν ίδιο. Η Αργεντινή, από την πλευρά της, μπορεί να έλυσε το... εμπάργκο των δύο προηγουμένων Μουντιάλ, ταξίδεψε στην Σουηδία, όμως, δίχως τα "αστέρια" της, Ουμπέρτο Μάσκιο, Αντόνιο Αντζελίλο και Ομάρ Σίβορι, το επονομαζόμενο "τρίο του θανάτου", επειδή μόλις είχαν πάρει μεταγραφή σε ιταλικούς συλλόγους, οι οποίοι δεν τους έδωσαν την άδεια να συμμετάσχουν στο Μουντιάλ. Η κάκιστη πορεία της "αλμπιτσελέστε" (ουραγός του πρώτου ομίλου με μόλις μία νίκη) εξόργισε τους φιλάθλους της χώρας, που αμά τη επιστροφή της την υποδέχθηκαν πετώντας της σάπιες ντομάτες.


[center]Τελικός: Βραζιλία-Σουηδία 5-2
[yt]Syncd5yq8o4[/yt]

[yt]wXi_Y_lg_yw[/yt]

[yt]DPQ_lV3Qnsg[/yt][/center]

Πηγές: contra.gr, wikipedia.gr, top100worldcupmoments.blogspot.com, youtube.com

Share this post


Link to post
Ωραίος Πολύβιε. Πολύ καλό άρθρο με άριστη σύνθεση από ποικιλία πηγών.

Share this post


Link to post
[center][size="5"][color="#FFA500"][b]"Γκολ και φύγαμε για τελικό"[/b][/color][/size][/center]

[b]Σαν σήμερα (1/7) ο Τραϊανός Δέλλας με κεφαλιά στην παράταση του αγώνα με την Τσεχία έστειλε την Ελλάδα στον τελικό του Euro 2004 (vids&pics)[/b]

[center][img]http://www.sport24.gr/football/ellada/ethniki_elladas/article2315232.ece/ALTERNATES/w620/247037.jpg[/img]
[/center]

Πρώτη Ιουλίου του 2004. Η Ελλάδα στο πόδι περιμένει με αγωνία την αναμέτρηση της Ελλάδας με την Τσεχία για τους "4" του Euro στην Πορτογαλία.

•Το παιχνίδι ξεκινά με την παρέα των Νέντβεντ, Πομπόρσκι και Κόλερ να χάνει τη μια ευκαιρία μετά την άλλη και τον Αντώνη Νικοπολίδη να πιάνει τα άπιαστα.

•Η κανονική διάρκεια τελείωσε χωρίς γκολ με το παιχνίδι να οδηγείται στην παράταση. Κάπου εκεί στο 106' (καθυστερήσεις της πρώτης παράτασης) ήταν που γράφτηκε ιστορία.

•Ο Βασίλης Τσιάρτας εκτέλεσε κόρνερ από τα δεξιά, ο Τραϊανός Δέλλας πετάχτηκε κι έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα με την Ελλάδα να προκρίνεται στον τελικό.

•Το συγκεκριμένο παιχνίδι ήταν και το τελευταίο με τον κανόνα του "ασημένιου γκολ". Δηλαδή όποια ομάδα είχε υπέρ της το σκορ στην πρώτη παράσταση ήταν και η νικήτρια (χωρίς να χρειαστεί να πάμε στο δεύτερο μέρος της παράτασης).

[center][dailymotion]x11fg3i[/dailymotion]

[dailymotion]x11fg0r[/dailymotion][/center]


[center][img]http://www.sport24.gr/football/ellada/ethniki_elladas/article2315230.ece/BINARY/w460/244460.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/ellada/ethniki_elladas/article2315231.ece/BINARY/w460/244469.jpg[/img][/center]


Πηγή www.sport24.gr

Share this post


Link to post
[center][color="#FFFF00"][size="5"][u][b]Euro 2004: Το όνειρο που έγινε πραγματικότητα! (vids)[/b][/u][/size][/color][/center]

[b]Σαν σήμερα το 2004 η Εθνική Ελλάδος κατέκτησε το Euro νικώντας την Πορτογαλία στο μεγάλο τελικό με 1-0 γράφοντας την πιο χρυσή σελίδα στην ιστορία του Ελληνικού Ποδοσφαίρου. Το γκολ ο Άγγελος Χαριστέας στο 56'. Ας θυμηθούμε τι έγινε εκείνο το μαγικό καλοκαίρι[/b].

Μπορεί να έχουν περάσει κάμποσα χρόνια από τότε αλλά είναι μία από τις μεγαλύτερες διακρίσεις στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Η όλη πορεία άρχισε πριν από τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος και συγκεκριμένα στις 5 Σεπτεμβρίου του 2001. Ο Ότο Ρεχάγκελ κάνει πρεμιέρα στον πάγκο της Εθνικής σε αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου με αντίπαλο την Φινλανδία, όπου η Ελλάδα γνώρισε την ήττα με 5-1. Η πρόκριση είχε χαθεί αλλά ο Ότο Ρεχάγκελ προσπαθούσε να μάθει την ελληνική ομάδα. Τελευταίος αγώνας στα προκριματικά ήταν με την Αγγλία όπου η Εθνική απέσπασε ισοπαλία με σκορ 2-2.

Μετά τα προκριματικά, η Εθνική ομάδα δίνει διάφορους φιλικούς αγώνες ούτως ώστε ο Γερμανός τεχνικός να φτιάξει την ομάδα που θέλει με στόχο να προκριθεί στην τελική φάση του Euro 2004. Το ταξίδι με προορισμό την Πορτογαλία ξεκίνησε άσχημα καθώς στα πρώτα της παιχνίδια με την Ισπανία στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας και την Ουκρανία στο Κίεβο γνώρισε την ήττα με το ίδιο σκορ (2-0). Για να διατηρήσει τις ελπίδες της έπρεπε να νικήσει σε όλα τα παιχνίδια που απέμεναν. Δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο όπως φάνηκε εκ του αποτελέσματος καθώς η Εθνική έκανε την αντεπίθεσή της και με ένα εμφατικό 6/6, με αποκορύφωμα το “χρυσό” γκολ του Γιαννακόπουλου στην Σαραγόσα στην νίκη της Ελλάδας κόντρα στην Ισπανία (1-0), επισφράγισε χάρη σε εύστοχο χτύπημα πέναλτι του Τσιάρτα στο τελευταίο ματς των προκριματικών κόντρα στην Β. Ιρλανδία την πρόκρισή της στα τελικά του Euro 2004.

Ακολουθεί η προετοιμασία στην διάρκεια της οποίας έγιναν κάποια φιλικά τεστ με σημαντικότερο εκείνο με την Ολλανδία όπου η Ελλάδα δέχτηκε ένα ηχηρό χαστούκι που της έκανε καλό αν κρίνουμε από την πορεία της ύστερα. Η προετοιμασία ολοκληρώνεται με ένα νικηφόρο φιλικό παιχνίδι κόντρα στο Λιχτενστάϊν.

Η ώρα για την Εθνική είχε φτάσει. Όλοι ανυπομονούσαν για το ταξίδι της Εθνικής στην Πορτογαλία. Η Πορτογαλία έβλεπε αυτή την διοργάνωση ως μια ιδανική ευκαιρία για να κατακτήσει τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης και μάλιστα μπροστά στο κοινό της.
[u][b]
Πορτογαλία – Ελλάδα 1-2[/b][/u]

Πρώτος αγώνας λοιπόν για την Εθνική κόντρα στην Πορτογαλία και η Εθνική πραγματοποιεί ιδανικό ξεκίνημα με το σουτ του Καραγκούνη στο 6′ να αναπαύεται στα δίχτυα του Ρικάρντο. Η πρεμιέρα γίνεται ονειρική στο 50′ όταν ο Σεϊταρίδης κάνει την κούρσα από τα δεξιά, μπαίνει στην περιοχή και ανατρέπεται από τον Ρονάλντο. Ο Κολίνα δείχνει το σημείο του πέναλτι και ο Μπασινάς κάνει το 2-0. Το μόνο που κατάφερε η Πορτογαλία ήταν να μειώσει σε 1-2 με τον Ρονάλντο στις καθυστερήσεις.

[center][dailymotion]xrhmpj[/dailymotion][/center]

[u][b]Ισπανία – Ελλάδα 1-1[/b][/u]

Επόμενος αντίπαλος η Ισπανία. Οι Ίβηρες ξαναεμφανίζονται στον δρόμο μας μετά τα προκριματικά. Ο αγώνας ξεκίνησε στραβά καθώς οι Ισπανοί προηγήθηκαν στο 18′ με τον Μοριέντες. Η σκέψη του Ρεχάγκελ να βάλει τον Τσιάρτα αποδείχθηκε σωστή. Ο μέσος, τότε, της ΑΕΚ τον δικαίωσε λίγα λεπτά αργότερα. Μπαλιά ακριβείας στον Χαριστέα και 1-1 στο 67′ που έμελλε να είναι και το τελικό σκορ. Η Ελλάδα ήταν ένα βήμα πριν από την πρόκριση στην επόμενη φάση.

[center][dailymotion]xrhx8m[/dailymotion][/center]
[u][b]
Ρωσία – Ελλάδα 2-1[/b][/u]

Τρίτο ματς για την Ελλάδα στην φάση των ομίλων κόντρα στην Ρωσία. Με ισοπαλία ή ακόμα και με ήττα υπο προϋποθέσεις η Εθνική περνούσε. Το παιχνίδι δεν ξεκίνησε καλά και, χάρη στον Κιριτσένκο και τον Μπουλίκιν, η Εθνική βρέθηκε πίσω στο σκορ με 2-0 ήδη από το 17′. Το φάσμα του αποκλεισμού ήταν κοντά αλλά το γκολ του Βρύζα στο 44′, σε συνδυασμό με το γκολ της Πορτογαλίας κόντρα στην Ισπανία, έστειλε την Ελλάδα στις 8 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης.
[center]
[dailymotion]xrjih7[/dailymotion][/center]
[u][b]
Γαλλία – Ελλάδα 0-1[/b][/u]

Στα προημιτελικά, η Ελλάδα συναντά την κάτοχο του τροπαίου, Γαλλία, και πολλοί θεώρησαν βέβαιο τον αποκλεισμό της Εθνικής από τους τότε πρωταθλητές Ευρώπης. Λογάριαζαν όμως χωρίς τους παίκτες του Ότο Ρεχάγκελ. Η φάση του 65ου λεπτού ήταν αυτή που έκρινε το ματς. Ο Ζαγοράκης κινήθηκε από δεξιά, πέρασε τον Λισαραζού με υπέροχη ενέργεια, σέντραρε στον Χαριστέα και ο τελευταίος με κεφαλιά από το ύψος της περιοχής έκανε το 1-0 και η πρόκριση στα ημιτελικά είναι γεγονός.
[center]
[dailymotion]xrksc5[/dailymotion][/center]

[u][b]Ελλάδα – Τσεχία 1-0
[/b][/u]
Εκεί θα βρει την πιο φορμαρισμένη ομάδα της διοργάνωσης. Την Τσεχία των Ροσίτσκι, Κόλλερ, Μπάρος και βέβαια του Πάβελ Νέντβεντ. Από την μία, η εικόνα που έδειχναν οι Τσέχοι στην διοργάνωση έκανε τους πιο πολλούς να πιστεύουν ότι η Τσεχία θα βάλει τέλος στην ξέφρενη πορεία της Εθνικής. Από την άλλη, κρυφή επιθυμία και πίστη ότι η Ελλάδα θα κατακτήσει το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.

Όσον αφορά τον ημιτελικό, οι Τσέχοι κυριαρχούσαν στο γήπεδο αλλά η Εθνική άντεχε απέναντι στην πίεση αυτή. Στο 39′ τραυματίζεται ο Νέντβεντ αλλά αυτό έκοψε για λίγο την φόρα των Τσέχων. Οι Τσέχοι θα μπορούσαν να είχαν πετύχει ένα γκολ στην κανονική διάρκεια του αγώνα αλλά αστοχούσαν στην τελική προσπάθεια.

Το ματς πηγαίνει στην παράταση όπου η εικόνα της Ελλάδας είναι σαφώς καλύτερη. Λίγο η κούραση των Τσέχων από την υπερπροσπάθεια, λίγο οι αλλαγές του Ρεχάγκελ ήταν αρκετά για να αρχίζουν οι Έλληνες να απειλούν την εστία του Τσεχ. Το “ασημένιο”, αλλά με βάρος… χρυσού, γκολ του Δέλλα στο τελευταίο λεπτό του πρώτου ημιχρόνου της παράτασης έστειλε την Ελλάδα στον τελικό της διοργάνωσης και έβγαλε τους Έλληνες στους δρόμους οι οποίοι ζητούσαν από τους διεθνείς τον τίτλο με το σύνθημα “Σήκωσέ το, το τιμημένο, δεν μπορώ, δεν μπορώ να περιμένω”.
[center]
[dailymotion]xre3k5[/dailymotion][/center]
[u][b]
Ελλάδα – Πορτογαλία 1-0[/b][/u]

Kαι φτάνουμε στον τελικό, 4 Ιουλίου του 2004, ημέρα Κυριακή, όπου το όνειρο έφτασε στην κορυφωσή του. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει στο “Ντα Λουζ” την Πορτογαλία. Οι ομάδες που ξεκίνησαν την διοργάνωση ήταν αυτές που την έκλειναν. Το όνειρο έγινε πραγματικότητα στο 57′ όταν ο Χαριστέας, ύστερα από εκτέλεση κόρνερ του Μπασινά, έκανε με κεφαλιά το 1-0 και ξεσήκωσε τους 10.000 Έλληνες που βρίσκονταν στο γήπεδο. Το σκορ δεν αλλάζει. Το σφύριγμα του Μέρκ ήταν το πιο γλυκό σφύριγμα στην διοργάνωση για τους παίκτες της Εθνικής, οι οποίοι στέφθηκαν πρωταθλητές Ευρώπης και έδωσαν το έναυσμα για ατελείωτα πανηγύρια.
[center]
[dailymotion]xjnkp9[/dailymotion]
[/center]

[center][u][b]Οι πρωταγωνιστές:[/b][/u]
1. Αντώνης Νικοπολίδης
2. Γιούρκας Σεϊταρίδης
3. Στέλιος Βενετίδης
4. Νίκος Νταμπίζας
5. Τραϊανός Δέλλας
6. Άγγελος Μπασινάς
7. Θοδωρής Ζαγοράκης
8. Στέλιος Γιαννακόπουλος
9. Άγγελος Χαριστέας
10. Βασίλης Τσιάρτας
11. Ντέμης Νικολαΐδης
12. Κώστας Χαλκιάς
13. Φάνης Κατεργιαννάκης
14. Τάκης Φύσσας
15. Ζήσης Βρύζας
16. Παντελής Καφές
17. Γιώργος Γεωργιάδης
18. Γιάννης Γκούμας
19. Μιχάλης Καψής
20. Γιώργος Καραγκούνης
21. Κώστας Κατσουράνης
22. Δημήτρης Παπαδόπουλος
23. Βασίλης Λάκης[/center]

Πηγή: taneasou.net

Share this post


Link to post
[center][color="#FFFF00"][size="5"][u][b]O θρίαμβος της Ελλάδας στο Euro 2004 μέσα από 24+1 φωτογραφίες[/b][/u][/size][/color][/center]
[center]
[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316688.ece/ALTERNATES/w620/1017366_10152003450441038_1715850810_n.jpg[/img][/center]

[b]Συμπληρώθηκαν 9 χρόνια από τη βραδιά της 4ης Ιουλίου 2004, όταν η Ελλάδα ανέβηκε στην κορυφή της ποδοσφαιρικής Ευρώπης. Δείτε μέσα από 24+1 χαρακτηριστικά κλικ όλο το χρονικό της πορείας της Εθνικής στο ιστορικό Euro της Πορτογαλίας.
[/b]
Από την παρουσίαση της φανέλας που χρησιμοποιήθηκε στα γήπεδα της Πορτογαλίας και τα φιλικά προετοιμασίας, μέχρι τον τελικό και την ανεπανάληπτη υποδοχή στην Αθήνα.

[center][img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316401.ece/BINARY/w460/11.jpg[/img]
25 Μαΐου: Γιαννακόπουλος, Ζαγοράκης, Νικοπολίδης παρουσιάζουν τις φανέλες που θα φοράνε στο Euro...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316403.ece/BINARY/w460/240131.jpg[/img]
26 Μαΐου: Η πρώτη συγκέντρωση. Η προετοιμασία ξεκινά...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316413.ece/BINARY/w460/240347.jpg[/img]
29 Μαΐου: Ο Καψής έχει στείλει την μπάλα στα δίχτυα του Νικοπολίδη. Ήττα από την Πολωνία με 1-0 στο πρώτο φιλικό...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316422.ece/BINARY/w460/240756.jpg[/img]
3 Ιουνίου: Νίκη στο δεύτερο (και τελευταίο) φιλικό. Σκορ 2-0 απέναντι στο Λιχντενστάιν στο βροχερό Βαντούζ...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316424.ece/BINARY/w460/241261.jpg[/img]
6 Ιουνίου: Άφιξη της ομάδας στην Πορτογαλία...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316427.ece/BINARY/w460/241602.jpg[/img]
11 Ιουνίου: Τελευταία προπόνηση πριν την πρεμιέρα στο Ντραγκάο...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316435.ece/BINARY/w460/241754.jpg[/img]
12 ιουνίου: Η μπάλα φεύγει από το πόδι του Καραγκούνη και 1-0 απέναντι στην Πορτογαλία...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316437.ece/BINARY/w460/241828.jpg[/img]
12 Ιουνίου: Ο Μπασινάς εκτελεί με ψυχραιμία το πέναλτι και 2-0...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316451.ece/BINARY/w460/241827.jpg[/img]
12 Ιουνίου: Τα πρώτα "όλε". Ο Κριστιάνο Ρονάλντο απλά μείωσε στις καθυστερήσεις στο τελικό 2-1...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316442.ece/BINARY/w460/242134.jpg[/img]
16 Ιουνίου: Ο Μοριέντες έχει νικήσει τον Νικοπολίδη και πανηγυρίζει μαζί με τον Ραούλ και τον Πουγιόλ...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316444.ece/BINARY/w460/242166.jpg[/img]
16 Ιουνίου: Κασίγιας και Πουγιόλ αδυνατούν να σταματήσουν τον Χαριστέα που ισοφαρίζει στο τελικό 1-1...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316447.ece/BINARY/w460/242236.jpg[/img]
16 Ιουνίου: Και τα "όλε" συνεχίζονται...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316448.ece/BINARY/w460/242656.jpg[/img]
20 Ιουνίου: Σκυμμένα κεφάλια. Απογοήτευση. Οι "αδιάφοροι" Ρώσοι προηγούνται με 2-0...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316507.ece/BINARY/w460/242879.jpg[/img]
20 Ιουνίου: Ο Βρύζας από κοντά "λυτρώνει" την ομάδα, μειώνοντας στο τελικό και "χρυσό" 2-1...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316506.ece/BINARY/w460/242833.jpg[/img]
20 Ιουνίου: Η Ελλάδα είναι στα προημιτελικά. Ο Ζαγοράκης δεν μπορεί να το πιστέψει...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316518.ece/BINARY/w460/243480.jpg[/img]
25 Ιουνίου: Ο Χαριστέας μόλις έχει σκοράρει και δείχνει τον Ζαγοράκη που του έβγαλε τη σέντρα...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316517.ece/BINARY/w460/243387.jpg[/img]
25 Ιουνίου: Ο μεγάλος Ζιντάν στη λήξη του αγώνα. Η Γαλλία έχει ηττηθεί από την "μικρή" Ελλάδα με 1-0...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316519.ece/BINARY/w460/243483.jpg[/img]
25 Ιουνίου:΅Ένα κουβάρι οι διεθνείς πανυγυρίζουν την πρόκριση στα ημιτελικά...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316548.ece/BINARY/w460/244079.jpg[/img]
1η Ιουλίου: "Αργυρό" γκολ από... "χρυσάφι". Ο Δέλλας δίνει τη νίκη στην Εθνική με 1-0 κόντρα στην Τσεχία...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316549.ece/BINARY/w460/244094.jpg[/img]
1η Ιουλίου: Ο συνήθης ψύχραιμος Ρεχάγκελ πανηγυρίζει σαν τρελός το γκολ του Τραϊανού..

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316552.ece/BINARY/w460/244297.jpg[/img]
1η Ιουλίου: Η Ελλάδα είναι στον τελικό. Οι διεθνείς πηγαίνουν στον κόσμο...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316580.ece/BINARY/w460/244796.jpg[/img]
4 Ιουλίου: Ο Χαριστέας με το κεφάλι πετυχαίνει το μοναδικό γκολ του τελικού...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316582.ece/BINARY/w460/245062.jpg[/img]
4 Ιουλίου: Ο Μερκ μόλις έχει σφυρίξει για τελευταία φορά. Η Ελλάδα πρωταθλήτρια Ευρώπης...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316585.ece/BINARY/w460/274408.jpg[/img]
4 Ιουλίου: Η φωτογραφία που αποτυπώνει την μεγαλύτερη έκπληξη στην ιστορία των Euro...

[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2316597.ece/BINARY/w460/245146.jpg[/img]
5 Ιουλίου: Τα τείχη έπεσαν. Πάνω από 100.000 άνθρωποι υποδέχθηκαν τους θριαμβευτές στο Καλλιμάρμαρο...[/center]

Πηγή: sport24.gr

Share this post


Link to post
[center][color="#FFFF00"][size="5"][u][b]Euro 2004: Τα πρωτοσέλιδα του θριάμβου[/b][/u][/size][/color][/center]

[b]To Sport24.gr σε ένα σπάνιο, αλλά και πλούσιο αρχειακό υλικό, σας παρουσιάζει με αφορμή την επέτειο του θριάμβου της Πορτογαλίας σχεδόν όλα τα πρωτοσέλιδα που αφιερώθηκαν σε αυτό το μοναδικό άθλο.[/b]
[center]
[img]http://www.sport24.gr/incoming/article2319678.ece/ALTERNATES/w620/euro.jpg[/img][/center]

Λένε (και σωστά) πως τα γραπτά μένουν. Πράγματι, αυτά τα γραπτά, του 2004, μένουν ανεξίτηλα στη μνήμη για να θυμίζουν το έπος μιας γενιάς ποδοσφαιριστών που με καπετάνιο τον Οτο Ρεχάγκελ πέτυχαν σχεδόν το ακατόρθωτο. Να στεφτούν Πρωταθλητές Ευρώπης και μάλιστα στην Πορτογαλία κόντρα (στον τελικό) στη διοργανώτρια χώρα.

Πράγματα ασύλληπτα, αξέχαστα, μοναδικά, απίθανα, που όσα χρόνια και αν περάσουν θα είναι σαν χθες εδώ να μας θυμίζουν τον άθλο αυτής της ομάδας.

Σε μια χρονιά, το 2004, που η μικρή Ελλάδα (που τώρα έχει μπει στο παγκόσμιο στόχαστρο επί δικαίων και αδίκων) κατάφερε να πάρει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και να διοργανώσει παράλληλα τους (καλύτερους) Ολυμπιακούς Αγώνες.

Ναι όταν ο Ελληνας, θέλει, μπορεί να μεγαλουργήσει και συνήθως το κάνει στο εξωτερικό.

Αφʼ ενός πρώτα τα ελληνικά πρωτοσέλιδα τα οποία φωτογραφήθηκαν ψηφιακά με την αρωγή του Ηλία Κοσίντα τον οποίο και ευχαριστούμε. Εφημερίδες, πολλές από τις οποίες σήμερα (δυστυχώς) δεν υπάρχουν πιά, δίνουν το δικό τους αγώνα για τον πιο πιασάρικο τίτλο.

Ακολουθεί ένα άλλο εξίσου εντυπωσιακό αρχειακό υλικό που έχει να κάνει με πρωτοσέλιδα ξένου Τύπου. Τέτοια λεπτομέρεια στην εύρεση τόσων πολλών εφημερίδων δείχνει το πόσο καλός στη δουλειά του είναι ο φίλος και συνάδελφος Αλέξανδρο Λοθάνο, του οποίο αναπαράγουμε το συγκεκριμένο άρθρο (με τον ξένο Τύπο) που είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα «Goal».

Αξίζει τον κόπο να ξεφυλλίσετε και πάλι τις αναμνήσεις αυτές, έστω ψηφιακά, οι παλαιότεροι για να θυμούνται και οι νέοι για να μαθαίνουν, όπως λέει ο κλασσικός κανόνας.

[center][u][b]ΞΕΝΟΣ ΤΥΠΟΣ ΓΙΑ ΤΟ 2004 :
[spoiler][img]http://www.sport24.gr/football/article2317682.ece/BINARY/w460/Untitled+7.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317684.ece/BINARY/w460/Untitled+9.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317683.ece/

BINARY/w460/Untitled+8.jpg[/img]



[img]http://www.sport24.gr/football/article2317677.ece/BINARY/w460/Untitled+1.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317678.ece/BINARY/w460/Untitled+3.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317678.ece/BINARY/w460/Untitled+3.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317680.ece/BINARY/w460/Untitled+5.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317681.ece/BINARY/w460/Untitled+6.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317692.ece/BINARY/w460/Untitled+15.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317687.ece/BINARY/w460/Untitled+10.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317688.ece/BINARY/w460/Untitled+11.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317689.ece/BINARY/w460/Untitled+12.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317690.ece/BINARY/w460/Untitled+13.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317691.ece/BINARY/w460/Untitled+14.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317693.ece/BINARY/w460/Untitled+16.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317694.ece/BINARY/w460/Untitled+17.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317695.ece/BINARY/w460/Untitled+18.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317696.ece/BINARY/w460/Untitled+19.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317697.ece/BINARY/w460/Untitled+20.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317706.ece/BINARY/w460/Untitled+21.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317709.ece/BINARY/w460/Untitled+23.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317708.ece/BINARY/w460/Untitled+22.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317710.ece/BINARY/w460/Untitled+24.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317711.ece/BINARY/w460/Untitled+25.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317712.ece/BINARY/w460/Untitled+26.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317714.ece/BINARY/w460/Untitled+27.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317715.ece/BINARY/w460/Untitled+28.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317716.ece/BINARY/w460/Untitled+29.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317717.ece/BINARY/w460/Untitled+30.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317721.ece/BINARY/w460/Untitled+31.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317722.ece/BINARY/w460/Untitled+32.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317723.ece/BINARY/w460/Untitled+33.jpg[/img][/spoiler]

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ ΓΙΑ ΤΟ 2004 :
[spoiler][img]http://www.sport24.gr/football/article2317727.ece/BINARY/w460/Untitled+35.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317726.ece/BINARY/w460/Untitled+34.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317728.ece/BINARY/w460/Untitled+36.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317730.ece/BINARY/w460/Untitled+38.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317729.ece/BINARY/w460/Untitled+37.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317732.ece/BINARY/w460/Untitled+40.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317731.ece/BINARY/w460/Untitled+39.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317734.ece/BINARY/w460/Untitled+42.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317733.ece/BINARY/w460/Untitled+41.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317737.ece/BINARY/w460/Untitled+44.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317735.ece/BINARY/w460/Untitled+43.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317741.ece/BINARY/w460/Untitled+46.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317740.ece/BINARY/w460/Untitled+45.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317743.ece/BINARY/w460/Untitled+48.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317742.ece/BINARY/w460/Untitled+47.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317744.ece/BINARY/w460/Untitled+49.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317745.ece/BINARY/w460/Untitled+50.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317746.ece/BINARY/w460/Untitled+51.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317747.ece/BINARY/w460/Untitled+52.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317748.ece/BINARY/w460/Untitled+53.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317749.ece/BINARY/w460/Untitled+54.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317750.ece/BINARY/w460/Untitled+55.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317751.ece/BINARY/w460/Untitled+56.jpg[/img]

[img]http://www.sport24.gr/football/article2317752.ece/BINARY/w460/Untitled+57.jpg[/img][/spoiler][/b][/u][/center]

Πηγή: sport24.gr

Share this post


Link to post
Κι εγένετο ποδόσφαιρο
 
ImageProxy.jpg
 
Ήταν 8 Δεκεμβρίου του 1863 όταν η αγγλική ομοσπονδία ενέκρινε τους πρώτους κανόνες στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Δείτε ποιοι ήταν αυτοί και πόσο αυτονόητοι μοιάζουν 150 χρόνια μετά.
 
Ebenezer+Cobb+Morley.jpg
 
Για να υπάρξει παιχνίδι πρέπει να υπάρχουν και κανόνες. Αυτό σκέφτηκαν πριν από 150 χρόνια και στην Αγγλία και γι' αυτό θέσπισαν τους πρώτους κανόνες στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Ήταν 13 στον αριθμό και με την πάροδο του χρόνου οι αλλαγές που υπέστησαν ήταν πολλές.
 
Ο άνθρωπος που τους σχεδίασε ήταν ο Εμπενίζερ Κομπ Μόρλεϊ, ο οποίος θεωρείται πατέρας της αγγλικής ομοσπονδίας (FA). Ο εν λόγω άνδρας δημιούργησε αρχικά τους κανόνες, οι οποίοι εγκρίθηκαν από την FA σαν σήμερα πριν από 150 χρόνια. Μπορεί τόσα χρόνια μετά όποιος τους διαβάζει να του φαίνονται αυτονόητα όσα αναφέρουν, όμως, αυτό δείχνει και το πώς σκέφτονταν τότε οι άνθρωποι της εποχής για ένα άθλημα που μόλις έκανε τα πρώτα του βήματα.
 
Δείτε αναλυτικά τους 13 κανόνες:
 
  1. Το μήκος του γηπέδου πρέπει να είναι μέχρι 200 γιάρδες (183 μέτρα), ενώ το μέγιστο πλάτος πρέπει να φτάνει τις 100 γιάρδες (91 μέτρα) και τα όρια του γηπέδου να γίνονται διακριτά μέσω γραμμών και σημαιών. Επίσης, η εστία θα πρέπει να καθορίζεται από δύο κάθετα δοκάρια, τα οποία θα έχουν απόσταση οκτώ γιάρδων (7.3 μέτρων) μεταξύ τους και δε θα υπάρχει ενδιάμεσα κάποια ταινία.
  2. Πριν την έναρξη του παιχνιδιού θα πρέπει να γίνει κλήρωση για το ποιος θα κάνει σέντρα και ποιος θα επιλέξει εστία. Όταν μία ομάδα είναι στη σέντρα η άλλη δε θα μπορεί να πλησιάσει σε απόσταση 10 γιάρδων (9.1 μέτρων).
  3. Μετά την επίτευξη ενός γκολ η ομάδα που το έχει δεχτεί θα πρέπει να ξεκινήσει από τη σέντρα κι ενώ η κάθε ομάδα θα βρίσκεται στο δικό της μισό του γηπέδου.
  4. Ένα γκολ θα κατακυρώνεται όταν η μπάλα έχει περάσει εντός της εστίας, ενώ δε θα πρέπει να έχει μεταφερθεί.
  5. Όταν η μπάλα βγαίνει εκτός ορίων, ο παίκτης που κάνει το πλάγιο θα πρέπει να το εκτελέσει από το σημείο της διαχωριστικής γραμμής, ενώ το παιχνίδι θα αρχίσει αφότου χτυπήσει η μπάλα στο έδαφος.
  6. Κατά την εκτέλεση ενός ελεύθερου όλοι οι παίκτες της ίδιας ομάδας θα πρέπει να είναι εκτός περιοχής και κανένας εξ αυτών δε θα επιτρέπεται να την ακουμπήσει.
  7. Όταν η μπάλα βγαίνει εκτός εστίας και τελευταίος την έχει ακουμπήσει παίκτης, η ομάδα του οποίου υπερασπίζεται αυτή την εστία, τότε η κατοχή πηγαίνει στην ομάδα που επιτίθεται. Σε αντίθετη περίπτωση έχουμε ελεύθερο.
  8. Αν ένας παίκτης δεχτεί χτύπημα, δικαιούται να πάρει φάουλ. Στη συνέχεια κανένας παίκτης δεν πρέπει να ακουμπήσει την μπάλα μέχρι να εκτελεστεί το φάουλ.
  9. Κανένας παίκτης δεν επιτρέπεται να τρέχει με την μπάλα.
  10. Κανένας παίκτης δεν επιτρέπεται να βάζει τρικλοποδιές ή να χτυπάει παίκτη. Επίσης κανένας παίκτης δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιήσει τα χέρια του για να σπρώξει ή να κρατήσει αντίπαλο.
  11. Κανένας παίκτης δεν επιτρέπεται να πετάξει την μπάλα ή να κάνει πάσα με τα χέρια.
  12. Κανένας παίκτης δεν επιτρέπεται να πάρει την μπάλα με τα χέρια από το έδαφος με κανένα πρόσχημα κι ενώ το παιχνίδι είναι σε εξέλιξη.
  13. Κανένας παίκτης δεν επιτρέπεται να έχει καρφιά που προεξέχουν, πλάκες σιδήρου ή γουταπέρκα στις σόλες του παπουτσιού του.

 

Πηγή: sport24.gr

Share this post


Link to post

9. Κανένας παίκτης δεν επιτρέπεται να τρέχει με την μπάλα.


??? wtf ???

Share this post


Link to post

jhgsPoypouVsl.png

 

29 Μαϊου 1453: Η Αλωση...

 

2fb8156b00942be12aee0ad54c4dd6e8_65803.j

 

ΔΙαβάστε το αφιέρωμα και δείτε το βίντεο από το National Geografic

 
 
  • Για την επιβίωσή της η Κωνσταντινούπολη πάλεψε θαρραλέα αλλά η μοίρα της είχε ήδη προδιαγραφεί 249 χρόνια πριν, όταν την είχαν κουρσέψει οι Σταυροφόροι και οι Ενετοί της χριστιανικής Δύσης (βλ. τεύχος 11, 4.5.03). Το βυζαντινό κράτος διασπάστηκε τότε σε τρία μέρη: στην Αυτοκρατορία της Νικαίας, στο Δεσποτάτο της Ηπείρου και στην Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας. Ετσι, όταν το 1259 ο Μιχαήλ Παλαιολόγος, σφετεριστής του αυτοκρατορικού θρόνου της Νικαίας, κατόρθωσε με τη βοήθεια των Γενουατών να διώξει τους Ενετούς από την Κωνσταντινούπολη και μετά από δύο χρόνια, το 1261, να στεφθεί ο ίδιος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, ως Μιχαήλ H' ο Ελευθερωτής, η αυτοκρατορία ήταν πλέον διαμελισμένη και συρρικνωμένη και η Βασιλεύουσα λεηλατημένη και πάμπτωχη. Ο Μιχαήλ H', για να ανταμείψει τους Γενουάτες για τις υπηρεσίες τους, τους παραχώρησε τον Γαλατά. Οι ηγεμόνες της Ηπείρου και της Τραπεζούντας αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν τον Μιχαήλ ως αυτοκράτορα.
 
  • Τα άλλοτε πλούσια βυζαντινά λιμάνια και αστικά κέντρα τα κατείχαν Φράγκοι, και στη Μικρά Ασία οι Τούρκοι γίνονταν όλο και πιο απειλητικοί. Το εσωτερικό της αυτοκρατορίας σπαρασσόταν από εμφύλιες διαμάχες. H αδυναμία - και πολλές φορές η αμέλεια - των αυτοκρατόρων να προφυλάξουν τα ανατολικά σύνορα από την επέλαση των Οθωμανών στέρησε το Βυζάντιο από τους πλούσιους σιτοβολώνες της Μικράς Ασίας και από τη δυνατότητα στρατολόγησης ανδρών. Ετσι, ταλανισμένη από εμφυλίους πολέμους, από την πανώλη του 1347 που εξόντωσε πάνω από το ένα τρίτο του πληθυσμού της, έχοντας χάσει όλες σχεδόν τις κτήσεις της (ακόμη και τη Θεσσαλονίκη), με μόνο το Δεσποτάτο του Μορέως να επιβιώνει και να ανθεί πνευματικά κα πολιτιστικά, και με τον κλοιό των Τούρκων να σφίγγει αδιάκοπα γύρω της, η Κωνσταντινούπολη στις αρχές του 15ου αιώνα ήταν πλέον μια πόλη-κράτος και όχι πρωτεύουσα αυτοκρατορίας. H μοναδική ελπίδα της ήταν η Δύση.
Ενωτικοί και ανθενωτικοί
 
  • H Δύση ωστόσο, με επικεφαλής τον πάπα, για να προσφέρει βοήθεια απαιτούσε την ένωση των δύο Εκκλησιών, με τους δικούς της όρους φυσικά. Οι προσπάθειες για την ένωση της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας είχαν ξεκινήσει σχεδόν αμέσως μετά το Σχίσμα τού 1054. Πριν από την άλωση του 1204 είχαν γίνει γύρω στις τριάντα προσεγγίσεις και συμβούλια. Μετά το 1204 έγιναν τρεις ακόμη προσπάθειες προσέγγισης των δύο Εκκλησιών: H πρώτη επιβλήθηκε βίαια από τους φράγκους κατακτητές στους υπόδουλους Βυζαντινούς. H δεύτερη είχε τη μορφή περισσότερο πολιτικής παρά θρησκευτικής προσέγγισης Ανατολής - Δύσης με πρωτεργάτες τον αυτοκράτορα Μιχαήλ H' και τον πάπα Γρηγόριο I' (Σύνοδος της Λυών, 1274). Τέλος, η τρίτη ξεκίνησε στη Φεράρα το 1438 και ολοκληρώθηκε στη Φλωρεντία έναν χρόνο αργότερα με την υπογραφή της συμφωνίας της Ενωσης.
 
  • Ο απελπισμένος για βοήθεια αυτοκράτορας Ιωάννης H', μαζί με τον πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωσήφ και μεγάλη αντιπροσωπεία κληρικών και διανοητών της Ορθοδοξίας, είχε φθάσει στη Φεράρα αποφασισμένος να κάνει οποιεσδήποτε παραχωρήσεις προκειμένου να του παρασχεθεί η πολυπόθητη στρατιωτική αρωγή ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει την τουρκική απειλή. Στο μεταξύ όμως ο Ιωσήφ πέθανε και έτσι το πρωτόκολλο της Ενωσης δεν έφερε την υπογραφή πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης. Τα υπόλοιπα μέλη της ορθόδοξης αντιπροσωπείας υπέγραψαν, εκτός από ένα, τον Μάρκο Ευγενικό, ο οποίος, ως επικεφαλής των ανθενωτικών, αντέκρουσε τα επιχειρήματα του επικεφαλής των ενωτικών Βησσαρίωνος, επισκόπου Νικαίας.
 
  • Ωστόσο, αν οι καιροί, σύμφωνα με την άποψη του αυτοκράτορα και των υψηλά ισταμένων κληρικών και πολιτικών, απαιτούσαν την ένωση των δύο Εκκλησιών, ο ορθόδοξος κλήρος στη συντριπτική πλειονότητά του και σύσσωμος ο λαός ήταν αντίθετοι με αυτήν. Οσοι τάχθηκαν υπέρ της Ενωσης αντιμετώπισαν τη λαϊκή οργή. Ο νέος πατριάρχης Γρηγόριος Μάμμας δεν έγινε ποτέ αποδεκτός από το ποίμνιό του. Ο λαός θεωρούσε πνευματικό του ηγέτη τον Μάρκο Ευγενικό και μετά τον θάνατό του τον φιλόσοφο Γεώργιο Σχολάριο, ο οποίος, μολονότι στη Φλωρεντία είχε ταχθεί υπέρ της Ενωσης, επιστρέφοντας στην Κωνσταντινούπολη άλλαξε γνώμη και μετανοημένος έγινε μοναχός με το όνομα Γεννάδιος και πύρινος υπερασπιστής της καθαρής πίστης. 
 

%CE%B7+%CE%AC%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7+%C

 

 

Κληρονομιά ένα συλλείτουργο
 
  • Προτού κατορθώσει να διοργανώσει το συλλείτουργο ορθοδόξων και ρωμαιοκαθολικών στον ναό της Αγίας Σοφίας, όπως προέβλεπε η Ενωση, ο Ιωάννης H' πέθανε άτεκνος στις 31 Οκτωβρίου του 1448. Αυτοκράτορας εξελέγη ο αδελφός του Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, Δεσπότης του Μορέως. H στέψη του Κωνσταντίνου IA' έγινε στον Μυστρά από τον τοπικό μητροπολίτη και όχι στην Κωνσταντινούπολη από τον πατριάρχη. Ο λόγος ήταν ότι, αν η στέψη γινόταν από τον ενωτικό πατριάρχη Γρηγόριο Μάμμα - ο οποίος τελικά αυτοεξορίστηκε στη Ρώμη -, θα ήταν πρόκληση στο λαϊκό αίσθημα και θα μπορούσαν να ξεσπάσουν ταραχές.
 
  • Ο νέος αυτοκράτορας έφθασε στην πρωτεύουσά του στις 12 Μαρτίου 1449 και έγινε δεκτός με ειλικρινή αισθήματα αγάπης από τον λαό του. Ο Κωνσταντίνος χρειαζόταν αυτή την αγάπη γιατί ήλπιζε ότι θα τον βοηθούσε να πείσει κλήρο και λαό για την αναγκαιότητα της Ενωσης και ότι έτσι θα κατόρθωνε να φανεί συνεπής προς τις υποχρεώσεις που είχε αναλάβει ο εκλιπών αδελφός του απέναντι στον πάπα της Ρώμης. H κληρονομιά του συλλείτουργου τον βάραινε. Γι' αυτό φρόντισε να πλαισιωθεί από ανθρώπους και των δύο τάσεων: Αρχιναύαρχο και Μέγα Δούκα όρισε τον Λουκά Νοταρά, ο οποίος ανήκε στους ανθενωτικούς και, μολονότι δεν ήταν ιδιαίτερα φανατικός, πίστευε, όπως λέγεται, ότι «κρειττότερόν εστιν ειδέναι εν μέση τη πόλει φακιόλιον βασιλεύον Τούρκων ή καλύπτραν λατινικήν». Στρατοπεδάρχης έγινε ο Ιωάννης Καντακουζηνός, θερμός υποστηρικτής της Ενωσης. Ο Πρωτομάστωρ Δημήτριος Καντακουζηνός και ο Μέγας Λογοθέτης Μετοχίτης ήταν μάλλον ενάντιοι στην Ενωση αλλά θα συμφωνούσαν με ό,τι αποφάσιζε ο αυτοκράτορας. Το ίδιο και ο πιστός του φίλος και γραμματέας (και μετέπειτα ιστορικός της Αλωσης) Γεώργιος Φραντζής (ή Σφραντζής).

 

Σύντομη ειρήνη
 
  • Μόλις ανέλαβε τα καινούργια του καθήκοντα ο Κωνσταντίνος φρόντισε να στείλει πρεσβευτές στον σουλτάνο Μουράτ B' και να ζητήσει συνθήκη ειρήνης. Ο Μουράτ αναγνώρισε τον νέο αυτοκράτορα και συμφώνησε για την ειρήνη.
 
  • Δύο χρόνια αργότερα ο Μουράτ πέθανε, και στον θρόνο της οθωμανικής αυτοκρατορίας ανέβηκε ο 19χρονος γιος του Μωάμεθ B', ο οποίος έσπευσε να διαβεβαιώσει τους ηγεμόνες της Δύσης για τις ειρηνικές του προθέσεις. Ο νέος σουλτάνος μάλιστα ορκίστηκε στο Κοράνι ότι θα σεβόταν την ακεραιότητα της βυζαντινής επικράτειας και ανανέωσε την υποχρέωση του πατέρα του προς τον αυτοκράτορα να καταβάλλει κάθε χρόνο το ποσόν των 300.000 άσπρων από τις προσόδους των ελληνικών πόλεων της κοιλάδας του Στρυμόνα που ανήκαν νομικά στον πρίγκιπα Ορχάν, μακρινό εξάδελφο του Μωάμεθ και κατευθείαν απόγονο του ιδρυτή του οθωμανικού κράτους Οσμάν, άρα διεκδικητή του οθωμανικού θρόνου, ο οποίος διατελούσε υπό τιμητική κράτηση στην Κωνσταντινούπολη.
 
  • H απειλή εναντίον της Κωνσταντινούπολης φάνηκε να απομακρύνεται. Ακόμη και ο πάπας θεώρησε εντελώς ακίνδυνο αυτό το παιδάριο. Οταν όμως ο Κωνσταντίνος έστειλε αντιπροσώπους του στην Αδριανούπολη, πρωτεύουσα τότε της οθωμανικής επικράτειας, να ζητήσουν τα χρήματα του Ορχάν, λέγοντας μάλιστα ότι θα έπρεπε να γίνει και κάποια αύξηση στο ποσόν, ο Μωάμεθ θύμωσε και αντί άλλης απαντήσεως έδιωξε τους έλληνες κατοίκους από τις πόλεις της κοιλάδας του Στρυμόνα. H απαίτηση του αυτοκράτορα έδωσε στον Μωάμεθ την αφορμή που ζητούσε για να απαλλαγεί από τον όρκο του.

 

Ξεκάθαρες προθέσεις
 
  • Τον χειμώνα του 1451 ο Μωάμεθ άρχισε να ανεγείρει στην ευρωπαϊκή ακτή του Βοσπόρου, σε έδαφος το οποίο τυπικά εξακολουθούσε να είναι βυζαντινό, το κάστρο Μπογάζ Κεσέν («ο κόφτης των Στενών» στα τουρκικά), το σημερινό Ρούμελη Χισάρ, ακριβώς απέναντι από το κάστρο Αναντολού Χισάρ.
 
  • Δεν υπήρχε πλέον αμφιβολία ότι ο Μωάμεθ ετοιμαζόταν να εξουδετερώσει την Κωνσταντινούπολη, η οποία εξακολουθούσε να στέκεται σφήνα ανάμεσα στις ασιατικές και στις ευρωπαϊκές κτήσεις της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Το Μπογάζ Κεσέν ολοκληρώθηκε στα τέλη Αυγούστου του 1452 και ο Μωάμεθ, αφού το επιθεώρησε και έδωσε εντολή να βυθίζεται κάθε πλοίο το οποίο θα αρνιόταν να σταματήσει για έλεγχο, έφθασε ως τα τείχη της Κωνσταντινούπολης και μελέτησε τις οχυρώσεις επί τρεις ημέρες.
 
  • Οι προθέσεις του Μωάμεθ ήταν πλέον ξεκάθαρες. Αφού κατέλαβε τα απομεινάρια των βυζαντινών κτήσεων στον Εύξεινο Πόντο και στην Προποντίδα, άρχισε να ναυπηγεί έναν τρομερό στόλο, ο οποίος δεν υπήρχε ως τότε στις δυνάμεις του. Τον Μάρτιο του 1453 συγκεντρώθηκαν στην Καλλίπολη γύρω στα 150 πλήρως εξοπλισμένα πολεμικά πλοία, εκτός από τα καΐκια που χρησίμευαν για τη μεταφορά μηνυμάτων, με ναύαρχο τον βουλγαρικής καταγωγής εξωμότη Σουλεϊμάν Μπαλτόγλου.
 
  • Παράλληλα στη Θράκη ο Μωάμεθ συγκέντρωνε τον στρατό του. Με τους πιο συντηρητικούς υπολογισμούς, ο στρατός του Μωάμεθ θα πρέπει να έφθανε τις 100.000 άνδρες: 80.000 τακτικούς, με τα επίλεκτα συντάγματα των γενιτσάρων του, 20.000 ατάκτους και αρκετές χιλιάδες βοηθητικούς και μη μάχιμους για τις διάφορες δουλειές.
 
  • H μεγαλύτερη ωστόσο απειλή για τα τείχη της Κωνσταντινούπολης ήταν τα κανόνια του τουρκικού πυροβολικού. Ο Μωάμεθ είχε προσλάβει τον Ουρβανό, ούγγρο μηχανικό ο οποίος είχε επιδιώξει προηγουμένως να προσφέρει τις γνώσεις του στον Κωνσταντίνο αλλά αυτός ούτε τα χρήματα που του είχε ζητήσει ο Ουρβανός διέθετε ούτε τα υλικά που χρειάζονταν για να κατασκευαστούν κανόνια. Ετσι ο Ουρβανός πήγε στον Μωάμεθ και του είπε ότι ήταν σε θέση να του φτιάξει ένα κανόνι που θα μπορούσε να γκρεμίσει ακόμη και τα τείχη της Βαβυλώνας. Ο Μωάμεθ τον πήρε αμέσως στην υπηρεσία του, του έδωσε τέσσερις φορές περισσότερα χρήματα από όσα ζήτησε και τον έστρωσε στη δουλειά. Ο Ουρβανός κατασκεύασε πολλά κανόνια αλλά το αριστούργημά του ήταν ένα κανόνι που το πάχος του μπρούντζου του ήταν 20 εκατοστά, το μήκος της κάννης του οκτώ μέτρα και μπορούσε να εκτοξεύσει βλήμα βάρους περίπου 300 κιλών σε απόσταση 1.500 μέτρων.

 

 

Προετοιμασίες για την άμυνα
 
  • Ολα αυτά τα μάθαιναν φυσικά στην Κωνσταντινούπολη και ο αυτοκράτορας προσπαθούσε να οργανώσει όσο μπορούσε καλύτερα την άμυνα της πόλης περιμένοντας τη βοήθεια που του είχε υποσχεθεί ο πάπας. Στο μεταξύ η Δύση είχε αλλάξει γνώμη για τον Μωάμεθ, ο οποίος τον Νοέμβριο του 1452 δεν δίστασε όχι μόνο να βυθίσει ένα ενετικό πλοίο που κατέπλεε από τον Εύξεινο Πόντο και δεν σταμάτησε για έλεγχο, αλλά αποκεφάλισε και όλο το πλήρωμά του και τον πλοίαρχό του τον θανάτωσε με ανασκολοπισμό. Ωστόσο η πολυπόθητη βοήθεια προς τους Βυζαντινούς καθυστερούσε.
 
  • Ως απόδειξη καλής θέλησης προς τους ρωμαιοκαθολικούς, στις 12 Δεκεμβρίου του 1452 ο αυτοκράτορας οργάνωσε επιτέλους το περίφημο συλλείτουργο στην Αγία Σοφία, όπου μνημονεύτηκαν ο πάπας και ο απών πατριάρχης Μάμμας και αναγνώστηκαν οι όροι της συμφωνίας της Φλωρεντίας. H ένωση των δύο Εκκλησιών είχε τυπικά επιτευχθεί αλλά η βοήθεια από τη Δύση δεν ερχόταν.
 
  • Αν όμως οι κυβερνήσεις των χωρών της Δυτικής Ευρώπης αγνοούσαν τις απελπισμένες εκκλήσεις των παγιδευμένων Βυζαντινών, υπήρξαν μερικοί εθελοντές που πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους στον αυτοκράτορα για τη σωτηρία των χριστιανών της Βασιλεύουσας. H ενετική παροικία της Κωνσταντινούπολης διέθεσε στον αυτοκράτορα όλους τους μάχιμους άνδρες της και όλα της τα πλοία που βρίσκονταν αγκυροβολημένα στον Κεράτιο Κόλπο, τα οποία μετατράπηκαν σε πολεμικά. Επίσης διάφοροι θαρραλέοι Γενουάτες τέθηκαν υπό τις διαταγές του Ιωάννη Ιουστινιάνη Λόνγκο, διάσημου υπερασπιστή οχυρωμένων πόλεων, ο οποίος κατέφθασε τον Ιανουάριο του 1453 στην Πόλη φέρνοντας μαζί του 700 καλά εξοπλισμένους στρατιώτες. Επιπλέον υπήρχαν και μερικοί Ισπανοί και Κρητικοί. Ακόμη και ο πρίγκιπας Ορχάν αποφάσισε να πολεμήσει εναντίον τον ομοφύλων του προσφέροντας στον αυτοκράτορα τη δύναμη της προσωπικής του φρουράς και μερικούς μισθοφόρους.
 
  • Συνολικά η δύναμη των υπερασπιστών της Πόλης δεν ξεπερνούσε τους 7.000 άνδρες, εκ των οποίων οι 5.000 ήταν Βυζαντινοί και οι άλλες 2.000 διάφοροι αλλοεθνείς εθελοντές. Αλλά η πραγματική άμυνα βασιζόταν στα πανίσχυρα τείχη της πόλης, τα οποία είχαν στο μεταξύ επισκευαστεί, η τάφρος γύρω από το χερσαίο μέρος είχε καθαριστεί και ο Κεράτιος Κόλπος είχε κλείσει με την αλυσίδα του.

 

KONSTANTINOUPOLIalosipolis12041os.jpg

 

H πολιορκία αρχίζει
 
 
  • Τον Μάρτιο του 1453 ο στρατός του Μωάμεθ άρχισε τμηματικά να συγκεντρώνεται έξω από τα τείχη της Κωνσταντινούπολης. Το μεγάλο κανόνι του Ουρβανού, πάνω σε ειδικά φτιαγμένο τροχοφόρο που το έσερναν 60 βόδια, έφθασε και αυτό. Ο Μωάμεθ εμφανίστηκε στις 5 Απριλίου επικεφαλής των 12.000 επιλέκτων γενιτσάρων του και έστησε τη χρυσοκόκκινη σκηνή του στην Κοιλάδα του Λύκου, μερικές εκατοντάδες μέτρα έξω από την πύλη του Αγίου Ρωμανού.
 
  • Στο μεταξύ ο τουρκικός στόλος, αφού κατέλαβε τα Πριγκιποννήσια, περιπολούσε τις ακτές της Προποντίδας ώστε να μην μπορεί να πλησιάσει κανένα σκάφος για ανεφοδιασμό της Πόλης.
 
  • Στις 6 Απριλίου ο Μωάμεθ, τηρώντας το ισλαμικό τυπικό, έστειλε στην Πόλη μήνυμα λέγοντας ότι αν του παραδινόταν δεν θα πείραζε τους πολίτες της ενώ σε αντίθετη περίπτωση δεν θα έδειχνε τον παραμικρό οίκτο. H απάντηση ήταν αρνητική και η επίθεση των Τούρκων άρχισε αμέσως.
 
  • Τα κανόνια του Ουρβανού προξένησαν σοβαρές ζημιές στα τείχη κοντά στη Χαρίσια πύλη, αλλά τη νύχτα οι πολιορκημένοι μπόρεσαν να τα επισκευάσουν ικανοποιητικά.
 
  • Οι βομβαρδισμοί συνεχίζονταν με αμείωτη ένταση κάθε μέρα γκρεμίζοντας μεγάλα τμήματα του εξωτερικού τείχους, που οι πολιορκούμενοι τη νύχτα τα επισκεύαζαν όπως μπορούσαν. Εξαλλος ο Μωάμεθ διέταξε τον Ουρβανό να φτιάξει αποτελεσματικότερα κανόνια.

 

Στόλος μπουνταλάδων
 
  • Στο μεταξύ στην Πόλη οι προμήθειες όλο και λιγόστευαν. Το πρωί της Παρασκευής 20 Απριλίου οι σκοποί πάνω στα τείχη προς τη θάλασσα είδαν με αγαλλίαση να πλησιάζουν προς την Προποντίδα τρεις γενοβέζικες γαλέρες που είχε μισθώσει ο πάπας φορτωμένες με όπλα και προμήθειες και ένα μεγάλο βυζαντινό μεταγωγικό με κυβερνήτη τον Φλαντανελά, που είχε σταλεί στη Σικελία για να αγοράσει σιτάρι. Τα πλοία ωστόσο τα είδαν και οι Τούρκοι και αμέσως ο στόλος του Μπαλτόγλου κινήθηκε εναντίον τους.
 
  • H ναυμαχία ήταν σίγουρα άνιση. Αλλά οι Γενουάτες και οι Ελληνες ήταν καλύτεροι ναυτικοί από τους Τούρκους και τα πλοία τους πολύ περισσότερο ευέλικτα. Τα τουρκικά πλοία συγκρούονταν μεταξύ τους σπάζοντας τα κουπιά τους. Τελικά, μόλις έπεσε το σούρουπο, τα τέσσερα σωτήρια πλοία γλίστρησαν μέσα στην ασφάλεια του Κερατίου Κόλπου.
 
  • Ηταν μια μεγάλη και εμψυχωτική νίκη. Παρά τις απώλειές τους σε έμψυχο υλικό, τα τέσσερα πλοία, εκτός από τις προμήθειες, πρόσθεσαν και μερικούς άνδρες στους υπερασπιστές της Πόλης.
 
  • Ο Μωάμεθ όμως εξοργίστηκε πολύ με το πάθημα του στόλου του. Ο άμοιρος Μπαλτόγλου μόλις που γλίτωσε το κεφάλι του, έχασε όμως όχι μόνο τον τίτλο του ναυάρχου αλλά και όλη του την περιουσία.

hist17.jpg

Πλοία στη στεριά
 
  • H αποτυχία αυτή έκανε τον Μωάμεθ να αναζητήσει τρόπο για να εισχωρήσει στον Κεράτιο Κόλπο. Και αφού δεν μπορούσε να σπάσει το φράγμα, ακολούθησε τη συμβουλή ενός ιταλού μηχανικού να μεταφέρει τα πλοία του από την ξηρά. Πράγμα που έκανε, ενώ ταυτόχρονα κρατούσε τους Βυζαντινούς απασχολημένους με τους συνεχείς βομβαρδισμούς στα χερσαία τείχη της Πόλης. Οι χιλιάδες εργάτες που είχε στη διάθεσή του ο σουλτάνος κατασκεύασαν κιλλίβαντες οι οποίοι ποντίστηκαν στη θάλασσα από την πλευρά του Γαλατά, δέθηκαν πάνω τους τα πλοία και μετά τα τράβηξαν με τροχαλίες. Με τον τρόπο αυτόν γύρω στα 70 πλοία μεταφέρθηκαν μέσα στον Κεράτιο Κόλπο.
 
  • Στις 22 Απριλίου οι Βυζαντινοί βρέθηκαν προ τετελεσμένου γεγονότος. H απόπειρα του ηρωικού Ενετού Τζιάκομο Κόκο να πυρπολήσει τα τουρκικά πλοία απέτυχε. H εκδίωξη του τουρκικού στόλου από τον Κεράτιο ήταν πλέον αδύνατη.
 
  • Ωστόσο ο Μωάμεθ εξακολουθούσε να έχει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στο πεζικό του παρά στον στόλο του. Οι βομβαρδισμοί των τειχών εντάθηκαν ακόμη περισσότερο. Αλλά η Πόλη άντεχε και ο Σουλτάνος προβληματιζόταν. Ο χαλίφης Χαλίλ Τσανταρλί, τον οποίο ο Μωάμεθ είχε κρατήσει στη θέση του Μεγάλου Βεζίρη παρ' όλο που δεν τον συμπαθούσε, πρότεινε να λύσουν την πολιορκία. Αλλά ο Μωάμεθ προτίμησε την πρόταση σέρβων μηχανικών που υπηρετούσαν στο στράτευμά του, να δοκιμάσουν να μπουν στην Πόλη σκάβοντας υπόγειες σήραγγες. Τότε άρχισε μια άλλου είδους μάχη: οι Τούρκοι έσκαβαν λαγούμια απ' έξω προς τα μέσα και οι υπερασπιστές της Πόλης τα εντόπιζαν και απέκρουαν τους επίδοξους εισβολείς.
 
  • Ο Μάιος μπήκε μουντός και βροχερός. H θλιβερή εικόνα της Πόλης γινόταν φρικιαστική με τις προειδοποιήσεις των καλογήρων που περιφέρονταν στους δρόμους φωνάζοντας ότι η καταστροφή επέρχεται εξαιτίας της Ενωσης. Τα παλιά πάθη αναζωπυρώθηκαν: οι Ενετοί μάλωναν με τους Γενουάτες, οι Ελληνες με τους Λατίνους, οι ενωτικοί με τους ανθενωτικούς. Και όλοι μαζί ήλπιζαν στο θαύμα.

 

Εάλω η Πόλις
 
1453.jpg
  • Ο Μωάμεθ αποφάσισε να εξαπολύσει την τελική επίθεση στις 29 Μαΐου. Εξι ημέρες πριν, στις 23 Μαΐου, ο σουλτάνος είχε ζητήσει και πάλι από τον αυτοκράτορα να του παραδώσει την Πόλη και ο Κωνσταντίνος απάντησε με τα λόγια που έχει καταγράψει ο Φραντζής: «Το δε την πόλιν σοι δούναι, ούτ' εμόν εστιν ούτ' άλλου των κατοικούντων εν ταύτη. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών».
 
  • Το βράδυ της 28ης Μαΐου στην Αγία Σοφία ορθόδοξοι και καθολικοί ιερείς φόρεσαν τα επίσημα άμφιά τους και λειτούργησαν από κοινού μπροστά σε ένα ποίμνιο ενωμένο για πρώτη και τελευταία φορά.
 
screenshot_41.png
  • H επίθεση άρχισε λίγο μετά τα μεσάνυχτα. Οι Τούρκοι βασίστηκαν στον όγκο των δυνάμεών τους. Οι λιγοστοί υπερασπιστές της πόλης ωστόσο συνέχιζαν να τους αποκρούουν, τόσο που μια κάποια ελπίδα έλαμψε για λίγο. Αλλά σε κάποια στιγμή ο Ιουστινιάνης τραυματίστηκε και ζήτησε από τους άνδρες του να τον μεταφέρουν στο πλοίο του. H γραμμή της άμυνας έσπασε. Ο Κωνσταντίνος τον παρακάλεσε να μη φύγει, μα φαίνεται ότι αυτός την τελευταία στιγμή δείλιασε. Τότε ο τελευταίος βυζαντινός αυτοκράτορας ξήλωσε από τη στολή του τα διακριτικά που μπορούσαν να προδώσουν το αξίωμά του και όρμησε προς τα τείχη. Δεν τον ξαναείδε ποτέ κανείς.
alosi.jpg

 

i74pdf.jpg

  • Με το ξημέρωμα ο Μωάμεθ έριξε στη μάχη τους γενιτσάρους του. Τα κανόνια είχαν προξενήσει ένα μεγάλο άνοιγμα στα εξωτερικά τείχη και, όπως λέγεται, μέσα από την πόλη δεν είχαν κλείσει καλά μια μικρή και από χρόνια αχρησιμοποίητη πύλη, την Κερκόπορτα. Τα στίφη των Τούρκων εισόρμησαν και ξεχύθηκαν στα σπλάχνα της Βασιλεύουσας, η οποία παραδόθηκε σε αδυσώπητη λεηλασία, σφαγή και υποδούλωση. Εάλω η Πόλις!

[yt]53yfMlws7DI[/yt]

 

tromaktiko206.jpg

 

 

 

Πηγες:pame.gr & aek365 & .DjXaLaRoS.

Share this post


Link to post

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ!
Σαν σήμερα (29/5) η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έγινε η πρώτη αγγλική ομάδα που κατέκτησε Κύπελλο Πρωταθλητριών απέναντι στην Μπενφίκα του Εουσέμπιο.

Share this post


Link to post

×
×
  • Create New...