Jump to content
Sign in to follow this  
Xalaros_Xal

Η Ιστορία του Παναθηναϊκού.

Recommended Posts

ΑΣ ΤΑ ΔΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ



1908-1920
H αρχή της περιπέτειας


  • Η ιστορία του Παναθηναϊκού ξεκινάει στις αρχές του 20ου αιώνα στις γειτονιές της Αθήνας. Το ποδόσφαιρο είχε μόλις αρχίσει να παίζεται στις αλάνες τις πρωτεύουσας και ο Γιώργος Καλαφάτης, ένας νεαρός αθλητής στίβου του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου, είχε μαγευτεί από το νέο άθλημα.
  • Το 1906, ο Καλαφάτης συμμετείχε ως μέλος της ομάδας του Εθνικού ΓΣ στην Μεσοολυμπιάδα των Αθηνών, εκπροσωπώντας τα ελληνικά χρώματα. Λίγους μήνες αργότερα, μαζί με αρκετούς άλλους αθλητές του Εθνικού, αποχώρησαν και μεταπήδησαν στον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σϋλλογο. Εκεί, ο Καλαφάτης συνέχισε να αγωνίζεται στα αθλήματα του κλασσικού αθλητισμού ενώ παράλληλα πρωτοστάτησε στη δημιουργία του ποδοσφαιρικού τμήματος του Συλλόγου.
  • Η οριστική διάλυση της ποδοσφαιρικής ομάδας του Πανελληνίου ήρθε πολύ σύντομα. Ο σύλλογος των «Ολυμπιονικών» κλήθηκε να αντιμετωπίσει την ομάδα του Γουδή, επικεφαλής της οποίας ήταν ο Παναγής Βρύωνης, ο άνθρωπος δηλαδή που πρωταγωνίστησε στην εισαγωγή του αθλήματος στη χώρα μας, έχοντας ζήσει επί πολλά χρόνια στην Ελβετία και έχοντας διατελέσει παίκτης και αρχηγός της Σερβέτ. Το Γουδή συνέτριψε τον Πανελλήνιο με διψήφιο αριθμό τερμάτων και η διοίκηση του Συλλόγου αποφάσισε να διαλύσει οριστικά το ποδοσφαιρικό τμήμα. Ο Καλαφάτης και η παρέα του έπρεπε να βρουν νέο χώρο για να στεγάσουν την τρέλα τους. Η μεγάλη ημέρα δε θα αργούσε να έρθει.
  • Στις 3 Φεβρουαρίου του 1908, στο Πολύγωνο, ο Γιώργος Καλαφάτης και η παρέα του συγκεντρώθηκαν και αποφάσισαν να ιδρύσουν μία νέα ομάδα. Μια καθαρά ποδοσφαιρική ομάδα που έμελλε να γίνει η σημαντικότερη ομάδα της Ελλάδας. Ήταν η ιδρυτική πράξη του Ποδοσφαιρικού Ομίλου Αθηνών. Του Συλλόγου που κάποια αργότερα θα μετονομαζόταν σε Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο.
  • Η νέα ομάδα πέρασε από πολλές περιπέτειες μέχρι να καθιερωθεί ως κυρίαρχη δύναμη του αθηναϊκού και του ελληνικού ποδοσφαίρου. Το πρώτο της γήπεδο ήταν στο οικόπεδο Καραπάνου, στην περιοχή της σημερινής ΑΣΟΕΕ. Στα τέλη του 1910, το όνομά της ομάδας έγινε Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος (ΠΠΟ) και στα τέλη της ίδιας δεκαετίας, Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός και Αγωνιστικός Όμιλος (ΠΠΑΟ). Ο Καλαφάτης αποτελούσε όλα αυτά τα χρόνια την «ψυχή» και την κινητήριο δύναμη της ομάδας.
  • Στα μέσα της δεκαετίας του ’10, εντάχθηκαν στον ΠΠΟ, δύο μεγάλες φυσιογνωμίες που έμελλε να παίξουν σπουδαίο ρόλο στην πορεία της ομάδας. Ήταν ο Λουκάς Πανουργιάς και ο Απόστολος Νικολαΐδης. Δύο προσωπικότητες που σημάδεψαν με το δικό τους ξεχωριστό τρόπο την ιστορία του Παναθηναϊκού.
  • Τα αρχικά χρώματα του Συλλόγου ήταν το κόκκινο και το λευκό. Πολύ σύντομα, από το 1911 και μετά, επιλέχθηκε το πράσινο χρώμα. Το 1918, η διοίκηση του Συλλόγου αποφάσισε να καθιερώσει ως έμβλημα της ομάδας το τριφύλλι. Ήταν μία εισήγηση του διακεκριμένου αθλητή και αργότερα παράγοντα της ομάδας, Μιχάλη Παπάζογλου. Το πρώτο τριφύλλι σχεδιάστηκε από τον διευθυντή της Εθνικής Πινακοθήκης, Γιώργο Χατζόπουλο.
  • Το 1919. ο Γιώργος Καλαφάτης συμμετείχε στους Διασυμμαχικούς αγώνες που έγιναν στο Παρίσι. Από τη γαλλική πρωτεύουσα έφερε την πρώτη καθαρά ποδοσφαιρική εμφάνιση της ομάδας, ενώ περίπου την ίδια εποχή, συνέλαβε το όραμα για δημιουργία ιδιόκτητου γηπέδου για τον Σύλλογο.




1920-1930
H καταξίωση

  • Η αρχή της δεκαετίας του 20, βρήκε τον Παναθηναϊκό (τότε ακόμα Π.Π.Α.Ο) να είναι ο καλύτερα οργανωμένος Σύλλογος της χώρας και έτοιμο για νέες μεγάλες προκλήσεις.
  • Το ποδόσφαιρο είχε αρχίσει να αποκτά συγκεκριμένες δομές και να οργανώνεται επάνω σε στέρεες βάσεις. Από το 1924, είχε αρχίσει να διεξάγεται το Πρωτάθλημα Αθηνών σε ετήσια βάση, ενώ από το 1928 ξεκίνησε η διεξαγωγή του πανελληνίου Πρωταθλήματος. Ο Παναθηναϊκός, έχοντας μια πολύ σπουδαία ομάδα, πρωταγωνίστησε από την αρχή στο πρωτάθλημα της Αθήνας και καθιερώθηκε ως η μεγάλη δύναμη στο ποδόσφαιρο της πρωτεύουσας.
  • Παράλληλα, υλοποιήθηκε το μεγάλο όνειρο των ιδρυτών του Συλλόγου. Από τα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας είχε εντοπιστεί το οικόπεδο όπου βρίσκεται σήμερα το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Βρισκόταν στην τοποθεσία «Περιβόλα» των Αμεπλοκήπων και η διοίκηση του Συλλόγου εξασφάλισε τον Μάρτιο του 1922 την οριστική παραχώρησή του από τον Δήμο Αθηναίων.
  • Εκεί έμελλε να στεγαστούν επί σχεδόν 9 δεκαετίες όλα τα τμήματα του Συλλόγου. Το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας υπήρξε το πιο σύγχρονο της χώρας. Το πρώτο ελληνικό γήπεδο με εξέδρα, ηλεκτροφωτισμό, χλοοτάπητα, κλειστά γυμναστήρια και κλειστό κολυμβητήριο. Ήταν παράλληλα και το «σπίτι» της Εθνικής ομάδας επί σειρά ετών. Αναμφίβολα, υπήρξε το «λίκνο» του ελληνικού ποδοσφαίρου αλλά και του ελληνικού αθλητισμού γενικότερα.
  • Λϊγο μετά την απόκτηση του δικού του «σπιτιού», ο Σύλλογος απέκτησε και την οριστική του ονομασία. Στις 15 Μαΐου του 1924 αποφασίστηκε η οριστική μετονομασία σε «Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο».
  • Στα τέλη της δεκαετίας, ο Παναθηναϊκός προχώρησε σε μεγάλες αλλαγές στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Προπονητής ανέλαβε ο περίφημος Ούγγρος τεχνικός Μίκλος Φόρνερ που προχώρησε σε ριζικές αλλαγές του έμψυχου δυναμικού. Η παλιά φρουρά αποχώρησε και άρχισε ένα «παιδομάζωμα» στις γεοτονιές της Αθήνας για να βρει νέα ταλέντα. Κάπως έτσι αποκτήθηκε από την ομάδα του Γουδή ο Άγγελος Μεσσάρης. Ο «Ξανθός Άγγελος» του ελληνικού ποδοσφαίρου που θα έμενε στην ιστορία για τη σύντομη αλλά συγκλονιστική του παρουσία με την πράσινη φανέλα.
  • Μαζί του μια σειρά από ταλαντούχους ποδοσφαιριστές όπως ο Αντώνης Μηγιάκης, ο Μίμης Πιερράκος και ο Μήτσος Μπαλτάσης. Όλοι αυτοί υπό την καθοδήγηση του Γιόζεφ Κίνσλερ (ο οποίος είχε αντικαταστήσει τον συμπατριώτη του Φόρνερ) θα δημιουργούσαν την ομάδα που έμεινε στην ιστορία ως «η χρυσή ομάδα του Παναθηναϊκού».




1930-1940
Από το πρωτάθλημα, στα "πέτρινα" χρόνια


  • Η «χρυσή ομάδα» άφησε αμέσως το στίγμα της στην ιστορία του Παναθηναϊκού και του ελληνικού ποδοσφαίρου. Στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του 1930 έδωσε τις μεγάλες της «παραστάσεις». Οι αντίπαλοι του Παναθηναϊκού, ο Ολυμπιακός και ο Άρης διέθεταν έμπειρες ομάδες με διεθνείς και καταξιωμένους ποδοσφαιριστές. Κανείς δεν έδινε τύχη στη νεανική ομάδα του Κίνσλερ.
  • Την 1η Ιουνίου του 1930, ο Ολυμπιακός ανέβηκε στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας βέβαιος για το θρίαμβό του. Ο Παναθηναϊκός όμως εκείνη την ημέρα ήταν ασυναγώνιστος. Με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Άγγελο Μεσσάρη και άξιους συμπαραστάτες τον Μίμη Πιερράκο και τον Αντώνη Μηγιάκη, συνέτριψε με το αξεπέραστο 8-2 τον αντίπαλό του και έγραψε ιστορία. Οι πανηγυρισμοί που ακολούθησαν σε ολόκληρη την πόλη, δεν είχαν προηγούμενο.
  • Λίγες ημέρες αργότερα, οι «πράσινοι» επικράτησαν επί του Άρη μέσα στη Θεσσαλονίκη με σκορ 4-1 και εξασφάλισαν το πρωτάθλημα. Ο κόσμος που περίμενε την αποστολή της ομάδας στο σιδηροδρομικό σταθμό της Αθήνας, φώναζε το ιστορικό σύνθημα:



Εβάλαμε οχτώ στον Ολυμπιακό


Και άλλα τέσσερα στον Άρη
Γεια σου Άγγελε Μεσσάρη.



  • Η «χρυσή ομάδα» ήταν με διαφορά η καλύτερη που είχε εμφανιστεί στα ελληνικά γήπεδα. Και τη διαφορά έκανε κυρίως ο Άγγελος Μεσσάρης. Ο ποδοσφαιριστής – φαινόμενο που λατρεύτηκε από τους φιλάθλους και έπαιζε ποδόσφαιρο πολλά χρόνια μπροστά από την εποχή του.
  • Δυστυχώς οι χαρούμενες ημέρες δεν έμελλε να κρατήσουν πολύ. Το πρωτάθλημα του 1931 χάθηκε για ένα μόλις βαθμό και αμέσως μετά άρχισαν οι εσωτερικές διαμάχες που παραλίγο να οδηγήσουν το Σύλλογο στη διάλυση.
  • Η αρχή έγινε με την αποχώρηση του Άγγελου Μεσσάρη από το ποδόσφαιρο, σε ηλικία μόλις 22 ετών. Η διαμάχη του με τον Απόστολο Νικολαΐδη, στέρησε τον Παναθηναϊκό και το ελληνικό ποδόσφαιρο από το μεγαλύτερο του αστέρι. Παρά τις αγωνιώδεις εκκλήσεις του κόσμου της ομάδας, η απόφαση του «ξανθού άγγελου» ήταν αμετάκλητη και ο Παναθηναϊκός δέχτηκε ένα σημαντικότατο πλήγμα από το οποίο θα έκανε δεκαετίες να συνέλθει.
  • Λίγο αργότερα, ήρθε και η ώρα του διχασμού. Ο Σύλλογος χωρίστηκε σε δύο παρατάξεις και η σύγκρουση ήταν σφοδρότατη. Η παράταξη του Απόστολου Νικολαΐδη υπερίσχυσε εκείνης του Σταμάτη Μερκούρη (γιου του δημάρχου Αθηναίων) και η ομάδα μπήκε σε φάση διάσπασης.
  • Οι επιπτώσεις της αναταραχής ήταν εμφανείς και στο αγωνιστικό κομμάτι. Πολλοί παίκτες αποχώρησαν και στη συνέχεια επέστρεψαν ενώ η ομάδα δεν μπορούσε να βρει την ηρεμία της. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν ο Παναθηναϊκός να μείνει μακριά από τους τίτλους παρότι είχε στις τάξεις του σπουδαίους ποδοσφαιριστές. Μοναδική παρηγοριά η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας το 1940. Λίγο πριν τα μαύρα σύννεφα του πολέμου καλύψουν τη χώρα μας.

  • Like 4

Share this post


Link to post

1940-1950
Κατοχή και μεταπολεμική περίοδος

  • Ο πόλεμος «πάγωσε» προσωρινά τη δράση των ποδοσφαιρικών σωματείων στη χώρα μας αλλά την περίοδο της Κατοχής οι νέοι της Αθήνας άρχισαν δειλά-δειλά να προσπαθούν ξανά να παίξουν μπάλα σε μία πόλη που κάθε άλλο παρά φιλόξενη ήταν προς τις αθλητικές δραστηριότητες.
  • Το γήπεδο του Παναθηναϊκού έγινε μια πραγματική «κυψέλη» νεαρών ποδοσφαιριστών και εκεί μαζεύτηκαν μία σειρά από μετέπειτα σπουδαίους αθλητές. Με το «παιδομάζωμα» των ανθρώπων του τριφυλλιού άρχισαν να διοργανώνονται υποτυπώδεις αγώνες και να εξασφαλίζονται κάποια χρήματα που ήταν απαραίτητα στα δύσκολα χρόνια της πείνας.
  • Ταυτόχρονα, οι εγκαταστάσεις του Παναθηναϊκού είχαν μετατραπεί σε κέντρο αντίστασης. Τόσο ο γενικός γραμματέας του Συλλόγου Μιχάλης Παπάζογλου όσο και ο ιδρυτής Γεώργιος Καλαφάτης συμμετείχαν ενεργά σε αντιστασιακές οργανώσεις ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που με πάσα μυστικότητα οι αθλητές του Παναθηναϊκού άκουγαν τα προγράμματα του συμμαχικού ραδιοφώνου και μάθαιναν τα νέα από τα μέτωπα του πολέμου.
  • Στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας έμελλε να υψωθεί η πρώτη ελληνική σημαία από την ημέρα που τα ναζιστικά στρατεύματα κατέλαβαν την πρωτεύουσα. Την ύψωσε ο διευθυντής του γηπέδου Αντώνης Βρεττός στις 8 Οκτωβρίου του 1944. Τέσσερις ολόκληρες ημέρες πριν την αποχώρηση των κατοχικών δυνάμεων και ενώ ακόμα η Αθήνα βρισκόταν από γερμανικό έλεγχο. Ο Βρεττός τοποθέτησε πινακίδα στην είσοδο του γηπέδου, επάνω στην οποία έγραψε: «Την προσεχή Κυριακή, μέγας ποδοσφαιρικός αγών Παναθηναϊκού – Αγγλικής Αεροπορίας. Ζήτω η Ελευθερία!»
  • Την εποχή μετά τον πόλεμο, ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να σημειώσει μεγάλες επιτυχίες αλλά στις τις τάξεις του είχε μερικούς από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές της εποχής. Οι τίτλοι του ήταν σχετικά λίγοι. Κατέκτησε μόνο το Κύπελλο του 1948 και το Πρωτάθλημα του 1949.
  • Εκείνη την περίοδο, με τα χρώματα της ομάδας αγωνίστηκαν ορισμένοι πολύ σπουδαίοι αθλητές, όπως ο Γιάννης Παπαντωνίου (ή "δάσκαλος"), ο Γαβρήλος Γαζής, ο Νίκος Σίμος, ο Γιάννης Πετσανάς, ο Μπάμπης Φυλακτός, ο Νϊκος Φαράντος, ο τερματοφύλακας Μαθιός Βιτάλης, ο Τάσος Κρητικός, ο Ηλίας Σταφυλίδης και πολλοί ακόμα.




1950-1960
H δεκαετία των μύθων

  • Τα χρόνια του '50 μπορούν να χαρακτηριστούν ως τα χρόνια των μεγάλων αστέρων. Μπορεί η συγκομιδή των τίτλων να ήταν φτωχή με ένα μόλις πρωτάθλημα (1953) και ένα Κύπελλο Ελλάδας (1955) αλλά εκείνη τη δεκαετία φόρεσαν τη φανέλα με το τριφύλλι πραγματικά μεγαθήρια. Ονόματα που με το πέρασμα το χρόνου απέκτησαν μυθικές διαστάσεις στη μνήμη των φιλάθλων της ομάδας.
  • Παίκτες όπως οι Γιάννης Παπαντωνίου, Μαθιός Βιτάλης. Κώστας Χατζηνικολάου, Βαγγέλης Πανάκης. Κώστας Λινοξυλάκης, Γιάννης Νεμπίδης, Γιώργος Κουρτζίδης, Γιώργος Φωτεινός, Λάκης Πετρόπουλος, Σωτήρης Αγγελόπουλος, Ανδρέας Παπαεμμανουήλ, Γιώργος Ανδρέου, Δημήτρης Θεοφάνης, Μιχάλης Βουτσαράς και τόσοι άλλοι, έδωσαν στον Παναθηναϊκό τον τίτλο της πιο τεχνικής ομάδας στην Ελλάδα. Μιας ομάδας που κέρδισε την αναγνώριση όλου του φίλαθλου κόσμου για το καθαρό και φαντεζί ποδόσφαιρο που έπαιζε. Για διάφορους λόγους, αυτή η τεχνική υπεροχή, δεν μετουσιώθηκε σε κατακτήσεις πρωταθλημάτων.
  • Ορισμένοι από τους παραπάνω, συνέχισαν τη σταδιοδρομία τους και μετά το 1960. Τότε που με την καθιέρωση της Α’ Εθνικής, τον ερχομό του Μίμη Δομάζου και την καθοδήγηση του Αντώνη Μαντζαβελάκη, ο Παναθηναϊκός έμελε να επιστρέψει στη φυσική του θέση.




1960-1970
Τα χρόνια της "πράσινης" υπεροχής


  • Το "παιδομάζωμα" που είχε αρχίσει στα τέλη της δεκαετίας του '50 άρχισε να αποδίδει καρπούς με την καθιέρωση του πρωταθλήματος της Α’ Εθνικής. Για να γίνει αυτό όμως, έπρεπε να έρθει στον Παναθηναϊκό ένας νεαρός που θα άλλαζε τη μοίρα του. Το καλοκαίρι του 1959, ο Γιουγκόσλάβος προπονητής Γκλίσοβιτς εντόπισε τον Μίμη Δομάζο να παίζει ποδόσφαιρο στις αλάνες των Αμπελοκήπων. Τον έπεισε να υπογράψει στο "τριφύλλι» και τα υπόλοιπα είναι …ιστορία.
  • Ο Δομάζος έγινε σχεδόν αμέσως ηγέτης της ομάδας και γύρω του χτίστηκε η μεγάλη ομάδα της δεκαετίας του ’60. Μία ομάδα που όμοιά της δεν έχει ξαναδεί το ελληνικό ποδόσφαιρο. Με τους Πανάκη, Λινοξυλάκη, Ανδρέου, Παπαεμμανουήλ, Βουτσαρά, Θεοφάνη, Νεμπίδη που προϋπήρχαν και τις προσθήκες αργότερα των Καμάρα, Λουκανίδη, Σούρπη, Οικονομόπουλου, Παπουλίδη και τόσων άλλων, ο Παναθηναϊκός κυριάρχησε στα ελληνικά γήπεδα κατακτώντας 6 πρωταθλήματα στα 10 πρώτα χρόνια ύπαρξης της Εθνικής κατηγορίας, ενώ παράλληλα είχε αρχίσει να εκπροσωπεί επάξια τη χώρα μας και στο εξωτερικό.
  • Τον Μάιο του 1963 ήρθε στην Ελλάδα ο «δάσκαλος» του παγκόσμιου ποδοσφαίρου Στέφαν Μπόμπεκ. Ο άνθρωπος που έμεινε στην ιστορία με την εφαρμογή του επαναστατικού 4-3-3 και χάρισε στον Παναθηναϊκό το πρώτο και μοναδικό αήττητο πρωτάθλημα που είδαν τα ελληνικά γήπεδα. Τη σεζόν 1963-64, οι πράσινοι δεν έχασαν ούτε ένα παιχνίδι, ενώ την επόμενη σεζόν 1964-65, ηττήθηκαν μόνο μία φορά (3-2 από τον Εθνικό με γκολ στο τελευταίο λεπτό). Ήταν μια ομάδα που διεκδικεί με αξιώσεις τον τίτλο της κορυφαίας όλων των εποχών.
  • Το καλοκαίρι του 1966 ο Παναθηναϊκός πέρασε σε μία φάση αλλαγών. Ήταν η εποχή της περίφημης «Ανανέωσης» με αποχωρήσεις κάποιων παλιότερων βασικών ποδοσφαιριστών και αφίξεις ταλαντούχων παικτών από μικρότερες ομάδες. Την περίοδο 1966-1968 ήρθαν στην ομάδα ποδοσφαιριστές όπως ο Χάρης Γραμμός, ο Αντώνης Αντωνιάδης, ο Κώστας Ελευθεράκης οι οποίοι μαζί με όσους απέμειναν από την προηγούμενη γενιά ήταν έτοιμοι για το «βήμα παραπάνω». Ένα βήμα που θα ερχόταν με εντυπωσιακό τρόπο.




1970-1980
Η εποποιϊα του Γουέμπλεϊ


  • Στα τέλη της δεκαετίας του ’60, στην τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού είχε βρεθεί ο Λάκης Πετρόπουλος. Με τον παλιό τους παίκτη στο "τιμόνι", οι πράσινοι κατέκτησαν το νταμπλ του 1969 (το πρώτο στην ιστορία τους) και το πρωτάθλημα του 1970. Ο Παναθηναϊκός διέθετε μια πολύ καλή ομάδα, ένα κράμα έμπειρων και νεαρών ποδοσφαιριστών που αποτελούσε με διαφορά το κορυφαίο σύνολο της χώρας. Ήταν όμως η ώρα για το «κάτι παραπάνω».
  • Η κίνηση που άλλαξε την ιστορία του Συλλόγου, ήταν η πρόσληψη του Φέρεντς Πούσκας το καλοκαίρι του 1970. Ο θρυλικός Μαγιάρος ποδοσφαιριστής ανέλαβε την ομάδα και την ενέπνευσε με τη δική του φιλοσοφία. Έκανε τους ποδοσφαιριστές να μη φοβούνται κανέναν αντίπαλο, να κοιτάζουν τα μεγαθήρια «στα μάτια» και να πιστεύουν απόλυτα στις δυνατότητές τους. Με ηγέτη τον «καλπάζοντα συνταγματάρχη», το τριφύλλι διέγραψε μια αξέχαστη πορεία στα ευρωπαϊκά γήπεδα την περίοδο 1970-1971.
  • Αποκλείοντας διαδοχικά την Ζενές Ες του Λουξεμβούργου, τη Σλόβαν Μπρατισλάβας από την Τσεχοσλοβακία, την πρωταθλήτρια Αγγλίας, Έβερτον και τον ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου, ο Παναθηναϊκός έφτασε ένα βήμα από το όνειρο. Έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Ένα επίτευγμα ανεπανάληπτο ως σήμερα. Μπορεί στον τελικό ο Άγιαξ να αποτέλεσε ένα αξεπέραστο εμπόδιο αλλά το έπος του Γουέμπλεϊ μένει αξέχαστο ως τις ημέρες μας.
  • Στο τέλος της ίδια χρονιάς, ο Παναθηναϊκός εκπροσώπησε την Ευρώπη στον τελικό του διηπειρωτικού Κυπέλλου, ολοκληρώνοντας την διεθνή του καταξίωση με δύο πολύ καλές εμφανίσεις κόντρα στην πρωταθλήτρια Νοτίου Αμερικής, Νασιονάλ του Μοντεβιδέο.
  • Η συνέχεια της δεκαετίας δεν ήταν ανάλογη. Το πρωτάθλημα του 1972 μπορεί να κατακτήθηκε εύκολα, κυρίως χάρη στις απίστευτες επιδόσεις του Αντώνη Αντωνιάδη στο σκοράρισμα, αλλά από εκεί και μετά άρχισαν να διαφαίνονται κάποια προβλήματα στο εσωτερικό της ομάδας.
  • Ζητήματα οικονομικής φύσης και διοικητικής αστάθειας άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους και ο Παναθηναϊκός δυσκολευόταν να βρει το δρόμο του, παρά το γεγονός ότι διέθετε σπουδαίες μονάδες. Με φωτεινή εξαίρεση το νταμπλ του 1977 με προπονητή τον Πολωνό Κάζιμιρ Γκόρσκι, ο σύλλογος έμεινε μακριά από τους τίτλους και ο ερχομός του επαγγελματισμού τον βρήκε σε κρίσιμο σταυροδρόμι.

  • Like 2

Share this post


Link to post

1980-1990
Η διεθνής καταξίωση

  • Η ανάληψη της προεδρίας της νεοσύστατης ΠΑΕ από τον Γιώργο Βαρδινογιάννη, έδωσε στον Παναθηναϊκό την οικονομική και διοικητική σταθερότητα που χρειαζόταν ώστε να εισέλθει στην εποχή του επαγγελματισμού.
  • Στο αγωνιστικό κομμάτι όμως, ο δρόμος ήταν αρκετά δύσκολος. Με εξαίρεση το Κύπελλο του 1982, οι πράσινοι έμειναν μακριά από τις επιτυχίες. Η ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον Γιάτσεκ Γκμοχ το καλοκαίρι του 1983 βρήκε τον Παναθηναϊκό με μία ομάδα γεμάτη νεαρούς και άπειρους ποδοσφαιριστές, η οποία προερχόταν από μία πολύ κακή σεζόν.
  • Ο Πολωνός όμως είχε το «μαγικό ραβδί» και μεταμόρφωσε αυτήν την άπειρη ομάδα σε πρωταθλήτρια και κυπελλούχο Ελλάδας, Κατακτώντας το νταμπλ του 1984. To καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς αποκτήθηκαν δύο ποδοσφαιριστές που έκαναν τη διαφορά στα ελληνικά και τα ευρωπαϊκά γήπεδα. Ο Δημήτρης Σαραβάκος και ο Βέλιμιρ Ζάετς.
  • Ο Παναθηναϊκός με τα δύο νέα μεγάλα αστέρια στη σύνθεσή του, και άξιους συμπαραστάτες τους Χουάν Ραμόν Ρότσα, Θανάση Δημόπουλο, Νίκο Καρούλια, Γιάννη Κυράστα, Κώστα Ταράση, Κώστα Μαυρίδη και αρκετούς ακόμα, πραγματοποίησε μία εντυπωσιακή πορεία στο Κύπελλο Πρωταθλητριών του 1985, φτάνοντας ένα μόλις βήμα πριν τον τελικό. Απέκλεισε την ολλανδική Φέγενορντ, την Λίντφιλντ από τη Βόρεια Ιρλανδία και την Σουηδική Γκέτεμποργκ, "σταματώντας" μόνο από την πανίσχυρη Λίβερπουλ και την εχθρική διαιτησία του Ολλανδού Κάιζερ.
  • Το 1986 οι πράσινοι κατέκτησαν ένα ακόμα νταμπλ επικρατώντας με το εμφατικό 4-0 επί του Ολυμπιακού στον τελικό. Κατέκτησαν ακόμα 2 Κύπελλο (το 1988 επί του Ολυμπιακού του Γιώργου Κοσκωτά και το 1989 επί του Πανιωνίου) και πραγματοποίησαν μία ακόμα εξαιρετική ευρωπαϊκή πορεία τη σεζόν 1987-88 όταν έφτασαν στα προημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ έχοντας αποκλείσει διαδοχικά τη γαλλική Οσέρ, τη μεγάλη Γιουβέντους και τη Χόνβεντ από την Ουγγαρία.




1990-2000
Ισχυρός εντός και εκτός συνόρων

  • Η δεκαετία του ’90 βρήκε τον Παναθηναϊκό έτοιμο για νέες προκλήσεις τόσο στις εγχώριες διοργανώσεις όσο και στην Ευρώπη. Με μεγάλο αστέρι τον Κριστόφ Βαζέχα που αποκτήθηκε τον χειμώνα του 1989 από τη Ρουχ Χορζόφ, οι πράσινοι κατέκτησαν άνετα το πρωτάθλημα του 1990 και το νταμπλ του 1991. Ήταν η εποχή που μεγαλουργούσε το «φονικό» δίδυμο Βαζέχα - Σαραβάκου στην πράσινη επίθεση.
  • Το 1992 ο Παναθηναϊκός ήταν η πρώτη ελληνική ομάδα που συμμετείχε στη νέα ευρωπαϊκή διοργάνωση του Champions League. Αφού απέκλεισε την ισλανδική Φραμ και την Γκέτεμποργκ από τη Σουηδία, μπήκε στους ομίλους της προημιτελικής φάσης και αποκλείστηκε από τον εν ενεργεία πρωταθλητή Ευρώπης ερυθρό Αστέρα και τη μετέπειτα φιναλίστ του θεσμού, ιταλική Σαμπντόρια.
  • Πιστός στο ραντεβού του με το Κύπελλο Ελλάδας, ο Παναθηναϊκός το κατέκτησε τρεις διαδοχικές φορές, το 1993, το 1994 και το 1995, παίρνοντας για πάντα το τρόπαιο στο Μουσείο του. Το πρωτάθλημα του 1995 κατακτήθηκε με μεγάλη βαθμολογική διαφορά, ενώ το 1996 ο τίτλο βάφτηκε πάλι «πράσινος» ύστερα από σκληρή μάχη με την ΑΕΚ.
  • Εκείνη η σεζόν -1995-1996 – σημαδεύτηκε από μία ακόμα αξέχαστη ευρωπαϊκή πορεία μέχρι τον ημιτελικό του Champions League. Οι πράσινοι αφού προκρίθηκαν νε δραματικό τρόπο στα προκριματικά του Αυγούστου επί της κροατικής Χάιντουκ Σπλιτ, συμμετείχαν στον όμιλο με αντιπάλους τις πρωταθλήτριες Γαλλίας, Νατν, Πορτογαλίας, Πόρτο και Δανίας, Άαλμποργκ. Η ομάδα του Xουάν Ραμόν Ρότσα κατέκτησε πανάξια την πρώτη θέση, επιτυγχάνοντας ορισμένες εντυπωσιακές νίκες όπως εκείνη επί της Πόρτο μέσα στο «Ντας Άντας».
  • Στα προημιτελικά, η πρωταθλήτρια Πολωνίας Λέγκια παραδόθηκε στις ορέξεις της παρέας του Βαζέχα, του Μπορέλι, του Αποστολάκη, του Καλιτζάκη, του Καπουράνη, του Βάντσικ, του Γεωργιάδη, του Δώνη και των υπολοίπων ποδοσφαιριστών του Παναθηναϊκού. Στον ημιτελικό περίμενε ένας γνωστός από τα παλιά. Ο πανίσχυρος πρωταθλητής Ευρώπης Άγιαξ με τα μεγάλα αστέρια στη σύνθεσή του. Κανείς δεν έδινε τύχη στο τριφύλλι.
  • Κόντρα σε όλα τα προγνωστικά, οι πράσινοι πέτυχαν τη σπουδαιότερη εκτός έδρας νίκη της ιστορίας τους και σημείωσαν μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Με το γκολ του Κριστόφ Βαζέχα στο 87ο λεπτό «πάγωσαν» το Άμστερνταμ και έδωσαν ένα καλό μάθημα στους υπερόπτες Ολλανδούς.
  • Στη ρεβάνς του ΟΑΚΑ, ο Παναθηναϊκός χτυπημένος από τις απουσίες βασικών ποδοσφαιριστών αλλά και μία άτυχη στιγμή μόλις στο 3ο λεπτό, δεν μπόρεσε να αντισταθεί σε έναν ανώτερο αντίπαλο και έτσι το όνειρο της συμμετοχής στον τελικό έμεινε ανεκπλήρωτο.




2000-
Μόνιμος κάτοικος Ευρώπης

  • Την τριετία 2001-2003, ο Παναθηναϊκός σημείωσε μία αξιοζήλευτη επίδοση. Βρέθηκε για τρεις διαδοχικές σεζόν να αγωνίζεται στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μετά τη χειμερινή διακοπή. Το 2001 (με το θρίαμβο επί της Γιουβέντους) έφτασε στους "16" του Champins League, το 2002 στον προημιτελικό του Champions League και το 2003 στον προημιτελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.
  • Την περίοδο 2001-2002 οι πράσινοι προκρίθηκαν από δύο διαδοχικές φάσεις ομίλων αφήνοντας πίσω τους ομάδες όπως η Άρσεναλ, η Σάλκε, η Μαγιόρκα, η Πόρτο και η Σπαρτα Πράγας. Με προπονητές αρχικά τον Γιάννη Κυράστα και στη συνέχεια τον Σέρχιο Μαρκαριάν, το τριφύλλι βασιζόταν σε έναν πυρήνα Ελλήνων ποδοσφαιριστών που αργότερα αποτέλεσε τη βάση του θριάμβου της Εθνικής μας στην Πορτογαλία, οι οπoίοι ήταν πλαισιωμένοι από σημαντικούς ποδοσφαιριστές όπως οι Πάουλο Σόουζα, Γκόραν Βλάοβιτς, Ρενέ Χένρικσεν, Μίχάλης Κωνσταντίνου, Εμμάνουελ Ολισαντέμπε και άλλοι.
  • Τη σεζόν 2002-2003 στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, ο Παναθηναϊκός απέκλεισε τη βουλγαρική Λίτεξ Λόβετς, την Φενέρμπαχτσε από την Τουρκία, την Σλόβαν Λίμπερετς από την Τσεχία και την βελγική Άντερλεχτ. Στους «8» περίμενε η πορτογαλική Πόρτο. Στο πρώτο παιχνίδι, οι πράσινοι πραγματοποίησαν εξαιρετική εμφάνιση και με την κεφαλιά του Ολισαντέμπε λίγο πριν το τέλος πήραν προβάδισμα για τη ρεβάνς. Στον επαναληπτικό της Αθήνας, οι "δράκοι" του Ζοζέ Μουρίνιο εμφανίστηκαν πολύ διαβασμένοι και πήραν την πρόκριση, ανοίγοντας το δρόμο για τη διετή κυριαρχία τους στην Ευρώπη.
  • Το 2004, ο Παναθηναϊκός με μία ανανεωμένη ομάδα και τον Ιτζάκ Σουμ στον πάγκο και τον Βέλιμιρ Ζάετς σε ρόλο τεχνικού διευθυντή, κατέκτησε το νταμπλ, επικρατώντας 3-1 επί του Ολυμπιακού στον τελικό του Κυπέλλου. Το πρωτάθλημα και το Κύπελλο του 2010 είναι οι τελευταίο τίτλοι των πρασίνων μέχρι σήμερα.

  • Like 2

Share this post


Link to post

 

Η «εποποιία» του Γουέμπλεϊ


 

PAO-AJAX_Wembley.jpg


 

  • Η αγωνιστική περίοδος 1970 - 1971 θα μείνει βαθιά χαραγμένη στη μνήμη των φίλων Παναθηναϊκού, καθώς η ποδοσφαιρική ομάδα του συλλόγου έφθασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης. Στον διάβα του για τη μεγαλύτερη διάκριση του ελληνικού ποδοσφαίρου σε συλλογικό επίπεδο, ο Παναθηναϊκός ξεπέρασε τα εμπόδια της Ζενές Ες, της Σλόβαν Μπρατισλάβας, της Έβερτον, του Ερυθρού Αστέρα, ενώ στον τελικό του Γουέμπλεϊ, στις 2 Ιουνίου 1971, ηττήθηκε με 2-0 από τον Άγιαξ του Γιόχαν Κρόιφ.
  • Η ομάδα του Γουέμπλεϊ άρχισε να διαμορφώνεται από τον αναμορφωτή του Παναθηναϊκού Στέφαν Μπόμπεκ και τον διάδοχό του, Λάκη Πετρόπουλο. Στις 2 Ιουνίου 1970, ο Φέρεντς Πούσκας διαδέχτηκε τον έλληνα τεχνικό, που ανέλαβε προπονητής στην Εθνική Ελλάδος. Ο ούγγρος προπονητής, που ως ποδοσφαιριστής άφησε εποχή, αποδείχθηκε το μεγάλο όπλο της ομάδας, ιδίως στον τομέα της ψυχολογίας. Ο καλπάζων συνταγματάρχης, όπως ήταν το προσωνύμιό του, κατάφερε να πείσει τους παίχτες του ότι πρέπει να κοιτάζουν στα μάτια τούς αντιπάλους τους. «Έντεκα αυτοί, έντεκα κι εμείς» συνήθιζε να λέει. «Με αυτό το τροπάριο μάς εμψύχωνε συνέχεια και μας έκανε να αντιμετωπίζουμε τους αντιπάλους μας χωρίς το παραμικρό κόμπλεξ», δήλωνε ο Μίμης Δομάζος.
  • Σημαντικό μερίδιο στο χτίσιμο της μεγάλης ομάδας είχαν οι βοηθοί του, Γαβρίλος Γαζής και Γιάννης Τζουνάκος, καθώς και ο πρόεδρος του συλλόγου, Μιχάλης Κίτσιος, στρατιωτικός στο επάγγελμα και εκλεκτός των συνταγματαρχών που διοικούσαν τότε τον τόπο. Πολλά ακούστηκαν για την ευρωπαϊκή πορεία του Παναθηναϊκού, ιδιαίτερα στην εμπλοκή της χούντας στην πρόκριση των «πρασίνων» στον τελικό, μετά τη συντριβή του Βελιγραδίου. Τίποτε, φυσικά, δεν αποδείχθηκε. Ήταν, μάλλον, μια προσπάθεια σπίλωσης της μεγάλης επιτυχίας του Παναθηναϊκού, που εντάσσεται στη μακρόχρονη κόντρα των δύο αιωνίων αντιπάλων.
  • Στο δρόμο για τον τελικό, ο Παναθηναϊκός πέτυχε συνολικά 16 γκολ και δέχθηκε 10. Τα 10 από τα 16 γκολ του σημείωσε ο Αντώνης Αντωνιάδης, που αναδείχθηκε και πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης. Στις εγχώριες διοργανώσεις, ο Παναθηναϊκός δεν τα πήγε καλά, μετά μάλιστα από συνεχόμενα πρωταθλήματα (1969 και 1970). Στο πρωτάθλημα τερμάτισε τρίτος, με πρώτη την ΑΕΚ, ενώ το Κύπελλο κατέκτησε ο Ολυμπιακός, με τον Παναθηναϊκό να αποκλείεται στον προημιτελικό γύρο από τον ΠΑΟΚ.



Α' Γύρος

Ζενές Ες – Παναθηναϊκός 1-2 (1-2)
 

  • Η μεγάλη πορεία του Παναθηναϊκού ξεκίνησε στις 16 Σεπτεμβρίου 1970 από την πόλη Ες του Λουξεμβούργου, κόντρα στην αδύναμη Ζενές. Οι πράσινοι εξασφάλισαν εύκολα τη νίκη και έβαλαν σημαντική υποθήκη για την πρόκριση.



Σκόρερ: Αντωνιάδης (6'), Ντι Τζένοβα (11'), Ελευθεράκης (35').
Διαιτητής: Μεσέμ (Γαλλία)

ΖΕΝΕΣ ΕΣ: Χόφμαν, Χόφμαν, Σάουλ, Ερ (75'), Μοροκούτι, Ταγκράβα, Σέλερ Χόσμαλα (80'), Ντρούε, Αλαμάνο, Ντι Τζένοβα, Λάγκερ, Μπαρτολόσι.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Οικονομόπουλος, Τομαράς, Καψής (86'), Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης, Καλλιγέρης, Δεληγιάννης (80').
Παναθηναϊκός – Ζενές Ες 5-0 (4-0)
 

  • 30 Σεπτεμβρίου 1970: Παράσταση για ένα ρόλο στην κατάμεστη Λεωφόρο, με κορυφαίο τον Αντωνιάδη, που σημείωσε 4 γκολ.



Σκόρερ: Ελευθεράκης (17'), Αντωνιάδης (26', 29', 37', 58').
Διαιτητής: Λεφτόνι (Μάλτα)

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Οικονομόπουλος, Τομαράς, (40' Μητρόπουλος), Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης, Καλλιγέρης (46' Γονιός).
ΖΕΝΕΣ ΕΣ: Χόφμαν, Ρενέ , Χόφμαν, Σάουλ , Μοροκούτι, Ταγκράβα, Σέλερ, Ντρούε, Αλαμάνο, Ντι Τζένοβα, Λάγκερ.
Β' Γύρος

Παναθηναϊκός – Σλόβαν Μπρατισλάβας 3-0 (1-0)
 

  • 21 Οκτωβρίου 1970: Η ομάδα της Τσεχοσλοβακίας, που την προηγούμενη χρονιά είχε καταπλήξει την Ευρώπη κατακτώντας το Κύπελλο Κυπελλούχων, αποδείχτηκε τελικά εύκολη λεία για τον Παναθηναϊκό. «Δεν μπορούσα να φανταστώ ένα τέτοιο Παναθηναϊκό. Θεωρώ ότι ήδη αποκλειστήκαμε», δήλωσε κατάπληκτος ο προπονητής της Σλόβαν Τόμας Βίντσεν. Η Ομόνοια γέμισε από πλήθος κόσμου…



Σκόρερ: Δομάζος (3'), Αντωνιάδης (55'), Δεληγιάννης (82').
Διαιτητής: Μπαρμπουλέσκου (Ρουμανία)

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Οικονομόπουλος, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης, Καλλιγέρης, Δεληγιάννης (75').
ΣΛΟΒΑΝ: Βέντσελ, Μούτκοβιτς, Σλόχα, Χρίβλακ, Σβέλχικ (46'), Σλόχα, Χορίβλιτσκα, Τσάπκοβιτς, Μόντερ, Γιούρεν (84'),Τσάπκοβιτς, Γιόκλ, Μέντβικ.
Σλόβαν Μπρατισλάβας – Παναθηναϊκός 2-1 (1-0)
 

  • 4 Νοεμβρίου 1970: Νίκη γοήτρου για τους Τσεχοσλοβάκους και πρόκριση στους 8 του Κυπέλλου Πρωταθλητριών για τον Παναθηναϊκό, που γίνεται η πρώτη ελληνική ομάδα που καταφέρνει τέτοια διάκριση. Κορυφαίοι, ο Οικονομόπουλος και ο Αντωνιάδης.



Σκόρερ: Μούτερ (33'), Αντωνιάδης (52'), Τσάπκοβιτς (58')
Διαιτητής: Λεβ (Σουηδία)

ΣΛΟΒΑΝ: Βέντσελ, Μούτκοβιτς, Σλόχα, Σλόχα, Χρέβνιακ, Μένεβνιτς, Τσάπκοβιτς, Μούτερ, Τσάπκοβιτς, Γιόκλ, Σβέλχικ.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Οικονομόπουλος, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας Μητρόπουλος (46'), Βλάχος, Ελευθεράκης, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης, Καλλιγέρης, Δεληγιάννης (75').

Προημιτελικός Γύρος

Έβερτον – Παναθηναϊκός 1-1 (0-0)
 

  • 9 Μαρτίου 1971: Το 1-1 στο Γκούντισον Παρκ του Λίβερπουλ ήταν έκπληξη πρώτου μεγέθους, που έκανε τον γύρο της Ευρώπης. Η έμπνευση του Πούσκας να παίξει μαν-του-μαν τον περίφημο Τζο Ρόιλ με τον άγνωστο τότε Άνθιμο Καψή έδωσε τη μισή πρόκριση στους πράσινους. Ο Παναθηναϊκός άντεξε στο σφυροκόπημα των Εφοπλιστών και ισοφαρίστηκε στις καθυστερήσεις με κάλπικο γκολ του Τζόνσον, αφού νωρίτερα ο αλάνθαστος Οικονομόπουλος είχε εξουδετερωθεί με κίνηση καράτε από τον Ρόιλ.



Σκόρερ: Αντωνιάδης (81'), Τζόνσον (90').
Διαιτητής: Γκλέκνερ (Ανατολική Γερμανία)

ΕΒΕΡΤΟΝ: Ράνκιν, Ράιτ, Νιούτον, Κένιον, Χαρστ, Κέντολ, Χάρβεϊ, Μπολ, Χάζμπαντ (Τζόνσον), Ρόιλ, Μόρισεϊ.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Οικονομόπουλος, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Καψής, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης.
Παναθηναϊκός – Έβερτον 0-0
 

  • 24 Μαρτίου 1971: Ο Πούσκας έστησε αριστοτεχνικά την ομάδα στην άμυνα και χιλιάδες φίλοι του τριφυλλιού πανηγύρισαν με επίκεντρο τα σιντριβάνι της Πλατείας Ομονοίας.



Διαιτητής: Ελιές (Γαλλία)

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Οικονομόπουλος, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Αθανασόπουλος, Καψής, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης.
ΕΒΕΡΤΟΝ: Ράνκιν, Ράιτ,Νιούτον, Λάμπον, Χαρστ,Κέντολ, Χάρβεϊ, Μπολ, Γουίτλ, Ρόιλ, Μόρισεϊ, Τζόνσον (74').

Ημιτελικός Γύρος

Ερυθρός Αστέρας – Παναθηναϊκός 4-1 (2-0)
 

  • 14 Απριλίου 1971: Η προσγείωση στην πραγματικότητα για τον Παναθηναϊκό. Ο Οικονομόπουλος βρέθηκε σε άσχημο απόγευμα και ο Όστοϊτς βρίσκει την ευκαιρία να σημειώσει τρία τέρματα. Το γκολ του Καμάρα θα αποδειχθεί υπερπολύτιμο.



Σκόρερ: Όστοϊτς (14'), Γιάνκοβιτς (39'), Όστοϊτς (47'), Καμάρας (55'), Όστοϊτς (68').
Διαιτητής: Νιεμάγιερ (Αυστρία).

ΕΡΥΘΡΟΣ ΑΣΤΕΡΑΣ: Ντουίκοβιτς, Τζόριτς, Παύλοβιτς, Μπογκίσεβιτς, Κλενκόφσκι, Νόφκοβιτς, Κάρασι, Ατσίμοβιτς, Γιάνκοβιτς, Όστοϊτς, Φιλίποβιτς.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Οικονομόπουλος, Κωνσταντίνου (72'), Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Καψής, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης.

Παναθηναϊκός – Ερυθρός Αστέρας 3-0 (1-0)
 

  • 28 Απριλίου 1971: Η μεγάλη ανατροπή, εξ ου και οι ψίθυροι. Ο Παναθηναϊκός επικρατεί 3-0 και σφραγίζει το εισιτήριο για το Γουέμπλεϊ. Η Ελλάδα φλέγεται! «Ο όρκος που είχαμε κάνει στο δωμάτιο του Δομάζου, μας είχε κάνει θηρία. Και πιο πολύ πεισμώσαμε, όταν είδαμε τυπωμένα φέιγ-βολάν των γιουγκοσλάβων, που έγραφαν: Τελικός Κυπέλλου Πρωταθλητριών: Ερυθρός Αστέρας - Άγιαξ», θυμάται ο Κώστας Ελευθεράκης.
     


Σκόρερ: Αντωνιάδης (2', 54'), Καμάρας (63').
Διαιτητής: Οντίθ ντε Μεντιβίλ (Αυστρία)

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Κωνσταντίνου, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Καψής, Δομάζος, Φυλακούρης, Χατζηανδρέου (90'), Γραμμός, Αντωνιάδης, Καλλιγέρης, Αθανασόπουλος (54').
ΕΡΥΘΡΟΣ ΑΣΤΕΡΑΣ: Ντουίκοβιτς, Τζόριτς, Παύλοβιτς, Μπογκίσεβιτς, Κλενκόφσκι, Νόφκοβιτς, Κάρασι, Ατσίμοβιτς, Γιάνκοβιτς, Οστοϊτς, Φιλίποβιτς.

Τελικός

Άγιαξ – Παναθηναϊκός 2-0
 

  • 2 Ιουνίου 1971, ημερομηνία - ορόσημο για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο Παναθηναϊκός αντιμετωπίζει τον Άγιαξ, των Ρίνους Μίχελς και Γιόχαν Κρόϊφ, την ομάδα - μοντέλο, που θα κυριαρχήσει τα επόμενα χρόνια στην Ευρώπη. Με τη συμπαράσταση χιλιάδων οπαδών στο μεγαλόπρεπο Γουέμπλεϊ, παλεύει όσο μπορεί το παιγνίδι, αλλά η διαφορά δυναμικότητας από τον Αίαντα του Άμστερνταμ είναι εμφανής.
  • Παρά την ήττα του, ο Παναθηναϊκός κέρδισε χιλιάδες νέους φίλους και την… επιβεβαίωση του ύμνου του: «Χαίρεται η Ελλάδα που' χει τέτοια ομάδα…».
  • Ο στρατηγός του Παναθηναϊκού, Μίμης Δομάζος, δήλωσε: «Παρότι δεν σηκώσαμε το Κύπελλο, νιώσαμε όλοι υπερήφανοι. Είχαμε πετύχει έναν άθλο. Το όνομα της χώρας μας ακούστηκε σε όλη τη Γη. Μακάρι να ξαναβρεθεί κι άλλη ελληνική ομάδα, να πετύχει αυτό τον θρίαμβο».



Σκόρερ: Βαν Ντάικ (5'), Καψής (85' - αυτογκόλ).
Διαιτητής: Τέιλορ (Αγγλία)

ΑΓΙΑΞ: Στούι, Βάσοβιτς, Σουρμπίρ,Χουλσόφ, Κρολ, Χάαν, Μιούρεν, Μπλάνκεμπουργκ (46'), Νέεσκενς, Κάιζερ, Κρόιφ, Βαν Ντάικ.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Οικονομόπουλος, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Καψής, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης.

 

AFC_AJAX_V_Panathinaikos_FC.png


 

Ajax Panathinaikos Full match 1971 european cup final




 

Ο Παναθηναϊκός στον τελικό του Διηπειρωτικού


 

PAO_Intercontinental.jpg


 

  • Τον Δεκέμβριο του 1971 ο δευτεραθλητής Ευρώπης Παναθηναϊκός αγωνίζεται στον τελικό του Διηπειρωτικού Κυπέλλου με αντίπαλο τη Νασιονάλ του Μοντεβιδέο.
  • Ο πρωταθλητής Άγιαξ, του Γιόχαν Κρόιφ και των άλλων μεγάλων παικτών, αρνείται να συμμετάσχει στο διπλό τελικό, εξαιτίας της κακής φήμης που συνόδευε τότε τις ομάδες από τη Λατινική Αμερική. Κλαδευτήρια ανέβαζαν τους παίκτες τους οι Ευρωπαίοι, δρεπανηφόρα τους κατέβαζαν, εξαιτίας του δυναμικού και πολλάκις βρώμικου παιγνιδιού τους. Ο Παναθηναϊκός του Γουέμπλεϊ και του Φέρεντς Πούσκας κλήθηκε από τη FIFA να αντικαταστήσει τους ιπτάμενους ολλανδούς και τελικά το πλήρωσε.
  • Ο πρώτος αγώνας με τους Ουρουγουανούς έγινε ένα βροχερό απόγευμα της 15ης Δεκεμβρίου στο κατάμεστο στάδιο Καραϊσκάκη. Ο Παναθηναϊκός προηγείται με γκολ του Φυλακούρη στο 48ο λεπτό, αλλά δύο λεπτά αργότερα ο Αρτίμε ισοφαρίζει και ο αγώνας λήγει 1-1.Οι παίκτες της Νασιονάλ επιβεβαιώνουν τους φόβους των Ολλανδών. Με ένα δολοφονικό μαρκάρισμα, ο Μοράλες σπάει το πόδι του Γιάννη Τομαρά, θέτοντας τέλος σε μια πολλά υποσχόμενη καριέρα.



Οι συνθέσεις των ομάδων:

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Οικονομόπουλος, Τομαράς, Αθανασόπουλος, Ελευθεράκης, Καψής, Σούρπης, Δημητρίου, Καμάρας, Αντωνιάδης, Δομάζος, Κουβάς.
ΝΑΣΙΟΝΑΛ: Μάνγκα, Μπρούνελ, Μάσνικ, Ουμπίνια, Μοντέρο Καστίγιο, Μπλάνκο, Κουμπίγια, Εσπάραγκο, Μανέιρο, Αρτίμε, Μοράλες.
 

  • Ο επαναληπτικός γίνεται δύο εβδομάδες αργότερα και συγκεκριμένα στις 29 Δεκεμβρίου. Στο φλεγόμενο Σεντενάριο του Μοντεβιδέο, η Νασιονάλ δεν αφήνει την ευκαιρία να πάει χαμένη. Νικά 2-1 τον Παναθηναϊκό και ανακηρύσσεται κορυφαία ομάδα του πλανήτη για το 1971. Τα γκολ σημειώνουν οι σκόρερ του πρώτου αγώνα: ο Αρτίμε στο 34ο και 74ο λεπτό και ο Φυλακούρης ένα λεπτό πριν από το σφύριγμα της λήξης. Ο Παναθηναϊκός, παρά την ήττα του, σημειώνει ένα ακόμη ρεκόρ. Γίνεται η πρώτη και μοναδική ελληνική ομάδα που έχει συμμετάσχει σε τελικό Διηπειρωτικού Κυπέλλου.



Οι συνθέσεις των ομάδων:

ΝΑΣΙΟΝΑΛ: Μάνγκα, Μπρούνελ, Μάσνικ, Ουμπίνια, Μοντέρο Καστίγιο, Μπλάνκο, Κουμπίγια, Εσπάραγκο, Μανέιρο, Αρτίμε, Μαμέλι.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Οικονομόπουλος, Μητρόπουλος, Αθανασόπουλος, Ελευθεράκης, Καψής, Σούρπης, Δημητρίου, Καμάρας, Αντωνιάδης, Δομάζος, Κουβάς.

  • Like 3

Share this post


Link to post

 

Τρόπαια


 

 


 

  • Επιβλητική είναι η αίθουσα τροπαίων του Παναθηναϊκού. Η ομάδα που ίδρυσε ο Γιώργος Καλαφάτης, έχει κατακτήσει 20 πρωταθλήματα Ελλάδος, 17 κύπελλα, 4 σούπερ καπ και έχει κάνει 8 νταμπλ.
     



ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ
1930, 1949, 1953, 1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1969, 1970, 1972, 1977, 1984, 1986, 1990, 1991, 1995, 1996, 2004, 2010

ΚΥΠΕΛΛΑ
1940, 1948, 1955, 1967, 1969, 1977, 1982, 1984, 1986, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994, 1995, 2004, 2010

ΣΟΥΠΕΡ ΚΑΠ
1970, 1988, 1993, 1994

ΝΤΑΜΠΛ
1969, 1977, 1984, 1986, 1991, 1995, 2004, 2010


Πρωταθλήματα

1930
Ο Παναθηναϊκός κατακτά το πρώτο του πανελλήνιο πρωτάθλημα με προπονητή τον Ούγγρο Γιόζεφ Κίνσλερ.
Το δυναμικό της πρωταθλήτριας 1930: Γιώργος Αργυράκης , Στέφανος Πιερράκος , Μιχάλης Βασιλείου , Κώστας Ανδρίτσος, Κώστας Μπαλτάσης Σπύρος Υποφάντης, Αντώνης Μηγιάκης, Αγγελος Μεσσάρης, Μήτσος Μπαλτάσης, Μίμης Πιερράκος, Διομήδης Συμεωνίδης. Αναπληρωματικοί: Μαντζαβίνος, Τζιραλίδης, Παπαδόπουλος, Τσολίνας, Βαράγκης, Μπογδάνος, Αντωνόπουλος Πρώτος σκόρερ: Αγγελος Μεσσάρης 7 γκολ σε 4 παιχνίδια της τελικής φάσης.
Είναι η χρονιά που ο Παναθηναϊκός συντρίβει στη Λεωφόρο τον Ολυμπιακό με 8-2 και νικά στην ρεβάνς που έγινε, για λόγους ασφαλείας, στην Θεσσαλονίκη με 2-1.

1949
Το δεύτερο πρωτάθλημα στην ιστορία της ομάδας μας. Προπονητής ο αυστριακός Γιόζεφ Στραντλ
Το δυναμικό της πρωταθλήτριας του 1949: Μαθιός, Κυριαζόπουλος, Παυλίδης, Λεκατσάς, Κρητικός, Σταφυλίδης, Μπόγδανος, Γαζής, Νικολόπουλος, Τσουκαλάς, Διαλετής, Νικολαϊδης, Σίμος, Τσίτουρας, Πανωλιάσκος, Ι. Παπαντωνίου, Α. Παπαντωνίου, Φυλακτός, Χιονίδης, Μπαλάσκας, Σαλεμής, Φαράντος, Τσούτσος, Πετσανάς, Θ. Γιαννακόπουλος, Παπαδόπουλος, Λαζαρίδης, Κυριακίδης, Βατίστας.

1953

Η τρίτη χρονιά του Βρετανού Χάρι Γκέιμ στον πάγκο του Παναθηναϊκού φέρνει ένα ακόμη τίτλο πρωταθλητή.
Οι πρωταγωνιστές: Χατζόπουλος, Νικολαϊδης, Αρβανίτης, Κιουρτζίδης, Αλούπης, Καζάκος, Ασημακόπουλος, Πανάκης, Βιτάλης, Ι. Παπαντωνίου, Πετρόπουλος, Νεμπίδης, Χατζηνικολάου, Ραδίτσας, Φιλίππου, Σακελλάρης, Γαρίδης, Μαχαίρας, Χάλαρης, Σπάθουλας, Χατζητσοπάνης, Σαραντάκης, Λινοξυλάκης, Φυλακτός.

1960
Η χρονιά που καθιερώνεται το πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής κατηγορίας. Πρώτος πρωταθλητής ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ.
Προπονητής ο Αντώνης Μηγιάκης με συνεργάτες τους Ν. Σίμο, Ο.Τσούτσο.
Οι πρωταγωνιστές: Βουτσαράς, Δρακότας, Μανιάκης, Ανδρέου, Λινοξυλάκης, Αγγελόπουλος, Νεμπίδης, Βουρλιωτάκης, Πετρόπουλος, Τζουνάκος, Γεωργιάδης, Παπαεμμανουήλ. Δομάζος, Σίαλος, Θεοφάνης, Πανάκης, Κρητικός, Μαρνάς, Μπενάρδος, Ζιέμης, Ιακώβου, Αγγελίνας, Πυργολιός, Τσίλης, Μανταράκης, Ζαφειρόπουλος, Ματάκης, Μανταλόζης, Δρακόπουλος, Παπαστάθης, Βασιλάκης, Σουρούνης, Ακριβειάδης, Κοζαδίνος, Μπαλτατζής, Λεμονής, Τζαρέλας.

1961
Δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα για τον Παναθηναϊκό.
Προπονητής ο Χάρι Γκέιμ που αναδείχτηκε σε προπονητή των τίτλων.
Οι πρωταγωνιστές: Βουτσαράς, Δρακότας, Λινοξυλάκης, Κ. Αγγελόπουλος, Ρούσης, Μπενάρδος, Κοσμίδης, Νεμπίδης, Ιακώβου, Σ. Αγγελόπουλος, Τζουνάκος, Ζ. Πιτυχούτης, Ανδρέου, Πανάκης, Παπαεμμανουήλ. Δομάζος, Θεοφάνης, Γεωργιάδης, Πετρόπουλος, Τουμπέλης, Μαρνάς, Πυργολιός, Μανταράκης, Δ. Φυλακούρης, Σπετσαρίας, Πυτιχούτης ΙΙ, Τσίλης, Βασιλάκης, Παπαμίκος, Βίτσιας, Ελευθεριάδης, Τζαρέλας, Μανιάκης, Λεκατσάς, Κωστάκος, Βουρλιωτάκης.

1962
Με τους Τάκη Λουκανίδη, Αριστείδη Καμάρα, Φραγκίσκο Σούρπη, στη σύνθεσή του για πρώτη φορά ο Παναθηναϊκός κατακτά το τρίτο πρωτάθλημα της Εθνικής κατηγορίας. Προπονητής ο Χάρι Γκέιμ.
Οι πρωταγωνιστές Βουτσαράς, Δρακότας, Μανιάκης, Βεζυργιάννης, Τζουνάκος, Καμάρας, Λινοκυλάκης, Ανδρέου, Κ. Αγγελόπουλος, Μακρής, Νεμπίδης, Πιτυχούτης, Βασιλάκης, Θεοφάνης, Κοσμίδης, Παπαεμμανουήλ. Τουμπέλης, Δομάζος, Πανάκης, Φυλακούρης, Χολέβας, Παναγιωτίδης, Βουτσαράς, Σ. Αγγελόπουλος, Μπενάρδος, Σούρπης, Σουρούνης, Σπετσαρίας, Παρασκευόπουλος, Πρίφτης, Φράγκου, Μπόκαρης, Περσιμετζής, Λάρδας, Βασιλείου, Ζήνδρος, Ρεμούνδος, Γιατράς, Ελεθεριάδης, Λουκανίδης.

1964
Ο Στέφαν Μπόμπεκ διαδέχτηκε τον Χάρι Γκέιμ οδήγησε τον Παναθηναϊκό στην κατάκτηση του πρωταθλήματος αήττητο, με 24 νίκες και 6 ισοπαλίες. Οι πρωταγωνιστές: Οικονομόπουλος, Βουτσαράς, Βόμβας, Καμάρας, Ανδρέου, Σ. Αγγελόπουλος, Τζουνάκος, Γιαννακόπουλος, Πιτυχούτης, Σούρπης, Λουκανίδης, Παπουλίδης, Παναγιωτίδης, Χολέβας, Δομάζος, Παπαεμμανουήλ. Θεοφάνης, Τουμπέλης, Μπενάρδος, Σπετσαρίας, Φυλακούρης, Παπουτσάκης, Καραγιάννης, Πανάκης, Κομιανίδης, Μακρής, Δρακότας, Βασιλάκης, Ρεμούνδος, Κοζαδινός. Λάρδας, Μουσούλης.

1965
Για μια ακόμη χρονιά ο Στέφαν Μπόμπεκ χάρισε ένα τίτλο στον Παναθηναϊκό.
Οι πρωταγωνιστές: Οικονομόπουλος, Βουτσαράς, Κωνσταντίνου, Πανάκης, Καμάρας, Παπουλίδης, Σούρπης, Ανδρέου, Παπαεμμανουήλ. Δομάζος, Παπουτσάκης, Λουκανίδης, Θεοφάνης, Ροκίδης, Πανουσάκης, Σπετσαρίας, Ρεμούνδος, Γιαννακόπουλος Ι, Γιαννακόπουλος ΙΙ, Πολυχρόνης, Πιτυχούτης, Κομιανίδης, Τζουνάκος, Σκούφος, Λάρδας, Κ. Αγγελόπουλος.

1969
Με προπονητή τον Λάκη Πετρόπουλο ο Παναθηναϊκός κατακτά ένα ακόμη πρωτάθλημα.
Πρωταγωνιστές: Οικονομόπουλος, Κωνσταντίνου, Καμάρας, Μπέλλης, Δημητρίου, Λουκανίδης, Σούρπης, Αθανασόπουλος, Μητρόπουλος, Λουλούδης, Καψής, Δομάζος, Ροκίδης, Σινανίδης, Βλάχος, Φυλακούρης, Πιτυχούτης, Ελευθεράκης, Παπαεμμανουήλ. Καλαϊντζίδης, Αντωνιάδης, Γραμμός, Φραντζής, Κοψαχείλης, Παναγιωτίδης, Σακελλαρίδης, Δεληγιάννης, Γονιός, Τουλγέρογλου, Κόκκινος, Τομαράς, Παπαδημητρίου, Παπουτσάκης.

1970
Το πρωτάθλημα αυτό θεωρείται σταθμός αφού δίνει στον Παναθηναϊκό το δικαίωμα συμμετοχής στο πρωτάθλημα Πρωταθλητριών Ευρώπης. Η πορεία ήταν εκπληκτική και ο Παναθηναϊκός έφθασε στον τελικό του Γουέμπλεϊ με αντίπαλο τον Αγιαξ. Προπονητής ο Φέρεντς Πούσκας.
Οι πρωταγωνιστές: Οικονομόπουλος, Κωνσταντίνου, Πανόπουλος, Δομάζος, Γραμμός, Αντωνιάδης, Αθανασόπουλος, Ελευθεράκης, Τομαράς, Καμάρας, Μητρόπουλος, Σούρπης, Δημητρίου, Καψής, Κόκκινος, Φούκος, Καλαϊντζίδης, Φυλακούρης, Ροκίδης, Δεληγιάννης, Χάντζος, Βλάχος, Φραντζής, Γονιός, Παπαδημητρίου, Χατζηανδρέου.

1972
Το 11ο πρωτάθλημα του Παναθηναϊκού ήρθε την επόμενη περίοδο από την εποποιία του Γουέμπλεϊ. Προπονητής ο Φέρεντς Πούσκας.
Οι πρωταγωνιστές: Οικονομόπουλος, Κωνσταντίνου, Οικονομόπουλος, Καμάρας, Γεράκης, Αθανασόπουλος, Γονιός, Κουβάς, Φυλακούρης, Χατζηανδρέου, Φούκος, Μητρόπουλος, Καψής, Τομαράς, Καλλιγέρης, Αντωνιάδης, Παπαδημητρίου, Βλάχος, Σούρπης, Δομάζος, Γραμμός, Δεληγιάννης, Δημητρίου, Ροκίδης, Καραμανλής.

1977
Τον Βραζιλιάνο Αϊμόρε Μορέιρα αντικαθιστά στον πάγκο ο Πολωνός Κάζιμιρ Γκόρσκι που οδηγεί την ομάδα στην κατάκτηση ενός ακόμη τίτλου. Πρωταγωνιστές: Κωνσταντίνου, Αλεξίου, Βαλλιάνος, Ελευθεριάδης, Καψής, Γονιός, Κώτσος, Στεφανάκης, Κίζας, Γιαννακούλας Τζόρτζεβιτς, Ελευθεράκης, Δομάζος, Λιβαθηνός, Βακάλης, Βάγγης, Βάλιαν, Οικονόμου, Αντωνιάδης, Ασλανίδης, Αλβαρέζ, Παπαδημητρίου, Δημητρίου, Τομαράς, Ροκίδης.

1984
Επτά χρόνια χρειάστηκε να περάσουν για τον επόμενο τίτλο. Ένα μήνα μετά τη λήξη του πρωταθλήματος, στον τελικό ο Παναθηναϊκός κέρδισε και τη Λάρισα στον τελικό του Κυπέλλου, κάνοντας νταμπλ. Προπονητής ο Γιάτσεκ Γκμοχ.
Οι πρωταγωνιστές: Μήνου, Λαφτσής, Αναστασιάδης, Βονόρτας, Γαλάκος, Δημόπουλος Θ., Δοντάς, Καρούλιας Καψής, Κυράστας, Λα Λιγκ, Λιβαθηνός, Μαυρίδης, Μπέριος Παπαβασιλείου, Σημαιοφορίδης, Τσινός Χαραλαμπίδης, Ταράσης Ρότσα, Τασσόπουλος, Κωνσταντινίδης, Αντωνίου, Γεροθόδωρος, Βασιλείου, Καραβίδας, Κάβουρας, Γκαβασιάδης, Τσίμπος.

1986
Το 14ο πρωτάθλημα για τον Παναθηναϊκό μετατράπηκε κι αυτό σε νταμπλ αφού στον τελικό του Κυπέλλου οι πράσινοι συνέτριψαν τον Ολυμπιακό με 4-0. Προπονητής ο Πίτερ Πάκερτ.
Οι πρωταγωνιστές: Σαργκάνης Μήνου, Ταράσης, Καρούλιας, Βαμβακούλας, Ζάετς, Μαυρίδης, Κυράστας, Σαραβάκος, Γεροθόδωρος, Αντωνίου, Δοντάς, Καραβίδας, Ρότσα, Κάβουρας, Πατσιαβούρας, Λιβαθηνός, Χαραλαμπίδης, Θ. Δημόπουλος, Χρ. Δημόπουλος, Βονόρτας, Γεωργαμλής, Μπατσινίλας, Βλάχος, Γεωργακόπουλος.

1990
Το πρώτο πρωτάθλημα της δεκαετίας. Είναι η χρονιά που στον Παναθηναϊκό ξεκινά ο Κριστόφ Βαζέχα. Πρώτο παιχνίδι του αρχισκόρερ στις 7 Ιανουαρίου 1990 με τον Απόλλωνα όπου πετυχαίνει και το μοναδικό γκολ του αγώνα.. Προπονητής ο Βούλγαρος Κρίστο Μπόνεφ.
Οι πρωταγωνιστές: Αμπαδιωτάκης, Σαργκάνης, Νικοπολίδης, Καλιντζάκης, Καλπάκης, Καραμπάτσης, Κουρμπανάς, Μαραγκός, Μαυρίδης, Μπούρας, Χατζηαθανασίου, Αντωνίου, Βλάχος, Γεωργακόπουλος, Γεωργαμλής, Καλαντζής, Κόλεφ, Πόλακ, Φίτος, Χριστοδούλου, Βαζέχα, Χ. Δημόπουλος, Σαμαράς, Σαραβάκος.

1991
Ένα ακόμη νταμπλ. Προπονητής ο Βασίλης Δανιήλ.
Οι πρωταγωνιστές: Βάντζικ, Αποστολάκης, Χατζηαθανασίου, Γεωργαμλής, Καλιντζάκης, Κουρμπανάς, Σαραβάκος, Μαραγκός, Βαζέχα, Βλάχος, Τσιφούτης, Παυλόπουλος, Φραντζέσκος, Χριστοδούλου, Σαμαράς, Γεωργακόπουλος, Καλπάκης.

1995
Νταμπλ και αυτή τη χρονιά για τον Παναθηναϊκό, που κέρδισε στον τελικό του Κυπέλλου την ΑΕΚ με 1-0. Προπονητής ο Χουάν Ραμόν Ρότσα. Πρωταγωνιστές: Βάντζικ, Νικοπολίδης, Γ.Χ. Γεωργιάδης, Ουζουνίδης, Γ.Σ. Γεωργιάδης, Καλιτζάκης, Κολιτσιδάκης, Καπουράνης, Δώνης, Αντωνίου, Μπορέλι, Νιόπλιας, Βαζέχα, Μαραγκός, Μάρκος, Αλεξούδης, Χριστοδούλου, Λαγωνικάκης, Μητρόπουλος, Αντωνίου, Παπαπαναγής, Γκούμας, Αλεξόπουλος.

1996
Το τέταρτο πρωτάθλημα της δεκαετίας που συνοδεύτηκε και από μια εντυπωσιακή παρουσία στο Τσάμπιονς Λίγκ. Προπονητής: Χουάν Ραμόν Ρότσα. Πρωταγωνιστές: Βάντζικ, Νικοπολίδης, Αποστολάκης, Βαζέχα, Γ.Χ. Γεωργιάδης, Δώνης, Καπουράνης, Μάρκος, Ουζουνίδης, Γ.Σ. Γεωργιάδης, Λαγωνικάκης, Καλιτζάκης, Μαραγκός, Μπορέλι, Κολιτσιδάκης, Χριστοδούλου, Αλεξούδης, Νιόπλιας, Γκούμας, Ελιομάρ Καρβάλιο, Καφφές, Μπασινάς, Νικολαϊδης, Αλεξόπουλος, Θωμαϊδης, Χαλκιάς.

2004
Επιστροφή στους τίτλους για τον Παναθηναϊκό και μάλιστα με εμφατικό τρόπο αφού οι «πράσινοι» κατέκτησαν και το Κύπελλο.
Στον πάγκο καθόταν ο ισραηλινός Ιτζάκ Σουμ και στο δυναμικό της ομάδας ανήκαν οι: Χαλκιάς, Νικοπολίδης, Κοτσόλης, Σεϊταρίδης, Μινχ, Βύντρα, Κυργιάκος, Γκούμας, Μόρις, Χένρικσεν, Κώτσιος, Παπαδόπουλος, Ζουτάουτας, Σανμαρτεάν, Κωνσταντίνου, Μπασινάς, Σαπάνης, Ολισαντέμπε, κωνσταντινίδης, Μάριτς, Μόρις, Γκονζάλες, Βαζέχα, Γήττας, Βλάοβιτς, Μικάελσεν, Ντεμπά - Νιρέν, Φύσσας και Επαλέ.

2010
Το 20ο πρωτάθλημα στην ιστορία της ομάδας το οποίο μάλιστα συνδυάστηκε και με την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος, με τον Παναθηναϊκό να πετυχαίνει το νταμπλ για την αγωνιστική περίοδο 2009-2010. Στον πάγκο της ομάδας κάθισε ο Χενκ Τεν Κάτε μέχρι και την 13η αγωνιστική ημέρα του Πρωταθλήματος και στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τον Νίκο Νιόπλια.
Το δυναμικό των «νταμπλούχων» απαρτιζόταν από τους: Γκαλίνοβιτς, Καρνέζη, Τζόρβα, Σαριέγκι, Καντέ, Μπιάρσμιρ, Γκάμπριελ, Δάρλα, Μαρίνο, Βύντρα, Σεϊταρίδη, Σπυρόπουλο, Νίνη, Λέτο, Ζιλμπέρτο, Χριστοδουλόπουλο, Σιμάο, Καραγκούνη, Κατσουράνη, Μαχλελή, Τζιόλη Κλέϊτον, Ρουκάβινα, Σισέ, Σαλπιγγίδη, Πετρόπουλο, Μάντζιο, Φέτση.


Κύπελλα

1940
Τελικός: Παναθηναϊκός-Αρης 3-1. Σκόρερ Μπαλτάσης 9΄ 1-0, 10΄Τριανταφύλλης 2-0, 13΄ Μηγιάκης 3-0, 61΄ Χατζηνικολάου 3-1.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Χάντζος, Σύρκος, Κρητικός, Στρουμπούλης, Καμπέρος, Σβολόπουλος, Μηγιάκης, Μπαλτάσης, Συμεωνίδης, Τριανταφύλλης, Τσούτσος. ΑΡΗΣ: Γκότσης, Μάγρας, Αμπραχαμιάν, Σταυράμπεης, Σιώτης, Νικολαϊδης, Χατζηνικολάου, Σιδηρόπουλος, Κλ. Βικελίδης, Ράμος, Κολωνιάρης.

1948
Τελικός: Παναθηναϊκός - ΑΕΚ 2-1. Σκόρερ 16΄ Σίμος 1-0, 20΄ Μαρόπουλος 1-1, 49΄ Σίμος 2-1
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Μαθιός, Μπόγδανος, Κρητικός, Γαζής, Νικολόπουλος, Χιονίδης, Διαλετής, Ι. Παπαντωνίου, Πετσανάς, Σίμος, Φυλακτός
ΑΕΚ: Δελαβίνιας, Γάσπαρης, Γούλιος, Βλαντής, Τζανετής, Μάγειρας, Αδαμίδης, Εμμανουηλίδης, Ξένος, Μαρόπουλος, Παπαντωνίου

1955

Τελικός: Παναθηναϊκός - ΠΑΟΚ 2-0. Σκόρερ: 24΄ Κουρτζίδης 1-0, 31΄ Πανάκης 2-0.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Χάλαρης, Αγγελόπουλος, Κουρτζίδης, Καζάκος, Λινοξυλάκης, Νεμπίδης, Ασημακόπουλος, Φωτεινός, Ζιέμης, Πετρόπουλος, Πανάκης
ΠΑΟΚ: Πρόγιος, Κεμανίδης, Γερούδης, Καλογιάννης, Χασιώτης, Δουκάκης, Τσίντογλου, Καραφουλίδης, Γεντζής, Παπαδάκης, Κιουρτζής.

1967
Τελικός: Παναθηναϊκός - Πανιώνιος 1-0. Σκόρερ: 56΄ Χάρης Γραμμός.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Οικονομόπουλος, Καμάρας, Λουκανίδης, Σούρπης, Μπέλλης, Φυλακούρης, Πιτυχούτης, Παπαεμμανουήλ. Καλαϊτζίδης, Δομάζος, Γραμμός. ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ: Κουρκουβέλας, Καραγιαννόπουλος, Σκρέκης, Νέγρης, Καζαντζίδης, Κυριαζής, Θ. Ιντζόγλου, Χάιτας, Αθανασούλας, Δέδες, Κόλλιας.

1969
Τελικός: Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός 1-1. Σκόρερ: 49΄ Γ. Σιδέρης 0-1, 56΄ Μ. Δομάζος 1-1. Κυπελλούχος αναδείχτηκε ο Παναθηναϊκός με κλήρωση μετά την ολοκλήρωση και της παράτασης. Δεν είχε θεσπισθεί ακόμη η διαδικασία των πέναλτι.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ : Οικονομόπουλος, Μητρόπουλος, Καμάρας, Σούρπης, Αθανασόπουλος, Δημητρίου, Ελευθεράκης, Ροκίδης (46΄ Φραντζής), Δομάζος, Γραμμός, ( 106΄ Γονιός), Φυλακούρης .
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Λιαδέλης (57΄ Ξαρχάκος), Γκαϊτατζής, Αγανιάν, Ζαντέρογλου, Παυλίδης, Ν. Σιδέρης,, Στολίγκας (67΄Μίχας), Βασιλείου, Γ. Σιδέρης, Κουμαριάς, Μποτίνος.

1977
Τελικός: Παναθηναϊκός - ΠΑΟΚ 2-1. Σκόρερ: 29΄ Παπαδημητρίου 1-0, 43΄ Τερζανίδης 1-1, 83΄ Βακάλης 2-1.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Κωνσταντίνου, Δημητρίου, Κίζας, Καψής, Στεφανάκης, Βακάλης, Λιβαθηνός, Δομάζος, Παπαδημητρίου, Αντωνιάδης, Αλβαρέζ .
ΠΑΟΚ: Μιλήνης, Γούναρης, Αποστολίδης, Πέλιος, Ιωσηφίδης, Τερζανίδης, Σαράφης, Κούδας, Αναστασιάδης, Δαμανάκης, Γκουερίνο.

1982
Τελικός: Παναθηναϊκός - Λάρισα 1-0. Σκόρερ: 49΄ Χαραλαμπίδης.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Κωνσταντίνου, Κυράστας, Σημαιοφορίδης, Κόβης, Καψής, Λιβαθηνός, Νικολάε, Κουρόπουλος (78΄ Κατσιάκος), Χαραλαμπίδης (88΄ Αναστασιάδης), Ντόκεν, Γαλάκος .
ΛΑΡΙΣΑ: Πλίτσης, Παραφέστας, Πατσιαβούρας, Γκαλίτσιος, Αργυρούλης, Δράμαλης (82΄ Βουτυρίτσας), Γουτάς (82΄ Μητσιμπόνας), Γκόλαντας, Βαλαώρας, Ανδρούδης, Μαλουμίδης.

1984
Τελικός: Παναθηναϊκός - Λάρισα 2-0. Σκόρερ: 18΄ Γκαλίτσιος (αυτογκόλ), 38΄ Αντωνίου.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Λαφτσής, Ταράσης, Καρούλιας, Κυράστας, Καψής, Γρ. Παπαβασιλείου, Μαυρίδης, Αντωνίου, Χαραλαμπίδης, (83΄ Γεροθόδωρος), Ρότσα, Θ. Δημόπουλος (88΄ Τασσόπουλος).
ΛΑΡΙΣΑ: Πλίτσης, Παραφέστας, Πατσιαβούρας, Μητσιμπόνας, Γκαλίτσιος, Βουτυρίτσας, Κυριλίδης (46΄ Τσιώλης), Ανδρεούδης, Ζιώγας, Κμίετσικ (72΄ Γκαμπέτας), Μαλουμίδης.

1986
Τελικός: Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός 4-0. Σκόρερ: 24΄ Βλάχος, 52΄ Χρ. Δημόπουλος, 57΄ και 72΄ Σαραβάκος
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Μήνου, Ταράσης, Πατσιαβούρας, Μαυρίδης, Κυράστας, Ζάετς, Βλάχος, Γεροθόδωρος (62΄ Ρότσα), Σαραβάκος, Μπατσινίλας, Χρ. Δημόπουλος (84΄ Αντωνίου).
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Αρβανίτης, Ξανθόπουλος, Κοκολάκης, Μίχος, Τόγιας, Παπαχρήστου, Μητρόπουλος, Σεμερτζίδης, Σέστιτς, Αναστόπουλος, Βαϊτσης (46΄ Παπαγγελής).

1988
Τελικός: Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός 2-2. Σκόρερ: 31΄ Σαραβάκος 1-0 (π), 59΄ Φούνες 1-1(π) . Στην παράταση 96΄ Φούνες 1-2 (π), 101΄ Χρ. Δημόπουλος 2-2. Στη διαδικασία των πέναλτι ο Παναθηναϊκός κέρδισε 4-3. Ο Σαργκάνης απόκρουσε δύο πέναλτι και εκτέλεσε ένα με επιτυχία.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Σαργκάνης, Χατζηαθανασίου, Βαμβακούλας, Kαλιτζάκης, Mαυρίδης, Ζάετς (75΄Βλάχος), Σαραβάκος, Χριστοδούλου (46΄Μπατσινίλας), Χ. Δημόπουλος, Ρότσα, Γεωργαμλής.
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Ταληκριάδης, Αποστολάκης, Χαντζίδης, Αλεξίου, Μπανιώτης, Τσαλουχίδης, Μπονόβας (46΄Μουστακίδης), Ξανθόπουλος, Φούνες, Μητρόπουλος, Τσιαντάκης.

1989
Τελικός: Παναθηναίκός - Πανιώνιος 3-1. Σκόρερ: 8΄ Μαυρίδης 1-0, 35΄ Ζάκκας 1-1, 44΄ Δημόπουλος 2-1, 46΄ Σαραβάκος 3-1.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Σαργκάνης, Χατζηαθανασίου, Σαμαράς, Καλιτζάκης, Μαυρίδης, Σαραβάκος, Αντωνίου, Δημόπουλος (78΄ Κουρμπανάς), Γεωργακόπουλος (71΄ Ρότσα), Γεωργαμλής, Καλατζής.
ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ: Παπαδόπουλος, Χατζημωϋσιάδης, Παπουλίδης, Κουτρόπουλος, Τόγιας, Καναράς (51΄ Βασιλάκος), Μίχος, Αποσπόρης (69΄ Μπερσεμί), Μαραγκός, Ζάκκας, Μαύρος.

1991
Τελικός: Παναθηναϊκός - Αθηναϊκός 3-0. Σκόρερ: 70΄ Κουρμπανάς, 78΄ Βαζέχα, 88 Βλάχος.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Βάντσικ, Αποστολάκης, Καλατζής, Χριστοδούλου, Καλιτζάκης, Κουρμπανάς, Φρατζέσκος (60΄ Βλάχος), Αντωνίου, Βαζέχα, Γεωργακόπουλος (88΄ Καλπάκης), Μαραγκός.
ΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Σαργκάνης, Μπούτζουκας, Μπασαγιάννης, Χατζηαγγελής, Θεοδωράκος, Χατζηράπτης (72΄ Μπονγκ), Ζώταλης, Τζαλακώστας, Κόλεφ (55΄ Αναστασίου), Τσαβαλιάς, Σπηλιώτης.

1993
Τελικός: Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός 1-0. Σκόρερ 13΄ Κριστόφ Βαζέχα.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ : Βάντσικ, Αποστολάκης, Καπουράνης, Χριστοδούλου, Καλιτζάκης, Μαυρίδης, Ουζουνίδης, Αντωνίου, Βαζέχα (90΄ Φραντσέσκος), Γεωργιάδης (89΄ Δώνης), Μαραγκός.
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ : Ταληκριάδης, Παχατουρίδης, Καραταϊδης, Μητσιμπόνας, Μαυρομάτης, Τσαλουχίδης, Λιτόφτσενκο (77΄ Καραπιάλης), Τσιαντάκης, Προτάσοφ, Μπατίστα, Σαββίδης (73΄ Βαϊτσης).

1994
Τελικός: Παναθηναϊκός - ΑΕΚ 3-3. Σκόρερ: 31΄ Βαζέχα 1-0, 54΄ Μανωλάς (αυτογκολ) 2-0, 71΄ Αλεξανδρής 2-1, 77΄ Δημητριάδης 2-2. Στην παράταση 95΄ Αλεξανδρής 3-2, στο 115΄ Μάρκος 3-3. Στη διαδικασία των πέναλτι ο Παναθηναϊκός κέρδισε 4-2.

1995
Τελικός: Παναθηναϊκός - ΑΕΚ 1-0 (στην παράταση), Σκόρερ: 118΄ Βαζέχα.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ : Βάντσικ, Αποστολάκης, Ουζουνίδης (64΄ Κολιτσιδάκης), Γεωργιάδης ΓΧ, Καλιτζάκης, Καπουράνης, Μπορέλι, Νιόμπλιας, Βαζέχα, Μάρκος, Δώνης (73΄ Αλεξούδης).
ΑΕΚ: Ατματζίδης, Αγορογιάννης (73΄ Κοπιτσής), Παπαδόπουλος, Μανωλάς, Σαμπανάτσοβιτς (117΄ Μπορμπόκης), Βλάχος, Σαραβάκος, Σαβέβσκι, Δημητριάδης, Τσάρτας, Κασάπης.

2004

Νταμπλ για τον Παναθηναϊκό και με τον καλύτερο τρόπο αφού στον τελικό νίκησε τον Ολυμπιακό με 3-1. Ο αγώνας έγινε στη Νέα Σμύρνη στις 8 Μαϊου και για τον Παναθηναϊκό σκόραραν οι Παπαδόπουλος (3΄) και Κωνσταντίνου (67΄, 81΄). Για τον Ολυμπιακό σκόραρε στο 65΄ ο Ζιοβάνι.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ: Χαλκιάς, Σεϊταρίδης, Μινχ, Μόρις, Γκούμας, Χένρικσεν, Μπασινάς, Μικάελσεν (77’ Ζουτάουτας), Γκονζάλες (89’ Βύντρα), Παπαδόπουλος (68’ Σαπάνης), Κωνσταντίνου.
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Γιάννου, Πάντος, Βενετίδης, Ανατολάκης, Βάλλας (21’ Μαυρογενίδης), Καρεμπέ, Γεωργάτος (15’ Χούτος, 53’ Κούζμπα), Στολτίδης, Τζόρτζεβιτς, Καστίγιο, Ζιοβάνι.

2010
Το 17ο Κύπελλο Ελλάδος στην ιστορία του κατέκτησε ο Παναθηναϊκός, νικώντας στον τελικό της διοργάνωσης τον Άρη με 1-0. Το τέρμα που έκρινε την αναμέτρηση πέτυχε ο Σεμπάστιαν Λέτο στο 63ο λεπτό με ένα εκπληκτικό διαγώνιο σουτ από μακρινή απόσταση. Ο τελικός διεξήχθη στο ΟΑΚΑ παρουσία 49.000 φιλάθλων.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Τζόρβας, Καντέ, Κατσουράνης, Βύντρα, Σπυρόπουλος, Σιμάο, Ζιλμπέρτο Σίλβα, Νίνης (65' Μαρίνος), Σαλπιγγίδης (62' Καραγκούνης), Λέτο (79' Χριστοδουλόπουλος), Σισέ.
ΆΡΗΣ: Σηφάκης, Νέτο, Βανγκέλι, Ρονάλντο Γκιάρο, Νασούτι, Πρίττας, Ναφτί (74' Φερνάντες), Κάλβο (83' Αντού), Μεριέμ (66' Χαβίτο) Κόκε, Κάμπορα.

  • Like 2

Share this post


Link to post

Μεγάλοι παίκτες και προπονητές



Γιώργος Καλαφάτης

Ο ιδρυτής του συλλόγου

Ο Γιώργος Καλαφάτης άρχισε να ασχολείται από πολύ μικρός με τον αθλητισμό και διακρίθηκε ως αθλητής της Εθνικού ΓΣ και του Πανελληνίου. Στις 3 Φεβρουαρίου του 1908 ίδρυσε τον Παναθηναϊκό με το όνομα Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών (ΠΟΑ). Πρωτοστάτησε στην εισαγωγή του ποδοσφαίρου στη χώρα μας, σε μία εποχή που το άθλημα ήταν παντελώς άγνωστο. Υπηρέτησε την ομάδα ως διοικητικός παράγων, προπονητής και ποδοσφαιριστής που διακρίνονταν για τον δυναμισμό του παιχνιδιού του.



Aπόστολος Νικολαϊδης

"Ο Πατριάρχης"

Μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του Παναθηναϊκού. Πολυσήμαντη αθλητική φυσιογνωμία, με εξαιρετικές επιδόσεις στον στίβο, το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ και το βόλεϊ. Η πρώτη του επαφή με την ομάδα έγινε το 1914 και έκτοτε η προσφορά του στον σύλλογο υπήρξε πολυτιμότατη. Ως ποδοσφαιριστής υπήρξε ένας από τα σημαντικότερα σέντερ χαφ του ποδοσφαίρου μας. Προς το τέλος της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας αγωνίστηκε στα μπακ με εξαιρετικές επιδόσεις. Διέπρεψε τόσο εντός αγωνιστικού χώρου όσο και ως διοικητικός παράγοντας, βρισκόμενος στο "τιμόνι" της ομάδας για περισσότερα από 40 χρόνια. Το 1981 το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας ονομάστηκε προς τιμήν του «Απόστολος Νικολαΐδης».



Aντώνης Μηγιάκης

Ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια της θρυλικής ομάδας του 1930. Από μικρός εντάχθηκε στις τάξεις του Παναθηναϊκού και δικαίως θεωρείτο σημαία του Συλλόγου. Δεξί εξτρέμ για δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια ο Αντώνης Μηγιάκης ήταν ο στυλοβάτης της ομάδας του τριφυλλιού και αποτελεί μια από τις συγκλονιστικές μορφές της ιστορίας του. Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του παρουσίας στα γήπεδα, έμεινε στην οικογένεια του Παναθηναϊκού αναλαμβάνοντας καθήκοντα προπονητή. Έγινε 17 φορές διεθνής σημειώνοντας 4 γκολ.



Άγγελος Μεσσάρης

Το πρώτο μεγάλο αστέρι της ομάδας του τριφυλλιού. Ο επονομαζόμενος "Ξανθός Άγγελος", ο Τζέιμς Ντίν του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μεγάλο ποδοσφαιρικό ταλέντο που αγωνιζόταν στη θέση του μέσα δεξιά, ο Άγγελος Μεσσάρης, έμαθε τα μυστικά της μπάλας στο Κέιπ Τάουν όπου μεγάλωσε. Αν και αγωνίστηκε ελάχιστα χρόνια, κατάφερε να φτιάξει έναν απαράμιλλο ποδοσφαιρικό μύθο από εκείνους που χτίζουν τις ιστορίες των συλλόγων. Είπε "αντίο" στο ποδόσφαιρο σε ηλικία είκοσι δύο χρονών για να συνεχίσει τις σπουδές του στο Πολυτεχνείο. Στη σύντομη αλλά ανεξίτηλη παρουσία του στα γήπεδα πέτυχε 52 γκολ και πέρασε στην ιστορία ως μία από τις μεγαλύτερες μορφές του Παναθηναϊκού.




Νίκος Σίμος

Ο Νίκος Σίμος ανήκει στη γενιά της Κατοχής που ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά μέσα σε δύσκολες συνθήκες. Αγωνίστηκε με την ομάδα του τριφυλλιού από τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια στη θέση του μέσα αριστερά. Ποδοσφαιριστής που έγραψε τη δική του ιστορία στην ομάδα που υπηρέτησε για 15 χρόνια, χωρίς να φορέσει τη φανέλα άλλου συλλόγου. Μετά την αποχώρηση του, διετέλεσε μέλος του τεχνικού επιτελείου.



Ματθαίος (Μαθιός) Βιτάλης

Ο «γερό Μαθιός» όπως έμεινε στη μνήμη του κόσμου, υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες μεταπολεμικές φυσιογνωμίες του Παναθηναϊκού. Βασικός τερματοφύλακας στα δύσκολα χρόνια μετά τη γερμανική κατοχή, υπερασπίστηκε με πάθος και αυταπάρνηση την εστία της ομάδας και πρόσφερε τα μέγιστα στην κατάκτηση 2 πρωταθλημάτων και ενός Κυπέλλου Ελλάδας. Άνθρωπος λαϊκός και με σκληρή καθημερινότητα, αγαπήθηκε από τους φιλάθλους και έγινε σύμβολο μιας γενιάς που έπαιζε πάνω απ' όλα, για τη φανέλα.



Γιάννης Παπαντωνίου

"Ο Δάσκαλος"

Έπαιξε στη θέση του μέσα δεξιά στην πρώτη μεταπολεμική ομάδα του Παναθηναϊκού το 1945, για να αναδειχτεί σύντομα σε ένα από τα αστέρια της ομάδος. Παίκτης με ασύγκριτη τεχνική κατάρτιση, "σημάδεψε" την την ιστορία του Συλλόγου και αγαπήθηκε όσο λίγοι. Διακρινόταν για το φαντεζί παιχνίδι του και δεν είναι λίγοι αυτοί που τον θεωρούν σαν τον ικανότερο ντρίπλερ που ανέδειξε ο Παναθηναϊκός. Με το «τριφύλλι» κατέκτησε 2 πρωταθλήματα και 2 Κύπελλα Ελλάδας.




Βαγγέλης Πανάκης

Ένας από τους σημαντικότερους επιθετικούς παίκτες που ανέδειξε η ομάδα του Παναθηναϊκού. Αγωνίστηκε με την πράσινη φανέλα δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια. Έλαβε μέρος σε 91 αγώνες Α΄ Εθνικής σημειώνοντας 57 γκολ και άλλα 22 στο Κύπελλο, ενώ είχε σκοράρει πλήθος τερμάτων πριν την καθιέρωση της Α΄ Εθνικής. Συμμετείχε σε 5 ευρωπαϊκά παιχνίδια σημειώνοντας 1 γκολ. Η ομάδα του Παναθηναϊκού υπήρξε η μόνη με την οποία έπαιξε στην Ά Εθνική κερδίζοντας 6 πρωταθλήματα (1953, 1960, 1961, 1962, 1964, 1965) και 1 Κύπελλο (1955). Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας εργάστηκε ως προπονητής, ενώ από το 1987 μέχρι σήμερα είναι πρόεδρος του Συνδέσμου Παλαιμάχων Ποδοσφαιριστών του Παναθηναϊκού.



Κώστας Λινοξυλάκης

Μια ακόμα μεγάλη ποδοσφαιρική προσωπικότητα που ξεκίνησε την καριέρα του από τον Αστέρα Αθηνών αγωνιζόμενος στη θέση του κεντρικού αμυντικού. Στον Παναθηναικό ήρθε το 1950 και αγωνίστηκε στην ομάδα για δεκατρία χρόνια. Ελαβε μέρος σε 101 αγώνες πρωταθλήματος Ά Εθνικής σημειώνοντας 7 γκολ. Σε αγώνες Κυπέλλου σημείωσε 5 γκολ και αγωνίστηκε σε 5 ευρωπαικά παιχνίδια. Ο Κώστας Λινοξυλάκης εκτός από σπυδαίος ποδοσφαιριστής, είναι και μία κορυφαία προσωπικότητα της αθλητικής και κοινωνικής ζωής της Αθήνας. Με την φανέλλα του Παναθηναϊκού κέρδισε 4 πρωταθλήματα και 1 Κύπελλο Ελλάδας.



Aνδρέας Παπαεμμανουήλ

Σπουδαίος μεσοεπιθετικός ποδοσφαιριστής που έγραψε μεγάλη ιστορία με τα χρώματα του Παναθηναϊκού από τα τέλη της δεκαετίας του '50. Έλαβε μέρος σε 196 αγώνες Α΄ Εθνικής πετυχαίνοντας 80 γκολ και άλλα 17 στο Κύπελλο. Στα κύπελλα Ευρώπης συμμετείχε σε 13 αγώνες και σκόραρε μια φορά. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε 6 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα. Έμεινε στη μνήμη των φιλάθλων για την ταχύτητα και το φοβερό του σουτ, ενώ αργότερα εργάστηκε και ως προπονητής της ομάδας.



Μίμης Δομάζος

"Ο Στρατηγός"

Ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αδιαμφισβήτητο ποδοσφαιρικό ταλέντο ο Δομάζος ξεκίνησε την σταδιοδρομία του στους αγωνιστικούς χώρους από την Άμυνα Αμπελοκήπων. Το 1959 εντάσσεται στο έμψυχο δυναμικό της ομάδας του Παναθηναϊκού όπου και διαπρέπει καθώς η ποδοσφαιρική του ιδιοφυία, εντυπωσιάζει το σύνολο του φίλαθλου κοινού. Αναδείχτηκε ο μεγάλος «Στρατηγός» της ομάδας του Παναθηναϊκού κατακτώντας με το τριφύλλι 9 πρωταθλήματα και 3 κύπελλα Ελλάδας. Υπήρξε ο ηγέτης της χρυσής ενδεκάδας που οδήγησε την ομάδα στον τελικό του Κυπέλου Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1971. Στο τέλος της καριέρας του πήγε για δύο χρόνια στην ΑΕΚ για να επιστρέψει το 1980 στον Παναθηναϊκό και να σταματήσει το ποδόσφαιρο στην ομάδα που λατρεύτηκε. Είναι 50 φορές διεθνής με την εθνική Ελλάδας και έχει σημειώσει 4 γκολ.




Aριστείδης Καμάρας

Νομικός και κορυφαία φυσιογνωμία του ποδοσφαίρου μας, ο Αριστείδης Καμάρας πρωτόπαιξε μπάλα στον Απόλλωνα Σμύρνης για να μεταπηδήσει το 1961 στον Παναθηναϊκό. Αγωνίστηκε ως αμυντικός αλλά και ως αμυντικός μέσος. Στα δώδεκα χρόνια της παρουσίας του στην ομάδα συμμετείχε σε 305 αγώνες της Α΄ Εθνικής σημειώνοντας 18 γκολ στο πρωτάθλημα και 3 στο κύπελλο. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε 6 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα. Επίσης έλαβε μέρος σε 28 ευρωπαϊκά παιχνίδια και ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1971 στο Γουέμπλεϊ. Τέλος, για 14 χρόνια ήταν μέλος της Εθνικής Ελλάδας έχοντας 30 συμμετοχές.



Tάκης Λουκανίδης


Κορυφαίο και πολυσύνθετο ποδοσφαιρικό ταλέντο. Ποδοσφαιριστής που μπορούσε να αγωνιστεί σε όλες σχεδόν τις θέσεις της ενδεκάδας με μεγάλη επιτυχία. Θεωρείται ο πιο πλήρης και ολοκληρωμένος Έλληνας ποδοσφαιριστής. Πρωτοεμφανίστηκε στην ΑΕΚ Κομοτηνής κατόπιν στη Δόξα Δράμας και -πριν κάποια ευρωπαϊκή ομάδα τον εντάξει στο δυναμικό της- ο Αντώνης Ματζαβελάκης τον έφερε στον ΠΑΟ το 1962, με τον οποίο αγωνίστηκε για 7 χρόνια. Με την ομάδα του Παναθηναϊκού έλαβε μέρος σε 142 αγώνες Α΄ Εθνικής, σημειώνοντας 59 γκολ και άλλα 12 στο κύπελλο. Συμμετείχε σε 11 ευρωπαϊκά παιχνίδια πετυχαίνοντας 3 γκολ. Με το τριφύλλι κέρδισε 3 πρωταθλήματα και ένα κύπελλο (1967). Έκλεισε την καριέρα του στον Άρη.




Φραγκίσκος Σούρπης

Βασικό μέλος της χρυσής γενιάς των δεκαετιών του '60 και του '70. Αγωνίστηκε για έντεκα χρόνια στον Παναθηναϊκό στη θέση του κεντρικού αμυντικού, συμμετέχοντας σε 310 αγώνες Α΄ Εθνικής, κατακτώντας 6 πρωταθλήματα (1962, 1964, 1965, 1969, 1970, 1972) και 2 κύπελλα (1967, 1969). Ακόμα συμμετείχε σε 25 ευρωπαϊκά παιχνίδια του Παναθηναϊκού και υπήρξε μέλος της ομάδας που έφτασε στον τελικό του κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1971 στο Γουέμπλεϊ. Ο Φραγκίσκος Σούρπης σπούδασε Ιατρική, συνδυάζοντας με τον καλύτερο τρόπο το ποδόσφαιρο με την επιστημονική του σταδιοδρομία.




Tότης Φυλακούρης

Αγωνίστηκε για δέκα χρόνια στην μεσαία γραμμή του Παναθηναϊκού, συμμετέχοντας σε 207 αγώνες Α΄ Eθνικής σκοράροντας 17 γκολ στο πρωτάθλημα και 7 στο κύπελλο. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε 6 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα. Επίσης έλαβε μέρος σε 16 ευρωπαϊκά παιχνίδια της ομάδας και ήταν μέλος της βασικής ενδεκάδας που έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1971 στο Γουέμπλεϊ. Φημισμένος για το χιούμορ και τα -ακόμα και εντός γηπέδου - αστεία του, είναι ένας από τους πιο αγαπητούς παίκτες στη συνείδηση του Παναθηναϊκού κόσμου.




Tάκης Οικονομόπουλος

"Το πουλί"

Ο κορυφαίος των Ελλήνων τερματοφυλάκων. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Προοδευτική για να μεταπηδήσει το 1964 στον Παναθηναϊκό. Ήταν ο βασικός τερματοφύλακας του τριφυλλιού και της Εθνικής Ελλάδος. Στα δώδεκα χρόνια που υπερασπίστηκε την εστία του Παναθηναϊκού κέρδισε 5 πρωταθλήματα και 2 Κύπελλα. Ακόμα, το 1965 κατάφερε να κρατήσει την εστία του ανέπαφη για 1.088 λεπτά. Φόρεσε 25 φορές τη φανέλα της Εθνικής και υπήρξε μέλος της ομάδας που έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1971 στο Γουέμπλεϊ.




Χάρης Γραμμός

Αέρινος παίκτης που αγωνιζόταν στη θέση του δεξιού εξτρέμ. Ήρθε στον Παναθηναϊκό από τον Αχιλλέα Μυτιλήνης και αγωνίστηκε με την φανέλα της ομάδας για δέκα χρόνια συμμετέχοντας σε 215 αγώνες στην Εθνική κατηγορία σημειώνοντας 45 γκολ σε αγώνες πρωταθλήματος και 11 σε αγώνες κυπέλλου. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε 3 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα. Επίσης συμμετείχε σε 23 ευρωπαϊκά παιχνίδια και υπήρξε μέλος της ομάδας που έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1971 στο Γουέμπλεϊ.




Μήτσος Δημητρίου

Δυναμικός και παθιασμένος αμυντικός, ήρθε στον Παναθηναϊκό από την ομάδα του Αήττητου Σπάτων και αγωνίστηκε την περίοδο 1968 – 1979 στα άκρα της πράσινης άμυνας. Με την πράσινη φανέλα κέρδισε 4 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα Ελλάδος. Διακρίθηκε για την αφοσίωση του στην ομάδα και αγάπησε όσο λίγοι το τριφύλλι. Υπήρξε μέλος της ομάδας του Γουέμπλει. Με τα χρώματα της Εθνικής αγωνίστηκε 12 φορές. Το 1973 έπαιξε με τη Μικτή Ευρώπης.




Βασίλης Κωνσταντίνου

Αγωνίστηκε στη θέση του τερματοφύλακα για 16 ολόκληρα χρόνια. Πρώτα ως αναπληρωματικός του Τάκη Οικονομόπουλου κι έπειτα ως βασικός. Συμμετείχε σε 302 αγώνες πρωταθλήματος Α' Εθνικής και σε 18 ευρωπαϊκές αναμετρήσεις. Με τον Παναθηναϊκό κέρδισε 5 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα. Αγωνίστηκε σε 28 αγώνες με τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδος. Ήταν βασικός στον επαναληπτικό αγώνα Παναθηναϊκού - Ερυθρού Αστέρα για τα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1971.




Κώστας Ελευθεράκης

"To ελάφι"

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από την ομάδα του Φωστήρα για να μεταπηδήσει στον Παναθηναϊκό το 1968. Ιδιαίτερα ταλαντούχος ποδοσφαιριστής, αγωνίστηκε για δώδεκα χρόνια με την φανέλα του τριφυλλιού κατακτώντας 4 πρωταθλήματα και 1 Κύπελλο Ελλάδας. Κορυφαία στιγμή της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας υπήρξε η συμμετοχή του στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971. Στην πορεία για το Γουέμπλεϊ σημείωσε 2 γκολ. Το 1980 έφυγε από τον Παναθηναϊκό και αγωνίστηκε στην ΑΕΚ για περίπου ένα χρόνο.



Γιώργος Γονιός

Ήρθε ως επιθετικός από την ομάδα του Αγίου Ιερόθεου το καλοκαίρι του 1968 και πρωταγωνίστησε στο νταμπλ του 1969 (το πρώτο στην ιστορία του Παναθηναϊκού). Μεταπήδησε στα μετόπισθεν και αγωνίστηκε σε όλες τις θέσεις της άμυνας μέχρι τον ερχομό του επαγγελματισμού, κατακτώντας συνολικά 4 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα, ενώ ήταν μέλος και της χρυσής ομάδας που έφτασε το 1971 στον τελικό του Γουέμπλεϊ.




Αντώνης Αντωνιάδης

"Ο Ψηλός"

Η παρουσία του υψηλόσωμου σέντερ φορ είχε ήδη προξενήσει θετικές εντυπώσεις από την εποχή που αγωνιζόταν στην ομάδα της Ξάνθης. Εντυπώσεις που επιβεβαιώθηκαν πανηγυρικά όταν μεταπήδησε στον Παναθηναϊκό το 1968. Δεινός εκτελεστής, ακαταμάχητος στο ψηλό παιχνίδι, αναδείχτηκε 5 φορές πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Καθοριστικής σημασίας υπήρξε η συμβολή του στη μεγάλη πορεία της ομάδας στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971, όπου και αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 10 γκολ. Κατέκτησε 4 τίτλους και έγινε 21 φορές διεθνής πετυχαίνοντας 6 γκολ. Εγκατέλειψε την ενεργό δράση το 1982.




Άνθιμος Καψής

Ήρθε στον Παναθηναϊκό το 1969 από το Κερατσίνι και ήταν βασικό στέλεχος της μεγάλης ομάδας που έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, δύο χρόνια αργότερα. Χωρίς να το περιμένει κανείς, κλήθηκε να αγωνιστεί στο ιστορικό παιχνίδι εναντίον της Έβερτον και από εκείνο το βράδυ καθιερώθηκε στη βασική ομάδα του Παναθηναϊκού. Επί 15 χρόνια αποτέλεσε το στυλοβάτη της άμυνας του Παναθηναϊκού και αποσύρθηκε το 1984 κατακτώντας το νταμπλ με την αγαπημένη του ομάδα. Συνολικά κατέκτησε 4 πρωταθλήματα και 3 Κύπελλα Ελλάδας.




Σπύρος Λιβαθηνός

Ο Σπύρος Λιβαθηνός προέρχεται από τα σπλάχνα του Παναθηναϊκού. Στα μέσα της δεκαετίας του 70, σε πολύ νεαρή ηλικία προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα και επί μία δεκαετία αποτελούσε τον ακούραστο “πνεύμονα” και την ψυχή στη μεσαία γραμμή του τριφυλλιού. Συμμετείχε στην ομάδα που έφτασε στον ημιτελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1985. Συνολικά κατέκτησε 3 πρωταθλήματα και 3 κύπελλα Ελλάδας.





Kώστας Αντωνίου

Προέρχεται από τα «σπλάχνα» του Παναθηναικού και αποτελεί τον νεότερο ποδοσφαιριστή που αγωνίστηκε φορώντας την πράσινη φανέλα αφού έκανε ντεμπούτο σε ένα παιχνίδι με την Βέροια το 1978 σε ηλικία, μόλις, 16 ετών. Αγωνίστηκε στο κέντρο της ομάδας μέχρι τα τέλη του 1994 και είναι τρίτος σε συμμετοχές στην ιστορία του τριφυλλιού. Φορώντας τη φανέλλα του Παναθηναϊκού για 15 σχεδόν χρόνια κέρδισε 4 πρωταθλήματα και 5 κύπελλα.




Xoυάν Ραμόν Ρότσα

Διεθνής βιρτουόζος αργεντινός ποδοσφαιριστής. Ένας από τους «μάγους» της πράσινης μεσαίας γραμμής την δεκαετία του '80. Προσέφερε στον Παναθηναικό ως παίκτης αλλά και αργότερα ως προπονητής. Ήρθε το 1979 από την φημισμένη Μπόκα Τζούνιορς και αγωνίστηκε με την πράσινη φανέλα μέχρι το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας το 1989. Με την εθνική Αργεντινής είχε 27 συμμετοχές. Υπό την τεχνική καθοδήγηση του Ρότσα ο Παναθηναϊκός έφτασε στον ημιτελικό του Champions League με αντίπαλο τον Άγιαξ το 1996 κερδίζοντας 2 Πρωταθλήματα και 2 Κύπελλα Ελλάδος.





Kώστας Μαυρίδης

Σπουδαίος κεντρικός αμυντικός. Από τους παίκτες που τίμησαν όσο λίγοι την πράσινη φανέλα. Από επιθετικός «χρίστηκε» σε ένα βράδυ – λόγω ανάγκης - κεντρικός οπισθοφύλακας και καθιερώθηκε στον ημιτελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών με τη Λίβερπουλ το 1985. «Δαντελένιος» στόπερ και στη συνέχεια λίμπερο, φορώντας το περιβραχιόνιο του αρχηγού για πολλά χρόνια, οργάνωνε με αρχοντικό τρόπο την άμυνα του Παναθηναϊκού. Κέρδισε 4 Πρωταθλήματα και 5 Κύπελλα ενώ αποτέλεσε, με 30 συμμετοχές, βασικό στέλεχος της Εθνικής ομάδας, πετυχαίνοντας 1 γκολ.




Bέλιμιρ Ζάετς

Μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες που φόρεσαν ποτέ τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Όταν εντάχθηκε στο δυναμικό της ομάδας το καλοκαίρι του 1984, ήταν εν ενεργεία αρχηγός των "πλάβι". Με την παρουσία του έδωσε στην ομάδα το απαραίτητο ειδικό βάρος για την ξέφρενη πορεία μέχρι τον ημιτελικό του Κυπέλλου πρωταθλητριών το 1985. Μαζί με τον Δημήτρη Σαραβάκο δημιούργησαν ένα από τα μεγαλύτερα δίδυμα που έχουν εμφανιστεί ποτέ στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Οι συχνοί τραυματισμοί και ορισμένα δολοφονικά χτυπήματα από αντιπάλους, δεν του επέτρεψαν να δώσει το 100% των δυνατοτήτων του. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε 1 πρωτάθλημα και 2 κύπελλα Ελλάδας.





Δημήτρης Σαραβάκος

"O μικρός"

Ο μεγάλος «μικρός» και ο σπουδαιότερος ακραίος επιθετικός του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ήρθε από τον Πανιώνιο στον Παναθηναϊκό και αγαπήθηκε όσο λίγοι για αυτά που προσέφερε φορώντας την πράσινη φανέλα. Κέρδισε 3 πρωταθλήματα, 5 κύπελλα, αλλά αξέχαστες έχουν μείνει στην πράσινη εξέδρα οι ευρωπαϊκές νύχτες του Δημήτρη Σαραβάκου. Με ηγέτη το Σαραβάκο, ο Παναθηναϊκός πέτυχε ιστορικές νίκες και καθιερώθηκε στην ευρωπαϊκή “ελίτ”. Ο Δημήτρης Σαραβάκος είναι από τους ποδοσφαιριστές που ταυτίστηκαν απόλυτα με την ιστορία και τον κόσμο του Παναθηναϊκού.



Γιάννης Καλλιτζάκης

"Nίντζα"

Ο «Νίντζα» των πράσινων φιλάθλων. Κεντρικός αμυντικός, ιδιαίτερα δυναμικός στις επεμβάσεις του, αναλάμβανε τον αντίπαλο φορ και τον εξουδετέρωνε. Ήρθε στον Παναθηναϊκό το 1987 από τον Διαγόρα Ρόδου και φόρεσε την φανέλα με το τριφύλλι στο στήθος μέχρι την αγωνιστική σεζόν 1996-97. Βασικό στέλεχος της ομάδας στην πορεία για τον ημιτελικό του Champions League το 1996.




Kριστόφ Βαζέχα

Ο κορυφαίος ξένος σκόρερ που αγωνίστηκε στην Ελλάδα. Με την πράσινη φανέλα κέρδισε 5 Πρωταθλήματα Ελλάδος, 5 Κύπελλα Ελλάδος και 2 Σούπερ Καπ ενώ 3 φορές αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του Ελληνικού Πρωταθλήματος. Αξέχαστο έχει μείνει στους πράσινους φιλάθλους – και όχι μόνο – το βράδυ της 3ης Απριλίου 1996. Ο Κρίστο Βαζέχα - στον πρώτο ημιτελικό του Champions League με αντίπαλο τον Άγιαξ - στο 87ο λεπτό «παγώνει» το Άμστερνταμ σκοράροντας το μοναδικό γκολ της συνάντησης. Ο Κριστόφ Βαζέχα είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του Παναθηναϊκού με 244 γκολ.



Στράτος Αποστολάκης

"Τούρμπο"

Διεθνής, ακραίος αμυντικός. Τον απέκτησε ο Παναθηναικός το 1990 από τον Ολυμπιακό. Αγωνίστηκε με την πράσινη φανέλα μέχρι το τέλος της καριέρας του το 1999, πραγματοποιώντας εκπληκτικές εμφανίσεις στις εγχώριες αλλά και τις διεθνείς διοργανώσεις. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε 4 Πρωταθλήματα, 4 Κύπελλα και 2 Σούπερ Καπ. Με την Εθνική Ελλάδος είχε 96 συμμετοχές ενώ ήταν μέλος της Αποστολής στο Μουντιάλ των ΗΠΑ το 1994.




Γιόζεφ Βάντσικ

"Το Βουνό"

Ο καλύτερος ξένος τερματοφύλακας που εμφανίστηκε στα ελληνικά γήπεδα. Υπέγραψε στον Παναθηναϊκό το 1990 και για σχεδόν μια δεκαετία αποτέλεσε τον βασικό και αναντικατάστατο γκολκίπερ της πράσινης εστίας. Κατά την διάρκεια της μεγάλης καριέρας του είχε περισσότερες από πενήντα συμμετοχές με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του. Κατέκτησε 3 Πρωταθλήματα και 4 Κύπελλα με τον Παναθηναϊκό, ενώ ήταν βασικό στέλεχος της μεγάλης ομάδας του 1996 που έφτασε στον ημιτελικό του Champions League.




Χουάν Χοσέ Μπορέλι

Ο "Χότα-Χότα" μπήκε για πάντα στις καρδιές των πράσινων φιλάθλων για τις περίτεχνες ενέργειες του, ιδιαίτερα με τις περίφημες "κλειστές" ντρίμπλες του. Μπαλαδόρος από τους λίγους ο αργεντινός άσος ξεσήκωνε την πράσινη εξέδρα και ήταν o ηγέτης του Παναθηναικού στην ξέφρενη ευρωπαική πορεία του 1996 μέχρι τους "4" του Champions League. Αξέχαστο έχει μείνει το γκολ απέναντι στη Λέγκια Βαρσοβίας στο ΟΑΚΑ στον προημιτελικό της ίδιας διοργάνωσης. Με τον Παναθηναικό κέρδισε 2 πρωταθλήματα και 3 κύπελλα Ελλάδος.




Ρενέ Χένρικσεν

Από τους ξένους παίκτες που κόσμησαν με την παρουσία τους τα ελληνικά γήπεδα. Ο «εγκέφαλος» της πράσινης άμυνας σε Ελλάδα και Ευρώπη. H ενδεκάδα τις περισσότερες φορές ξεκινούσε από αυτόν. Αμυντικός που έπαιζε κυρίως με το μυαλό, αποτελούσε την σίγουρη λύση στα μετόπισθεν στις μεγάλες ευρωπαϊκές νύχτες του Champions League. Πρωταθλητής και Κυπελλούχος Ελλάδος το 2004.



Εμμάνουελ Ολισαντέμπε

Ο Νιγηριο-πολωνός Εμμάνουελ Ολισαντέμπε αποκτήθηκε τον Ιανουάριο του 2001 από την Πολωνική Πολόνια Βαρσοβίας. Ταχύτατος σέντερ -φορ με ιδιαίτερη έφεση στο σκοράρισμα, ο αγαπημένος "Μανόλης" της παράσινης εξέδρας, είχε δημιουργήσει εξαιρετική παράδοση στα ντέρμπι των αιωνίων αντιπάλων. Συνέβαλε τα μέγιστα στην κατάκτηση του νταμπλ το 2004, με το όνομά του να γίνεται σύνθημα στα χείλη των φιλάθλων.



Γιόζεφ Κίνσλερ- Προπονητής

Ό Ούγγρος Γιόζεφ Κίνσλερ διαδέχθηκε τον συμπατριώτη του Μίκλος Φόρνερ το καλοκαίρι του 1929 στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Όταν ο Φόρνερ αναγκάστηκε να επιστρέψει για οικογενειακούς λόγους στην πατρίδα του, πρότεινε για αντικαταστάτη του τον Κίνσλερ. Ο Μαγυάρος με το μέτριο ανάστημα αλλά τις τεράστιες ποδοσφαιρικές γνώσεις και είχε την τύχη να ηγηθεί της περίφημης "χρυσής ομάδας" του Συλλόγου. Κατέκτησε το πρωτάθλημα του 1930 και παρέμεινε στον πάγκο του Παναθηναϊκού μέχρι το 1939.



Χάρι Γκέιμ - Προπονητής

Ο Βρετανός τεχνικός είχε δύο θητείες στον Παναθηναϊκό. Η πρώτη ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1951 και συνοδεύθηκε από τον τίτλο του 1953. Επέστρεψε στην πατρίδα του λόγω οικογενειακών προβλημάτων και επανήλθε στον Παναθηναϊκό τον Ιούνιο του 1960, κατακτώντας δύο ακόμα τίτλους με το τριφύλλι (1961 και 1962), χάνοντας έναν τρίτο στη διαφορά τερμάτων από την ΑΕΚ το 1963, ύστερα από αγώνα μπαράζ που έληξε ισόπαλος με σκορ 3-3. Ο Χάρι Γκέιμ είναι ο πολυνίκης προπονητής του Παναθηναϊκού με τρεις κατακτήσεις πρωταθλήματος. Υπήρξε μεγάλος λάτρης της πειθαρχίας και φημιζόταν για τις πρωτοποριακές μεθόδους προπόνησης που εφάρμοζε, αλλά και για τον αυστηρό χαρακτήρα του.




Στέφαν Μπόμπεκ - Προπονητής

Ο Γιουγκοσλάβος πρώην άσος της Παρτιζάν, ήρθε στον Παναθηναϊκό το καλοκαίρι του 1963, διαδεχόμενος τον Χάρι Γκέιμ. Βρήκε μία "στρωμένη" ομάδα με πολλά αστέρια και την απογείωσε διδάσκοντας το πρωτοποριακό 4-3-3. Στην πρώτη του σεζόν με τον Παναθηναϊκό ήταν ο πρωτομάστορας του περίφημου αήττητου πρωταθλήματος, ενώ την αμέσως επόμενη (1965) κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα με μία μόλις ήττα. Βρέθηκε στο επίκεντρο της διαμάχης το καλοκαίρι του 1966 με την περίφημη "Ανανέωση" και κατέκτησε το Κύπελλο του 1967 αμέσως μετά. Σε όλη τη διάρκεια της πρώτης του θητείας στον Παναθηναϊκό, είχε ως βοηθό του τον Λάκη Πετρόπουλο. Η δεύτερη παρουσία του στην ομάδα το 1975 δε στέφθηκε με ανάλογη επιτυχία.




Λάκης Πετρόπουλος - Προπονητής

Ο Λάκης Πετρόπουλος υπήρξε ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού τη δεκαετία του '50 και έμαθε τα μυστικά των πάγκων δίπλα στον Στέφαν Μπόμπεκ. Το καλοκαίρι του 1968 ανέλαβε τον Παναθηναϊκό ως πρώτος προπονητής και τον οδήγησε στο νταμπλ του 1969 (το πρώτο στην ιστορία της ομάδας) και το πρωτάθλημα του 1970. Το καλοκαίρι του 1979 επανήλθε στην ομάδα και έγινε ο πρώτος προπονητής του Παναθηναϊκού στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, ενώ η τελευταία του θητεία στον «πράσινο» πάγκο ήταν το 1982 όταν ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας και έχασε το πρωτάθλημα σε αγώνα μπαράζ.



Φέρεντς Πούσκας - Προπονητής

Ο «Καλπάζων συνταγματάρχης» ανέλαβε τον Παναθηναϊκό το καλοκαίρι του 1970 διαδεχόμενος τον Λάκη Πετρόπουλο και οδήγησε την ομάδα στον άθλο του Γουέμπλεϊ φτάνοντας στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών με αντίπαλο τον Άγιαξ. Ήταν άριστος ψυχολόγος, γνώστης της νοοτροπίας των ποδοσφαιριστών και ήξερε πώς να τους εμπνέει μέσα στο γήπεδο, χωρίς να "κρύβεται" πίσω από συστήματα και τακτικές. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε το πρωτάθλημα του 1972, αλλά όλοι οι φίλαθλοι της ομάδας τον θυμούνται μέχρι σήμερα για την εκπληκτική πορεία του 1971.




Γιάτσεκ Γκμοχ - Προπονητής

O Πολωνός Γιάτσεκ Γκμοχ είχε διατελέσει προπονητής της εθνικής Πολωνίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978 και το καλοκαίρι του 1983 ανέλαβε τον Παναθηναϊκό αφού είχε πρώτα καθίσει στον πάγκο του ΠΑΣ Γιάννινα, του Απόλλωνα και της Λάρισας. Μετέτρεψε ένα νεανικό και άπειρο σύνολο σε πρωταθλητές κατακτώντας το νταμπλ του 1984. Ήταν λάτρης της πειθαρχίας και της σκληρής προπόνησης και ήξερε να παίρνει το 100% από τους ποδοσφαιριστές του. Την επόμενη περίοδο, με την προσθήκη των Σαραβάκου - Ζάετς, οδήγησε τον Παναθηναϊκό στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, εκεί όπου οι πράσινοι αποκλείστηκαν από την πανίσχυρη Λίβερπουλ.




Βασίλης Δανιήλ - Προπονητής

Ο καβαλιώτης τεχνικός υπηρέτησε τον Παναθηναϊκό σε τρεις θητείες. Η πρώτη του ξεκίνησε το φθινόπωρο του 1986. Οδήγησε τον Παναθηναϊκό στα προημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την περίοδο 1987-88 αποκλείοντας μεταξύ άλλων τη μεγάλη Γιουβέντους, στο νταμπλ της σεζόν 1991-92 και στα προημιτελικά του Champions League την περίοδο 1991-92. Ο Βασίλης Δανιήλ είναι ο προπονητής με τις περισσότερες νίκες στην ιστορία του Συλλόγου, Συνολικά 106 σε 161 παιχνίδια που έδωσε ως προπονητής του Παναθηναϊκού.




Xoυάν Ραμόν Ρότσα - Προπονητής

Ο Χουάν Ραμόν Ρότσα ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού την άνοιξη του 1994 και οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση δύο Κυπέλλων (1994 και 1995) και δύο Πρωταθλημάτων (1995 και 1996), διαγράφοντας μία άκρως επιτυχημένη πορεία στον πάγκο του τριφυλλιού. Η μεγαλύτερη του επιτυχία ήρθε με την πορεία στο Champions League της περιόδου 1995-1996 όταν ο Παναθηναϊκός έφτασε στον ημιτελικό του θεσμού και νίκησε εκτός έδρας τον πανίσχυρο πρωταθλητή Ευρώπης, Άγιαξ.



Γιάννης Κυράστας - Προπονητής

Ο Γιάννης Κυράστας διετέλεσε προπονητής του Παναθηναϊκού σε δύο θητείες. Αρχικά την σεζόν 1999-2000, όταν οι πράσινοι έπαιξαν εκπληκτικό ποδόσφαιρο και έχασαν το πρωτάθλημα λόγω κάποιων «περίεργων» εξω-αγωνιστικών καταστάσεων και στη συνέχεια στο πρώτο μισό της περιόδου 2001-2002 όταν οδήγησε τον Παναθηναϊκό σε θριαμβευτική πρόκριση επί των Άρσεναλ, Σάλκε και Μαγιόρκα, θέτοντας τις βάσεις για την πορεία μέχρι τους "8" του Τσάμπιονς Λιγκ. Τον Απρίλιο του 2004, ο Γιάννης Κυράστας έφυγε πρόωρα από τη ζωή, βυθίζοντας στο πένθος ολόκληρη την Παναθηναϊκή οικογένεια

  • Like 1

Share this post


Link to post

 

ΓΗΠΕΔΟ "ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ"


 

 


 

 



 

  • Μπορεί ο χρόνος να μην αφήνει τίποτε αλώβητο, είναι αδύνατον όμως να... νικήσει την ιστορία. Έτσι, το μόνο που απομένει είναι ο ιστορικός του μέλλοντος να κάνει σωστά –χωρίς υποκειμενικότητα και λανθασμένα στοιχεία– τη δουλειά του.
  • Η συγγραφή ενός αφιερώματος για το γήπεδο της «Λεωφόρου» δεν είναι απλή υπόθεση. Διότι η «Λεωφόρος» δεν είναι απλώς ένα... γήπεδο. Είναι το «μνημείο» του Παναθηναϊκού και, γενικότερα, του ποδοσφαίρου στη χώρα μας.
  • Είναι το γήπεδο που αποτέλεσε το «πράσινο σπίτι». Ο χώρος όπου «έγραψε ιστορία» ο Παναθηναϊκός, σε Ελλάδα και Ευρώπη. Με ελληνικούς τίτλους και μεγάλες ευρωπαϊκές νίκες...
  • Είναι το γήπεδο που φιλοξένησε τις χαρές και τις λύπες της Εθνικής ομάδας για 55 χρόνια (1929-1984), αλλά και... μεταγενέστερα, καθώς εξελίχτηκε σε τόπο θριάμβων για τον Ότο Ρεχάγκελ και την… παρέα του. Στο κατώφλι του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2004, που δε θα ξεχάσουμε ποτέ...
  • Είναι το γήπεδο όπου διεξήχθησαν 19 τελικοί του Κυπέλλου Ελλάδας. Από το 1931 έως το 1968, η «Λεωφόρος» ήταν –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων– η έδρα του κορυφαίου αγώνα της διοργάνωσης.



Το πρώτο «πράσινο σπίτι»
 

  • Το πρώτο γήπεδο του Ποδοσφαιρικού Ομίλου Αθηνών ήταν το οικόπεδο Καραπάνου στην Πατησίων. Εκεί που σήμερα βρίσκεται το Οικονομικό Πανεπιστήμιο (Α.Σ.Ο.Ε.Ε.). Ο ιδρυτής του συλλόγου Γεώργιος Καλαφάτης ενοικίασε το 1908 το... χωράφι που, με κόπο και ιδρώτα, αυτός και οι συνεργάτες του μετέτρεψαν σε ποδοσφαιρικό γήπεδο. Λίγο αργότερα, με τη χρηματοδότηση του διοικητικού παράγοντα του συλλόγου Μαρίνου Μαρινάκη, το γήπεδο βελτιώθηκε ακόμα περισσότερο.
  • Όμως, το 1910 οι διαφωνίες του Καλαφάτη με τον Μαρινάκη προκάλεσαν τη διάσπαση του συλλόγου. Ο Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος απέκτησε νέο γήπεδο. Ένα χωράφι στην πλατεία Αγάμων, κοντά στη σημερινή πλατείας Αμερικής. Στη γωνία των οδών Σιμοπούλου και Σπάρτης ήταν το γήπεδο που φιλοξένησε την ομάδα έως την επιστροφή της στο οικόπεδο Καραπάνου, λίγο μετά την αποχώρηση του Μαρινάκη από τον Π. Ο. Α.
  • Στα τέλη της δεκαετίας του 1910, ο σύλλογος είχε πλέον αναπτυχθεί σε τέτοιο βαθμό, που ήταν επιτακτική η ανάγκη ανεύρεσης νέου, μεγαλύτερου γηπέδου, προκειμένου να φιλοξενούνται οι πολλοί Αθηναίοι που επιθυμούσαν να παρακολουθούν τους αγώνες του.



Οι δυσκολίες της δεκαετίας του 1920
 

  • Στις 19 Ιανουαρίου 1921, η Γενική Συνέλευση του συλλόγου εξουσιοδότησε τον Καλαφάτη να εντοπίσει την περιοχή στην οποία θα κατασκευαζόταν το νέο γήπεδο. Τρεις μήνες αργότερα, ο ιδρυτής του συλλόγου είχε βγάλει το... πόρισμά του. Ο ιδανικός χώρος για την «πράσινη στέγη» ήταν το μεγάλο αγροτεμάχιο στην «Περιβόλα» των Αμπελοκήπων, που έως τότε ήταν βοσκότοπος. Ένας χώρος που είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον του Καλαφάτη ήδη από το τέλος του 1918. Ήταν το... λημέρι του «τρελο-Τσακαγιάννη», του φόβητρου της περιοχής, καθώς η αγαπημένη... συνήθειά του ήταν να πετάει πέτρες στους περαστικούς!
  • Το 1922 ξεκίνησε στην «Περιβόλα» η κατασκευή του γηπέδου, στο οικόπεδο που παραχώρησε στην ομάδα ο Δήμος Αθηναίων, επί δημαρχίας του Γεώργιου Τσόχα, ο οποίος διετέλεσε και πρόεδρος του συλλόγου.
  • Πάντως, στην αρχή ο Τσόχας αρνήθηκε να παραχωρήσει το οικόπεδο, διότι ήταν ενοχλημένος από την ήττα του στις προηγούμενες εκλογές του συλλόγου (ηττήθηκε από τον Γεώργιο Χατζόπουλο).
  • Tο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας έδωσε την έγκρισή του και με την απόφαση 3294 της 8ης Μαρτίου 1922 ο χώρος παραχωρήθηκε στον Π. Π. Α. Ο. «διά την ανέγερσιν χώρου αθλοπαιδιών». Λίγες ημέρες αργότερα, η απόφαση του Δήμου Αθηναίων επικυρώθηκε και από τη Νομαρχία Αττικής.
     


 

S4.gif

 

 



Ένταση και αντιπαλότητα με τους πρόσφυγες
 

  • Η υπόθεση, όμως, δεν είχε τελειώσει. Με βασιλικό διάταγμα, το Δεκέμβριο του 1923, απαλλοτριώθηκε ο χώρος υπέρ του Εργατικού Συνεταιρισμού για ανέγερση εργατικών κατοικιών. Το «κύμα» των προσφύγων που ήρθε από τη Μικρά Ασία υποχρέωσε το Δήμο Αθηναίων να τους παραχωρήσει την «Περιβόλα».
  • Ο Παναθηναϊκός ήταν ξανά άστεγος, παρότι είχαν ήδη ξεκινήσει οι εργασίες για την κατασκευή του γηπέδου και είχαν δαπανηθεί περίπου 150.000 δραχμές για τη διαμόρφωση του οικοπέδου σε ποδοσφαιρικό γήπεδο.
  • Μετά από μια περίοδο έντονης αντιπαλότητας, συγκρούσεων και επεισοδίων μεταξύ των φίλων του Παναθηναϊκού και των προσφύγων που διεκδικούσαν την κυριότητα του χώρου, βρέθηκε η λύση. Έστω και με σημαντική καθυστέρηση, ο Δήμος πήρε θέση, παραχώρησε το οικόπεδο στον Παναθηναϊκό και πρόσφερε τη δυνατότητα στους πρόσφυγες να στήσουν τις παράγκες τους στο απέναντι χωράφι. Εκεί δημιουργήθηκε ο προσφυγικός οικισμός «Κουντουριώτη».
  • Τον Ιούλιο του 1924, με απόφαση της Βουλής των Ελλήνων –με ψήφισμα της Δ΄ Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης της 21ης Ιουλίου 1924– ο χώρος παραχωρήθηκε στον Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο για «οριστική υπ’ αυτού χρήση του γηπέδου».


 

 



• Το 1924 το γήπεδο του Παναθηναϊκού ήταν το μοναδικό στην Ελλάδα που είχε τη δυνατότητα να φιλοξενήσει 6.000 θεατές.
• Το 1928 απέκτησε την πρώτη ξύλινη εξέδρα, προς την πλευρά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας (χωρητικότητας 1.200 θεατών).
• Το 1931 κατασκευάστηκε η πρώτη εξέδρα από μπετόν, χωρητικότητας 1.500 θεατών. Κάτω από αυτή την εξέδρα, δημιουργήθηκαν αγωνιστικοί χώροι για την πυγμαχία, τη γυμναστική και την ξιφασκία.
• Το 1933 κατασκευάστηκε η σκεπαστή εξέδρα, προς την πλευρά της σημερινής οδού Τσόχα, που διέθετε αριθμημένες θέσεις για 800 θεατές.
• Το 1936 έγινε γενική ανακαίνιση του γηπέδου από τον τότε Δήμαρχο Αθηναίων Κωνσταντίνο Κοτζιά, αλλά στο ξεκίνημα του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου επιτάχτηκε από το Υπουργείο Στρατιωτικών και οι αίθουσες του γηπέδου μετατράπηκαν σε στρατιωτικό νοσοκομείο και χώρους διδασκαλίας του ορφανοτροφείου.
• Το 1942 η «Λεωφόρος» επιτάχτηκε από τους κατακτητές και λίγο αργότερα ένα μέρος του γηπέδου ανατινάχτηκε από τους αντάρτες.
• Μετά τον πόλεμο επιδιορθώθηκαν οι ζημιές και το 1948 η «Λεω-φόρος» έγινε το πρώτο ελληνικό γήπεδο που απέκτησε προβολείς, με μηχανήματα που αγοράστηκαν από τις Η.Π.Α., ενώ την ίδια χρονιά ολοκληρώθηκε και η μεγάλη εξέδρα, στην πλευρά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, χωρητικότητας 8.000 θεατών.
• Το 1950 ξεκίνησε η κατασκευή του πετάλου του Λυκαβηττού (η ιστορική θύρα 13). Τα έργα ολοκληρώθηκαν ένα χρόνο αργότερα και αύξησαν τη χωρητικότητα του γηπέδου σε 13.000 θεατές. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε και η κατασκευή του κολυμβητηρίου του Παναθηναϊκού.
• Το 1955 ξεκίνησε η κατασκευή του βορείου πετάλου –οι σημερινές θύρες 7 και 8– κάτω από το οποίο βρίσκεται ο «τάφος του Ινδού». Το ιστορικό κλειστό του «τριφυλλιού»...
• Το 1958 το γήπεδο του Παναθηναϊκού έγινε το πρώτο ελληνικό που απέκτησε χλοοτάπητα. Το χορτάρι εγκαινιάστηκε στο αθηναϊκό ντέρμπι του Παναθηναϊκού με την ΑΕΚ. Τον αγώνα παρακολούθησαν 15.000 φίλοι του ποδοσφαίρου.
 

  • Το γήπεδο της «Λεωφόρου» (το 1981 μετονομάστηκε σε «Απόστολος Νικολαΐδης») ήταν και είναι ιστορικό σύμβολο για τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό. Παρότι το καλοκαίρι του 1984 το «τριφύλλι» μετακόμισε στο Ολυμπιακό Στάδιο και παρέμεινε εκεί έως τον Ιούνιο του 2000 (εξαίρεση η μικρής διάρκειας επιστροφή κατά την αγωνιστική περίοδο 1988-1989), η «Λεωφόρος» ήταν πάντα το... σπίτι του.



 

 

 

 

 

Share this post


Link to post

Το Τριφύλλι



bdsxpgrn.png



  • Το τριφύλλι αποτελεί ένα πανάρχαιο πνευματικό σύμβολο, ευρύτατα διαδεδομένο σε πολλούς λαούς του κόσμου. Συμβολίζει -μεταξύ άλλων- την ισορροπία ανάμεσα στο σώμα, την ψυχή και το πνεύμα, την καλοτυχία, την γονιμότητα.
  • Ο Παναθηναϊκός υιοθέτησε το πράσινο τριφύλλι ως σύμβολό του το 1918, λίγα χρόνια μετά την καθιέρωση του πράσινου χρώματος στην φανέλα. Το τριφύλλι «έφερε» στον Παναθηναϊκό, ο αθλητής και μετέπειτα Γ.Γ. του Συλλόγου, Μιχάλης Παπάζογλου (ο οποίος το φορούσε στην ομάδα Χαλκηδόνα της Κωνσταντινούπολης όπου αγωνιζόταν), ενώ το σχεδιασμό του ανέλαβε ο Γιώργος Χατζόπουλος, διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης και μέλος του Παναθηναϊκού. Από τότε, το τριφύλλι έγινε συνώνυμο με την ιστορία της ομάδας και λατρεύτηκε από εκατομμύρια φιλάθλους σε ολόκληρο τον κόσμο.
  • Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 70, το τριφύλλι (πράσινο ή λευκό) ραβόταν επάνω στη φανέλα και είχε μεγάλο μέγεθος. Με την έναρξη του επαγγελματισμού, δημιουργήθηκε το σήμα της ΠΑΕ και το τριφύλλι «μπήκε» σε κύκλο.
  • Το καλοκαίρι του 2007, η ΠΑΕ Παναθηναϊκός διοργάνωσε ανοιχτό διαγωνισμό για τη σχεδίαση του επετειακού σήματος της ομάδας. Το λογότυπο που ψηφίστηκε ανήκε στον φίλαθλο της ομάδας Νίκο Καρόκη και «συνόδευσε» όλες τις εκδηλώσεις της ομάδας από τον Ιανουάριο του 2008 μέχρι και το καλοκαίρι του 2009.




kej6hazy.png





ΠΗΓΕΣ wikipedia,sansimera,pao.gr

  • Like 1

Share this post


Link to post



arrow_1.jpg 20 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1930, 1949, 1953, 1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1969, 1970, 1972, 1977, 1984, 1986, 1990, 1991, 1995, 1996, 2004, 2010

arrow_1.jpg 17 Κύπελλα Ελλάδας: 1940, 1948, 1955, 1967, 1969, 1977, 1982, 1984, 1986, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994, 1995, 2004, 2010

arrow_1.jpg 4 Σούπερ Καπ Ελλάδας: 1970, 1988, 1993, 1994

arrow_1.jpg 1 Βαλκανικό κύπελλο : 1977

Eπίσημο site ομάδας: www.pao.gr

Πηγες:wikipedia.org & pao.gr & djxalaros



Η FIFA επικύρωσε τα 26 πρωταθλήματα του Παναθηναϊκού!

Αναγνώριση από την ΦΙΦΑ για τους τίτλους του Παναθηναϊκού στο ποδόσφαιρο

Ο Παναθηναϊκός δεν έχει 20 πρωταθλήματα αλλά 26!

Share this post


Link to post

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...