Jump to content

Archived

This topic is now archived and is closed to further replies.

Costas

UEFA Champions League

Recommended Posts

akimwi.png

1978/79: Η Νότιγχαμ Φόρεστ κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών!

 

 

  • Το Νότιγχαμ είναι μια σχετικά μικρή αγγλική πόλη με πληθυσμό περίπου 300,000 κατοίκους και δυο γνωστές ποδοσφαιρικές ομάδες. Τη Νοτς Κάουντυ και την θρυλική Νότιγχαμ Φόρεστ. Η Νότιγχαμ Φόρεστ υπό την καθοδήγηση του Brian Clough και με παίκτες όπως οι αμυντικοί Larry Lloyd, Kenny Burns και Frank Clark οι μέσοι John Robertson και Martin O’Neill και οι επιθετικοί Tony Woodcock και Garry Birtles κατόρθωσε να πάρει τα σκήπτρα στην Αγγλία και να συμμετάσχει και στο Κύπελλο Πρωταθλητριών για πρώτη φορά στην ιστορία της. Τέσσερα χρόνια πριν, η Φόρεστ είχε τερματίσει 16η στην Δεύτερη Κατηγορία της Αγγλίας και με δυσκολία απέφυγε τον υποβιβασμό. Η πρόσληψη του Brian Clough στην θέση του προπονητή τον Ιανουάριο του 1975 έμελε να αλλάξει για πάντα την μοίρα αυτής της ομάδας. Ο Clough αξιοποίησε το υλικό που βρήκε με τον καλύτερο τρόπο και μέχρι το 1979 η Νότιγχαμ είχε κατακτήσει το Πρωτάθλημα Αγγλίας και δύο League Cup. Με την κατάκτηση του πρωταθλήματος η Νότιγχαμ θα συμμετείχε στο Κύπελλο Πρωταθλητριών της σεζόν 1978/79. Στον πρώτο γύρω της διοργάνωσης απέκλεισε την επί δύο συνεχόμενα χρόνια κάτοχο του τίτλου Λίβερπουλ.


 

 

  • Στον τελικό της διοργάνωσης της σεζόν 1978-79 θα έβρισκε απέναντι της μία άλλη έκπληξη της διοργάνωσης, την σουηδική Μάλμε - Malmo FF - η οποία έγινε έτσι η πρώτη ομάδα από την σκανδιναβική χώρα που έφτανε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Έναν τελικό τους αντιπάλους του οποίου δεν θα μπορούσε κανείς να προβλέψει τον Αύγουστο που ξεκινούσε η διοργάνωση.


 

  • Δυστυχώς η Μάλμε θα στερείτο τις υπηρεσίες λόγω τραυματισμού των δύο καλύτερων της αμυντικών, Bo Larsson και Roy Andersson ενώ σε προπόνηση την προηγούμενη του αγώνα, ο μέσος και αρχηγός της Staffan Tapper έσπασε το δάκτυλο του ποδιού του. Η Νότιγχαμ Φόρεστ από την άλλη θα χρησιμοποιούσε στον τελικό για πρώτη φορά τον νεο της απόκτημα τον Trevor Francis ο οποίος έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής στην Βρετανία η μεταγραφή του οποίου ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο στερλίνες. Ο Trevor Francis αν και είχε αποκτηθεί τον Φεβρουάριο, δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις και ο τελικός ήταν ο πρώτος αγώνας στον οποίο θα μπορούσε να συμμετάσχει κανονικά. Με τους O’Neill and Archie Gemmill εκτός αγώνα λόγω τραυματισμού, ο Clough τον τοποθέτησε στην δεξιά πτέρυγα.


 

 

  • Ο αγώνας ξεκίνησε με την Μάλμε να αμύνεται μαζικά και τους Εγγλέζους να προσπαθούν να διασπάσουν την πολυπληθή αμυντική γραμμή της Σουηδικής ομάδας. Στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου και ενώ όλα έδειχναν ότι το ημίχρονο θα έληγε ισόπαλο ο John Robertson με μία κούρσα από αριστερά και περνώντας δύο Σουηδούς αμυντικούς έβγαλε τη σέντρα. Ο μέχρι εκείνη τη στιγμή εξαιρετικός τερματοφυλακας της Μάλμε Jans Moller δεν πραγματοποίησε έξοδο και η μπάλα κατέληξε στον Trevor Francis ο οποίος με κεφαλιά την έστειλε στα δίχτυα της Σουηδικής ομάδας γράφοντας το 1-0, σκορ αρκετό όπως αποδείχτηκε για να κατακτήσει η Νότιγχαμ Φόρεστ το Κύπελλο Πρωταθλητριών.


 

 


 

  • Στο δεύτερο ημίχρονο τα πράγματα δεν άλλαξαν. Η Μάλμε έδειχνε ανήμπορη να απειλήσει τον Peter Shilton. Η Νότιγχαμ έχασε αρκετές ευκαιρίες ειδικά με τους Birtles και Robertson να σκοράρει όμως το σκορ δεν άλλαξε και τελικά το Κύπελλο παρέμεινε στην Αγγλία απλά μετακόμισε από το Λίβερπουλ στο Νότιγχαμ.


 

  • Ο Brian Clough με εξειρετική καθοδήγηση είχε καταφέρει το αδιανόητο. Η άσημη μέχρι πριν λίγα χρόνια Νότιγχαμ Φόρεστ είχε κατακτήσει το σπουδαιότερο τρόπαιο σε συλλογικό επίπεδο στην Ευρώπη.


 

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

1979/80: Η Νότιγχαμ Φόρεστ κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά!

 

 

  • Το 1980 ο θεσμός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών συμπλήρωνε 25 χρόνια ζωής. Η έδρα διεξαγωγής του τελικού ήταν το Santiago Bernabeu της Μαδρίτης, το γήπεδο της πιο πετυχημένης ομάδας στην διοργάνωση, της θρυλικής Ρεάλ Μαδρίτης. Δυστυχώς, η παρουσία σε αυτόν δύο όχι και τόσο γνωστών και μεγάλων σωματείων όπως η Νότιγχαμ Φόρεστ από την Αγγλία και το Αμβούργο από την Γερμανία, είχε σαν αποτέλεσμα οι φίλαθλοι να αδιαφορήσουν και το γήπεδο να είναι μισοάδειο. Βέβαια οι δύο αντίπαλοι κάθε άλλο παρά αδιάφοροι ήταν και θέλαν όσο τίποτα να κατακτήσουν την κορυφή της Ευρώπης.


 

  • Στον τελικό και οι δύο ομάδες θα στερούνταν, λόγω τραυματισμού, των υπηρεσιών των επιθετικών τους αστεριών. Η Φόρεστ δεν θα είχε στις τάξεις της τον Trevor Francis, με πρόβλημα στον αχίλλειο τένοντα ενώ και το Αμβούργο δεν θα είχε τον Horst Hrubesch ο οποίος υπέφερε από τραυματισμό στο γόνατο.


 

 

  • Το παιχνίδι ξεκίνησε με το Αμβούργο να είναι στην επίθεση και την Φόρεστ να προσπαθεί να αμυνθεί. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο πρώτο εικοσάλεπτο η Αγγλική ομάδα είναι ζήτημα να πέρασε μια δύο φορές το κάντρο. Παρά την πίεση που ασκούσε το Αμβούργο δεν είχε κλασικές ευκαιρίες για γκολ πέραν μίας εξαιρετικής απόκρουσης του Peter Shilton σε φάουλ του Magath. Η Νότιγχαμ Φόρεστ από την άλλη, στην πρώτη της ουσιαστικά επίσκεψη στα καρέ του Αμβούργου άνοιξε το σκορ. Αφού συνδιάστηκε με τον Birtles από τα αριστερά, ο John Robertson, συνέκλινε προς την μεγάλη περιοχή και περίπου από το σημείο του πέναλτι με συρτό σουτ εξουδετέρωσε τον Kargus στέλνοντας τη μπάλα να χτυπήσει πρώτα στο δοκάρι και στη συνέχεια να καταλήξει στο βάθος της Γερμανικής εστίας.


 

 


 

  • Αμέσως μετά το γκολ, το Αμβούργο έφτασε πολύ κοντά στην ισοφάριση. Ο Magath εξαπέλυσε δυνατό σουτ, ο Shilton δεν κατάφερε να μπλοκάρει σταθερά την μπάλα η οποία και κατέληξε στον Reiman που την έστειλε στα δίχτυα της Φόρεστ. Δυστυχώς όμως για τους Γερμανούς, ο επόπτης είχε σημειώσει οφσάιντ και έτσι το γκολ ακυρώθηκε. Αυτή ουσιαστικά ήταν και η πιο επικίνδυνη φορά που απείλησαν οι Γερμανοί την εστία των Άγγλων. Απο εκεί και πέρα το ματς κύλησε στο μοτίβο που ήθελε η Φόρεστ. Οι επιθετικές προσπάθειες του Αμβούργου τελείωναν πάνω στο αμυντικό δίδυμο της Φόρεστ, τους Burns και Lloyd, ενώ ο Shilton καθάριζε τις όποιες ευκαιρίες έκαναν οι Γερμανοί. Τελικά η Φόρεστ με σκληρή δουλειά, τρέξιμο και αποφασιστικότητα κατάφερε να επικρατήσει μίας ομάδας με καλύτερη τεχνική και περισσότερο ταλέντο και να κατακτήσει για δεύτερη συνεχόμενη φορά το Κύπελλο Πρωταθλητριών.


 

 

  • Σίγουρα το παιχνίδι από ποιοτικής πλευράς δεν ήταν από τα καλύτερα που έχουν γίνει. Είναι όμως ιστορικό γιατί αυτή θα ήταν και η τελευταία παρουσία της Νότιγχαμ Φόρεστ σε τόσο ψηλό ποδοσφαιρικό επίπεδο. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού, που μία ομάδα από μία τόσο μικρή πόλη κατάφερε όχι μόνο να κατακτήσει το Κύπελλο αλλά και να το επαναλάβει την αμέσως επόμενη χρονιά. Και αυτή ήταν η θρυλική Φόρεστ του Brian Clough.


 

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

1980/81: Η Λίβερπουλ κατακτά το τρίτο της Κύπελλο Πρωταθλητριών!

 

 

  • Τη σεζόν 1980-81 στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών συναντήθηκαν η αγγλική Λίβερπουλ με την ισπανική Ρεάλ Μαδρίτης. Η Ρεάλ Μαδρίτης, κάτοχος έξι Κυπέλλων Πρωταθλητριών, έφτασε μετά από 15 χρόνια (μετά την νίκη της επί της Παρτιζάν Βελιγραδίου το 1966) ξανά σε έναν Ευρωπαϊκό τελικό. Με αυτά τα δύο μεγάλα ποδοσφαιρικά ονόματα αντιμέτωπα, όλη η Ευρώπη περίμενε με μεγάλη ανυπομονησία την έναρξη του αγώνα.


 

 

  • Η UEFA επί τη ευκαιρία συμπλήρωσης 25 χρόνων από τον πρώτο τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, όρισε για έδρα διεξαγωγής του αγώνα το ίδιο γήπεδο που έγινε και ο πρώτος δηλαδή στο Παρίσι. Η Ρεάλ Μαδρίτης αν και είχε κατακτήσει το τρόπαιο έξι φορές, βρέθηκε στον τελικό για πρώτη φορά μετά από 15 χρόνια και όπως ήταν φυσικό, κανείς παίκτης της δεν είχε εμπειρία από έναν τελικό Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Η Λίβερπουλ από την άλλη, με εξαίρεση τον αμυντικό Alan Kennedy, τον μέσο Sammy Lee και τον επιθετικό David Johnson ήταν μια ομάδα αποτελούμενη από παίκτες που είχαν κατακτήσει πρόσφατα δύο συνεχόμενες φορές το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Επίσης η Λίβερπουλ δεν αντιμετώπιζε κανένα πρόβλημα τραυματισμού, ενώ απο την Ρεάλ Μαδρίτης θα απουσίαζε ο τερματοφύλακας της Reman από την μεσαία γραμμή ο Gallego, ενώ ο Cunningham επανεμφανιζόταν μετά από πολύμηνη απουσία.


 

  • Το παιχνίδι από πλευρά θεάματος ήταν απογοητευτικό αφού ήταν νευρικό και σφικτό. Η Ρεάλ αρχικά φάνηκε να παίρνει τον έλεγχο του αγώνα με τους Stielike και Juanito να κυριαρχούν στον χώρο του κέντρου και τον Cortes να εξουδετερώνει τον Dalglish, αλλά και η Λίβερπουλ είχε τις ευκαιρίες της. Την μεγάλη ευκαιρία όμως έχασε ο Camacho όταν μετά από εξαιρετική πάσα του Juanito στην πλάτη της άμυνας της Λίβερπουλ δεν κατάφερε να νικήσει τον Clemence και έστειλε την μπάλα άουτ. Λίγο πριν λήξει το πρώτο ημίχρονο, ο Dalglish βρήκε τον Souness αμαρκάριστο στην μεγάλη περιοχή το σουτ του οποίου απέκρουσε με διπλή προσπάθεια ο Agustin.


 

  • Στην επανάληψη, η Ρεάλ Μαδρίτης άγγιξε το γκολ. Σπάζοντας το οφσάϊντ των παικτών της Λίβερπουλ, ο Camacho βρέθηκε μόνος απέναντι στον Clemence. Εκείνος επιχείρησε να τον κρεμάσει και οι χιλιάδες φίλαθλοι της Λίβερπουλ είδαν με μεγάλη ανακούφιση την μπάλα να περνάει πάνω από το οριζόντιο δοκάρι. Όσο περνούσε η ώρα, η Λίβερπουλ έπαιρνε τον έλεγχο του κέντρου και εννέα λεπτά πριν την λήξη κατάφερε να σημειώσει το γκολ που έκρινε και την αναμέτρηση. Ο Ray Kennedy εκτέλεσε πλάγιο από αριστερά προς τον Alan Kennedy που μπήκε στην μεγάλη περιοχή, απέφυγε το μαρκάρισμα του Cortes και από πολύ πλάγια εξαπέλυσε μια βολίδα που κατέληξε στα δίχτυα γράφοντας το 1-0.


 

  • Μετά από την επίτευξη αυτού του τέρματος η Ρεάλ Μαδρίτης βγήκε μπροστά για την ισοφάριση αφήνοντας την άμυνα της εκτεθειμένη σε αντεπιθέσεις και προς το τέλος του αγώνα ο Agustin αναγκάστηκε σε εξαιρετικές αποκρούσεις. Παρά τις όποιες τους προσπάθειες, οι Ισπανοί δεν κατάφεραν να πετύχουν κάτι καλό και έτσι η Λίβερπουλ κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών για τρίτη φορά τα τελευταία πέντε χρόνια.


 

  • Αυτή ήταν η πέμπτη συνεχόμενη χρονιά που το Κύπελλο Πρωταθλητριών κατέληγε σε Αγγλική ομάδα και προς το παρόν δεν φαινόταν πουθενά στην Ευρώπη η ομάδα εκείνη που θα αμφισβητούσε την κυριαρχία των Άγγλων στο Ποδόσφαιρο.

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

1981/82: Η Άστον Βίλα κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών!

 

 

  • Το 1982 στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών που διεξήχθη στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας συναντήθηκαν η αγγλική Άστον Βίλα με την γερμανική Μπάγερν Μονάχου. Οι πιο σημαντικοί παίκτες της αγγλικής ομάδας ήταν οι ταλαντούχοι νεαροί Tony Morley στα άκρα, Gordon Cowans στο κέντρο και Gary Shaw στην επίθεση παρέα με τον βετεράνο Peter Withe. Η Βίλα βασιζόταν στην ομαδικότητα, την πολύ καλή αμυντική της γραμμή και στην ταχύτατη και αποτελεσματική επίθεση της. Από την άλλη η Μπάγερν Μονάχου είχε στις τάξεις της τον οργανωτή στο κέντρο και πρόσφατο νικητή του Παγκοσμίου Κυπέλλου με την Γερμανία Paul Breitner, τον Ευρωπαίο Ποδοσφαιριστή της χρονιάς Karl Heinz Rummennigge και τους έμπειρους διεθνείς Hoenness και Augenthaler. Όπως είναι ξεκάθαρο, ο τελικός αυτός είχε αδιαφιλονίκητο φαβορί και αυτό δεν ήταν άλλο από την Μπάγερν Μονάχου.


 

 
  • Την ζεστή και υγρή εκείνη νύχτα του τελικού, οι δύο ομάδες εμφανίστηκαν στον αγωνιστικό χώρο αποφασισμένες για την κατάκτηση του τροπαίου. Η Μπάγερν ήθελε να κατακτήσει για τέταρτη φορά το Κύπελλο Πρωταθλητριών, ενώ η Άστον Βίλα ήθελε να φέρει το τρόπαιο για έκτη συνεχόμενη χρονιά στην Αγγλία.


 

 

  • Ο αγώνας ξεκίνησε με τους Άγγλους να μπαίνουν πιο δυνατά και να χάνουν καλές ευκαιρίες με τον Withe και τον αμυντικό Allan Evans. Στο όγδοο λεπτό η ατυχία χτύπησε την Βίλα. Ο τερματοφύλακας της Jimmy Rimmer αναγκάστηκε να αποχωρήσει λόγω τραυματισμού και στην θέση του μπήκε ο 23χρονος άπειρος Nigel Spink. Παρ΄όλα αυτά ο Spink μπήκε αμέσως στο κλίμα του αγώνα και πραγματοποίησε δύο καταπληκτικές αποκρούσεις σε προσπάθειες του Durnberger και Rummenigge. Το ημίχρονο έληξε χωρίς γκολ με την Μπάγερν ωστόσο να ασκεί πίεση στην άμυνα της Βίλα.


 

 


 

  • Στην επανάληψη η κατάσταση δεν άλλαξε και οι Γερμανοί πίεζαν όλο και περισσότερο. Η Μπάγερν έχανε σωρεία ευκαιριών και έμοιαζε να είναι θέμα χρόνου η παραβίαση της εστίας του Spink. Όπως όμως συμβαίνει συχνα στο ποδόσφαιρο, όποιος δεν σημειώνει γκολ χάνοντας ευκαιρίες, στο τέλος το δέχεται. Έτσι στο 66ο λεπτό ο Tony Morley κάνοντας μια κούρσα από τα αριστερά βρήκε με χαμηλή σέντρα τον Withe αμαρκάριστο μέσα στην μεγάλη περιοχή ο οποίος δεν δυσκολεύτηκε να στέιλει την μπάλα στα δίκτυα της Μπάγερν και να σημειώσει έτσι το 1-0 για τους Άγγλους. Άν και υπήρχε πολύς χρόνος για να αντιδράσει η Μπάγερν, οι Γερμανοί δεν κατάφεραν να φανούν απειλητικοί για την εστία του Spink. Δύο λεπτά πριν την λήξη του τελικού η Μπάγερν κατάφερε να σκοράρει με σουτ του Hoeness, όμως ο επόπτης σηκώνοντας την σημαία ακύρωσε το γκολ υποδεικνύωντας οφσάιντ. Αυτή ήταν και η τελευταία ευκαιρία της Μπάγερν στον αγώνα αφού δευτερόλεπτα αργότερα ο διαιτητής σφύριξε την λήξη του τελικού.


 

 

  • Η Άστον Βίλα ήταν Πρωταθλήτρια Ευρώπης. Οι Άγγλοι συνεχίζουν την Ευρωπαϊκή τους κυριαρχία. Η Άστον Βίλα κατέκτησε το τρόπαιο αν και άλλαξε προπονητή κατά την διάρκεια της σεζόν και παρότι στο Αγγλικό πρωτάθλημα τερμάτισε μόλις στην ενδέκατη θέση. Εκτός των άλλων, καλύτερος παίκτης του τελικού ψηφίστηκε ο Spink, ο νεαρός της τερματοφύλακας, στο δεύτερο μόλις επίσημο παιχνίδι της καριέρας του. Αν και ούτε πριν το 1982, ή έκτοτε, η Βίλα δεν κατάφερε να παραγματοποιήσει αντίστοιχο επίτευγμα στην Ευρώπη, σίγουρα η συνολική της πορεία προς τον τελικό αλλά και η απόδοση της στο γήπεδο την μέρα εκείνη δικαιολογημένα την έστεψαν Πρωταθλητρια Ευρώπης.


 

Share this post


Link to post

akimwi.png

1982/83: Το Αμβούργο κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών στον τελικό της Αθήνας

 

 

  • Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982 το κέρδισε η Ιταλία βασιζόμενη στην πολύ ισχυρή άμυνα που την αποτελούσαν παίκτες όπως ο Claudio Gentile, Gaetano Scirea και Antonio Cabrini ενώ κάτω από τα δοκάρια έιχε τον παλαίμαχο τερματοφύλακα και αρχηγό Dino Zoff. Το αστέρι του τουρνουά ήταν ο επιθετικός Paolo Rossi ο οποίος είχε σημειώσει έξι γκολ εκ των οποίων ένα στον τελικό απέναντι στην Δυτική Γερμανία. Στην μεσαία γραμμή υπήρχε ακόμα ο Marco Tardelli ο οποίος επίσης σκόραρε στον τελικό. Τα άλλα αστέρια του Παγκόσμιου Κυπέλλου ήταν ο Πολωνός Zbigniew Boniek και ο Γάλλος Michel Platini, παίκτες οι οποίοι σχεδόν μόνοι τους οδήγησαν τις ομάδες τους μέχρι τα ημιτελικά. Τη σεζόν 1982/83, όλα αυτά τα αστέρια του Παγκοσμίου Κυπέλλου παίζαν στην ίδια ομάδα, την Γιουβέντους. Η Γιουβέντους παρά τα λεφτά που είχε ξοδέψει τα προηγούμενα χρόνια δεν είχε καταφέρει να κατακτήσει το κύπελλο πρωταθλητριών. Την χρονιά αυτή όμως τα χρήματα που δόθηκαν σε μεταγραφές ήταν ακόμη περισσότερα και όλοι θεωρούσαν την Γιουβέντους σαν το απόλυτο φαβορί για την κατάκτηση του κυπέλλου πρωταθλητριών πριν ακόμη ξεκινήσει η διοργάνωση.


 

 

  • Στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών για την σεζόν 1982/83 έφτασαν τελικά η Γιουβέντους και η έκπληξη για πολλούς ομάδα του Αμβούργου. Ο τελικός θα διεξάγοταν στο Ολυμπιακό στάδιο της Αθήνας. Στην αναμέτρηση αυτή υπήρχε ξεκάθαρο φαβορί και αουτσάϊντερ. Οι Γερμανοί είχαν και αυτοί από την πλευρά τους αστέρες στην ομάδα τους. Στην επίθεση υπήρχαν ο Horst Hrubesch και ο Δανος Lars Bastrup , πλάγια στην άμυνα υπήρχε ο Manfred Kaltz ενώ στην μεσαία γραμμή δέποζε ο στρατηγός της Γερμανικής ομάδας, ο Felix Magath πλαισιωμένος από τους Jimmy Hartwig και Wolfgang Rolff. Προπονητής του Αμβούργου ήταν ο Ernst Happel που το 1978 είχε φτάσει κοντά στην κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών με την Βελγική Μπριζ.


 

 

  • Εκείνη την νύχτα το Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας ήταν ασφυκτικά γεμάτο με την πλειονότητα των οπαδών να υποστηρίζει την Γιουβέντους. Με την έναρξη του παιχνιδιού, το Αμβούργο κυριάρχησε στον αγωνιστικό χώρο και ευτύχησε να πάρει από πολύ νωρίς το προβάδισμα στο σκορ. Στο 8ο κιόλας λεπτό ο Magath βλέποντας τον Zoff έξω από την εστία του εξαπέλυσε ένα ψηλοκρεμαστό σουτ από τα 25 μέτρα που άφησε τον Zoff ανήμπορο να αντιδράσει σημειώνοντας έτσι το 1-0 για την γερμανική ομάδα. Και ενώ όλοι περίμεναν αυτό το γκολ να αφυπνήσει την παρέα των Boniek, Platini, Tardelli, Rossi και των υπολοίπων, το Αμβούργο συνέχιζε να πατάει καλύτερα στον αγωνιστικό χώρο και να είναι πιο απειλητικό κυρίως από τις πτέρυγες με τους Jürgen Milewski και Jürgen Groh.


 

  • Ο Uli Stein έκανε δυο τρεις καλές αποκρούσεις αλλά γενικότερα οι Γερμανοί ήταν πιο ουσιαστικοι και απειλητικοί στο παιχνίδι τους. Ο Boniek έδιωξε πάνω στη γραμμή σε προσπάθεια του Kaltz, ενώ τόσο ο Groh όσο και ο Magath έχασαν χρυσές ευκαιρίες να διευρύνουν το προβάδισμα της ομάδας τους. Από την άλλη, τα αστέρια της Γιουβέντους βρέθηκαν σε τραγική μέρα. Ο Πλατινί ήταν πολύ κατώτερος των περιστάσεων ενώ ο Trapattoni αναγκάστηκε να κάνει αλλαγή τον Rossi πριν την συμπλήρωση μιας ώρας αγώνα.


 

 

  • Το Αμβούργο κράτησε τελικά το 1-0 μέχρι το τελευταίο σφύριγμα του αγώνα και δίκαια οι παίκτες του στέφθηκαν πρωταθλητές Ευρώπης. Το αν οι παίκτες της Γιουβέντους υποτίμησαν τους Γερμανούς είναι κάτι που δεν απασχολεί πλέον κανέναν. Η Γιουβέντους αν και είχε ξοδέψει πολλά χρήματα για την κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών δεν τα κατάφερε ενω απέτυχε να κατακτήσει και το πρωτάθλημα στην Ιταλία. Το Αμβούργο από την άλλη, παίζοντας πολύ καλύτερα από τους Ιταλούς, έκανε την έκπληξη και έφερε το Κύπελλο Πρωταθλητριών ξανά στην Γερμανία μετά από έξι συνεχόμενες κατακτήσεις από Αγγλικές ομάδες.

 

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

1983/84: Η Λίβερπουλ κατακτά για τέταρτη φορά το Κύπελλο Πρωταθλητριών

 

 

  • Στο Κύπελλο Πρωταθλητριών της σεζόν 1983/84 συμμετείχαν 4 πρώην κάτοχοι. Η περσινή νικήτρια ομάδα του Αμβούργου που πέρασε μπάι στον δεύτερο γύρο, η Λίβερπουλ και η Μπενφίκα που πέρασαν εύκολα τα εμπόδια των Οντένσε και Λίνφιλντ και ο Άγιαξ. Ο Άγιαξ όμως έπεσε θύμα έκπληξης από τον πρώτο κιόλας γύρο αφού αποκλείστηκε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Ο πρώτος αγώνας στο Άμστερνταμ έληξε 0-0, ενώ στον επαναληπτικό του φλεγόμενου Ολυμπιακού Σταδίου η κανονική διάρκεια έληξε με τις δύο ομάδες ισόπαλες, ενώ στην παράταση, δύο γκολ του Νίκου Αναστόπουλου έστειλαν την ομάδα του Πειραιά στον δεύτερο γύρο της διοργάνωσης. Ο Ολυμπιακός στην επόμενη φάση βρέθηκε αντιμέτωπος με άλλη μία πρόκληση αφού αντιμετώπισε άλλη μία ομάδα που στο παρελθόν κατέκτησε το Κύπελλο, την Μπενφίκα από την Πορτογαλία. Με συνολικό σκορ 3-1 αποκλείστηκε από την συνέχεια.


 

  • Το Αμβούργο με την σειρά του αποκλείστηκε και αυτό νωρίς, μόλις στον δεύτερο γύρο, από την ρουμανική Δυναμό Βουκουρεστίου. Στον πρώτο αγώνα στην Ρουμανία και σε ένα γήπεδο καμίνι, η Δυναμό κέρδισε με το εμφατικό 3-0 παίζοντας επιθετικό ποδόσφαιρο. Στον επαναληπτικό της Γερμανίας, αν και το Αμβούργο είχε πολλές απουσίες βασικών του παικτών, κατάφερε μέχρι το 62ο λεπτό να ισοφαρίσει το σκορ του πρώτου αγώνα όμως ένα γκολ της Δυναμό στο τέλος της αναμέτρησης διαμόρφωσε το σκορ σε 3-1 και έτσι οι κάτοχοι του Κυπέλλου Πρωταθλητριών αποκλείστηκαν από την συνέχεια της διοργάνωσης. Ο αποκλεισμός του Αμβούργου και του Άγιαξ άνοιξε τον δρόμο στην Ιταλική Ρόμα για να προχωρήσει αρκετά στην διοργάνωση. Οι Ιταλοί είχαν και ένα επιπλέον κίνητρο καθώς ο τελικός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών θα διεξαγόταν στην έδρα τους, στο Ολύμπικο της Ρώμης. Με τον εξαιρετικό Βραζιλιάνο Roberto Falcăo να είναι ο ηγέτης της ομάδας απέκλεισαν την Βουλγαρική CSK Σόφιας με δύο νίκες με 1-0.


 

 

  • Η Λίβερπουλ κληρώθηκε με την την πολύ δυνατή Ατλέτικ Μπιλμπάο από την Ισπανία. Μετά το 0-0 στο Άνφιλντ τα πράγματα φαινόντουσαν ακόμα πιο δύσκολα για τους Άγγλους αφού οι Ατλέτικο σε 31 παιχνίδια στην Ευρώπη εντός έδρας είχε μόλις μία ήττα. Παρόλα αυτά η Ευρωπαϊκή εμπειρία της Λίβερπουλ μέτρησε και με ένα γκολ του Ian Rush στο 66ο λεπτό πήρε τη νίκη και την πρόκριση για την επόμενη φάση. Στα προημιτελικά η κληρωτίδα έβγαλε το μεγάλο παιχνίδι. Λίβερπουλ εναντίον Μπενφίκα. Στο Άνφιλντ η Μπενφίκα με πολύ καλή άμυνα φαινόταν να ελέγχει το παιχνίδι μέχρι και το 66ο λεπτό που ο Rush με κεφαλιά σημείωσε το νικητήριο γκολ που όμως άφηνε ανοιχτή την ρεβάνς στην Πορτογαλία. Στον επαναληπτικό και μπροστά σε 80,000 θεατές η Λίβερπουλ πέτυχε μια εντυπωσιακή νίκη με 4-1 στέλνοντας το μήνυμα στις υπόλοιπες ομάδες του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.


 

  • Η Ρόμα πέρασε στα ημιτελικά αποκλείοντας την Δυναμό Βερολίνου με νίκη με 3-0 στο πρώτο παιχνίδι και ήττα 2-1 στο δεύτερο. Στα ημιτελικά η Ρόμα των Βραζιλιάνων και Ιταλών σούπερ σταρ κληρώθηκε με την μικρή και άσημη Dundee United. Στον πρώτο αγώνα στην Σκωτία, η Dundee παίζοντας εκπληκτικό επιθετικό ποδόσφαιρο νίκησε με 2-0 αφήνοντας έκπληκτη όλη την ποδοσφαιρική Ευρώπη και έδειχνε ικανή να συμμετάσχει στον Τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών για πρώτη φορά στην ιστορία της. Ο επαναληπτικός στην Ρώμη ήταν τελείως διαφορετική ιστορία. Οι οπαδοί της Ρόμα είχαν μετατρέψει το γήπεδο σε καμίνι και η ατμόσφαιρα απέναντι στους Σκωτσέζους ήταν εχθρική, ενώ και οι παίκτες της Ρόμα μπήκαν στο γήπεδο παθιασμένοι και αποφασισμένοι. Έκλεισαν την Dundee στην άμυνα της και με συνεχές σφυροκόπημα νίκησαν εύκολα με 3-0. Η Ρόμα είχε πετύχει τον μεγαλύτερο στόχο της από την έναρξη της σεζόν. Έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών που θα γινόταν στην έδρα της. Εκεί θα συναντούσε την Λίβερπουλ που είχε εύκολο έργο στον ημιτελικό απέναντι στους Ρουμάνους της Δυναμό Βουκουρεστίου.


 

 

  • Ο τελικός αναμενόταν με μεγάλο ενδιαφέρον. Η Ρόμα στους Ευρωπαϊκούς αγώνες που έδωσε στην έδρα της δεν είχε δεχτεί ούτε γκολ. Στις τάξεις της υπήρχαν παίκτες παγκοσμίου κλάσεως όπως οι Βραζιλιάνοι Antonio Carlos Toninho "Cerezo" και Paulo Roberto 'Falcăo', οι Agostino di Bartolomei και Francesco Graziani και ο Bruno Conti στα πλάγια με τον δεινό σκόρερ Roberto Pruzzo. Και βέβαια, ένα επιπλέον αβαντάζ που είχε η Ρόμα απέναντι στην Λίβερπουλ ήταν ότι ο τελικός γινόταν στην έδρα της με την υποστήριξη χιλιάδων ένθερμων οπαδών της. Η ομάδα της Λίβερπουλ ήταν αρκετά διαφορετική από την ομάδα που τρία χρόνια πριν είχε κατακτήσει το Κύπελλο Πρωταθλητριών κερδίζοντας την Ρεάλ Μαδρίτης. Οι Clemence, Thompson, McDermott και Ray Kennedy είχαν αντικατασταθεί από τον εκκεντρικό τερματοφύλακα Bruce Grobbelaar, τον Mark Lawrenson στην άμυνα, τον Αυστραλό μέσο Craig Johnston ενώ στην επίθεση τώρα υπήρχε ο κορυφαίος σκόρερ Ian Rush.


 

 

  • Η ατμόσφαιρα στο γήπεδο με την έξοδο των δύο ομάδων ήταν καταπληκτική και εχθρική προς την Λίβερπουλ. Η Αγγλική ομάδα όμως, που δίκαια είχε χαρακτηριστεί η πιο πετυχημένη ομάδα στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια, είχε πλέον συνηθίσει να αγωνίζεται και να θριαμβεύει μέσα σε καυτές και εχθρικές έδρες. Ο αγώνας ξεκίνησε με την Λίβερπουλ να κρατάει την μπάλα σε μια προσπάθεια της να ελέγξει τον ρυθμό και να μην αφήσει τους παίκτες της Ρόμα να παρασυρθούν από τον ξέφρενο παλμό της κερκίδας. Έχοντας την κατοχή, μόλις στο 15ο λεπτό, οι πρωταθλητές Αγγλίας πήραν το προβάδισμα. Ο Johnston έκανε μια ψηλή σέντρα στην μικρή περιοχή της Ρόμα, ο Tancredi, υπό την πίεση του Whelan έχασε την μπάλα, αυτή κατέληξε στον επερχόμενο Neal ο οποίος την έσπρωξε στα δίχτυα. Στην συνέχεια και πριν η Ρόμα συνέλθει, ο Souness πέτυχε γκολ για την Λίβερπουλ το οποίο όμως ακυρώθηκε σαν οφσάιντ. Όσο κυλούσαν τα λεπτά, η Ρόμα ξεπέρασε το σοκ, πάταγε καλύτερα στο γήπεδο και προσπαθούσε να αναπτυχθεί κυρίως από τα πλάγια με τους Graziani και Conti. Πριν την λήξη του ημιχρόνου η Ρόμα ισοφάρισε. Μετά από σέντρα του Conti ο Pruzzo έστειλε την μπάλα στα δίκτυα του ανήμπορου να αντιδράσει Grobbelaar.


 

  • Με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου η Ρόμα προσπάθησε να πιέσει την Λίβερπουλ και να σκοράρει το νικητήριο γκολ, αλλά ο Souness και η αμυντική γραμμή της Λίβερπουλ ήταν απροσπέλαστοι. Χωρίς άλλο γκολ τελείωσε τόσο το δεύτερο ημίχρονο όσο και η ημίωρη παράταση που ακολούθησε και έτσι ο τελικός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών οδηγήθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία στα πέναλτι.


 

 
  • Ο Steve Nicol χάνει το πρώτο πέναλτι για την Λίβερπουλ. Οι Di Bartolomei και Neal ευστοχούν και το σκορ είναι 1-1. Ο Conti για την Ρόμα το χάνει και το παιχνίδι είναι και πάλι ισοπαλία. Οι Souness, Righetti and Rush ευστοχούν όλοι και φτάνει η σειρά του Graziani. Εκείνη τη στιγμή εκτυλίχθηκε μια από τις πιο κλασσικές στιγμές των τελικών του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Ο Grobbelaar πηγαίνοντας να πάρει θέση κάτω από τα δοκάρια του έκανε πως λύγιζαν τα γόνατα του και παρέπαιε. Το ίδιο συνεχίστηκε και καθώς ο Graziani ετοιμαζόταν να εκτελέσει το πέναλτι. Το αν η συμπεριφορά αυτή του Grobbelaar ήταν η αιτία και ο Graziani αστόχησε τελικά στο πέναλτι δεν θα το μάθουμε ποτέ... το σίγουρο είναι όμως ότι αμέσως μετά ο Alan Kennedy (που είχε πετύχει το νικητήριο γκολ στον τελικό τρία χρόνια πριν με την Ρεάλ Μαδρίτης) ευστόχησε στο πέναλτι και χάρισε στην Λίβερπουλ το τέταρτο της Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών.


 

 

  • Αυτό το Κύπελλο Πρωταθλητριών ήταν το πιο σπουδαίο και σημαντικό για την Λίβερπουλ λόγω του βαθμού δυσκολίας κατάκτησης του. Η δε εμφάνιση της Λίβερπουλ μέσα στο φλεγόμενο Ολύμπικο κατατάσσεται ανάμεσα στις κορυφαίες στην ιστορία των τελικών του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Ενάντια σε όλες τις προβλέψεις και τα προγνωστικά, ξεπέρασαν όλες τις αντιξοότητες και κατέκτησαν το τέταρτο Κύπελλο Πρωταθλητριών στα τελευταία οκτώ χρόνια.


 

  • Μετά το τέλος του αγώνα, οι Ιταλοί οπαδοί επιτέθηκαν σε οπαδούς της Λίβερπουλ έξω από το γήπεδο και υπήρξαν εκτεταμένα επεισόδια και εμπλοκές μεταξύ οπαδών ενώ αναφέρθηκαν και μαχαιρώματα. Τα γεγονότα αυτά ήταν δυστυχώς ο προάγγελος όσων θα συνέβαιναν ένα χρόνο αργότερο στο Χέυζελ των Βρυξελλών.


 

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

1984/85: Η τραγωδία του Χέιζελ

 

 

  • Στις 29 Μαΐου του 1985, στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης της σεζόν 1984/85, στο στάδιο Χέιζελ των Βρυξελλών αναμετρήθηκε η ιταλική Γιουβέντους με την αγγλική Λίβερπουλ. Οι φίλαθλοι σε όλο τον κόσμο περίμεναν με αγωνία να παρακολουθήσουν έναν ονειρικό τελικό. Η κάτοχος του Κυπέλλου Πρωταθλητριών απέναντι στην κάτοχο του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Παρ' όλα αυτά έγιναν μάρτυρες ενός τραγικού εφιάλτη. Η Γιουβέντους αναδείχτηκε τελικά νικήτρια με 1-0 αλλά ο τελικός αυτός επισκιάστηκε από τον θάνατο 39 ατόμων πριν τον αγώνα σε μια από τις χειρότερες ποδοσφαιρικές τραγωδίες στο Παγκόσμιο Ποδόσφαιρο γνωστή ως η 'Τραγωδία του Χέιζελ'.

 


 

  • Στο απαρχαιωμένο και ακατάλληλο Χέιζελ είχαν στοιβαχτεί 60 000 θεατές. Περίπου 25 000 ήταν οι φίλαθλοι της Λίβερπουλ και άλλοι τόσοι περίπου οι Ιταλοί οπαδοί της 'γηραιάς Κυρίας'. Στα δύο πέταλα, πίσω από τις εστίες οι κερκίδες ήταν μόνο για όρθιους και ήταν χωρισμένες σε τρεις θύρες. Οι οπαδοί της Γιουβέντους καταλάμβαναν τις θύρες O, N και Μ (δείτε στην παρακάτω εικόνα). Απέναντι τους ακριβώς βρίσκονταν οι οπαδοί της Λίβερπουλ στις θύρες X και Υ. Αμέσως δίπλα ήταν η θύρα Ζ στην οποία υπήρχε ένας κενός τομέας που θα ήταν άδειος για ασφάλεια και μετά στην άλλη πλευρά της θύρας θα υπήρχαν ουδέτεροι Βέλγοι φίλαθλοι. Λόγω της μεγάλης Ιταλικής κοινότητας που υπήρχε την εποχή εκείνη στο Βέλγιο, στον τομέα αυτόν βρέθηκαν τελικά πολλοί Ιταλοί μετανάστες. Επιπλέον, πολλά ταξιδιωτικά πρακτορεία είχαν πουλήσει σε οπαδούς της Γιουβέντους εισιτήρια από τον ίδιο τομέα. Τέλος υπήρχαν και μερικοί οπαδοί της Λίβερπουλ με αποτέλεσμα στην συγκεκριμένη θύρα να έχει δημιουργηθεί ένα επικίνδυνο μείγμα αντεγκλήσεων και αντιπαραθέσεων μεταξύ των φιλάθλων.


 

 

  • Κατά τις 7 τοπική ώρα, περίπου μία ώρα πριν από την προγραμματισμένη έναρξη του αγώνα, ξεκίνησαν οι φασαρίες. Οπαδοί της Λίβερπουλ και της Γιουβέντους στις θύρες Υ και Ζ αντίστοιχα, αρχίζουν τις αψιμαχίες και πετούν πέτρες και άλλα αντικείμενα μεταξύ τους. Όσο πλησιάζει η έναρξη του αγώνα, τα επεισόδια γίνονται όλο και πιο έντονα με αποκορύφωμα τους οπαδούς της αγγλικής ομάδας να παραβιάζουν ένα διαχωριστικό κιγκλίδωμα και να κινούνται απειλητικά προς τους φιλάθλους της Γιουβέντους. Εκείνοι μες στον πανικό που ακολούθησε και για να αποφύγουν τα επεισόδια άρχισαν να οπισθοχωρούν προς έναν τοίχο. Όσοι βρισκόταν κοντά στον τοίχο συνεθλίβησαν από την πίεση χιλιάδων κόσμου. Ο τοίχος τελικά κατέρρευσε, ενώ πολλά άτομα αναρριχήθηκαν από πάνω για να βρεθούν κάπου με ασφάλεια. Πολλοί άλλοι, ωστόσο, έχασαν τη ζωή τους ή τραυματίστηκαν σοβαρά γράφοντας μια από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία του ποδοσφαίρου, καθώς 39 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους και πάνω από 600 τραυματίστηκαν. Ήταν τόσο χαοτική η κατάσταση που επικρατούσε μέσα στο γήπεδο και τόσο λίγες και ανεπαρκείς οι Αστυνομικές δυνάμεις που δυσχέραιναν το έργο των σωστικών συνεργείων και καθυστερούσαν την παροχή ιατρικής περίθαλψης στους τραυματίες. Οι οπαδοί της Γιουβέντους από το απέναντι πέταλο τώρα, βλέποντας τι γινόταν στο άλλο άκρο του γηπέδου μπήκαν μέσα στον στίβο του γηπέδου και κινήθηκαν με απειλητικές διαστάσεις προς τους οπαδούς της Λίβερπουλ ζητώντας εκδίκηση. Ευτυχώς η έγκαιρη παρέμβαση της αστυνομίας απέτρεψε τα χειρότερα. Οι εθνικότητες των 39 οπαδών που έχασαν τη ζωή τους ήταν: 32 Ιταλοί οπαδοί της Γιουβέντους, 4 Βέλγοι, 2 Γάλλοι και ένας Βορειοϊρλανδός.


 

 

  • Το γεγονός ότι υπαίτιοι της τραγωδίας υπήρξαν οι οπαδοί της αγγλικής ομάδας, οδήγησε την ΟΥΕΦΑ στην απόφαση να αποκλείσει για 5 χρόνια όλους τους αγγλικούς συλλόγους από τις διοργανώσεις των ευρωπαϊκών κυπέλλων, με εξαίρεση τη Λίβερπουλ η οποία αποκλείστηκε για 6 χρόνια. Επίσης μικρότερη τιμωρία επιβλήθηκε και στη Γιουβέντους, η οποία υποχρεώθηκε να δώσει ορισμένους εντός έδρας αγώνες στην επόμενη διοργάνωση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, κεκλεισμένων των θυρών. Το στάδιο Χέιζελ στη συνέχεια ανακατασκευάστηκε, έγιναν βελτιωτικά έργα που προσέδωσαν τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια, ενώ άλλαξε και η ονομασία του (ονομάζεται πλέον Στάδιο Βασιλιάς Μπουντουέν). Έντεκα χρόνια μετά την τραγωδία, το 1996, η ΟΥΕΦΑ διοργάνωσε σ' αυτό το στάδιο τον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων.


 

 
  • Στα καθαρά αγωνιστικά, όσο μπορεί κάποιος να εστιάσει σε αυτό το κομμάτι, στον τελικό έφτασε η ήδη τέσσερεις φορές κάτοχος του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Λίβερπουλ και η Ιταλική Γιουβέντους των εκατομμυρίων και των αστέρων. Όλοι στην Ιταλική ομάδα είχαν πεισμώσει και μετά και από τον χαμένο τελικό του Πρωταθλητριών του 1983 στην Αθήνα απέναντι στο Αμβούργο, ήθελαν να κατακτήσουν το Κύπελλο όσο τίποτε άλλο. Από την Λίβερπουλ είχε αποχωρήσει ο εμβληματικός αρχηγός της Graeme Souness (μεταγραφή στην Σαμπντόρια) και στην ομάδα είχε έρθει ο δυνατός John Wark από την Ipswich και ο επιθετικός Paul Walsh από την Luton. Η Γιουβέντους από την άλλη είχε κρατήσει τον κορμό της ομάδας που έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1983 της Αθήνας, είχε επανακτήσει τα πρωτεία στο Ιταλικό πρωτάθλημα ενώ κατέκτησε και το Κύπελλο Κυπελλούχων το 1984.


 

  • Δυστυχώς, λόγω των τραγικών γεγονότων που συνέβησαν στις κερκίδες και στοίχησαν την ζωή σε 39 άτομα, το παιχνίδι πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Για την ιστορία, με την συμπλήρωση μίας ώρας αγώνα, ο Zbigniew Boniek ανατράπηκε από τον Gary Gillespie εμφανώς έξω από την μεγάλη περιοχή αλλά προς έκπληξη όλων, ο διαιτητής της αναμέτρησης έδειξε το σημείο του πέναλτι. Αν δεν είχαν προηγηθεί όλα αυτά τα έκτροπα και αν ο θάνατος δεν είχε αφήσει τόσο έντονα το στίγμα του στην ατμόσφαιρα και δεν υπήρχε η συγκεκριμένη ψυχολογία στους παίκτες, τότε η ομάδα του Joe Fagan θα είχε αμφισβητήσει έντονα την συγκεκριμένη υπόδειξη του διαιτητή. Όμως κανείς δεν είχε διάθεση για κάτι τέτοιο εκείνη τη μέρα. Την εκτέλεση ανέλαβε ο Michel Platini ο οποίος και δεν αστόχησε σημειώνοντας το 1-0 για την Γιουβέντους. Το γκολ αυτό έκρινε και τον τελικό αφού το σκορ δεν άλλαξε μέχρι το τέλος και έτσι η Γιουβέντους των ακριβοπληρωμένων σταρ κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών για πρώτη φορά στην ιστορία της και μετά από δύο αποτυχημένες προσπάθειες στο παρελθόν (1973, 1983).


 

 

 


 

  • Παρά την κατάκτηση του τροπαίου όμως κανείς δεν είχε διάθεση για πανηγυρισμούς αφού το Ποδόσφαιρο ζούσε τις πιο μαύρες ημέρες της ιστορίας του και οι ιθύνοντες αναζητούσαν τρόπους και μέτρα για την διασφάλιση του αθλήματος από ανάλογα περιστατικά στο μέλλον.


 


 

  • Παρακάτω μπορείτε να δείτε μερικά πρωτοσέλιδα τόσο από Αγγλικές εφημερίδες όσο και Ιταλικές. Η παγκόσμια κοινή γνώμη ήταν σοκαρισμένη και το σίγουρο ήταν ότι το Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο δεν θα ήταν ποτέ το ίδιο ξανά.


 



akimwi.png

1985/86: Η Στεάουα Βουκουρεστίου κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών!

 

 

  • Ο τελικός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1986 διεξήχθη στο Sanchez Pijuan της Σεβίλλης στην Ισπανία. Αντιμέτωπες βρέθηκαν η Ισπανική Μπαρτσελόνα που βρέθηκε στον τελικό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης μετά από 25 χρόνια και η Ρουμανική Στεάουα Βουκουρεστίου. Ήταν ένας αγώνας ανάμεσα στον Γολιάθ και τον Δαβίδ. Η πόλη κατακλύστηκε από 60000 οπαδούς της Μπαρτσελόνα σίγουρους για την επικράτηση της ομάδας τους και την κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών για πρώτη φορά στην ιστορία της. Για την μεταφορά τους επιστρατεύτηκαν 350 λεωφορεία και 10 τρένα από την Βαρκελώνη. Απέναντι τους υπήρχαν μερικές εκατοντάδες Ρουμάνοι υποστηρικτές της Στεάουα.


 

  • Η Μπαρτσελόνα την περίοδο του τελικού είχε κάποιους βασικούς της παίκτες της να προσπαθούν να επιστρέψουν έπειτα από σοβαρούς τραυματισμούς που τους ταλαιπωρούσαν. Τόσο ο επιθετικός της Archibald όσο και ο αρχηγός της Schuster δεν ήταν στην αγωνιστική κατάσταση που θα επιθυμούσε ο Venables, ο προπονητής της Μπαρτσελόνα.


 

  • Μπροστά σε ένα φανατισμένο κοινό και απέναντι στο λογικό φαβορί, η Στεάουα δεν είχε και πολλές επιλογές τρόπου παιχνιδιού. Από την αρχή κιόλας του τελικού, οι Ρουμάνοι είχαν ξεκινήσει τις καθυστερήσεις ώστε να καταστρέψουν τον ρυθμό και τον τρόπο παιχνιδιού της Μπαρτσελόνα. Ο Miodrag Belodedici στην άμυνα και ο Ladislau Boloni πιο μπροστά έκλειναν αποτελεσματικά τους χώρους στους Ισπανούς παίκτες. Όλα αυτά είχαν σαν αποτέλεσμα η Μπαρτσελόνα να μην καταφέρει να βρει τον ρυθμό της και να μην μπορέσει σε κανένα σημείο του αγώνα να παίξει το γνωστό ανοικτό και επιθετικό της ποδόσφαιρο.


 

  • Το παιχνίδι είχε ελάχιστες ευκαιρίες και φάσεις μπροστά στις δύο εστίες. Η Μπαρτσελόνα είχε δύο καλές φάσεις λίγο πριν και μετά από την ανάπαυλα του ημιχρόνου αλλά ως εκεί. Κάπου εκεί ο τεχνικός της Στεάουα Emerich Jenei έριξε στον αγωνιστικό χώρο τον 36χρονο βετεράνο αμυντικό Angel Iordanescu ώστε να σιγουρέψει ότι το ματς θα πήγαινε στην παράταση και στα πέναλτι. Στο 85ο λεπτό ο Σούστερ έγινε αλλαγή και ο αρχηγός της Μπαρτσελόνα μαινόμενος κατευθύνθηκε προς τα αποδυτήρια εμφανώς ενοχλημένος από την απόφαση του προπονητή του.


 

 


 

  • Η κανονική διάρκεια του αγώνα τελείωσε 0-0 και ήδη από τότε όλοι έβλεπαν με μεγάλη απογοήτευση ότι το παιχνίδι θα κρινόταν στην Ρώσικη ρουλέτα των πέναλτι. Μετά από 120 λεπτά ενός ανιαρού και χωρίς φάσεις αγώνα αποδείχτηκε ότι είχαν δίκιο. Το Κύπελλο Πρωταθλητριών θα κρινόταν κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό στην τύχη αλλά και στην ικανότητα των δύο τερματοφυλάκων. Του Urruti της Μπαρτσελόνα και του Ducadam της Στεάουα. Πρώτοι θα εκτελούσαν οι Ρουμάνοι με τον Majearu, αλλά ο Urruti απέκρουσε και το γήπεδο παραληρούσε. Προς μεγάλη τους απογοήτευση όμως στην συνέχεια ο Ducadam απέκρουσε την εκτέλεση του Alexanko. Η εκπληκτική εμφάνιση των δύο τερματοφυλάκων συνεχίστηκε και ο Urruti απέκρουσε το πέναλτι του Boloni όπως και ο Ducadam του Pedraza. Ήταν απίστευτο... Τέσσερεις εκτελέσεις και κανένα γκολ. Ο Lacatus έγινε ο πρώτος παίκτης του τελικού που χρίστηκε σκόρερ και σημείωσε το 1-0 για την Στεάουα. Στην συνέχεια ο Ducadam απέκρουσε και το τρίτο πέναλτι διατηρώντας το πολύτιμο προβάδισμα για την ομάδα του. Στο τέταρτο πέναλτι ο Balint σκόραρε και σημείωσε το 2-0 για τους Ρουμάνους κάτι που σήμαινε ότι ο Marcos έπρεπε οπωσδήποτε να σκοράρει για να κρατήσει την Μπαρτσελόνα ζωντανή στον τελικό. Όσο και αν ακούγεται απίστευτο ο Ducadam απέκρουσε και το πέναλτι του Marcos δίνοντας το έναυσμα για τρελά πανηγύρια τόσο από τους παίκτες της Στεάουα όσο και από τους λιγοστούς Ρουμάνους που βρίσκονταν στο γήπεδο, που έκαναν όμως αισθητή την παρουσία τους λόγω της νεκρικής σιγής που είχε απλωθεί στις κερκίδες που δεν μπορούσαν ακόμα να πιστέψουν όλα όσα είχαν προηγηθεί.


 

 
  • Ήταν άλλη μία απογοήτευση για την ιστορική Μπαρτσελόνα. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη ευκαιρία που τους είχε παρουσιαστεί να κατακτήσουν το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Μπροστά στο δικό τους κοινό, με μία σαφώς κατώτερη ομάδα - τουλάχιστον στα χαρτιά - και πάλι απέτυχαν. Θα συνέχιζαν να είναι υπό την σκιά της μεγάλης και μισητής αντιπάλου Ρεάλ Μαδρίτης. Για τους Ρουμάνους της Στεάουα από την άλλη, η κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Πρωταθλητριών ήταν ένα απίστευτο επίτευγμα. Κανείς δεν τους έδινε ελπίδες πριν τον τελικό, όμως η τακτική που ακολούθησαν και βέβαια η καταπληκτική εμφάνιση του Ducadam εκείνο το βράδυ τους έβαλε στο πάνθεον της Ιστορίας για πάντα. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ducadam ανακηρύχτηκε εθνικός ήρωας στην Ρουμανία. Και βέβαια η νίκη αυτή της Στεάουα πολύ γρήγορα ξέφυγε από τα στενά πλαίσια ενός αθλητικού γεγονότος αλλά υπήρξε και πολιτική εκμετάλλευση αφού παρουσιάστηκε σαν νίκη του ανατολικού μπλοκ έναντι της Δύσης καθώς μην ξεχνάμε ότι την εποχή εκείνη ο ψυχρός πόλεμος ήταν στα φόρτε του.

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

1986/87: Η Πόρτο κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών!

 

 

  • Στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1987 στην Βιέννη συναντήθηκαν η πορτογαλική Πόρτο και η γερμανική Μπάγερν Μονάχου. Η Πόρτο έφτανε για πρώτη φορά σε έναν τελικό Κυπέλλου Πρωταθλητριών και έγινε η πρώτη ομάδα από την Πορτογαλία που έφτανε στον τελικό μετά την θρυλική Μπενφίκα το 1968.


 

  • Απέναντι της ήταν η μεγάλη Μπάγερν Μονάχου που είχε κυριαρχήσει στην Ευρώπη στα μέσα της δεκαετίας του 70. Η Μπάγερν εκείνη την εποχή ήταν μία από τις πιο δυνατές ομάδες στην Ευρώπη. Την υπεράσπιση της εστίας είχε αναλάβει ο διεθνής βέλγος τερματοφύλακας Jean-Marie Pfaff, την άμυνα οργάνωνε ο αρχηγός Klaus Augenthaler, στο κέντρο υπήρχε η ηγετική φυσιογνωμία του Lothar Matthaus ενώ στην επίθεση δέποζε ο Michael Rummenigge - αδερφός του Karl Heinz.


 

  • Την ημέρα του τελικού και οι δύο ομάδες θα στερούνταν των υπηρεσιών σημαντικότατων παικτών τους. Ο Augenthaler (λόγω τιμωρίας) και ο εξτρέμ Roland Wohlfarth δεν θα έπαιζαν για την Μπάγερν Μονάχου, ενώ η Πόρτο δεν θα είχε στις τάξεις της τον κεντρικό αμυντικό Lima Pereira και τον επιθετικό Fernando Gomes (και οι δύο είχαν σπάσει το πόδι τους). Η Μπάγερν παρά τις απουσίες και λόγω ονόματος ήταν το μεγάλο φαβορί για την κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Η συντριπτική πλειοψηφία των 60000 θεατών του αγώνα στο Prater της Βιέννης ήταν με το μέρος της γερμανικής ομάδας.


 

  • Το παιχνίδι ξεκίνησε και με την συμπλήρωση 24 λεπτών η Μπάγερν σκόραρε. Ο Pfugler εκτέλεσε πλάγιο άουτ από αριστερά όπως επιτίθετο η Μπάγερν, ο Magelhaes στην προσπάθεια του να απομακρύνει με κεφαλιά έστειλε την μπάλα στην μικρή περιοχή της ομάδας του σε ένα σημείο όπου βρισκόταν ο Ludwig Kogl ο οποίος με κεφαλιά νίκησε τον Mlynarczyk, έστειλε την μπάλα στα δίχτυα της Πόρτο και έδωσε έτσι το προβάδισμα στην ομάδα του. Η Μπάγερν κυριάρχησε στο υπόλοιπο του πρώτου ημιχρόνου, απείλησε με ένα μακρινό σουτ του Rummenigge, αλλά τελικά το ημίχρονο έληξε χωρίς αλλαγή στο σκορ.


 

  • Στο ημίχρονο, ο τεχνικός της Πόρτο Artur Jorge έριξε στον αγώνα τον Βραζιλιάνο Juary στην θέση του Quim και αυτός μαζί με τον επίσης Βραζιλιάνο Celso άλλαξαν την εικόνα της Πόρτο και την ροή του αγώνα. Οι δύο τους προωθούσαν την μπάλα στους Futre και Madjer και δημιουργούσαν επικίνδυνες καταστάσεις για την εστία του Pfaff. Η Πόρτο πίεζε την Μπάγερν και οι προσπάθειες των παικτών της καρποφόρησαν στο 76ο λεπτό. Σε μια προσπάθεια των παικτών της Πόρτο από δεξιά, ή μπάλα έφτασε στον Juary ο οποίος βρισκόταν στην μικρή περιοχή των Γερμανών. Ο Pfaff έκανε βουτιά στα πόδια του βραζιλιάνου, αλλά αυτός κατάφερε και πέρασε την μπάλα προς τα αριστερά, στο κέντρο της μικρής περιοχής των Γερμανών, όπου βρισκόταν ο Madjer. Αυτός, με τον Pfaff εξουδετερωμένο και ενώ βρισκόταν με την πλάτη γυρισμένη στα δίχτυα της ανυπεράσπιστης εστίας της Μπάγερν, με τακουνάκι σημείωσε το 1-1 για την ομάδα του.


 

  • Πριν καλά καλά συνειδητοποιήσουν οι Γερμανοί τι είχε συμβεί δέχτηκαν και δεύτερο γκολ. Πάλι οι ίδιοι παίκτες απλά τώρα άλλαξαν ρόλους. Ο Madjer μετά από κούρσα από την αριστερή πλευρά έβγαλε την σέντρα στο πίσω δοκάρι και ο επερχόμενος Juary με σουτ από την μικρή περιοχή σκόραρε και έδωσε την πρωτοπορία στην Πόρτο. Η Μπάγερν είχε στην διάθεση της ακόμα 10 λεπτά για να καταφέρει να ισοφαρίσει και να στείλει το ματς στην παράταση αλλά σε καμία περίπτωση δεν κατάφερε να φανεί απειλητική για την εστία της Πόρτο. Έτσι η Πόρτο στέφθηκε Πρωταθλήτρια Ευρώπης και γύρισε το τρόπαιο στην Πορτογαλία μετά από 25 χρόνια.


 

  • Μετά από πολλά χρόνια, ο κόσμος απόλαυσε έναν συναρπαστικό τελικό, με καλό ποδόσφαιρο και πολλές φάσεις. Το επιθετικό στυλ παιχνιδιού και οι ταλαντούχοι παίκτες όπως ο Madjer, ο Juary και ο Futre απέδειξαν ότι μπορούν να διαλύσουν κάθε τακτική και σκοπιμότητα του αντιπάλου και να προσφέρουν πλούσιο θέαμα στο κοινό που διψάει για τέτοιου είδους παιχνίδια.


 



akimwi.png

1987/88: H Αϊντχόβεν κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών!

 


 

  • Ο τελικός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών για την σεζόν 1987/88 έγινε στην Στουτγκάρδη της Γερμανίας ανάμεσα στην ολλανδική PSV Αϊντχόβεν και την Μπενφίκα από την Πορτογαλία.


 

  • Η Αϊντχόβεν είχε στις τάξεις της πολύ καλούς ποδοσφαιριστές, ανάμεσα στους οποίους ο τερματοφύλακας Hans Van Breukelen και ο μέσος Ronald Koeman. Ο Hans Van Breukelen με τις εξαιρετικές του εμφανίσεις και επεμβάσεις είχε βοηθήσει ήδη τα μέγιστα στην πορεία της PSV ως τον τελικό και ο Koeman ήταν ένας από τους καλύτερους αμυντικούς στην Ευρώπη ενώ όποτε βρισκόταν έξω από την μεγάλη περιοχή των αντιπάλων ήταν κίνδυνος θάνατος λόγω του πολύ δυνατού και φαρμακερού του σουτ. Οι δύο αυτοί παίκτες ήταν και από τους βασικούς συντελεστές της κατάκτησης του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Εθνών από την Ολλανδία το καλοκαίρι που ακολουθούσε. Στην μεσαία γραμμή υπήρχαν οι πολύ καλοί σουηδοί Soren Lerby και Frank Arnesen ενώ στην επίθεση σκόραρε ο Wim Kieft. Η Μπενφίκα από την άλλη ήταν άτυχη καθώς λόγω τραυματισμού δεν θα είχε στον τελικό τον μέσο και αρχηγό της Diamantino. Με δεδομένη την απουσία του αρχηγού της η Μπενφίκα πόνταρε πάρα πολλά στον Βραζιλιάνο Jose Mozer, στις εμπνεύσεις των επιθετικών της Rui Aguas (γιος του αρχηγού της Μπενφίκα που κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1961) και του σουηδού Mats Magnusson.


 

  • Στο γήπεδο είχαν μαζευτεί περίπου 70000 θεατές η πλειοψηφία των οποίων είχαν ταξιδέψει οδικώς από την Ολλανδία. Το θέαμα ήταν απογοητευτικό. Η Μπενφίκα επέλεξε ένα κλειστό αμυντικό στυλ παιχνιδιού με έντεκα παίκτες πίσω από την σέντρα. Η Αϊντχόβεν από την άλλη είχε την κατοχή της μπάλας και την πρωτοβουλία των κινήσεων αλλά δεν μπορούσε να δημιουργήσει επικίνδυνες καταστάσεις για την εστία των Πορτογάλων. Χαρακτηριστικό είναι το μόλις ένα σουτ στο πρώτο ημίχρονο από πλευράς Αϊντχόβεν από τον Vanenburg, σουτ που απέκρουσε ο Silvino ο τερματοφύλακας της Μπενφίκα.


 

 


 

  • Μετά την συμπλήρωση μίας ώρας παιχνιδιού η Αϊντχόβεν πίεσε παραπάνω και ο Silvino πραγματοποίησε κάποιες επεμβάσεις. Καλύτερη ευκαιρία ήταν αυτή του Ivan Nielsen όπου μόλις 2 μέτρα από το άδειο τέρμα έστειλε την μπάλα άουτ. Τα πράγματα δεν άλλαξαν με την συμπλήρωση του 90λεπτου αλλά ούτε και στην ημίωρη παράταση. Έτσι το παιχνίδι οδηγήθηκε στην διαδικασία των πέναλτι. Ήταν ο δεύτερος τελικός Κυπέλλου Πρωταθλητριών τα τελευταία τέσσερα χρόνια όπου ο νικητής θα κρινόταν στα πέναλτι.


 

  • Η διαδικασία ξεκίνησε και οι δύο ομάδες ήταν εύστοχες στα πρώτα πέντε πέναλτι που εκτέλεσαν. Οι Koeman, Kieft, Nielsen, Vanenburg και Lerby σκόραραν για την Αϊντχόβεν, ενώ οι Elzo, Dito, Hajiri, Pacheco και Mozer ήταν εύστοχοι για την Μπενφίκα. Το έκτο πέναλτι της Αϊντχόβεν ανέλαβε να εκτελέσει ο Janssen που είχε μπει σαν αλλαγή και σημείωσε το 6-5. Για την Μπενφίκα σειρά τώρα έπαιρνε ο αμυντικός Veloso ο οποίος έστειλε την μπάλα χαμηλά και δεξιά και ο Van Breukelens με μπλοζόν απέκρουσε και χάρισε έτσι στην Αϊντχόβεν το Κύπελλο Πρωταθλητριών.


 

  • Η Αϊντχόβεν έγινε έτσι η τρίτη ολλανδική ομάδα που κατακτούσε το Κύπελλο Πρωταθλητριών μετά την Φέγενορντ και τον μεγάλο Άγιαξ. Μπορεί να μην έπαιζε το φαντεζί ποδόσφαιρο που παρήγαγαν αυτές οι δύο ομάδες όμως ο Guus Hiddink είχε φτιάξει μια ομάδα που μπορούσε να κερδίσει οποιαδήποτε ομάδα στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο. Η κατάκτηση αυτή του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ήταν ο προάγγελος της κατάκτησης του Κυπέλλου Εθνών του 1988 από την μεγάλη ομάδα της Ολλανδίας.

 

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

1988/89: Η Μίλαν κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών μετά από 20 χρόνια

 

 

  • Στις αρχές της δεκαετίας του '80 η Μίλαν αναπολούσε τις επιτυχίες προηγούμενων ετών. Η ομάδα είχε πέσει σε αγωνιστική ανυποληψία, καθώς τα σκάνδαλα δωροδοκίας, τα χρέη και ο υποβιβασμός της, είχαν ρίξει βαριά σκιά στην ιστορία της. Χρειάζοταν έναν ηγέτη που θα την έβγαζε απο το τέλμα και αυτός που ανέλαβε να το κάνει ήταν ο μεγαλοεπιχειρηματίας των media Silvio Berlusconi. O Silvio Berlusconi ξεχρέωσε τα χρέη του συλλόγου και διάθεσε ένα σημαντικό ποσό για να προσλάβει τον προπονητή Arrigo Sacchi και κάποιους απο τους καλύτερος παίκτες της εποχής, όπως οι Frank Rijkaard, Ruud Gullit και Marco Van Basten. Τη σεζόν 1989-1990 η Μίλαν κατάφερε να αποδώσει εξαιρετικό ποδόσφαιρο και να φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών αποκλείοντας μεγάλους αντιπάλους μεταξύ άλλων, τη Ρεάλ Μαδρίτης στα ημιτελικά.


 

 

  • Αντίπαλος της στον τελικό ήταν η ρουμανική Στεάουα Βουκουρεστίου. Είχαν περάσει δύο χρόνια απο τότε που η Στεάουα Βουκουρεστίου πέτυχε μια απο τις πιο αναπάντεχες νίκες στην ιστορία του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης, νικώντας στον τελικό του 1986 την Μπαρτσελόνα. Στην μεγάλη ομάδα του 1986 προστέθηκαν οι Dan Petrescu, Ilie Dumitrescu και ο πιο ταλαντούχος μεσοεπιθετικός της γενιάς του,ο Georghi Hagi. Πολλοί παρατηρητές του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, πίστευαν ότι αυτή η ομάδα ήταν ακόμα πιο πλούσια σε ταλέντο απο αυτή του 1986 και οι Ρουμάνοι φρόντισαν να το αποδείξουν σε όλη την πορεία τους προς τον τελικό της Βαρκελώνης. Στον προημιτελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών με αντίπαλο τη σουηδική Γκέτεμποργκ, μετά απο την ήττα με 1-0 στη Σουηδία, η Στεάουα Βουκουρεστίου διέλυσε με 5-1 τους Σουηδούς στο Βουκουρέστι, χάρη στο χατ-τρικ του Marius Lacatus και σε δύο γκολ απο τους Gavril Balint και Dumitrescu.


 

  • Ο τελικός διεχήχθη στο Camp Nou της Βαρκελώνης στις 24 Μαϊου 1989. Οι 97.000 θεατές περίμεναν να δουν ένα θεαματικό τελικό ανάμεσα σε δύο ομάδες που αρέσκονταν να παίζουν επιθετικά. Η Μίλαν μπήκε πιο δυνατά στο παιχνίδι και απο τα πρώτα λεπτά πήρε την πρωτοβουλία των κινήσεων, αναγκάζοντας τους Ρουμάνους να κλειστούν στην περιοχή τους. Στο 12' η Μίλαν είχε δοκάρι με τον Gullit και στο 18' κατάφερε να ανοίξει το σκορ. Ύστερα απο σουτ του Angelo Colombo στο δοκάρι, ο Gullit απο κοντά έσπρωξε τη μπάλα στα δίχτυα του εξουδετερωμένου Silviu Lung, σημειώνοντας το 1-0. Η Μίλαν συνέχιζε να πιέζει τη Στεάουα και στο 28' ο Marco Van Basten διπλασίαζε τα τέρματα των Ιταλών. Ο Angelo Colombo έκλεψε τη μπάλα έξω απο την περιοχή των Ρουμάνων και τροφοδότησε τον Mauro Tassotti, ο οποίος έβγαλε μια υπέροχη σέντρα στην καρδιά της ρουμανικής άμυνας και ο Marco Van Basten με καρφωτή κεφαλιά έδωσε προβάδισμα δύο γκολ στην Μίλαν.


 

 

  • Η Στεάουα έδειχνε ανύμπορη να ακολουθήσει τον ρυθμό των Ιταλών, οι οποίοι με αυτοπεποίθηση παρέδιδαν μαθήματα ποδοσφαίρου στους απανταχού ποδοσφαιρόφιλους. Στο 39' ο Roberto Donadoni έβγαλε μια σέντρα απο τα αριστερά και ο Gullit με έξοχο κοντρόλ και απευθείας βολέ δεν άφησε περιθώρια αντίδρασης στον Silviu Lung. Το πρώτο ημίχρονο έληξε με σκορ 3-0 και βρήκε τους Ιταλούς φιλάθλους να πανηγυρίζουν την εμφάνιση της ομάδας τους. Στο δεύτερο μέρος η Μίλαν συνέχιζε να πιέζει τη Στεάουα και στο 47' κατάφερε να δώσει διαστάσεις θριάμβου στην επικράτηση της. Με κάθετη μπαλιά στην πλάτη της άμυνας ο Frank Rijkaard βρήκε τον Marco Van Basten σε θέση βολής, ο οποίος με υποδειγματικό τρόπο πλάσαρε τον Silviu Lung. Οι Ιταλοί συνέχισαν στον ίδιο ρυθμό, καθώς οι Ρουμάνοι είχαν παραιτηθεί απο την προσπάθεια να αναστρέψουν τη διαφαινόμενη συντριβή τους. Μέχρι το τέλος του τελικού το σκόρ δεν άλλαξε και η Μίλαν στέφθηκε Πρωταθλήτρια Ευρώπης 1989.


 

 

  • Η Μίλαν ήταν το φαβορί της αναμέτρησης πριν το ξεκίνημα του αγώνα και το επιβεβαίωσαν κατά τη διάρκεια του τελικού. Οι Ιπτάμενοι Ολλανδοί της Μίλαν, Frank Rijkaard, Ruud Gullit και Marco Van Basten, την οδήγησαν στην κορυφή της Ευρώπης ύστερα απο 20 χρόνια. Το σύνολο του Arrigo Sacchi φάνταζε ανυπέρβλητο εμπόδιο για τους ταλαντούχους Ρουμάνους, οι οποίοι σε κανένα σημείο του αγώνα δεν κατάφεραν να απειλήσουν την Μίλαν.


 

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

1989/90: Η Μίλαν κατακτά για τέταρτη φορά το Κύπελλο Πρωταθλητριών

 

 

  • Η Μίλαν είχε κερδίσει το Κύπελλο Πρωταθλητριών με εμφατικό τρόπο, αλλά αν ήθελε να επαναλάβει το κατόρθωμα της θα έπρεπε να συναγωνιστεί ομάδες με μεγάλη ιστορία και πολλές επιτυχίες στο θεσμό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης. Αντίπαλοι όπως η περισινή φιναλίστ Στεάουα Βουκουρεστίου, η νικήτρια του τελικού του 1988 Αϊντχόβεν, η Μπενφίκα, η Ρεάλ Μαδρίτης και η ''μισητή'' Ίντερ Μιλάνου, μόνο έυκολοι αντίπαλοι δεν μπορούσαν να χαρακτηριστούν. Ένας ακόμα σύλλογος που φιλοδοξούσε να διεκδικήσει το τρόπαιο ήταν η Μαρσέιγ. Τη γαλλική ομάδα είχε αναλάβει το 1986 ο πολυεκατομμυριούχος Bernard Tapie και επένδυσε αρκετά χρήματα για να φέρει στον σύλλογο κορυφαίους παίκτες όπως οι Jean-Pierre Papin, Rudi Voeller, Chris Waddle και Enzo Francescoli. Το αποτέλεσμα της επένδυσης του φάνηκαν αμέσως με την κατάκτηση του γαλλικού πρωταθλήματος και ο επόμενος στόχος της ομάδας του λιμανιού ήταν η κατάκτηση της κορυφής της Ευρώπης. Όλα τα φαβορί δεν είχαν πρόβλημα να περάσουν τον πρώτο γύρο της διοργάνωσης. Αντίθετα οι σουηδοί της Μάλμε κατάφεραν να αποκλείσουν την πρωταθλήτρια Ιταλίας Ίντερ Μιλάνου. Η ήττα στη Σουηδία με 1-0 και ένα γκολ του Engqvist στο 80' του επαναληπτικού στο Σαν Σίρο δημιούργησαν την πρώτη μεγάλη έκπληξη της χρονιάς.


 

 

  • Η κλήρωση του δεύτερου γύρου του θεσμού εξασφάλιζε ότι τουλάχιστον δύο ακόμα φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου θα εγκατέλειπαν το θεσμό. Η Στεάουα Βουκουρεστίου κερδίζοντας στο πρώτο παιχνίδι με 1-0 την Αϊντχόβεν, ήλπιζε ότι θα είναι αυτή που θα περνούσε στον επόμενο γύρο. Ο Romario, με χατ-τρικ, βοήθησε τους Ολλανδούς να συντρίψουν με 5-1 τη Στεάουα στον επαναληπτικό και να της στερήσουν την ευκαιρία να διεκδικήσουν το τρόπαιο για τρίτη φορά στην ιστορία τους. Στη μεγάλη μονομαχία του δευτέρου γύρου η Μίλαν απέκλεισε τη Ρεάλ Μαδρίτης, έχοντας τραυματία το μεγάλο αστέρι της Ruud Gullit. Στα προημιτελικά και τα ημιτελικά η Μίλαν απέκλεισε διαδοχικά τη βελγική Μαλίν και την Μπάγερν Μονάχου και η Μπενφίκα την σοβιετική Ντιένπρ και τη φιλόδοξη Μαρσέιγ. Στον τελικό η Μίλαν θα υπερασπιζόταν τον τίτλο της απέναντι στην Μπενφίκα σε επανάληψη του τελικού του 1963 στο Wembley, όπου η Μίλαν είχε επικρατήσει με 2-1.


 


 

  • Ο τελικός διεξήχθη στο Prater stadium στη Βιέννη στις 23 Μαϊου 1990. Παρουσία 57.000 θεατών δύο ιστορικές ομάδες θα διεκδικούσαν το τρόπαιο του Πρωταθλητή Ευρώπης. Αξιοσημείωτο είναι ότι στον τελικό του 1963 η Μίλαν είχε στις τάξεις της τον Cesare Maldini και τώρα ο γιος του, Paolo, θα ήταν στη σύνθεση των Ιταλών σε ένα τελικό Κυπέλλου Πρωταθλητριών με αντίπαλο την Μπενφίκα. Η Μπενφίκα, υπό τις οδηγίες του σουηδού προπονητή Sven Goran Eriksson και τις προσθήκες των Valdo και Mats Magnusson, έδειχνε ικανή να κάνει τη ζημιά στην ποιοτική άμυνα τις Μίλαν.


 

 

  • Ένα χρόνο νωρίτερα, η Μίλαν είχε εντυπωσιάσει του ευρωπαίους φίλους του ποδοσφαίρου με το επιθετικό και το έξυπνο παιχνίδι της. Στον τελικό με τη Στεάουα Βουκουρεστίου επιτέθηκε απο το πρώτο λεπτό της αναμέτρησης και συνέχισε να πιέζει, ακόμα και όταν ο αγώνας είχε κριθεί. Αυτή τη φορά ακολούθησε μια πιο επιφυλακτική τακτική απέναντι στην Μπενφίκα, αφήνοντας τη κατοχή της μπάλας στους Πορτογάλους. Ο Valdo απασχολούσε την άμυνα της Μίλαν με την κινητικότητα του, αλλά οι Ιταλοί ήταν αυτοί που δημιούργησαν την πρώτη ευκαιρία στο παιχνίδι. Ο Marco Van Basten με έξυπνη περιστροφή του σώματος του ξέφυγε απο τον προσωπικό του αντίπαλο, αλλά το σουτ του δεν ήταν εξίσου καλό για να ανησυχήσει τον πορτογάλο τερματοφύλακα Silvino. Ο πρόσφατος τραυματισμός του Gullit, είχε επηρεάσει τον Ολλανδό μεσοεπιθετικό και η ομάδα του προσπαθούσε να βρει έναν ρυθμό στην επίθεση και να απειλήσει τους καλά οργανωμένους αμυντικούς της Μπενφίκα. Το πρώτο ημίχρονο έληξε με το ισόπαλο 0-0. Η Μίλαν είχε μια φλύαρη υπεροχή και αδυνατούσε να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που δημιούργησε με τους Van Basten και Gullit. Η Μπενφίκα ακολούθησε μια αμυντική τακτική με στόχο να εγκλωβίσει τους Ολλανδούς σουπερστάρ των Ιταλών και τα κατάφερε σε σημαντικό βαθμό.


 

  • Στο δεύτερο ημίχρονο θα έπρεπε να πάρει το ρίσκο και να επιτεθεί, προκειμένου να κερδίσει το τρόπαιο. Οι Πορτογάλοι στο δεύτερο μέρος δεν ρίσκαραν. Προτίμησαν να ελέγχουν τους χώρους και να περιορίζουν τις επιθετικές επιλογές των παικτών της Μίλαν, περιμένοντας απο μια αντεπίθεση να ''κλέψουν'' τη νίκη. Στο 68' της αναμέτρησης τη λύση θα τη δώσει ο Frank Rijkaard. Ο Alessandro Costacurta θα βγάλει κάθετη μπαλιά στον Van Basten και αυτός θα συνεργαστεί υποδειγματικά με τον Rijkaard, βγάζοντας τον τετ-α-τετ με τον Silvino. Ο Silvino καθυστέρησε αδικαιολόγητα να κάνει έξοδο και ο Rijkaard με έξοχο πλασέ θα σημειώσει το 1-0 για τη Μίλαν. Το τέρμα του Rijkaard έδιωξε το άγχος απο τους παίκτες του Arrigo Sacchi και βοήθησε την ομάδα του να κρατήσει με άνεση μέχρι τέλους το σκορ. Η Μπενφίκα δεν κατάφερε να απειλήσει στα τελευταία λεπτά και μοιραία έχασε το τρόπαιο του Πρωταθλητή Ευρώπης.


 

 
  • Η Μίλαν κατέκτησε για τέταρτη φορά στην ιστορία της το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης και έγινε η δεύτερη πολυνίκης ομάδα του θεσμού πίσω απο τη μεγάλη Ρεάλ Μαδρίτης που είχε έξι κατακτήσεις. Χάρη στους ποιοτικούς της παίκτες κατάφερε να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες της αναμέτρησης. Η Μπενφίκα ακολούθησε μια σωστή, αν και αμυντικογενή, τακτική και κατάφερε για μεγάλο μέρος του αγώνα να βραχυκυκλώσει τη Μίλαν. Ήταν όμως περισσότερο απ΄ότι έπρεπε επιφυλακτική, ελπίζοντας πως με μια αντεπίθεση θα ''κλέψει'' το τρόπαιο και αυτό το πλήρωσε.


 

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

1990/91: Ο Ερυθρός Αστέρας πρωταθλητής Ευρώπης

 

 

  • Η Μίλαν τη σεζόν 1990/91 θα προσπαθούσε να κατακτήσει για τρίτη συνεχόμενη φορά το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης. Όντας κάτοχος του τίτλου δεν έδωσε αγώνες για τον Α' γύρο του θεσμού. Ενώ η Μίλαν πέρασε χωρίς αγώνες στον Β'γύρο της διοργάνωσης, οι υπόλοιποι διεκδικητές του τίτλου έπαιρναν εύκολες προκρίσεις εις βάρος των αντιπάλων τους. Η Ρεάλ Μαδρίτης σημείωσε 10 τέρματα στην δανέζικη Οντένσε, η Μπάγερν Μονάχου σκόραρε 7 φορές εναντίον του ΑΠΟΕΛ, η Πόρτο διέλυσε με 14 τέρματα την Πόρταουν, η Νάπολι νίκησε την Ουϊπεστ με 5-0 και η Μαρσέιγ κέρδισε με 5-1 τη Ντιναμό Τιράνων. Οι πρωταθλητές Σκωτίας, Ρέιντζερς, είχαν κατακτήσει τις τελευταίες δύο χρονιές το εγχώριο πρωτάθλημα και ο πρόεδρος της ομάδας David Murray υπέγραψε για προπονητή τον άλλοτε πρωταθλητή Ευρώπης Graeme Sounness, δίνοντας του την κατάλληλη οικονομική βοήθεια για να κάνει μεταγραφές διεθνών άγγλων παικτών και ταλαντούχων σκωτσέζων. Οι Ρέιντζερς ξεκίνησαν καλά τους αγώνες τους στον Α'γύρο του θεσμού, νικώντας με δέκα τέρματα την Βαλλέττα.


 

  • Στο Β' γύρο η ομάδα της Σκωτίας κλήρώθηκε να παίξει με τον Ερυθρό Αστέρα. Οι Γιουγκοσλάβοι δεν είχαν να επιδείξουν καμία σημαντική επιτυχία στην Ευρώπη τα τελευταία 20 χρόνια, αλλά πρόσφατα είχαν δυσκολέψει τη Ρεάλ Μαδρίτης και η Μίλαν χρειάστηκε τη διαδικασία των πέναλτυ για να τους αποκλείσει πριν δύο χρόνια. Ο Ερυθρός Αστέρας θεωρούσε ότι μπορούσε να διακριθεί φέτος στη διοργάνωση και το έδειξε κόντρα στους Ρέιντζερς, αναβάλλοντας για την επόμενη χρονιά την ευρωπαϊκή τους καθιέρωση. Με επικεφαλής τους Robert Prosinecki και Darko Pancev, ο Ερυθρός Αστέρας κέρδισε πολύ εύκολα 3-0 τους Ρέιντζερς στο Βελιγράδι και με ισοπαλία 1-1 στην Γκλασκώβη πέρασε στον επόμενο γύρο. Στα άλλα παιχνίδια του β'γύρου οι διεκδικητές προκρίθηκαν με άνετα στον επόμενο γύρο. Η Μπάγερν Μονάχου κέρδισε με 7-0 την ΤΣΣΚΑ Σόφιας, η Πόρτο 4-0 την Ντιναμό Βουκουρεστίου, η Μαρσέιγ 6-1 την Λεχ Πόζναν και η Ρεάλ Μαδρίτης συνέτριψε με 9-1 την Τιρόλ Ίνσμπρουκ χάρη σε τρία τέρματα του Emilio Butragueno και τέσσερα του Μεξικανού Hugo Sanchez. Οι δύο ιταλικές ομάδες Μίλαν και Νάπολι δεν είχαν την ίδια εντυπωσιακή απόδοση. Οι κάτοχοι του τροπαίου, έχοντας χάσει με αποβολή τον Marco Van Basten, πέρασαν με ένα γκολ το εμπόδιο της Μπρύζ. Η Νάπολι του Diego Maradona αποκλείστηκε στα πέναλτυ, ύστερα απο δύο λευκές ισοπαλίες απο την Σπαρτάκ Μόσχας. Στα προημιτελικά η έκπληξη ήρθε απο τους Ρώσους της Σπαρτάκ Μόσχας, οι οποίοι απέκλεισαν την Ρεάλ Μαδρίτης. Οι Ισπανοί μετά την ισοπαλία στη παγωμένη Μόσχα είχαν τον πρώτο λόγο. Στη ρεβάνς του Μπερναμπέου προηγήθηκαν με τον Butragueno αλλά η Σπαρτάκ με γκολ των Dmitri Radchenko και Valery Shmarov πήρε μια θεαματική πρόκριση. Η Μπάγερν Μονάχου μετά την εντός έδρας ισοπαλία με 1-1, πήρε την πρόκριση νικώντας με 2-0 εκτός έδρας την Πόρτο.


 

  • Ο Ερυθρός Αστέρας συνέχιζε να εντυπωσιάζει και στα προημιτελικά απέκλεισε την ανατολικογερμανική Ντιναμό Δρέσδης. Με τέρματα των Prosinecki, Dragisa Binic και Dejan Savicevic πήρε μια εύκολη νίκη με 3-0 στο Βελιγράδι. Οι παίκτες της Ντιναμό προσπάθησαν να αντιστρέψουν την κατάσταση σκοράροντας νωρίς στον επαναληπτικό, αλλά τα τέρματα των Savicevic και Pancev ανέστρεψαν το παιχνίδι. Μετά τα γενικευμένα επεισόδια που ακολούθησαν απο τους Ανατολικογερμανούς το παιχνίδι διακόπηκε στο 78' και κατοχυρώθηκε στον Ερυθρό Αστέρα με 3-0. Στον ίδιο γύρο αναμετρήθηκαν η Μίλαν και η φιλόδοξη Μαρσέιγ. Η Μίλαν ήταν εκτός φόρμας και είχε τραυματία των ηγέτη της άμυνας της Franco Baresi και τιμωρημένο τον Van Basten. Στο Σαν Σίρο οι δύο ομάδες ήρθαν ισόπαλες 1-1. Στον επαναληπτικό της Μασσαλίας, ο Chris Waddle έδωσε προβάδισμα στους γηπεδούχους και φόρτωσε με άγχος τους Ιταλούς. Όσο το παιχνίδι έφτανε στο τέλος τους η αγωνία των φίλων της Μαρσέιγ μεγάλωνε. Στο 88' ο διαιτητής σφύριξε ένα φάουλ, αλλά οι γάλλοι οπαδοί νόμισαν ότι το παιχνίδι τελείωσε και εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο. Μετά την πρώτη διακοπή και την έξοδο των φιλάθλων απο τον αγωνιστικό χώρο, υπήρξε πρόβλημα στον φωτισμό του σταδίου και οι ομάδες αποσύρθηκαν στα αποδυτήρια. Αφού λύθηκε το πρόβλημα φωτισμού ο διαιτητής έδωσε εντολή στις ομάδες να βγουν για τα τελευταία λεπτά του αγώνα. Οι παίκτες της Μίλαν αρνήθηκαν, ελπίζοντας σε επανάληψη του αγώνα. Το παιχνίδι διακόπηκε οριστικά και η Μαρσέιγ πήρε τη νίκη με 3-0 στα χαρτιά.


 

  • Στα ημιτελικά η κλήρωση έφερε αντιμέτωπους τον Ερυθρό Αστέρα με την Μπάγερν Μονάχου και την Σπαρτάκ Μόσχας με την Μαρσέιγ. Πολλοί υποστήριζαν ότι η Μπάγερν Μονάχου ήταν ανυπέρβλητο εμπόδιο για τους ταλαντούχους Γιουγκοσλάβους. Στο πρώτο παιχνίδι στο Μόναχο η Μπάγερν προηγήθηκε με τον Roland Wohlfarth, αλλά ο Ερυθρός Αστέρας με αντεπίθεση διαρκείας γύρισε το παιχνίδι με γκολ των Pancev και Savicevic. Στον επαναληπτικό του Βελιγραδίου οι Γιουγκοσλάβοι προηγήθηκαν με τον Sinisa Mihajlovic, αλλά με δύο γκολ σε πέντε λεπτά των Klaus Augenthaler και Manfred Bender η Μπάγερν Μονάχου ισοφάρισε το σκορ του πρώτου αγώνα. Το παιχνίδι οδηγήθηκε στην παράταση και ένα αυτογκόλ του Augenthaler έδωσε την πρόκριση στον Ερυθρό Αστέρα. Η Σπαρτάκ Μόσχας ήθελε να διαψεύσει τα προγνωστικά όπως έκανε και στα παιχνίδια με την Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά οι Γάλλοι κυριάρχησαν απο το πρώτο παιχνίδι. Στη Μόσχα, μπροστά σε 95.000 θεατές, η Μαρσέιγ με γκολ των Abedi Pele και Jean-Pierre Papin πήραν νωρίς το προβάδισμα στο σκορ. Για τους Ρώσους μείωσε ο Igor Shalimov πριν ο Philippe Vercruysse σημειώσει το τελικό 3-1. Στον επαναληπτικό της Μασσαλίας, η Μαρσέιγ με γκολ των Pele και Basile Boli σιγούρεψαν την πρόκριση στον τελικό της διοργάνωσης. Το μόνο που κατάφερε η Σπαρτάκ Μόσχας ήταν να μειώσει με τον Aleksandr Mostovoi.


 

 

  • Ο τελικός διεξήχθη στις 29 Μαϊου 1991 στο στάδιο San Nicola του Μπάρι. Αντίπαλοι για πρώτη φορά στην ιστορία τους θα ήταν ο Ερυθρός Αστέρας και η Μαρσέιγ. Ο Ερυθρός Αστέρας ήταν μια εντυπωσιακή ομάδα με παίκτες που το ταλέντο τους ξεχείλιζε. Αυτό σε αντίθεση με την πολιτική κατάσταση που επικρατούσε στην Γιουγκοσλαβία την εποχή εκείνη. Η χώρα ήταν στα πρόθυρα ενός εμφυλίου πολέμου, αλλά για λίγες ώρες η χώρα θα παρακολουθούσε ενωμένη την προσπάθεια των παικτών του Ljubomir Petrovic. Το μόνο σίγουρο ήταν ότι ο νικητής του τελικού θα προέρχοταν απο χώρα που ποτέ δεν πανηγύρισε την κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης. Η Γιουγκοσλαβία είχε την αποτυχημένη προσπάθεια της Παρτιζάν Βελιγραδίου στον τελικό του 1966 και η Γαλλία είχε τις αποτυχημένες συμμετοχές των Ρέμς και Σέντ Ετιέν στους τελικούς του 1956, 1959 και 1976 αντίστοιχα. Το στάδιο San Nicola του Μπάρι ετοιμαζόταν να υποδεχθεί παίκτες όπως οι Prosinecki, Pele, Sinisa Mihajlovic, Chris Waddle, Savicevic και Jean-Pierre Papin. Όλη η Ευρώπη περίμενε απο τους δύο αντιπάλους να εκμεταλλεύτουν το ταλέντο και τον ενθουσιασμό των παικτών τους και να προσφέρουν ένα απολαυστικό τελικό.


 

  • Οι προσδοκίες τους όμως διαψεύστηκαν απο το πρώτο λεπτό της συνάντησης. Ο Ερυθρός Αστέρας είχε κλειστεί στην άμυνα του και όποια προσπάθεια επίθεσης γινόταν, οι αμυντικοί της Μαρσέιγ την ανέκοπταν εφαρμόζοντας το τεχνητό οφσάϊντ. Όλο το πρώτο μέρος δεν έγινε καμία φάση που να ενθουσιάσει τους φιλάθλους και μοιραία το αποτέλεσμα έμεινε στο 0-0.


 

 


 

  • Στο δεύτερο μέρος οι δύο ομάδες ξεκίνησαν επιφυλακτικά. Όσο πέρναγε ο χρόνος, το άγχος των παικτών μεγάλωνε. Ο ρυθμός ήταν εκνευριστικά αργός και κανένας προπονητής δεν ήθελε να ρισκάρει επιθετικά. Το παιχνίδι μοιραία κατέληξε στην παράταση με το σκορ ισόπαλο 0-0. Οι 60.000 θεατές περίμεναν, έστω και στην παράταση, τις δύο ομάδες να διεκδικήσουν τη νίκη. Προς μεγάλη απογοήτευση τους το παιχνίδι δεν άλλαξε ρυθμό και τακτική. Οι ευκαιρίες, τόσο του κανονικού αγώνα, όσο και της ημίωρης παράτασης ήταν ελάχιστες. Το παιχνίδι οδηγήθηκε στη διαδικασία των πέναλτυ και όπως ομολόγησε μετά τον αγώνα ο προπονητής του Ερυθρού Αστέρα, Ljubomir Petrovic, η ομάδα είχε στηθεί για να διεκδικήσει το τρόπαιο στα πέναλτυ Το πρώτο πέναλτυ ήταν εύστοχο για τον Ερυθρό Αστέρα με τον Prosinecki. Το πρώτο πέναλτυ της Μαρσέιγ, εκτέλεσε ο Manuel Amoros αλλά αποκρούστηκε απο τον Stevan Stojanovic. Τα υπόλοιπα πέναλτυ ήταν έυστοχα και απο τις δύο ομάδες και ο Darko Pancev με το πέναλτυ του θα έκρινε τον αγώνα. Ο Pancev νίκησε τον Pascal Olmeta και έδωσε το τρόπαιο στους Γιουγκοσλάβους.


 

 

  • Αυτό ήταν το πρώτο και το τελευταίο Κύπελλο Πρωταθλητριών για ομάδα απο την Γιουγκοσλαβία, η οποία μετά τον εμφύλιο πόλεμο που θα ακολουθήσει θα διαλυθεί. Ο Ερυθρός Αστέρας θα δώσει την ευκαιρία σε Κροάτες, Σέρβους, Σλοβένους, Σκοπιανούς και Βόσνιους, να πανηγυρίσουν ενωμένοι μια μεγάλη επιτυχία στο ποδόσφαιρο. Η φιλόδοξη Μαρσέιγ του πολυεκατομμυριούχου Bernard Tapie θα έπρεπε να αναζητήσει την ευρωπαϊκή της καταξίωση κάποια άλλη χρονιά. Έχασε το τρόπαιο απο δική της διστακτικότητα, καθώς αναμφίβολα οι παίκτες της είχαν την ποιότητα και το ταλέντο να τα καταφέρουν.


 

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

1991/92: Η Μπαρτσελόνα κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών

 

 

  • Το 1991-1992 ήταν μια χρονιά που ο θεσμός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης θα ξεκινούσε με σημαντικές αλλαγές τόσο στο σύστημα διεξαγωγής του, όσο και στις ομάδες που θα το διεκδικούσαν. Ήταν η πρώτη χρονιά που οι ομάδες μετά το πέρας των δύο πρώτων προκριματικών γύρων, θα συμμετείχαν σε δύο ομίλους των τεσσάρων ομάδων. Μετά απο τη διεξαγωγή των διπλών αγώνων της φάσης των ομίλων, οι δύο ομάδες που θα τερμάτιζαν στη πρώτη θέση κάθε ομίλου θα διεκδικούσαν σε μονό τελικό τον τίτλο του Πρωταθλητή Ευρώπης. Σημαντικό γεγονός για τον θεσμό ήταν η επιστροφή των αγγλικών συλλόγων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, ύστερα απο τον πενταετή αποκλεισμό τους, συνέπεια της τραγωδίας του Heysel το 1985. Η επιστροφή των αγγλικών ομάδων στο θεσμό ήταν να γίνει την προηγούμενη χρονιά, αλλά η κατάκτηση του Πρωταθλήματος Αγγλίας απο τη Λίβερπουλ - η οποία είχε τιμωρηθεί με εξαετή αποκλεισμό - ανέβαλε την εκπροσώπηση της Αγγλίας γα ένα χρόνο. Η UEFA για να τονίσει το γεγονός αυτό όρισε ο τελικός της φετινής χρονιάς να διεξαχθεί στο στάδιο Wembley του Λονδίνου για πρώτη φορά έπειτα απο 14 χρόνια. Ο κάτοχος του τίτλου, Ερυθρός Αστέρας, δεν θα είχε την ευκαιρία να υπερασπιστεί τον τίτλο του παίζοντας στην έδρα του. Ο εμφύλιος πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία ανάγκασε την UEFA να πάρει την απόφαση και να ορίσει όλα τα παιχνίδια των Πρωταθλητών Ευρώπης να διεξαχθούν σε γήπεδα εκτός της εμπόλεμης ζώνης. Παρόλες τις δυσκολίες, ο Ερυθρός Αστέρας κατάφερε να προκριθεί στη φάση των ομίλων. Μετά τους δύο προκριματικούς γύρους οκτώ ομάδες δημιούργησαν δύο ομίλους των τεσσάρων. Τον Α' όμιλο αποτελούσαν οι Σαμπντόρια, Ερυθρός Αστέρας, Άντερλεχτ και Παναθηναϊκός. Τον Β' όμιλο αποτελούσαν οι Μπαρτσελόνα, Σπάρτα Πράγας, Μπενφίκα και Ντινάμο Κιέβου. Αξιοσημείωτο είναι ότι ομάδες απο ποδοσφαιρικά ισχυρές χώρες δεν προκρίθηκαν στη φάση των ομίλων, όπως η πρωταθλήτρια Γαλλίας και περσινή φιναλίστ Μαρσέιγ, η πρωταθλήτρια Γερμανίας Καϊζερσλάουτερν και η πρωταθλήτρια Αγγλίας Άρσεναλ. Τις πρώτες θέσεις των ομίλων κατέλαβαν η Μπαρτσελόνα του Cruyff και η ταλαντούχα Σαμπντόρια του Boskov.


 

 

  • Στον τελικό του Wembley στις 20 Μαϊου 1992 θα είχαμε επανάληψη του τελικού του Κυπέλλου Κυπελλούχων του 1989, τότε που η Μπαρτσελόνα είχε επικρατήσει με 2-0 της Σαμπντόρια. Η Μπαρτσελόνα του Cruyff είχε στις τάξεις τις μερικούς απο τους καλύτερους παίκτες της Ευρώπης. Ο ολλανδός Ronald Koeman δέσποζε στην άμυνα, ο εφευρετικός δανός Michael Laudrup ξεκινούσε στη μεσαία γραμμή τις επιθέσεις των Καταλανών και ο εκρηκτικός βούλγαρος επιθετικός Hristo Stoichkov ήταν η μόνιμη απειλή για κάθε αντίπαλη άμυνα. Τους τρεις εκπληκτικούς ξένους της Μπαρτσελόνα πλαισίωναν ποιοτικοί ισπανοί παίκτες, όπως ο αρχηγός και τερματοφύλακας Andoni Zubizarreta και οι José Mari Bakero, Josep Guardiola, Julio Salinas. Η Σαμπντόρια είχε τον ίδιο προπονητή που το 1988 ξεκίνησε να δημιουργεί την ομάδα και πρώην τεχικό της Ρεάλ Μαδρίτης Vujadin Boskov. Ο Boskov στηρίχθηκε στους παίκτες που ανέδειξε η Σαμπντόρια. Ο τερματοφύλακας Gianluca Pagliuca αποτελούσε εγγύηση στην άμυνα των Γενοβέζων, ο ταχύτατος Attilio Lombardo διεμβόλιζε τις αντίπαλες άμυνες και η άψογη επιθετική συνεργασία των Gianluca Vialli και Roberto Mancini έδιναν νίκες στην Σαμπντόρια. Οι δύο τεχνικοί ήταν λάτρεις του επιθετικού ποδοσφαίρου, κάτι που το απέδειξαν και στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1989. Ο Cruyff είχε απορρίψει το αμυντικό δόγμα για την ομάδα του δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι η δική του ομάδα θα παίζει μόνο επιθετικά. Ο τελικός θα ήταν αναμφίβολα συναρπαστικός. Δύο ομάδες με επιθετική φιλοσοφία αντιμέτωπες σε ένα γήπεδο-σύμβολο, μπροστά σε 70.827 θεατές.


 

  • Πραγματικά απο το πρώτο λεπτό της αναμέτρησης ο ρυθμός ήταν γρήγορος, με τις δύο ομάδες να δημιουργούν συνεχώς φάσεις μπροστά στις δύο εστίες και τους δύο τερματοφύλακες να κάνουν εντυπωσιακές αποκρούσεις. Το πρώτο ημίχρονο έληξε 0-0. Στο δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε απο εκεί που είχε τελειώσει το πρώτο. Γρήγορος ρυθμός, ωραίοι συνδυασμοί, εντυπωσιακές αποκρούσεις. Το σκορ παρέμενε ισόπαλο 0-0. Η Μπαρτσελόνα και η Σαμπντόρια συνέχιζαν να παίζουν ανοιχτά και χωρίς σκοπιμότητες. Καμία ομάδα δεν ήθελε να κριθεί οτ τρόπαιο στην παράταση ή στα πέναλτυ.


 

 

  • Παρόλες τις προσπάθειες των παικτών το παιχνίδι οδηγήθηκε σε ημίωρη παράταση και ενώ όλα έδειχναν ότι ο Πρωταθλητής Ευρώπς θα αναδειχθεί στη διαδικασία των πέναλτυ, ήρθε η φάση που θα έκρινε τον αγώνα στο 111'. Οι Giovanni Invernizzi και Eusebio Sacristán διεκδίκησαν την μπάλα έξω απο την περιοχή της Σαμπντόρια με τον ιταλό παίκτη πεσμένο στο έδαφος, ο διαιτητής έδωσε φάουλ υπέρ των Καταλανών. Η απόφαση αυτή συγκέντρωσε τις έντονες διαμαρτυρίες των Γενοβέζων. Το φάουλ ανέλαβε να το εκτελέσει ο σπεσιαλίστας Ronald Koeman, ο οποίος με υποδειγματική εκτέλεση δεν άφησε περιθώρια αντίδρασης στον Gianluca Pagliuca. Στον λίγο χρόνο που απέμεινε η Σαμπντόρια δεν μπόρεσε να ισοφαρίσει και η Μπαρτσελόνα κατέκτησε το πρώτο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης στην ιστορία της.


 

 


 

 

  • Η πρώτη κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης απο την Μπαρτσελόνα έδιωξε τους εφιάλτες του χαμένου τελικού του 1961 απο την Μπενφίκα. Η Μπαρτσελόνα πρόσθεσε στην πλούσια συλλογή της το μοναδικό τρόπαιο που της έλειπε. Οι παίκτες της το πανηγύρισαν έξαλλα, αλλάζοντας για την απονομή τις πορτοκαλί φανέλες που φορούσαν στη διάρκεια του αγώνα με την κλασσική μπλε-κόκκινη φανέλα της καταλωνικής ομάδας. Επιπλέον το τρόπαιο επέστρεψε σε ισπανικά χέρια μετά απο 25 χρόνια, όταν για τελευταία φορά το είχε κατακτήσει η Ρεάλ Μαδρίτης στον τελικό του 1966. Η Σαμπντόρια διεκδίκησε με πείσμα το τρόπαιο, παίζοντας ανοιχτό και χωρίς σκοπιμότητες ποδόσφαιρο. Δικαίως κέρδισε το χειροκρότημα του κοινού, αλλά για μια ακόμα φορά έχασε σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης απο την μεγάλη αντίπαλο της.


 

 

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

1992/93: Η Μαρσέιγ γίνεται η πρώτη γαλλική ομάδα που κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών

 

 

  • H UEFA είχε επιτρέψει στις ομάδες να έχουν στην ενδεκάδα τους τρεις ξένους ποδσφαιριστές. Αυτός ο κανονισμός είχε δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα στις πλούσιες ομάδες της Ευρώπης γιατί θα έπρεπε να έχουν μέσα στο παιχνίδι μόνο τρεις απο τους πολλούς ακριβοπληρωμένους παίκτες τους. Αντίθετα ευνοήθηκαν οι αγγλικές ομάδες που λόγω του ειδικού καθεστώτος που ισχύει στο νησί, θα μπορούσαν να έχουν όσους ποδοσφαιριστές ήθελαν απο την Ουαλία, Ιρλανδία, Σκωτία στην ενδεκάδα τους. Ο κανονισμός αυτός στοίχησε στην πρωταθλήτρια Γερμανίας Στουτγκάρδη. Στον πρώτο γύρο της διοργάνωσης η Στουτγκάρδη αντιμετώπισε την Λιντς Γιουνάιτεντ. Οι Γερμανοί πήγαν στην Aγγλία να υπερασπιστούν το 3-0 του πρώτου αγώνα. Ενώ το παιχνίδι ήταν στο 80' και η Λιντς Γιουνάιτεντ είχε το προβάδισμα με 4-1, ο προπονητής της Στουτγκάρδης, Cristoph Daum, πέρασε σαν αλλαγή στο παιχνίδι τον Σέρβο Jovica Simanic. Το παιχνίδι τελείωσε με τους Γερμανούς να παίρνουν την πρόκριση χάρη στο εκτός έδρας γκολ. Το λάθος του Daum να ρίξει έναν επιπλέον ξένο παίκτη στο παιχνίδι, ανάγκασε την UEFA να μηδενίσει τη Στουτγκάρδη και να κατοκυρώσει το παιχνίδι υπέρ της Λιντς Γιουνάιτεντ με 3-0, ορίζοντας τρίτο παιχνίδι-μπαράζ στη Βαρκελώνη. Οι Άγγλοι επικράτησαν με 2-1 και πήραν την πρόκριση για τον επόμενο γύρο. Αξιοσημείωτη ήταν και η πρόκριση της ΤΣΣΚΑ Μόσχας επί της Μπαρτσελόνα στον δεύτερο προκριματικό γύρο. Μετά την ισοπαλία με 1-1 στη Μόσχα, οι Ρώσοι κέρδισαν με 3-2 τους κατόχους του τίτλου στο Camp Nou και τους απέκλεισαν απο τη φάση των ομίλων.


 

  • Μετά τους δύο προκριματικούς γύρους οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο όμίλους των τεσσάρων ομάδων. Στον πρώτο όμιλο κληρώθηκαν οι Ρέιντζερς, η Μαρσέιγ, Κλαμπ Μπρύζ και η ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Στον δεύτερο όμιλο κληρώθηκαν η Μίλαν, η Πόρτο, η Αϊντχόβεν και η Γκέτεμποργκ. Μετά το πέρας των αγώνων για τη φάση των ομίλων τις πρωτες θέσεις κατέκτησαν στον πρώτο όμιλο η Μαρσέιγ και στον δεύτερο όμιλο η Μίλαν. Αυτές θα ήταν οι ομάδες που θα διεκδικούσαν το τρόπαιο του Champions League στον τελικό του Μονάχου στις 26 Μαϊου του 1993.


 

 

  • Οι δύο φιναλίστ είχαν συναντηθεί στα προημιτελικά του θεσμού πριν δύο χρόνια, που σημαδεύτηκαν απο το περιστατικό με την βλάβη στο σύστημα φωτισμού του σταδίου Velodrome της Μασσαλίας και την νίκη με 3-0 στα χαρτιά της Μαρσέιγ. Απο τότε η Μαρσέιγ έκανε αρκετές αλλαγές στη σύνθεση της και η Μίλαν τώρα είχε για προπονητή τον Fabio Capello. Οι Gullit και Van Basten αντιμετώπιζαν πρόβλημα τραυματισμού. Ο Van Basten κατάφερε να ετοιμαστεί για τον τελικό, ενώ ο Gullit δεν πρόλαβε να αποθεραπευτεί. Ο τελικός ξεκίνησε με τη Μίλαν να εχει την πρωτοβουλία των κινήσεων και να δημιουργεί τις πρώτες ευκαιρίες για γκολ.


 

  • Ο Fabien Barthez ήταν σε καλή μέρα και σταμάτησε μία φορά τον Marco van Basten και δύο τον Daniele Massaro. Πλησιάζοντας στο τέλος του ημιχρόνου, η Μαρσέιγ ανέλαβε την πρωτοβουλία των κινήσεων και στο 43' άνοιξε το σκορ. Ύστερα απο εκτέλεση κόρνερ, ο Basile Boli με κεφαλιά σημείωσε το 1-0 για τη Μαρσέιγ. Στο δεύτερο ημίχρονο ο Capello έριξε στο παιχνίδι τον Jean-Pierre Papin, ο οποίος είχε έρθει με μεταγραφή απο την Μαρσέιγ. Η Μίλαν προσπάθησε να ισοφαρίσει αλλά η άμυνα των Γάλλων είχε κλείσει καλά τους χώρους και δεν επέτρεψε να δημιουργηθούν επικίνδυνες καταστάσεις στην εστία του Barthez. Το αποτέλεσμα δεν άλλαξε και η Μαρσέιγ κατέκτησε το τρόπαιο.


 

  • Για την Μίλαν αυτός ο τελικός ήταν το τέλος μιας εποχής, που κυριάρχησε το επιθετικό ποδόσφαιρο της τριπλέτας των Ολλανδών. Ο Ruud Gullit δεν αγωνίστηκε, ο Frank Rijkaard είχε δηλώσει ότι αυτό θα ήταν το τελευταίο παιχνίδι του με τη φανέλα της Μίλαν και ο Van Basten αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα με τον αστράγαλο του, που δεν θα του επέτρεπε να αγωνιστεί ξανά σε υψηλό επίπεδο. Μετά την αποτυχημένη συμμετοχή στον τελικό του 1991, η Μαρσέιγ θριάμβευσε επί ενός μεγάλου αντιπάλου. Έπρεπε να περάσουν 40 ολόκληρα χρόνια απο τη στιγμή που ο Γάλλος Gabriel Hanot και η Equipe είχαν την ιδέα για τη δημιουργία της διοργάνωσης του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης, για να μπορέσει γαλλική ομάδα να κατακτήσει το τρόπαιο.


 

 

  • Τα προβλήματα όμως για την ομάδα του μεγάλου λιμανιού μόλις άρχιζαν. Οι φήμες ότι η ομάδα ήταν μπλεγμένη σε σκάνδαλο δωροδοκίας στην Γαλλία, έκαναν πολλούς φίλους της να ανησυχήσουν. Οι εξελίξεις που θα ακολουθήσουν θα αμαυρώσουν την ιστορία του γαλλικού συλλόγου και θα τον ρίξουν για πολλά χρόνια στην αφάνεια και την ανυποληψία.


 

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

1993/94: Η Μίλαν διαλύει την Μπαρτσελόνα και κατακτά το πέμπτο της Κύπελλο Πρωταθλητριών

 

 

  • Οι πολιτικές αλλαγές και η δημιουργία νέων κρατών στην ανατολική Ευρώπη είχε σαν αποτέλεσμα την αύξηση των ομάδων που θα συμμετείχαν στο Κύπελλο Πρωταθλητριών απο 16 σε 42. Η διοργάνωση είχε μεγαλώσει προκειμένου να συμπεριληφθούν οι πρωταθλητές απο χώρες, όπως η Λιθουανία, Κροατία, Λετονία, Εσθονία, Σλοβακία, Γεωργία, κτλ. Αυτό σήμαινε ότι θα έπρεπε να διεξαχθεί ένας επιπλέον προκριματικός γύρος με 20 ομάδες να μονομαχούν για μια θέση ανάμεσα στις καλύτερες ομάδες του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Στα αξιοσημείωτα αυτού του γύρου ήταν η πρόκριση της Σκόντο Ρίγα επί της Ολύμπια Λουμπλιάνας με 11-10 στα πέναλτυ και η κατηγορία για δωροδοκία με 45.000 δολάρια των διαιτητών της αναμέτρησης Ντιναμό Τιφλίδας με την Λίντφιλντ, που είχε σαν αποτέλεσμα τον αποκλεισμό των Γεωργιανών. Στον Α' γύρο το ζευγάρι που ξεχώρισε, ήταν το Μπαρτσελόνα - Ντιναμό Κιέβου. Οι Ισπανοί ηττήθηκαν με 3-1 στην Ουκρανία, αλλά με μία επιβλητική νίκη 4-1 πέρασαν στον επόμενο γύρο και διατήρησαν τις ελπίδες τους για την κατάκτηση του τροπαίου. Η κάτοχος του τίτλου Μαρσέιγ βρισκόταν στη δίνη του σκανδάλου δωροδοκίας στη Γαλλία. Η γαλλική ομοσπονδία της αφαίρεσε τον τίτλο της πρωταθλήτριας ομάδας και η UEFA απέκλεισε τη συμμετοχή της στο θεσμό. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του Κυπέλλου Πρωταθλητριών που η κάτοχος του τίτλου δεν θα μπορούσε να υπερασπιστεί τον τίτλο της. Η Παρί Σεν Ζερμέν που είχε τερματίσει στη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα Γαλλίας προτίμησε να αγωνιστεί στο Κύπελλο Κυπελλούχων και έτσι τη θέση της πήρε η τρίτη της βαθμολογίας Μονακό. Η Α.Ε.Κ. είχε κληρωθεί να αντιμετωπίσει τη Μαρσέιγ στον Α' γύρο του θεσμού και ζήτησε να περάσει χωρίς αγώνα στην επόμενη φάση. Το αίτημα της δεν έγινε δεκτό και αναγκάστηκε να αγωνιστεί με την Μονακό η οποία τελικά την απέκλεισε με συνολικό σκορ 2-1. Η μεγαλύτερη έκπληξη του Β' προκριματικού γύρου ήταν ο αποκλεισμός της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ απο την τουρκική Γαλατά Σαράϊ στην επανεμφάνιση της στο θεσμό, ύστερα απο 25 χρόνια. Οι Τούρκοι με δύο ισοπαλίες 3-3 εκτός έδρας και 0-0 εντός έδρας, απέκλεισαν ένα απο τα φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου.


 

  • Μετά την ολοκλήρωση του Β' προκριματικού γύρου οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους των τεσσάρων ομάδων. Στον πρώτο όμιλο κληρώθηκαν οι Μπαρτσελόνα, Μονακό, Σπαρτάκ Μόσχας και Γαλατά Σαράϊ. Στον δεύτερο όμιλο κληρώθηκαν οι Μίλαν, Πόρτο, Βέρντερ Βρέμης και Άντερλεχτ. Η UEFA σε μια προσπάθεια να ελαττώσει τα αδιάφορα παιχνίδια στο τέλος της φάσης των ομίλων, αποφάσισε οι δύο πρώτοι στη βαθμολογία κάθε ομίλου θα διασταυρώνονταν στα ημιτελικά. Οι ομάδες που είχαν καταλάβει τις πρώτες θέσεις θα είχαν το αβαντάζ στην ημιτελική φάση να παίξουν στην έδρα τους. Τις δύο πρώτες θέσεις του πρώτου ομίλου κατέλαβαν η Μπαρτσελόνα και η Μονακό. Στον δεύτερο όμιλο κυριάρχησαν η Μίλαν και η Πόρτο. Τα ζευγάρια των ημιτελικών ήταν Μπαρτσελόνα - Πόρτο και Μίλαν - Μονακό. Η Πόρτο με προπονητή τον Άγγλο Bobby Robson κατάφερε να πάρει την πρόκριση στα ημιτελικά χάρη στο επιθετικό ποδόσφαιρο που έπαιζε, αλλά στο Camp Nou έπαιξε φοβισμένα μπροστά σε 98.000 θεατές και μοιραία υποτάχθηκε στην ανωτερότητα της Μπαρτσελόνα. Η Μίλαν είχε ήδη εξασφαλίσει το πρωτάθλημα Ιταλίας πριν τον ημιτελικό με την Μονακό. Η Μονακό με προπονητή τον Arsene Wenger και τους Jurgen Klinsmann, Enzo Scifo, Lillian Thuram και Youri Djorkaeff φάνταζε ένα αξιόμαχο σύνολο, που όμως δεν κατάφερε να αντισταθεί στην ανωτερότητα των Μιλανέζων. Η Μίλαν με μια άνετη νίκη 3-0 πήρε την πρόκριση για τον τελικό της Αθήνας. Τη χαρά της πρόκρισης μετρίασαν οι κάρτες που δέχτηκαν οι αμυντικοί της, Costacurta και Barezi, στερώντας στους δύο σημαντικούς παίκτες τη συμμετοχή στον τελικό της Αθήνας.


 

  • Εξωαγωνιστικά το κλίμα, πριν τον τελικό, ήταν τεταμένο. Αφορμή ήταν ο ορισμός του Ολλανδού διαιτητή John Blankenstein. Η παρουσία των Ολλανδών Johan Cruyff και Ronald Koeman στις τάξεις της Μπαρτσελόνα, προκάλεσε αρκετές αντιδράσεις για τον ορισμό του συγκεκριμένου διαιτητή και όταν ο Blankenstein δέχτηκε απειλές για τη ζωή του, η UEFA αποφάσισε να τον αντικαταστήσει με τον Άγγλο Philip Don. Το ζευγάρι του τελικού ήταν το ιδανικότερο για τους λάτρεις του ποδοσφαίρου. Δύο ομάδες-σύμβολα για το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο θα διεκδικούσαν το Champions League μπροστά σε 70.000 θεατές. Ο τελικός διεξήχθη στις 18 Μαϊου του 1994 στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας. Το παιχνίδι θα ήταν μια μάχη μεταξύ του επιθετικού ποδοσφαίρου που έπαιζε η Μπαρτσελόνα του Cruyff και του ορθολογιστικού ποδοσφαίρου της Μίλαν του Capello. H Μίλαν κατέκτησε το ιταλικό πρωτάθλημα και έφτασε στον τελικό του Champions League στηριζόμενη στην άμυνα της, η Μπαρτσελόνα, έκανε το ίδιο σκοράροντας 91 τέρματα στο πρωτάθλημα έναντι 36 της Μίλαν και έχοντας σκοράρει άλλα 13 στο θεσμό του Champions League. Με δεδομένη την απουσία των τιμωρημένων βασικών αμυντικών της Μίλαν, Costacurta και Barezi, πολλοί πίστευαν ότι ο Romario και ο Hristo Stoichkov θα έκαναν ότι ήθελαν την αμυντική γραμμή των Ιταλών. Με την Μπαρτσελόνα να φτάνει πολύ εύκολα μέχρι τον τελικό, τα προγνωστικά μιλούσαν για ένα φαβορί που θα κατακτούσε το δεύτερο τρόπαιο μέσα σε τρία χρόνια. Προς μεγάλη έκπληξη όλων, η Μίλαν απο το πρώτο λεπτό της αναμέτρησης ξεκίνησε επιθετικά και η Μπαρτσελόνα έμοιαζε ξαφνιασμένη.


 

  • Οι Savicevic και Massaro αναστάτωναν την άμυνα των Καταλανών, ο Albertini κυριαρχούσε στη μεσαία γραμμή και το κετρικό αμυντικό δίδυμο, Maldini και Galli, εγκλώβισαν εύκολα τους Romario και Stoichkov. Ευκαιρίες να σκοράρουν είχαν και οι δύο ομάδες. Το σκορ άνοιξε στο 22' η Μίλαν. Ο Dejan Savicevic προκάλεσε ρήγμα στην δεξιά πλευρά της Μπαρτσελόνα, αλλά το πλασέ του απέκρουσε ο Andoni Zubizarreta. Η μπάλα κατέληξε στο αφύλακτο Daniele Massaro, ο οποίος απλώς έσπρωξε την μπάλα στα δίχτυα. Στις καθυστερήσεις του ημιχρόνου η Μίλαν διπλασίασε τα τέρματα της. Ο Roberto Donadoni έκανε μια κούρσα απο τα αριστερά και συγκλίνοντας στη μικρή περιοχή, πάσαρε την κατάλληλη στιγμή στον Massaro, ο οποίος απο το ύψος του πέναλτυ σημείωσε το 2-0 για την Μίλαν. Το πρώτο ημίχρονο τελείωσε με τη Μίλαν να έχει τον απόλυτο έλεγχο του αγώνα. Στο δεύτερο ημίχρονο όλοι περίμεναν την Μπαρτσελόνα να επιτεθεί και να στριμώξει τη Μίλαν στην περιοχή της. Στο 47' η Μίλαν ήταν αυτή που διεύρυνε το προβάδισμα της. Ο Dejan Savicevic, αφού έκλεψε την μπάλα απο τον Miguel Angel Nadal, εξέθεσε με ψιλοκρεμαστό πλασέ έξω απο την περιοχή, τον Zubizarreta. Ο τελικός ήταν πλέον μη αναστρέψιμος για την Μπαρτσελόνα. Η ευκολία με την οποία οι Ιταλοί έφταναν στην περιοχή της Μπαρτσελόνα ήταν χαρακτηριστική. Η άμυνα των Ισπανών ήταν σαστισμένη και το ένας λάθος διαδεχόταν το άλλο. Σε μια ακόμα αδράνεια της ισπανικής άμυνας στο 59', ο Marcel Desailly βρέθηκε τετ α τετ με τον Zubizarreta και τον πλάσαρε με υποδειγματικό τρόπο δίνοντας διαστάσεις θριάμβου στη νίκη της ομάδας του.


 

  • Αυτή ήταν η πέμπτη κατάκτηση της κορυφαίας διοργάνωσης για τη Μίλαν και η τρίτη τα τελευταία έξι χρόνια. Η Μίλαν απέδειξε με τον πιο εμφατικό τρόπο ότι είναι η κορυφαία ομάδα της Ευρώπης. Αυτό που σόκαρε την Ευρώπη δεν ήταν ότι κέρδισε τον τελικό, αλλά η άνεση με την οποία διέλυσε την ποιοτική Μπαρτσελόνα. Κανείς δεν μπορούσε να αμφισβητήσει ότι ήταν η καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη. Η Μπαρτσελόνα σε τέσσερις συμμετοχές σε τελικούς της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, υπέστη τη τρίτη ήττα της. Η εμφάνιση της ήταν τραγική και απογοήτευσε τους χιλιάδες φιλάθλους της. Οι επικριτές της άρχισαν να της προσάπτουν τον χαρακτηρισμό ''loosers'' , γιατί ενώ διέθετε ένα απο τα πιο ποιοτικά σύνολα δεν κατάφερε να μετουσιώσει την υπεροχή της σε τίτλους.


 

 

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

1994/95: Η νεανική ομάδα του Άγιαξ κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών!

 

 

  • Τον Δεκέμβριο του 1993, η UEFA πήρε μια απόφαση που θα άλλαζε εκ νέου το σύστημα διεξαγωγής του Champions League. Απο την αγωνιστική περίοδο 1994-1995, οι πρωταθλητές των επτά πιο προηγμένων ποδοσφαιρικά χωρών μαζί με την κάτοχο του τροπαίου θα αγωνίζονταν απευθείας στη φάση των ομίλων. Οι υπόλοιπες πρωταθλήτριες ομάδες, θα συμμετείχαν σε έναν προκριματικό γύρο, με τις νικήτριες ομάδες να πλαισιώνουν τις υπόλοιπες οκτώ στη φάση των ομίλων. Οι ομάδες που θα κατακτούσαν τις δύο πρώτες θέσεις, θα περνούσαν στη φάση των νοκ-αουτ παιχνιδιών. Η νέα μορφή των ομίλων θα εξασφάλιζε εγγυημένους αγώνες για τους μεγάλους ευρωπαϊκούς συλλόγους, με συνέπεια αυξημένα μερίδια τηλεθέασης και διαφήμισης. Οι πρωταθλητές απο την Ισπανία, Αγγλία, Γερμανία, Πορτογαλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Ιταλία και Ρωσία προκρίθηκαν αυτομάτως στη φάση των ομίλων και οι πρωταθλητές απο τις υπόλοιπες 16 χώρες θα διεκδικούσαν τις υπόλοιπες οκτώ θέσεις σε προκριματικό γύρο.


 

  • Ιστορικοί σύλλογοι αναγκάστηκαν να περάσουν την αγχωτική διαδικασία των προκριματικών αγώνων. Η πρώην κάτοχος του τίτλου Στεάουα Βουκουρεστίου δεν δυσκολεύτηκε να αποκλείσει την ελβετική Σερβέτ, η γαλλική Παρί Σεν-Ζερμέν απέκλεισε εύκολα την ουγγρική Βακ. Η μεγαλύτερη έκπληξη των προκριματικών αγώνω ήταν η πρόκριση της Α.Ε.Κ. επί της σκωτσέζικης Ρέιντζερς. Η ελληνική ομάδα προκρίθηκε νικώντας τους πλούσιους Σκωτσέζους και στα δύο παιχνίδια, 2-0 στην Αθήνα και 1-0 στην Γκλασκώβη. Μετά το πέρας του προκριματικού γύρου σχηματίστηκαν οι εξής τέσσερις όμιλοι. Τον πρώτο όμιλο αποτελούσαν οι Γκέτεμποργκ, Μπαρτσελόνα, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Γαλατάσαραϊ. Τον δεύτερο όμιλο αποτελούσαν οι Παρί Σεν-Ζερμέν, Μπάγερν Μονάχου, Σπαρτάκ Μόσχας και Ντιναμό Κιέβου. Τον τρίτο όμιλο αποτελούσαν οι Μπενφίκα, Χάιντουκ Σπλιτ, Στεάουα Βουκουρεστίου και Άντερλεχτ. Τον τέταρτο όμιλο αποτελούσαν οι Μίλαν, Άγιαξ, Σάλτσμπουργκ και Α.Ε.Κ.. Αξιοσημείωτη υπήρξε, στη φάση των ομίλων, η άνετη πρόκριση της Παρί Σεν-Ζερμέν με το απόλυτο των νικών. Μεγάλη έκπληξη υπήρξε ο αποκλεισμός της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και η πρόκριση της σουηδικής Γκέτεμποργκ. Στην προημιτελική φάση τα φαβορί επικράτησαν εύκολα ή δύσκολα. Η Μπάγερν Μονάχου πέρασε το εμπόδιο της μαχητικής Γκέτεμποργκ, ο Άγιαξ απέκλεισε την άπειρη Χάιντουκ Σπλιτ, η Μίλαν προκρίθηκε καθαρά εις βάρος της Μπενφίκα και η Παρί Σεν-Ζερμέν με κεκτημένη ταχύτητα απο τη φάση των ομίλων έκανε τη μίνι-έκπληξη αποκλείοντας την Μπαρτσελόνα. Στα ημιτελικά ο Άγιαξ απέκλεισε την Μπάγερν Μονάχου με το επιβλητικό 5-2 στο Άμστερνταμ και η Μίλαν απέκλεισε πολύ εύκολα με δύο νίκες την Παρί Σεν-Ζερμέν των David Ginola, George Weah και Rai.


 

  • Το ζευγάρι του τελικού θα ήταν η αμυντικογενής και έμπειρη Μίλαν του Fabio Capello και ο χειμμαρώδης, νεανικός και ταλαντούχος Άγιαξ του Louis van Gaal. Η Μίλαν είχε στις τάξεις της οκτώ απο τους παίκτες που στον περσινό τελικό διέλυσαν την Μπαρτσελόνα. Επιπλέον, ο αρχηγός της Franco Baresi θα ηγούταν της άμυνας της, ύστερα απο την περσινή του απουσία απο τον τελικό της Αθήνας. Οι κάτοχοι του τροπαίου θα είχαν μια ενδεκάδα με έμπειρους παίκτες στο υψηλότερο επίπεδο. Ο Άγιαξ είχε μια νεανική ομάδα, άπειρη σε ευρωπαϊκά παιχνίδια. Ο πρώην πάικτης της Μίλαν, Frank Rijkaard, επέστρεψε στην Ολλανδία για να κλείσει την καριέρα του στον Άγιαξ. Σε ηλικία ήταν ο γηραιότερος παίκτης της ολλανδικής ομάδας, μαζί με τον Danny Blind και ο μόνος που είχε αγωνιστεί σε τόσο υψηλό επίπεδο. Χαρακτηριστικό της ομάδας του Άμστερνταμ ο χαμηλός μέσος όρος ηλικίας των παικτών, που συμπεριλαμβανομένου των Frank Rijkaard και Danny Blind, δεν ξεπερνούσε τα 23 έτη. Παίκτες όπως οι Michael Reiziger, Clarence Seedorf, Edgar Davids, Finidi George, Marc Overmars και τα αδέρφια De Boer θα έπρεπε να ξεδιπλώσουν όλο το ταλέντο τους στον αγωνιστικό χώρο για να ανταπεξέλθουν των απαιτήσεων ενός ευρωπαϊκού τελικού. Ο τελικός διεξήχθη στο στάδιο Ernst Happel της Βιέννης στις 24 Μαϊου 1995. Οι 49.730 θεατές ανυπομονούσαν να δουν δύο ομάδες με πλούσια ιστορία στο θεσμό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών να διεκδικούν το τρόπαιο. Οι εμφάνισεις του Άγιαξ σε όλες τις φάσεις του φετινού Champions League σε συνδυασμό με την επιβλητική εμφάνιση της Μίλαν στον τελικό της Αθήνας, προμήνυαν έναν συναρπαστικό τελικό.


 

  • Ο τελικός δεν επιβεβαίωσε τις προσδοκίες τους. Η απουσία λόγω τραυματισμού του Savicevic, ανάγκασε τη Μίλαν να δώσει μεγαλύτερη σημασία στην άμυνα της και με το τεχνητό οφσάιντ προσπάθησε να ελέγξει τον ρυθμό του παιχνιδιού. Οι νεαροί παίκτες του Άγιαξ προσπάθησαν με καλή κυκλοφορία της μπάλας να διασπάσουν την άμυνα των Ιταλών, αλλά δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν κλασσικές ευκαιρίες. Στο πρώτο ημίχρονο υπήρξαν λιγοστές ευκαιρίες και απο τις δύο ομάδες. Η Μίλαν απείλησε στο τελευταίο πεντάλεπτο τον Άγιαξ, αλλά ο Van der Saar απέκρουσε τις προσπάθειες των Desailly και Simone. Το ημίχρονο έληξε ισόπαλο 0-0. Στα πρώτα είσοσι λεπτά του δευτέρου ημιχρόνου ο Louis Van Gaal, βλέποντας την αδυναμία της Μίλαν να απειλήσει και την κούραση να βαραίνει τα ''γερασμένα'' κορμιά των Μιλανέζων παικτών, αντικατέστησε τους Clarence Seedorf και Jari Litmanen με τους νεαρούς Nwankwo Kanu and Patrick Kluivert. Με έναν μόλις παίκτη κάτω των 25 ετών, η Μίλαν άρχισε να αποδιοργανώνεται λόγω κούρασης.


 

  • Ο Άγιαξ, σιγά - σιγά, έκλεινε την Μίλαν στην περιοχή της και στο 85' η χρυσή αλλαγή του Van Gaal, Patrick Kuivert, θα έδινε τη λύση. Ο Frank Rijkaard με έξυπνη μπαλιά άνοιξε την άμυνα της Μίλαν και ο νεαρός Patrick Kuivert πλάσαρε, υπο την πίεση του Baresi, τον τερματοφύλακα των Ιταλών και σημείωσε το 1-0. Στα εναπομείναντα πέντε λεπτά ο Fabio Capello έριξε στο παιχνίδι τους Gianluigi Lentini και Eranio, αλλά ο χρόνος ήταν ελάχιστος και το σκορ δεν άλλαξε. Ο Άγιαξ ήταν Πρωταθλητής Ευρώπης.


 

  • Αυτή ήταν η τέταρτη κατάκτηση για την ομάδα του Άμστερνταμ. Οι Ολλανδοί πήραν την ρεβάνς τους για την ήττα τους στον τελικό του 1969. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μια νίκη του επιθετικού ποδοσφαίρου επί του αμυντικού. Οι νεαροί παίκτες του Άγιαξ κατάφεραν να υπερισχύσουν του ακριβοπληρωμένου συνόλου των Ιταλών. Ο Άγιαξ ήταν η πρώτη ομάδα που κατάφερε να κατακτήσει την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση στηριζόμενος σε παίκτες που, ως επί το πλείστον, προέρχονταν απο τις ακαδημίες του. Για τη Μίλαν φαινόταν ότι ήρθε το τέλος μια εποχής πλούσιας σε διακρίσεις. Οι πέντε συμμετοχές σε τελικούς του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και οι τρεις κατακτήσεις τα τελευταία επτά χρόνια είναι σίγουρα κατόρθωμα αξιομνημόνευτο.


 


1995/96: Η Γιουβέντους Πρωταθλήτρια Ευρώπης για δεύτερη φορά στην ιστορία της

 

 

  • Έπρεπε να να περάσουν έντεκα χρόνια απο την τελευταία φορά που η Γιουβέντους εμφανίστηκε σε τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Στις 29 Μαϊου 1985 στο στάδιο Heyzel των Βρυξελλών, η Γιουβέντους επικράτησε της Λίβερπουλ με 1-0 και κατέκτησε το πρώτο Κύπελλο Πρωταθλητριών στην ιστορία της. Ο φίλαθλος κόσμος ελάχιστα ασχολήθηκε με την ποδοσφαιρική επιτυχία της ''Μεγάλης Κυρίας'' του ιταλικού ποδοσφαίρου. Ο θάνατος 39 φιλάθλων επισκίασε την αγωνιστική προσπάθεια των δύο ομάδων για την κατάκτηση του σημαντικότερου τροπαίου στην Ευρώπη. Αντίπαλος της τη φετινή σεζόν θα ήταν ο κάτοχος του τίτλου και πρωταθλητής Ολλανδίας Άγιαξ. Οι δύο ομάδες είχαν ξανασυναντηθεί σε τελικό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης το 1973. Τότε η Γιουβέντους διεκδίκησε το πρώτο τρόπαιο της, αλλά έπεσε πάνω στον Άγιαξ του ''Ολοκληρωτικού Ποδοσφαίρου''. Η ανωτερότητα των Ολλανδών ήταν εμφανής και μοιραία ήρθε η ήττα για τους Ιταλούς.


 

  • Απο το μακρινό 1973 μέχρι το 1996 είχαν αλλάξει πολλά πράγματα. Το σύστημα διεξαγωγής του Champions League, πλέον, επέτρεπε στις ισχυρές ομάδες να αγωνίζονται κατευθείαν στη φάση των ομίλων και η απαλλαγή απο την αγχωτική διαδικασία των προκριματικών αγώνων, μείωνε σημαντικά το ενδεχόμενο ενός αναπάντεχου αποκλεισμού. Στο δρόμο για τον τελικό η Γιουβέντους κληρώθηκε στον Γ' όμιλο μαζί με την πρωταθλήτρια Γερμανίας Μπορούσια Ντόρτμουντ, την ρουμανική Στεάουα Βουκουρεστίου και την σκωτσέζικη Ρέιντζερς. Ο Άγιαξ κληρώθηκε στον Δ' όμιλο μαζί με την Ρεάλ Μαδρίτης, την ουγγρική Φερεντσβάρος και την ελβετική Γκρασχόπερς. Και οι δύο φιναλίστ προκρίθηκαν με άνεση απο τη φάση των ομίλων, καθώς έδειξαν μια αξιοθαύμαστη σταθεροτητα στα έξι παιχνίδια που αγωνίστηκαν. Τα πρώτα σοβαρά εμπόδια αναγκάστηκαν να τα περάσουν στην προημιτελική φάση. Η Γιουβέντους απέκλεισε τη Ρεάλ Μαδρίτης με ανατροπή, της ήττας στην Ισπανία με 1-0, νικώντας την πρωταθλήτρια Ισπανίας με 2-0 στο Delle Alpi. Ο Άγιαξ πέρασε με δύο νίκες το εμπόδιο της πολύ καλής, αλλά άπειρης, Μπορούσια Ντόρτμουντ. Στα ημιτελικά, η Γιουβέντους με καθαρή νίκη 2-0 στο Τορίνο, γνώρισε γλυκιά ήττα 3-2 στη Γαλλία απο τη Ναντ που της έδωσε την πρόκριση για τον τελικό. Ο Άγιαξ έκανε τα εύκολα-δύσκολα και αφού ηττήθηκε στο πρώτο παιχνίδι εντός έδρας με 1-0 απο τον μαχητικό Παναθηναϊκό, νίκησε εύκολα 3-0 στην Αθήνα και πήρε και αυτός το εισητήριο για τον τελικό της Ρώμης.


 

  • Ο τελικός διεξήχθη στις 22 Μαϊου 1996 στο στάδιο Olympico της Ρώμης μπροστά σε 67.000 θεατές, που στην πλειοψηφία τους ήταν υποστηρικτές της Γιουβέντους. Η Γιουβέντους υπό την καθοδήγηση του Marcello Lippi στηρίζοταν στην εμπειρία των Gianluca Vialli και Didier Deschamps, στο ταλέντο του Alessandro Del Piero και στο μεστό παιχνίδι των Ciro Ferrara και Paulo Sousa. Ο Άγιαξ του Louis van Gaal στηρίχθηκε στην ίδια ομάδα που του έδωσε το τρόπαιο στον περσινό τελικό. Σημαντική απουσία υπήρξε αυτή του Frank Rijkaard, η οποία αναπληρώθηκε απο νέους παίκτες απο τα φυτώρια της ομάδας. Η Γιουβέντους μπήκε πιο δυνατά στο παιχνίδι και αιφνιδίασε τους Ολλανδούς. Ο Paulo Sousa έπιασε δυνατό σουτ έξω απο την περιοχή, ο Edwin van der Sar απέκρουσε ασταθώς και στην συνέχεια ο Fabrizio Ravanelli πήγε να εκμεταλλευτεί την ασυνεννοησία των Edwin van der Sar και Sonny Silooy, αλλά το σουτ πέρασε πάνω απο τα δοκάρια των Ολλανδών. Στο 12' ο Άγιαξ πλήρωσε μια ακόμα αδράνεια της άμυνας του. Σε μια ακίνδυνη φάση ο Edwin van der Sar και ο Frank de Boer μπερδεύτηκαν και ο Fabrizio Ravanelli, που καραδοκούσε, έδωσε το προβάδισμα στη Γιουβέντους. Η Γιουβέντους συνέχισε να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων, αλλά στο 41' θα δεχτεί γκολ χάρη σε αδράνεια της αμυντικής της γραμμής. Σε εκτέλεση φάουλ έξω απο την περιοχή, ο Angelo Peruzzi δεν απέκρουσε σταθερά και ο Jari Litmanen απο κοντά έσπρωξε τη μπάλα στα δίχτυα ισοφαρίζοντας το παιχνίδι. Στο δεύτερο ημίχρονο ο Marcello Lippi έριξε στο παιχνίδι τον διεισδυτικό Michele Padovano και τον ταχύτατο Vladimir Jugović. Οι Ιταλοί έγιναν πιο γρήγοροι στο παιχνίδι τους και στο 87' έχασαν μοναδική ευκαιρία να κερδίσουν το παιχνίδι. Ο Vladimir Jugović έβγαλε με ωραία μπαλιά τον Michele Padovano στην αντεπίθεση, ο οποίος σούταρε αλλά ο Edwin van der Sar απέκρουσε. Στην επαναφορά ο Gianluca Vialli απο πλάγια θέση απέτυχε να στείλει τη μπάλα στα δίχτυα και έτσι το παιχνίδι οδηγήθηκε στην ημίωρη παράταση. Στην παράταση οι δύο ομάδες δεν ρίσκαραν και προσπαθούσαν με μακρινά σουτ να απειλήσουν. Μοιραία το παιχνίδι οδηγήθηκε στη διαδικασία των πέναλτυ. Για τους Ολλανδούς εκτέλεσε το πρώτο πέναλτυ ο Edgar Davids, το οποίο απέκρουσε εύκολα ο Angelo Peruzzi. Στη συνέχεια ευστόχησαν διαδοχικά οι Ciro Ferrara, Jari Litmanen, Gianluca Pessotto , Arnold Scholten και Michele Padovano. Ο Sonny Silooy εκτέλεσε το τέταρτο πέναλτυ για την ομάδα του, αλλά ο Angelo Peruzzi έπεσε σωστά και απέκρουσε. Ο Vladimir Jugović ευστόχησε στο καθοριστικό πέναλτυ και έδωσε τον τίτλο στη Γιουβέντους μέσα σε αποθέωση.


 

  • Αυτή ήταν η δεύτερη κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ή Champions League για την Γιουβέντους. Ήταν μια νίκη-ρεβάνς για τον χαμένο τελικό του 1973. Η Γιουβέντους ξεκινούσε μια ανοδική πορεία στην Ευρώπη, που θα την καθιέρωνε ανάμεσα στα μεγαθήρια του θεσμού. Ο Άγιαξ δεν κατάφερε σε αυτόν τον τελικό να δείξει το ταλέντο που είχε σαν ομάδα. Η εμφάνιση του δεν ήταν αυτή που περίμεναν οι οπαδοί του και μοιραία ηττήθηκε. Η ταλαντούχα ομάδα του στη συνέχεια θα αποδυναμωθεί απο τις συνεχείς παραχωρήσεις παικτών και θα απομακρυνθεί απο την ελίτ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

1996/97: Η Μπορούσια Ντόρτμουντ Πρωταθλήτρια Ευρώπης

 

 

  • Το γερμανικό ποδόσφαιρο αποτελούσε πάντα σημείο αναφοράς στους απανταχού ποδοσφαιρόφιλους. Βασικά χαρακτηριστικά του ήταν η δύναμη και η πειθαρχία σε όλες τις γραμμές. Απο τη δεκαετία του 70, την εποχή που η Μπάγερν Μονάχου κατακτούσε τρεις συνεχόμενες φορές το Κύπελλο Πρωταθλητριών, οι γερμανικές ομάδες είχαν αποκτήσει το δικό τους κοινό στον παγκόσμιο ποδοσφαιρικό χάρτη. Η τελευταία κατάκτηση της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης απο γερμανικό σύλλογο ήταν το 1983, όταν το Αμβούργο είχε νικήσει την Γιουβέντους 1-0 στον τελικό της Αθήνας. Συμπτωματικά, δεκατέσσερα χρόνια μετά η ίδια ομάδα θα διεκδικούσε το τρόπαιο απο την κυρίαρχο της Μπουντεσλίγκα την τελευταία διετία, Μπορούσια Ντόρτμουντ.


 

  • Οι δύο φιναλίστ θα κοντράρονταν για πρώτη φορά σε τελικό του Champions League. Στην περσινή διοργάνωση διασταύρωσαν τα ξίφη τους στη φάση των ομίλων, με τους Ιταλούς να κυριαρχούν στο πρώτο παιχνίδι στην Γερμανία με 3-1 και τους Γερμανούς να παίρνουν τη νίκη στο Delle Alpi me 2-1. H πορεία τους στη συνέχεια θα ήταν αντίθετη. Η Μπορούσια αποκλείστηκε εύκολα απο τον Άγιαξ στα προημιτελικά, ενώ η Γιουβέντους θα έφτανε στην κατάκτηση του τροπαίου στον τελικό της Ρώμης. Οι δύο ομάδες αγωνίστηκαν στη φάση των ομίλων. Η Μπορούσια Ντόρτμουντ πέρασε εύκολα στην επόμενη φάση απο τον Β' όμιλο που αποτελούσαν οι Ατλέτικο Μαδρίτης, Βίτζλεβ Λότζ και Στεάουα Βουκουρεστίου. Στα προημιτελικά απέκλεισε άνετα την Οσέρ με δύο νίκες. Στα ημιτελικά το εμπόδιο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δεν ήταν ανυπέρβλητο, καθώς με δύο νίκες πήρε την πρόκριση για τον τελικό. Η Γιουβέντους απέκλεισε στα προημιτελικά την Ρόζενμποργκ. Στα ημιτελικά ο Άγιαξ αποδείχτηκε εύκολος αντίπαλος για τους Ιταλούς, οι οποίοι με δύο νίκες πήραν την πρόκριση για τον τελικό του Μονάχου.


 

  • Η πρωταθλήτρια Ευρώπης Γιουβέντους προχώρησε σε μια ποιοτική αναβάθμιση του ρόστερ της. Ο Marcello Lippi έφερε στο Τορίνο τον κεντρικό αμυντικό Paolo Montero, τον Κροάτη επιθετικό Alen Bokšić, τον Ιταλό στράικερ Christian Vieri και τον Γάλλο μεσοεπιθετικό Zinedine Zidane. Η ομάδα του Τορίνο έδειχνε πιο τεχνική, πιο γρήγορη και πιο πολυδιάστατη απο την περσινή. Η Μπορούσια κράτησε το ίδιο κορμό και προσέθεσε στην βασική της ενδεκάδα τον Πορτογάλο μέσο Paulo Sousa, ο οποίος πήρε τον τίτλο του πρωταθλητή Ευρώπης στον τελικό της Ρώμης με τη φανέλα της Γιουβέντους. Ο Ottmar Hitzfeld στήριζε πολλά στην εμπειρία Jürgen Kohler, το έξυπνο παιχνίδι του Matthias Sammer και την δημιουργικότητα του Andreas Möller. Γύρω απο αυτούς υπήρχαν εξαίρετοι παίκτες όπως ο Stefan Klos, ο Karl-Heinz Riedle και ο Stephane Chapuisat.


 

  • Ο τελικός διεξήχθη στο Olympiastadion του Μονάχου στις 27 Μαϊου 1997, παρουσία 59.000 θεατών. Τα προγνωστικά ήθελαν φαβορί της αναμέτρησης την Γιουβέντους καθώς το ποιοτικό ρόστερ, η εμπειρία που διέθετε και οι εμφανίσεις σε όλη τη διάρκεια της φετινής διοργάνωσης συνηγορούσαν σε αυτό. Η Μπορούσια Ντόρτμουντ είχε δείξει τις διαθέσεις της στα ημιτελικά με τις εξαιρετικές εμφανίσεις της απέναντι στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Η Γιουβέντους μπήκε δυνατά στο παιχνίδι και σε μια ανύποπτη στιγμή απείλησε την Μπορούσια. Ο Angelo Peruzzi επανέφερε την μπάλα και ο Alen Bokšić με κεφαλιά έβγαλε σε θέση βολής τον Christian Vieri, ο οποίος ανάμεσα σε δύο αμυντικούς έστειλε την μπάλα στην εξωτερική πλευρά της εστίας του Stefan Klos. Η Μπορούσια αντέδρασε άμεσα και στο 29' άνοιξε το σκορ. Ο Angelo Peruzzi έδιωξε σέντρα απο τα αριστερά του Andreas Möller, η μπάλα κατέληξε στον Paul Lambert, ο οποίος έκανε νέο γέμισμα. Ο Karl-Heinz Riedle κατέβασε υποδειγματικά και με γρήγορο σουτ άνοιξε το σκορ. Το γρήγορο γκολ έδωσε αυτοπεποίθηση στους Γερμανούς, που συνέχιζαν να πιέζουν. Στο 34' ο Andreas Möller εκτέλεσε κόρνερ και ο Karl-Heinz Riedle με κεφαλιά-φωτοβολίδα σημείωσε το 2-0.


 

  • Η Γιουβέντους προσπάθησε να απαντήσει, αλλά το σουτ του Zinedine Zidane κατέληξε στο δοκάρι. Ο Christian Vieri σκόραρε, αλλά το γκολ ακυρώθηκε γιατί ο Ιταλός χρησιμοποίησε το χέρι του. Το ημίχρονο τελείωσε με την Μπορούσια Ντόρτμουντ να προηγείται με 2-0 κόντρα στη ροή του παιχνιδιού. Ο Marcello Lippi έριξε τον Alessandro Del Piero στη θέση του Sergio Porrini με το ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου. Η Γιουβέντους έγινε πιο επιθετική και άρχισε να πιέζει τους Γερμανούς, που είχαν κλειστεί στην περιοχή τους. Δημιούργησαν ευκαιρίες, αλλά ο Stefan Klos ήταν σε καταπληκτική κατάσταση, αποκρούοντας τα σουτ των Nicola Amoruso και Christian Vieri. Ο Γερμανός τερματοφύλακας δεν μπόρεσε στο 64' να σταματήσει τον Alessandro Del Piero, ο οποίος με φοβερό τακουνάκι μείωσε για τους Ιταλούς. Η Γιουβέντους άρχισε να ελπίζει στην ανατροπή. Στο 71' όμως ήρθε μια φαρμακερή αντεπίθεση των Γερμανών και ένα τρομερό σε εκτέλεση τέρμα απο τον Lars Ricken, που μόλις είχε περάσει αλλαγή στο παιχνίδι. Το γκολ αυτό σφράγισε τη νίκη της Μπορούσια, καθώς η Γιουβέντους απο το σημείο εκείνο παράτησε το παιχνίδι.


 

  • Η Μπορούσια Ντόρτμουντ κατέκτησε για πρώτη φορά το Champions League στην ιστορία της. Ο Ottmar Hitzfeld παρέταξε την ομάδα του εξαιρετικά, ποντάροντας στις γρήγορες αντεπιθέσεις. Η Γιουβέντους ήταν καλύτερη απο τους Γερμανούς σε όλη τη διάρκεια του τελικού, αλλά η τύχη δεν ήταν με το μέρος της. Η Μπορούσια Ντόρτμουντ μετέτρεψε όλες τις ευκαιρίες που της παρουσιάστηκαν σε γκολ και εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία της Γιουβέντους να κάνει το ίδιο.


 

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

1997/98: Η Ρεάλ Μαδρίτης επιστρέφει στην κορυφή μετά απο 32 χρόνια

 

 
  • Απο την αγωνιστική περίοδο 1997-98 η UEFA αποφάσισε να διευρύνει τις συμμετοχές στο Champions League. Η UEFA αποφάσισε για πρώτη φορά φέτος να συμμετέχουν στο Champions League οι πρωταθλήτριες ομάδες απο τα χαμηλής δυναμικότητας πρωταθλήματα. Ταυτόχρονα έδωσε το δικαίωμα στις δευτεραθλήτριες ομάδες των πρώτων οκτώ χωρών στη βαθμολογία της UEFA, να πάρουν και αυτές μέρος στη διοργάνωση. Οι δευτεραθλήτριες ομάδες θα αγωνίζονταν στο δεύτερο προκριματικό γύρο, μαζί με τις πρωταθλήτριες ομάδες των ''αδύναμων'' χωρών που θα προκρίνονταν απο τον πρώτο προκριματικό γύρο, για μια θέση στους χρυσοφόρους ομίλους του Champions League. Την πρόκριση απο τη φάση των ομίλων θα έπαιρναν οι ομάδες που θα καταλάμβαναν την πρώτη θέση στη βαθμολογία του ομίλου τους, καθώς και οι ομάδες που θα είχαν τερματίσει στη δεύτερη θέση με τους περισσότερους βαθμούς.


 

  • Ο θεσμός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ήταν άρρηκτα συνδεδεμένος με την Ρεάλ Μαδρίτης. Η ισπανική ομάδα είχε δημιουργήσει τον δικό της μύθο στο θεσμό με τις πέντε συνεχόμενες κατακτήσεις της διοργάνωσης στα τέλη της δεκαετία του 50. Με την τελευταία κατάκτηση στον τελικό του 1966 στο Heysel των Βρυξελλών, η παρουσία σε τελικό της κορυφαίας διοργάνωσης ήταν ο διακαής πόθος των υπευθύνων της ομάδας. Με προπονητή τον Γερμανό Jupp Heynckes και ένα γαλαξία αστέρων στο ρόστερ της, όπως οι Predrag Mijatović, Roberto Carlos, Fernando Morientes, Christian Karembeu, Fernando Redondo και Clarence Seedorf, η ''βασίλισσα'' κατάφερε να φτάσει ως τον τελικό της διοργάνωσης. Αντίπαλος της θα ήταν η Γιουβέντους του Marcello Lippi, η οποία είχε στο ενεργητικό της, τα τελευταία δύο χρόνια, δύο παρουσίες σε τελικό και μία κατάκτηση του Champions League.


 

  • Οι δύο ομάδες ξεκίνησαν την προσπάθεια τους απο τη φάση των ομίλων. Η Ρεάλ Μαδρίτης κληρώθηκε στον Δ' όμιλο μαζί με την Πόρτο, τον Ολυμπιακό και την Ρόζενμποργκ. Παρά την απρόσμενη ήττα στην Νορβηγία απο την Ρόζενμποργκ δεν δυσκολεύτηκε να τερματίσει στην πρώτη θέση, Στα προημιτελικά συναντήθηκε με την Μπάγερ Λεβερκούζεν την οποία απέκλεισε με μια εύκολη νίκη 3-0 στην Ισπανία στη ρεβάνς της ισοπαλίας 1-1 στο Λεβερκούζεν. Στα ημιτελικά κληρώθηκε με την κάτοχο του τίτλου Μπορούσια Ντόρτμουντ. Η Ρεάλ Μαδρίτης την απέκλεισε με ισοπαλία 0-0 στην Γερμανία και νίκη 2-0 στην Μαδρίτη. Η Γιουβέντους κληρώθηκε στον Β' όμιλο μαζί με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Φέγενορντ και Κόζιτσε. Οι Ιταλοί τερμάτισαν στη δεύτερη θέση του ομίλου και πήραν την πρόκριση ως μια απο τις δύο δεύτερες που είχαν συγκεντρώσει τους περισσότερους βαθμούς. Στα προημιτελικά συνάντησε την Ντιναμό Κιέβου, την οποία απέκλεισε με μια εντυπωσιακή νίκη 4-1 στο Κίεβο στη ρεβάνς του 1-1 του Τορίνο. Στα ημιτελικά συναντήθηκε με την Μονακό και ύστερα απο δύο απολαυστικές αναμετρήσεις, πήρε την πρόκριση για τον τελικό του Άμστερνταμ με συνολικό σκορ 6-4.


 

  • Ο τελικός διεξήχθη στις 20 Μαϊου 1998 στο Amsterdam Arena του Άμστερνταμ παρουσία 47.500 θεατών. Η Ρεάλ Μαδρίτης ανέλαβε απο την αρχή του παιχνιδιού την πρωτοβουλία των κινήσεων. Η τριάδα των μέσων των Ισπανών είχαν κερδίσει τη μάχη της μεσαίας γραμμής. Οι Christian Karembeu και Clarence Seedorf μάρκαραν και έκλειναν όλους τους χώρους και ο Fernando Redondo οργάνωνε με άνεση τις επιθέσεις για τους Μαδριλένους. Η Γιουβέντους είχε περιοριστεί σε παθητικό ρόλο, με το μεγάλο αστέρι της, Zinedine Zidane, καλά κλεισμένο και τους Filippo Inzaghi και Alessandro Del Piero αποκομένους στην επίθεση των Ιταλών. Η Ρεάλ Μαδρίτης με συνεχή κίνηση των παικτών της και τις προωθήσεις των ακραίων μπακ της, κυρίως του Roberto Carlos, προσπαθούσε να δημιουργήσει επικίνδυνες καταστάσεις για την εστία του Angelo Peruzzi.


 

  • Παρόλο την φλύαρη υπεροχή των Μαδριλένων, η άμυνα των Ιταλών δεν ανησύχησε στο πρώτο ημίχρονο. Μια κεφαλιά του Fernando Hierro σε στημένη φάση και ένα πλασέ στη κίνηση του Raúl, μετά απο ωραία μπαλιά απο τα αριστερά του Predrag Mijatovic. Ο Edgar Davids προσπαθούσε μόνος του να κρατήσει την Γιουβέντους στο παιχνίδι με αδιάκοπο τρέξιμο και μακρινά σουτ. Το ημίχρονο έληξε ισόπαλο 0-0. Στο δεύτερο ημίχρονο η Ρεάλ Μαδρίτης συνέχιζε να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων και η Γιουβέντους αμύνοταν, περιμένοντας μια αντεπίθεση για να σκοράρει. Ο χρόνος κυλούσε και ήταν φανερό ότι όποιος σκόραρε θα κέρδιζε το παιχνίδι. Ο Filippo Inzaghi μετά απο σέντρα στόπαρε ωραία και με γρήγορο σουτ στη κίνηση ανάγκασε τον Bodo Illgner να διώξει με γροθιές την μπάλα σε κόρνερ. Στο 67' η Ρεάλ Μαδρίτης θα καταφέρει να ανοίξει το σκορ. Ο Fernando Morientes έκανε σέντρα απο τα δεξιά, ο Raul απέτυχε να πάρει την κεφαλιά στο δεύτερο δοκάρι και η μπάλα κατέληξε στον Roberto Carlos, ο οποίος έκανε ένα άτσαλο σουτ προς την εστία του Angelo Peruzzi. Η μπάλα κόντραρε στον Mark Iuliano και κατέληξε στον Predrag Mijatović που απο πλάγια θέση πλάσαρε τον Ιταλό τερματοφύλακα, σημειώνοντας το 1-0. O Marcello Lippi πέρασε αμέσως στο παιχνίδι τους Daniel Fonseca και Antonio Conte για να πιέσει την Ρεάλ Μαδρίτης και να φτάσει στην ισοφάριση. Τα μεγάλα ατού της Γιουβέντους, όμως, δεν ήταν σε καλή μέρα. Ο Zinedine Zidane και ο Alessandro Del Piero δεν μπορούσαν να ηγηθούν της αντεπίθεσης των Ιταλών. Μοιραία το σκορ δεν άλλαξε μέχρι το τέλος του τελικού και η Ρεάλ Μαδρίτης κατέκτησε το βαρύτιμο τρόπαιο για έβδομη φορά στην ιστορία της.


 

  • Αυτή η κατάκτηση ήταν η πρώτη για τη Ρεάλ Μαδρίτης ύστερα απο 32 ολόκληρα χρόνια. Η ισπανική ομάδα παρέμεινε η πολυνίκης στο θεσμό με επτά κατακτήσεις. Η Ρεάλ Μαδρίτης δεν εντυπωσίασε αλλά κατάφερε να περιορίσει σε παθητικό ρόλο σε όλη τη διάρκεια του τελικού την Γιουβέντους. Η Γιουβέντους δεν κατάφερε σε κανένα σημείο του αγώνα να φανεί απειλητική. Τα μεγάλα αστέρια της δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα και δεν μπόρεσαν να καθοδηγήσουν τους υπόλοιπους συμπαίκτες τους προς τη νίκη. Οι τρεις συνεχόμενες παρουσίες της σε τελικό του Champions League την καθιέρωσαν σαν μια απο τις μεγάλες ομάδες του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου στη συνείδηση των φιλάθλων.


 

 

1998/99 : Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κατακτά το δεύτερο Κύπελλο Πρωταθλητριών κάνοντας την μεγάλη ανατροπή

 

 

  • Η τραγωδία του Heysel έδωσε ένα γερό χτύπημα στη διοργάνωση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Οι αγγλικές ομάδες αποκλείστηκαν για μια εξαετία απο τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, με αποτέλεσμα να κυριαρχήσουν στο ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό στερέωμα οι ιταλικές, οι γερμανικές και ισπανικές ομάδες. Απο το 1992, όταν οι αγγλικές ομάδες επανήλθαν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, η διαφορά που είχε δημιουργηθεί ήταν πολύ μεγάλη και οι αγγλικές ομάδες δεν κατάφεραν να πετύχουν σημαντικές διακρίσεις.


 

  • Τη χρονιά 1998-1999, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κατάφερε να συμμετάσχει σε έναν τελικό Champions League. H ομάδα υπό την καθοδήγηση του Alex Ferguson και έχοντας στο ρόστερ της παίκτες διαφόρων εθνικοτήτων κατάφερε να προκριθεί αήττητη στον τελικό της Βαρκελώνης. Η περιπέτεια της ομάδας του Μάντσεστερ ξεκίνησε απο τον Β' προκριματικό γύρο του Αυγούστου, όντας δευτεραθλήτρια Αγγλίας. Οι Άγγλοι δεν δυσκολεύτηκαν να υπερκεράσουν την πολωνική Λότζ. Η κλήρωση των ομίλων την έφερε αντιμέτωπη με δύο απο τις πιο μεγάλες ομάδες της Ευρώπης, την Μπαρτσελόνα και την, μετέπειτα αντίπαλο της στον τελικό, Μπάγερν Μονάχου. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κατάφερε να τελειώσει τους αγώνες των ομίλων αήττητη με απολογισμό δύο ήττες και τέσσερις ισοπαλίες, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση του ομίλου. Στα προημιτελικά προκρίθηκε ως μια απο τις καλύτερες δεύτερες ομάδες της φάσης των ομίλων και κλήθηκε να αντιμετωπίσει την Ίντερ Μιλάνου. Η νίκη με 2-0 στο Old Trafford ήταν αρκετή για να αποκλείσει τους Ιταλούς, φέρνοντας ισοπαλία 1-1 στο G.Meatsa. Στα ημιτελικά απέκλεισε την έτερη ιταλική ομάδα της διοργάνωσης, Γιουβέντους. Η ισοπαλία του πρώτου αγώνα, με 1-1 στο Μάντσεστερ, ανάγκασε τους Άγγλους να πάρουν την πρόκριση με νίκη 3-2 στο Τορίνο.


 

  • Η αντίπαλος της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στον τελικό ήταν η Μπάγερν Μονάχου. Ο Ottmar Hitzfeld έχοντας κατακτήσει το Champions League με την Borussia Dortmund στον τελικό του Μονάχου το 1997, κλήθηκε απο τον βαυαρικό σύλλογο να δημιουργήσει μια ομάδα που θα ανακτήσει τα σκήπτρα στη Γερμανία και θα πρωταγωνιστήσει στη Ευρώπη. Ο Ottmar Hitzfeld έφτιαξε μια ομάδα με ότι καλύτερο διέθετε το γερμανικό ποδόσφαιρο εκείνη την εποχή. Χαρακτηριστικό της ομάδας του Μονάχου ότι δέκα απο τους έντεκα βασικούς παίκτες της ήταν Γερμανοί. Παρόλα αυτά η Μπάγερν Μονάχου ξεκίνησε την προσπάθεια της και αυτή απο τον Β' προκριματικό γύρο του Αυγούστου, καθώς η πρωταθλήτρια Γερμανίας, Καιζερσλάουτερν, αγωνίστηκε απευθείας στη φάση των ομίλων. Η Μπάγερν Μονάχου ξεπέρασε άνετα την κροατική Όμπιλιτς και κληρώθηκε στη φάση των ομίλων με την Μπαρτσελόνα, Μπρόντμπι και την μετέπειτα αντίπαλο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Το ξεκίνημα της στη φάση των ομίλων δεν ήταν το ιδανικό. Ήττα με 2-1 στην Δανία απο την πιο αδύναμη ομάδα του απαιτητικού αυτού ομίλου και η πρόκριση έμοιαζε δύσκολη υπόθεση. Παρόλα αυτά οι Βαυαροί σημειώνοντας τρεις νίκες και δύο ισοπαλίες κατέκτησε την πρώτη θέση του Δ' ομίλου. Στα προημιτελικά η κλήρωση την έφερε αντιμέτωπη με την άλλη εκπρόσωπο του γερμανικού ποδοσφαίρου στην διοργάνωση. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του αναδιοργανωμένου Champions League, που δύο ομάδες απο την ίδια χώρα θα έπρεπε να κοντραριστούν σε νοκ-αουτ παιχνίδια. H Μπάγερν Μονάχου με δύο επιβλητικές νίκες και συνολικό σκορ 6-0, απέκλεισε την Καιζερσλάουτερν. Στα ημιτελικά οι Γερμανοί συνάντησαν την ουκρανική Ντιναμό Κιέβου, η οποία στα προημιτελικά απέκλεισαν την κάτοχο του τίτλου Ρεάλ Μαδρίτης. Η Μπάγερν Μονάχου με το εκτός έδρας 3-3 του Κιέβου, δυσκολεύτηκε αλλά απέκλεισε την Ντιναμό Κιέβου με 1-0 στη ρεβάνς του Μονάχου.


 

  • Ο τελικός του Champions League διεξήχθη στις 26 Μαϊου 1999 στο Camp Nou της Βαρκελώνης παρουσία 90.045 θεατών. Συμπτωματικά η ημέρα του τελικού συνέπεσε με τα 90στά γεννέθλια της θρυλικής προσωπικότητας της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, sir Matt Busby. O Matt Busby πέθανε το 1994, αλλά είχε συνδέσει το όνομα του με την δημιούργια απο την αρχή της ομάδας που διαλύθηκε ύστερα απο το τραγικό αεροπορικό δυστήχημα του Μονάχου και την κατάκτηση του μοναδικού κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης απο την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στον τελικό του Wembley to 1968. Κάτω απο έντονη συναισθηματική φόρτιση και απο το βάρος της δήλωσης αποχώρησης απο τον σύλλογο του τερματοφύλακα της, Peter Schmeichel, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ θα διεκδικούσε το τρόπαιο απο την μεγάλη αντίπαλο της. Ο Alex Ferguson είχε να αντιμετωπίσει αγωνιστικά και την απουσία απο την μεσαία γραμμή του τιμωρημένου, σκληροτράχηλου μέσου και αρχηγού της ομάδας Roy Keane, καθώς και του χρήσιμου μέσου Paul Scholes. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μπήκε αγχωμένη στο παιχνίδι και οι Γερμανοί κατάφεραν να τους αιφνιδιάσουν. Ο Ronny Johnsen έκανε φάουλ στον Carsten Jancker έξω απο την περιοχή του Peter Schmeichel. Ο Mario Basler με ωραίο σουτ έστειλε την μπάλια στα δίχτυα του Peter Schmeichel δίνοντας στους Γερμανούς το προβάδισμα. Οι Άγγλοι προσπάθησαν να ανακτήσουν τη συγκέντρωση τους και να αναλάβουν την πρωτοβουλία των κινήσεων. Ο David Beckham προσπαθούσε με συνεχές τρέξιμο να οργανώσει το παιχνίδι της ομάδας του, ωστόσο οι Άγγλοι δεν δημιούργησαν καμιά καλή ευκαιρία. Η απουσία των δύο μέσων της Roy Keane και Paul Scholes ήταν κάτι παραπάνω απο εμφανής. Η γερμανική άμυνα ήταν καλά οργανωμένη και η παρουσία του Lothar Matthaus καταλυτική. Ο Andy Cole προσπαθούσε μόνος του να δημιουργήσει επικίνδυνες καταστάσεις στην άμυνα της Μπάγερν Μονάχου, αλλά οι αμυντικοί της γερμανικής ομάδας ήταν σωστά τοποθετημένοι και όπου χρειάστηκε ο Oliver Kahn ήταν εκεί. Μέχρι το ΄τέλος του ημιχρόνου οι Βαυαροί απειλούσαν με αντεπιθέσεις την άμυνα της Μάντσεστερ Γιουνάτεντ. Ο Carsten Jancker και κυρίως ο Mario Basler ήταν μόνιμες απειλές για την εστία του Peter Schmeichel. Το δεύτερο ημίχρονο άρχισε με την Μπάγερν Μονάχου να απειλεί με αντεπιθέσεις και τη σπιρτάδα του Mario Basler. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δεν μπορούσε να δημιούργήσει τις προυποθέσεις για να ισοφαρίσει. Ο Alex Ferguson βλέποντας το παιχνίδι να βρίσκεται στα χέρια των Γερμανών, ρίχνει στο τελευταίο δεκάλεπτο τον Νορβηγό επιθετικό Ole Gunnar Solskjaer. H πίεση της Γιουνάτεντ αυξήθηκε στο τελευταίο πεντάλεπτο του αγώνα και ανάγκασε τον Oliver Kahn να κάνει σωτήριες επεμβάσεις σε ευκαιρίες των Teddy Sheringham και Ole Gunnar Solskjaer. O τέταρτος διαιτητής έδειξε ότι τα λεπτά των καθυστερήσεων θα ήταν τρία. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ θα κερδίσει κόρνερ στο 90' και όλη η ομάδα, συμπεριλαμβανομένου του τερματοφύλακα Peter Schmeichel, θα προωθηθεί στα καρέ των Γερμανών σε μια απέλπιδα προσπάθεια ισοφάρισης. Ο David Beckham έστειλε την μπάλα προς τον πανύψηλο Schmeichel, η μπάλα απομακρύνθηκε προσωρινά και ο Dwight Yorke την επανέφερε στην περιοχή των Βαυαρών. Ο Thorsten Fink απέτυχε να διώξει και ο Teddy Sheringham εκμεταλλευόμενος την αδράνεια και την ταραχή της γερμανικής άμυνας ισοφάρισε μέσα σε αποθέωση για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.


 


 

  • Στο αμέσως επόμενο λεπτό η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κερδίζει νέο κόρνερ. Ο David Beckham αναλαμβάνει την εκτέλεση και η χρυσή αλλαγή Ole Gunnar Solskjaer με προβολή στέλνει την μπάλα στον ουρανό των εστία του εμβρόντητου Oliver Kahn σημειώνοντας το 2-1. Η απόλυτη ανατροπή! Οι παίκτες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πανηγυρίζουν έξαλλα, ενώ οι Γερμανοί δεν μπορούν να πιστέψουν την εξέλιξη του παιχνιδιού. Θα χρειαστεί η βοήθεια του διαιτητή της συνάντησης Pierluigi Collina για να μπορέσουν να συνεχίσουν για τα εναπομείναντα δευτερόλεπτα του τελικού. Χαρακτηριστικό της εξελιξης του αγώνα ήταν ότι το τρόπαιο είχε ήδη αρχίσει να στολίζεται με τα χρώματα της Μπάγερν Μονάχου και ο πρόεδρος της UEFA Lennart Johansson δήλωσε ότι είχε ήδη αφήσει τη θέση του στις κερκίδες προκειμένου να κατέβει για την αμονομή του τροπαίου στους νικητές. Όταν έφτασε στη φυσούνα το σκορ είχε ήδη ανατραπεί απο 1-0 σε 1-2. Δεν μπορούσε να το πιστέψει. Μετά την λήξη ο νεαρός Samuel Kuffour και ο Carsten Jancker θα ξεσπάσουν σε κλάματα. Ο Lothar Matthaus ο οποίος ήταν αρχηγός της ομάδας στον τελικό του 1987 ήταν απαρηγόρητος. Αυτός ήταν ο δεύτερος τελικός που χάνει με παρόμοιο τρόπο.


 

  • Αυτή ήταν η δεύτερη κατάκτηση του Champions League για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Θα γίνει η πρώτη αγγλική ομάδα που όχι μόνο θα κατακτήσει το τρόπαιο μετά την τραγωδία του Heysel, αλλά θα κάνει το τρεμπλ μέσα σε μια χρονιά κατακτώντας το πρωτάθλημα Αγγλίας, το κύπελλο Αγγλίας και το Champions League. Επίσης την προσπάθεια της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ παρακολούθησαν, κατά μέσο όρο, 15 εκατομμύρια τηλεθεατές στην Αγγλία. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ θα γινόταν η πρώτη ομάδα που θα κατακτούσε το Champions League και δεν θα ήταν η πρωταθλήτρια της χώρα της. Μετά την επίτευξη του τρέμπλ, οι Άγγλοι φίλαθλοι ψήφισαν την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ως την καλύτερη ομάδα όλων των εποχών ανάμεσα σε όλες τις νικήτριες του θεσμού.


 

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

1999/00: Η Ρεάλ Μαδρίτης κατακτά τον όγδοο τίτλο της

 

 

  • H UEFA βλέποντας την τεράστια οικονομική και αγωνιστική επιτυχία που είχε η διοργάνωση τα τελευταία χρόνια, αποφάσισε απο την αγωνιστική χρονιά 1999-2000 να προβεί σε νέες αλλαγές στο σύστημα διεξαγωγής του Champions League, αλλά και σε αύξηση των αριθμών των ομάδων που θα συμμετείχαν στην διοργάνωση. Με βάση την γενική κατάταξη των χωρών στην ειδική βαθμολογία της UEFA, θα μπορούσαν να πάρουν μέρος στο Champions League ομάδες που είχαν τερματίσει ακόμα και στην τέταρτη θέση του εθνικού τους πρωταθλήματος. Η Ισπανία, για παράδειγμα, είχε δικαίωμα να εκπροσωπηθεί απο τέσσερις ομάδες. Η πρωταθλήτρια και η δευτεραθλήτρια θα συμμετείχαν απευθείας στην πρώτη φάση των ομίλων και οι ομάδες που τερμάτισαν στην τρίτη και τέταρτη θέση του ισπανικού πρωταθλήματος, θα συμμετείχαν απο τον τρίτο προκριματικό γύρο. Οι ομάδες που θα προκρίνονταν απο τους προκριματικούς γύρους, θα αγωνίζονταν σε οκτώ ομίλους των τεσσάρων ομάδων. Οι ομάδες που θα τερμάτιζαν στις δύο πρώτες θέσεις θα έπαιρναν την πρόκριση στην επόμενη φάση και οι ομάδες που θα τερμάτιζαν στην τρίτη θέση κάθε ομίλου θα συνέχιζαν την ευρωπαϊκή τους πορεία στον τρίτο γύρο του Κυπέλλου UEFA. Στην επόμενη φάση των ομίλων, οι δεκαέξι ομάδες θα χωρίζονταν σε τέσσερις ομίλους των τεσσάρων ομίλων. Οι ομάδες που θα καταλάμβαναν τις δύο πρώτες θέσεις θα έπαιρναν το εισητήριο για την φάση των προημιτελικών και τις διπλές αναμετρήσεις σε νοκ-αουτ παιχνίδια.


 

  • Αντιμέτωπες στον τελικό του Champions League για τη φετινή σεζόν θα ήταν δύο ισπανικές ομάδες. Η Ρεάλ Μαδρίτης και η Βαλένθια θα διεκδικούσαν το τρόπαιο στον πρώτο τελικό στην ιστορία της διοργάνωσης, που οι διεκδικητές του τροπαίου θα ήταν ομάδες απο την ίδια χώρα. Η Ρεάλ Μαδρίτης ξεκίνησε την προσπάθεια της απο την πρώτη φάση των ομίλων. Η κλήρωση την έφερε αντιμέτωπη με τις Πόρτο, Ολυμπιακό και Μόλντε στον Ε' όμιλο. Οι Μαδριλένοι δεν είχαν πρόβλημα να τερματίσουν στην πρώτη θέση του ομίλου τους. Στη δεύτερη φάση των ομίλων κληρώθηκαν στον Γ' όμιλο μαζί με την Μπάγερν Μονάχου, Ντιναμό Κιέβου και Ρόζενμποργκ. Η Ρεάλ Μαδρίτης τερμάτισε στην δεύτερη θέση μαζί με την Ντιναμό Κιέβου, αλλά πήρε την πρόκριση γιατί είχε νικήσει τους Ουκρανούς 2-1 στο Κίεβο και είχε φέρει ισοπαλία 2-2 στη Μαδρίτη. Στα προημιτελικά η Ρεάλ Μαδρίτης αντιμετώπισε την κάτοχο του τίτλου Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Μετά την ισοπαλία 0-0 στη Μαδρίτη, η Ρεάλ Μαδρίτης πήρε την πρόκριση με νίκη 3-2 στον επαναληπτικό αγώνα του Old Trafford. στα ημιτελικά η Ρεάλ Μαδρίτης απέκλεισε δύσκολα την Μπάγερν Μονάχου χάρη στη νίκη της με 2-0 στο Bernabeu. Παρόλο την ήττα της με 2-1 στο Μόναχο, πήρε την πρόκριση για τον τελικό της διοργάνωσης. Η Βαλένθια ξεκίνησε την πορεία της απο τον τρίτο προκριματικό γύρο, αποκλείοντας εύκολα την ισραηλινή Χάποελ Χάιφα με δύο νίκες 2-0. Στην πρώτη φάση των ομίλων κληρώθηκε στον ΣΤ΄όμιλο μαζί με την Μπάγερν Μονάχου, την Ρέιντζερς και την Αϊντχόβεν. Η Βαλένθια πέρασε πρώτη και αήττητη στην δεύτερη φάση των ομίλων. Στη δεύτερη φάση των ομίλων κληρώθηκε στον Β' όμιλο μαζί με τις Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Φιορεντίνα και Μπορντό. Οι Ισπανοί θα καταλάβουν την δεύτερη θέση και θα πάρουν την πρόκριση για τα προημιτελικά, που θα αντιμετωπίσουν την ιταλική Λάτσιο. Η επιβλητική νίκη με 5-2 στον πρώτο αγώνα θα αποτελέσει το διαβατήριο πρόκρισης για τα ημιτελικά του θεσμού. Εκεί θα βρεθούν αντιμέτωποι, σε έναν ισπανικό εμφύλιο, με την Μπαρτσελόνα. Αποδίδοντας καταπληκτικό ποδόσφαιρο, η Βαλένθια θα συντρίψει με 4-1 την μεγάλη αντίπαλο της και στη ρεβάνς του Camp Nou, θα υποστεί ανώδυνη ήττα με 2-1 παίρνοντας την πρόκριση στον τελικό της διοργάνωσης.


 

 

  • Ο τελικός διεξήχθη στις 24 Μαϊου 2000 στο Stade de France του Παρισιού, παρουσία 78.759 θεατών. Η Βαλένθια είχε κατακτήσει το Κύπελλο Κυπελλούχων το 1980 στον τελικό του Heysel. Αυτή θα ήταν η πρώτη προσπάθεια της να ανέβει στην κορυφή της Ευρώπης. Ο Héctor Cúper είχε δημιουργήσει μια ομάδα που έπαιζε θεαματικό και επιθετικό ποδόσφαιρο. Έχοντας στη διάθεση του παίκτες όπως οι Gaizka Mendieta, Kily González, Claudio López και Miguel Ángel Angulo, o Hector Cuper είχε δημιουργήσει μια Βαλένθια ικανή να κερδίσει οποιονδήποτε αντίπαλο. Η παρουσία της στους αγώνες νοκ-αουτ και οι επιβλητικές νίκες έναντι ισχυρών αντιπάλων είχαν δώσει μεγάλη αυτοπεποίθηση στους παίκτες του. Η Ρεάλ Μαδρίτης θα διεκδικούσε το όγδοο Κύπελλο Πρωταθλητριών της ιστορίας της. Ο Vicente del Bosque είχε τροποποιήσει την ομάδα, που πριν δύο χρόνια είχε κατακτήσει το τρόπαιο στον τελικό του Άμστερνταμ. Είχε προωθήσει στη βασική ενδεκάδα των νεαρό τερματοφύλακα Iker Casillas και είχε εμπιστευτεί την υπεράσπιση της άμυνας στους Aitor Karanka, Ivan Campo και Iván Helguera. Στη μεσαία γραμμή είχε τοποθετήσει τον Άγγλο Steve McManaman, δίπλα στον αρχηγό Fernando Redondo. Η επίθεση της είχε ενισχυθεί απο τον Γάλλο Nicola Anelka. Η Ρεάλ Μαδρίτης δεν είχε εντυπωσιάσει με τις εμφανίσεις σε όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης. Πολλές φορές μάλιστα είχε προβληματίσει τους οπαδούς της με το προβλέψιμο και το άνευρο παιχνίδι της. Με την έναρξη του τελικού, όμως, η Ρεάλ Μαδρίτης μπήκε πιο δυνατά στο παιχνίδι. Η Βαλένθια επηρεασμένη απο την κρισιμότητα του αγώνα, μπήκε αγχωμένη στο παιχνίδι και δέχτηκε στα πρώτα λεπτά την πίεση των Μαδριλένων. Ευτυχώς για αυτήν ο Santiago Cañizares ήταν σε ετοιμότητα. Όσο κυλούσε ο χρόνος η Βαλένθια ανακτούσε την ψυχραιμία της και προσπάθησε να απειλήσει την Ρεάλ Μαδρίτης με μακρινά σουτ. Στο 30' η Ρεάλ Μαδρίτης θα καταφέρει να ανοίξει το σκορ. Ο Nicola Anelka θα κοπεί και η μπάλα θα φτάσει στον Michel Salgado, ο οποίος πέφτοντας θα βγάλει σέντρα στο δεύτερο δοκάρι της Βαλένθια και θα δώσει την ευκαιρία στον Fernando Morientes να ανοίξει το σκορ με κοντινή κεφαλιά. Η Βαλένθια αιφνιδιάστηκε και μέχρι το τέλος του ημιχρόνου προσπαθούσε να βρει την ψυχραιμία να αντιδράσει. Το ημίχρονο έληξε 1-0. Στο δεύτερο ημίχρονο η Βαλένθια προσπάθησε να ισορροπήσει το παιχνίδι και να φτάσει στην ισοφάριση. Στο 67' μια άσχημη απόκρουση της άμυνας της, θα δώσει την ευκαιρία στον Steve McManaman με σουτ στην κίνηση να διπλασιάσει τα τέρματα των Μαδριλένων. Η Βαλένθια βγήκε όλη μπροστά να μειώσει το σκορ και να ξαναμπεί στη διεκδίκηση του παιχνιδιού. Ο Héctor Cúper θα ρίξει στο παιχνίδι τον Adrian Ilie στη θέση του αμυντικού Gerardo. Σε μια αντεπίθεση στο 75', ο Raul θα βγει τετ-α-τετ με τον Santiago Cañizares και δεν θα δυσκολευτεί να τον νικήσει, σημειώνοντας το 3-0. Η Βαλένθια απογοητεύτηκε και στα υπόλοιπα 15 λεπτά δεν προσπάθησε να αλλάξει τη ροή του αγώνα. Η λήξη του παιχνιδιού θα βρει την Ρεάλ Μαδρίτης Πρωταθλήτρια Ευρώπης.


 

  • Αυτή ήταν η όγδοη κατάκτηση της σημαντικότερης διασυλλογικής διοργάνωσης για τη ''βασίλισσα''. Σε αυτόν τον τελικό εκμεταλλεύτηκε την εμπειρία των παικτών της και χωρίς να εντυπωσιάσει, κέρδισε άνετα μια πολύ καλή ομάδα. Η Βαλένθια δεν κατάφερε να αντέξει την πίεση μιας τέτοιας αναμέτρησης. Οι παίκτες της λύγισαν απο το άγχος ενός τελικού Champions League. Παρόλα αυτά η συμμετοχή της στη διοργάνωση ήταν άκρως επιτυχημένη. Απέδωσε πολύ καλό ποδόσφαιρο σε όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης αποκτώντας ένθερμους οπαδούς σε όλη την Ευρώπη.


 

 

2000/01: O Oliver Kahn δίνει τον τέταρτο τίτλο στη Μπάγερν Μονάχου

 

 

  • Οι αλλαγές στον τρόπο διεξαγωγής του Champions League απο την UEFA έφερε εγγυημένα έσοδα στα ταμεία της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας και των μεγάλων συλλόγων της Ευρώπης. Αυτό σήμαινε ότι οι σύλλογοι απο τις προηγμένες ποδοσφαιρικά χώρες ενισχύθηκαν εις βάρος των συλλόγων απο τις άλλες χώρες της Ευρώπης. Οι πιθανότητες για διάκριση στη διοργάνωση απο συλλόγους που προέρχονταν απο χαμηλής δυναμικότητας πρωταθλήματα είχαν πρακτικά μηδενιστεί. Στον χάρτη των ευρωπαϊκών διοργανώσεων επικράτησαν οι σύλλογοι απο την Ισπανία, Αγγλία, Γερμανία και Ιταλία. Αυτό είχε δυσαρεστήσει τους ρομαντικούς οπαδούς του Κυπέλλου Πρωταθλητριών γιατί οι εκπλήξεις και οι συγκινήσεις που τους προσέφερε ο θεσμός αυτός είχαν τάση εξαφάνισης.


 

  • Την αγωνιστική περίοδο 2000-2001 δύο σύλλογοι προερχόμενοι απο δύο δυνατά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα θα διεκδικούσαν το τρόπαιο του Champions League. H ισπανική Βαλένθια και η γερμανική Μπάγερν Μονάχου θα έριζαν για το βαρύτιμο τρόπαιο. Η Βαλένθια ξεκίνησε την προσπάθεια της απο την πρώτη φάση των ομίλων. Κληρώθηκε στον Γ' όμιλο μαζί με τον Ολυμπιακό, την Λυόν και την Χέρενφεϊν. Οι ''νυχτερίδες'' κατέκτησαν άνετα την πρώτη θέση του ομίλου τους και ακολουθούμενες απο την Λυόν πέρασαν στην δεύτερη φάση των ομίλων. Η Βαλένθια κληρώθηκε στον Α' όμιλο μαζί με τις Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Στούρμ Γκρατς και Παναθηναϊκό. Η Βαλένθια δεν είχε πρόβλημα να τερματίσει στην πρώτη θέση και να πάρει την πρόκριση στα προημιτελικά, όπου θα αντιμετωπίσει Άρσεναλ. Σε δύο αμφίρροπους αγώνες η Βαλένθια θα περάσει στα ημιτελικά χάρη στο εκτός έδρας τέρμα του πρώτου αγώνα. Στα ημιτελικά θα αντιμετωπίσει μια άλλη αγγλική ομάδα, την Λιντς Γιουνάιτεντ. Η πρόκριση θα έρθει εύκολα με καθαρή νίκη 3-0 στην Ισπανία, στον επαναληπτικό του 0-0 του Λιντς. Η Μπάγερν Μονάχου στην πρώτη φάση των ομίλων θα κληρωθεί με την Παρί Σεν-Ζερμέν, την Ρόζενμποργκ και την Χέλσινμποργκ. Οι Βαυαροί θα περάσουν με άνεση στην επόμενη φάση, που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν στον Γ' όμιλο τις Άρσεναλ, Λυόν και Σπάρτακ Μόσχας. Η Μπάγερν Μονάχου θα κατακτήσει με ευκολία την πρώτη θέση και θα πάρει την πρόκριση στα προημιτελικά, όπου θα αντιμετωπίσει την ομάδα που στον τελικό του 1999 στη Βαρκελώνη της στέρησε τον τίτλο, την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Οι Γερμανοί πήραν την ρεβάνς και την πρόκριση στα ημιτελικά με δύο καθαρές νίκες. Στα ημιτελικά θα αντιμετωπίσουν την κάτοχο του τίτλου Ρεάλ Μαδρίτης. Η Μπάγερν Μονάχου θα δείξει αξιοθαύμαστη σταθερότητα και θα αποκλείσει τη μεγάλη αντίπαλο της με δύο νίκες.


 

  • Ο τελικός διεξήχθη στις 23 Μαϊου 2001 στο San Siro του Μιλάνου, παρουσία 71.500 θεατών. Η Μπάγερν Μονάχου του Ottmar Hitzfeld, πιστή στις συνήθειες των καιρών, απογερμανοποίησε την σύνθεση της και προχώρησε σε ενίσχυση των άκρων της με τους επιθετικογενής Γάλλους ακραίους αμυντικούς Willy Sagnol και Bixente Lizarazu. Ο Ottmar Hitzfeld τοποθέτησε δίπλα στον Stefan Effenberg τον Άγγλο μέσο Owen Hargreaves για να αναλάβει την ανασταλτική δουλειά που ο Γερμανός δεν μπορούσε, λόγω του δημιουργικού του ρόλου, να κάνει. Στην επίθεση ενισχύθηκε με τον βραζιλιάνο Elber Giovanni. Ο Hector Cuper ενίσχυσε την ομάδα του με τις προσθήκες των Roberto Ayala, Ruben Baraja, John Carew και Pablo Aimar. Ο τελικός ξεκίνησε με τις καλύτερες προυποθέσεις για την Βαλένθια. Μόλις στο 2' σε μια αναταραχή στην περιοχή της Μπάγερν Μονάχου, ο Patrik Andersson πεσμένος στην περιοχή της ομάδας του, εμπόδισε το παιχνίδι και ο διαιτητής της συνάντησης έδειξε το σημείο του πέναλτυ.


 

 

  • Ο Gaizka Mendieta ευστόχησε και έδωσε το προβάδισμα στην ομάδα του. Η Μπάγερν Μονάχου προσπάθησε να αντιδράσει και ο διαιτητής της έδωσε πέναλτυ σε καθαρή ανατροπή του Stefan Effenberg απο τον Jocelyn Angloma στο 6'. Ο Mehmet Scholl με άσχημη εκτέλεση έδωσε την ευκαιρία στον Santiago Cañizares να αποκρούσει. Η Βαλένθια προσπάθησε να υπερασπιστεί το προβάδισμα της και με αντεπιθέσεις έψαχνε το δεύτερο τέρμα. Η Μπάγερν Μονάχου πήρε τα ηνία του αγώνα και με ανάπτυξη απο τα πλάγια έψαξε την ισοφάριση. Παρόλα αυτά δεν κατάφερε να απειλήσει την εστία των Ισπανών με εξαίρεση μια εκτέλεση φάουλ του Mehmet Scholl στο 30', που πέρασε μόλις αουτ. Η Βαλένθια απάντησε με κεφαλιά του John Carew που πέρασε λίγο έξω απο την εστία του Oliver Kahn στο 40'. Το πρώτο ημίχρονο έληξε με την Βαλένθια μπροστά στο σκορ με 1-0. Με την έναρξη του δεύτερου ημιχρόνου, ο Ottmar Hitzfeld πέρασε στο παιχνίδι τον Carsten Jancker στη θέση του Willy Sagnol για να τονώσει την επιθετική του γραμμή και ο Hector Cuper αντικατέστησε τον Pablo Aimar με τον αμυντικογενή David Albelda για να κλείσει τους χώρους στη μεσαία γραμμή. Η Μπάγερν Μονάχου συνέχιζε να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων και στο 50' θα ισοφαρίσει με πέναλτυ του Stefan Effenberg. Το πέναλτυ το κέρδισε ο Carsten Jancker, όταν σε μια διεκδίκηση με τον Amedeo Carboni, ανάγκασε τον αμυντικό της Βαλένθια να χρησιμοποιήσει το χέρι του. Στο 66' ο Héctor Cúper θα περάσει στον αγώνα τον Zlatko Zahovič. Ούτε αυτό θα αλλάξει την εικόνα της Βαλένθια. Οι Γερμανοί είχαν τον έλεγχο του αγώνα, αλλά δεν μπορούσαν να δημιουργήσουν κλασσικές ευκαιρίες μπροστά στην εστία του Santiago Cañizares. Το σκορ δεν άλλαξε και ο αγώνας οδηγήθηκε σε ημίωρη παράταση. Η εικόνα του αγώνα στην παράταση έμεινε η ίδια. Οι Γερμανοί είχαν μια φλύαρη υπεροχή που δεν μπορούσαν να εκμεταλλευτούν και οι Ισπανοί ήταν πολύ κακοί στην εκτέλεση των αντεπιθέσεων τους. Όσο περνούσε ο χρόνος οι δύο ομάδες είχαν συμβιβαστεί με την ιδέα ο νικητής να κριθεί στη διαδικασία των πέναλτυ. Η ημίωρη παράταση έληξε χωρίς νικητή και ο νικητής θα αναδεικνύοταν απο την διαδικασία των πέναλτυ.


 

  • Το πρώτο πέναλτυ εκτέλεσε για την Μπάγερν Μονάχου ο Paulo Sérgio, ο οποίος έστειλε την μπάλα απελπιστικά πάνω απο τα δοκάρια του Santiago Cañizares. Στη συνέχεια ευστόχησαν διαδοχικά οι Gaizka Mendieta, Hasan Salihamidžić, John Carew και Alexander Zickler. Στη συνέχεια ο Oliver Kahn απέκρουσε τα πέναλτυ των Zlatko Zahovič, Amedeo Carboni και ο Santiago Cañizares αυτό του Patrik Andersson. Οι επόμενες εκτελέσεις απο τους Stefan Effenberg, Ruben Baraja, Bixente Lizarazu, Killy González και Thomas Linke θα είναι εύστοχες και ο Mauricio Pellegrino καλείται να αποφασίσει με το πέναλτυ του, ποιος θα είναι ο νικητής του αγώνα. Ο Oliver Kahn αποκρούει το πέναλτυ και δίνει μέσα σε αποθέωση το τρόπαιο στη Μπάγερν Μονάχου.


 

  • Η Μπάγερν Μονάχου θα κατακτήσει για τέταρτη φορά το τρόπαιο του Πρωταθλητή Ευρώπης. Η τύχη που της γύρισε την πλάτη στον τελικό της Βαρκελώνης το 1999, αυτή τη φορά ήταν σύμμαχος της. Αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής του τελικού ήταν ο τερματοφύλακας των Βαυαρών Oliver Kahn, ο οποίος με τις αποκρούσεις του έδωσε τον τίτλο στην ομάδα του. Ο προπονητής Ottmar Hitzfeld θα κατακτήσει το Champions League για δεύτερη φορά, με διαφορετική ομάδα. Ο Hector Cuper θα φτάσει για τρίτη φορά σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης και θα υποστεί ισάριθμες ήττες. Οι επικριτές του δεν θα διστάσουν να τον χαρακτηρίσουν ''looser'', αλλά ο Αργεντίνος προπονητής κατάφερε να μετατρέψει σε μικρό χρονικό διάστημα μέτριες ομάδες, όπως η Μαγιόρκα και η Βαλένθια, σε πρωταγωνιστές.


 

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

2001/02: Η Ρεάλ Μαδρίτης στην κορυφή της Ευρώπης για ένατη φορά

 

 

  • Οι σύλλογοι απο τα ισχυρά πρωταθλήματα συνέχιζαν να καρπώνονται τα οικονομικά και αγωνιστικά οφέλη απο το σύστημα διεξαγωγής του Champions League. Οι μεγάλοι σύλλογοι μπορούσαν να κάνουν με άνεση μεταγραφές ποιοτικών παικτών και να διευρύνουν το χάσμα με τις άλλες ομάδες. Χαρακτηριστικό του Champions League της χρονιάς 2001-2002 ήταν οι συμμετοχή στα προημιτελικά ομάδων, με εξαίρεση τον Παναθηναϊκό, μόνο απο την Ισπανία, Γερμανία και Αγγλία. Στον τελικό της φετινής διοργάνωσης θα έφταναν η πολυνίκης Ρεάλ Μαδρίτης και η άσημη Μπάγερ Λεβερκούζεν.


 

  • H Ρεάλ Μαδρίτης συμμετείχε στην πρώτη φάση των ομίλων στον Α' όμιλο μαζί με τις Ρόμα, Λοκομοτίβ Μόσχας και Άντερλεχτ. Η ''βασιλισσα'' δεν δυσκολεύτηκε να κατακτήσει την πρώτη θέση και να προκριθεί στη δεύτερη φάση των ομίλων. Η κλήρωση την έφερε αντιμέτωπη με τις Σπάρτα Πράγας, Πόρτο και Παναθηναϊκό. Η Ρεάλ Μαδρίτης πήρε την πρόκριση για τα προημιτελικά τερματίζοντας πρώτη με χαρακτηριστική άνεση. Στα προημιτελικά απέκλεισε την κάτοχο του τροπαίου, Μπάγερν Μονάχου, νικώντας την με 2-0 στην Μαδρίτη και ανατρέποντας το 2-1 του πρώτου αγώνα στη Γερμανία. Στον ημιτελικό γύρο θα αντιμετωπίσει την ''μισητή'' Μπαρτσελόνα στο ''el classico'' του Champions League. H Ρεάλ Μαδρίτης θα πάρει το εισητήριο για τον τελικό νικώντας την με 2-0 στην Μαδρίτη και αποσπώντας ισοπαλία 1-1 στο Camp Nou. H Μπάγερ Λεβερκούζεν ξεκίνησε τον θεσμό απο τον τρίτο προκριματικό γύρο του Αυγούστου με διπλούς αγώνες απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα. Οι Γερμανοί πήραν την πρόκριση με καθαρή νίκη 3-0 στην έδρα τους, εκμεταλλευόμενοι την λευκή ισοπαλία του Βελιγραδίου στο πρώτο παιχνίδι. Η Μπάγερ Λεβερκούζεν, στην πρώτη φάση των ομίλων, τερμάτισε στη δεύτερη θέση πίσω απο την Μπαρτσελόνα στον Ζ' ομίλου στον οποίο συμμετείχαν η Λυόν και η Φενέρμπαχτσε. Στη δεύτερη φάση των ομίλων συμμετείχε στον Δ' όμιλο μαζί με την Άρσεναλ, την Γιουβέντους και την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, παίρνοντας την πρόκριση στην προημιτελική φάση του θεσμού. Στα προημιτελικά θα ανατρέψει το εις βάρος της 1-0 του Άνφιλντ και θα πάρει την πρόκριση με το επιβλητικό 4-2 επί της Λίβερπουλ στην Γερμανία. Στα ημιτελικά συναντήθηκε με μια άλλη αγγλική ομάδα, την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, την οποία απέκλεισε χάρη στα εκτός έδρας γκολ με δύο ισοπαλίες 2-2 στη Αγγλία και 1-1 στο Λεβερκούζεν.


 


 

  • O τελικός διεξήχθη στις 15 Μαϊου 2002 στο Hampden Park της Γλασκώβης, παρουσία 52.000 θεατών. Η Ρεάλ Μαδρίτης των οκτώ κατακτήσεων ήταν το φαβορί της αναμέτρησης. Ο προπονητής Vicente del Bosque με στοχευμένες προσθήκες δυνάμωσε ακόμα περισσότερο το ρόστερ της ομάδας που πριν δύο χρόνια στον τελικό του Παρισιού είχε κατακτήσει το τελευταίο τρόπαιο της πλούσιας συλλογής της. Ο Zinedine Zidane, ο Luís Figo, Santiago Solari και ο Claude Makélélé δυνάμωσαν ακόμα περισσότερο την μεσαία γραμμή των Μαδριλένων. O Klaus Toppmöller είχε να αντιπαρατάξει ένα δυνατό σύνολο απο ταλαντούχους παίκτες που δεν είχαν ευρωπαϊκές παραστάσεις, αλλά ήταν αποφασισμένοι να διεκδικήσουν τις πιθανότητες τους σε αυτόν τον τελικό. Οι Michael Ballack και Yıldıray Baştürk οργάνωναν το παιχνίδι. Ο Lúcio ήταν ο ηγέτης της άμυνας και το βάρος της επίθεσης έπεφτε στον ταχύτατο Oliver Neuville. Ο τελικός ξεκίνησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Μόλις στο 8' και ενώ το παιχνίδι ήταν αναγνωριστικό απο τις δύο ομάδες, ο Roberto Carlos με εκτέλεση πλαγίου αουτ έβγαλε σε θέση βολής τον Raúl που με πλασέ στην κίνηση δεν άφησε περιθώρια στον Hans-Jörg Butt να αντιδράσει. Οι Γερμανοί αντέδρασαν γρήγορα και μετά απο εκτέλεση φάουλ απο τον Bernd Schneider, ο Lúcio με δυνατή κεφαλιά ισοφάρισε για την Μπάγερ Λεβερκούζεν. Η Ρεάλ Μαδρίτης είχε την πρωτοβουλία των κινήσεων και απείλησε με κεφαλιά του Iván Helguera, αλλά η μπάλα πέρασε πάνω απο τα δοκάρια του Hans-Jörg Butt. Η απάντηση της Μπάγερ Λεβερκούζεν ήρθε απο τον Thomas Brdarić, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε λάθος του Roberto Carlos αλλά το πλασέ του δεν ήταν το ιδανικό.


 


 

  • Ο Roberto Carlos δημιουργούσε πολλά προβλήματα στην δεξιά πλευρά των Γερμανών με τις προωθήσεις του. Στο 45', σε μια απο αυτές, θα βγάλει μια σέντρα στο ύψος της μεγάλης περιοχής της Μπάγερ Λεβερκούζεν και ο Zinedine Zidane με φοβερό βολέ θα στείλει την μπάλα ψηλά στην δεξια γωνία του, ανύμπορου να αντιδράσει, Hans-Jörg Butt. Αυτό το γκολ έχει μείνει στην ιστορία ως ένα απο τα καλύτερα που έχουν σημειωθεί στην ιστορία του θεσμού. Το τέρμα αυτό θα οδηγήσει τις δύο ομάδες στα αποδυτήρια με την Ρεάλ Μαδρίτης μπροστά στο σκορ με 2-1. Στο δεύτερο ημίχρονο η Μπάγερ Λεβερκούζεν άρχισε να πιέζει την Ρεάλ Μαδρίτης. Η Ρεάλ Μαδρίτης απάντησε με ένα σουτ του Santiago Solari που βρήκε τον Hans-Jörg Butt σε ετοιμότητα. Όσο περνούσε ο χρόνος, τόσο αυξάνοταν η πίεση των Γερμανών. Στο 65' ο Klaus Toppmöller θα ρίξει το παιχνίδι τον επιθετικό Ulf Kirste στη θέση του Zoltán Sebescen και θα κάνει το σύστημα του πιο επιθετικό, επιδιώκοντας την ισοφάριση. Πλέον, η Μπάγερ Λεβερκούζεν θα είχε τρεις επιθετικούς στη σύνθεση της, τον Ulf Kirste, τον Oliver Neuville και τον Dimitar Berbatov, που είχε περάσει στο παιχνίδι στο 39'. Η Ρεάλ Μαδρίτης θα χάσει με τραυματισμό τον τερματοφύλακα της César στη θέση του οποίου θα περάσει ο νεαρός Iker Casillas. Οι Γερμανοί ασκούσαν τρομερή πίεση στη Ρεάλ Μαδρίτης τα τελευταία λεπτά. Ο νεαρός Iker Casillas χρειάστηκε να επέμβει δύο φορές σε προσπάθειες των Dimitar Berbatov και Bernd Schneider. Όμως οι Ισπανοί άντεξαν την πίεση της Μπάγερ Λεβερκούζεν και κράτησαν τη νίκη μέχρι το τέλος.


 

  • Η Ρεάλ Μαδρίτης θα μεγάλωνε τη συλλογή της με το ένατο τρόπαιο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Η Ρεάλ Μαδρίτης δεν εντυπωσίαζε με τον τρόπο παιχνιδιού της, αλλά θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι ήταν στο DNA της να παρουσίαζεται μεταμορφωμένη στα κρίσιμα παιχνίδια. Η Μπάγερ Λεβερκούζεν στάθηκε με αξιοπρέπεια και σε κανένα σημείο του αγώνα δεν φοβήθηκε την μεγάλη αντίπαλο της. Δυστυχώς η παρουσία της στον τελικό του Champions League δεν θα έχει συνέχεια και η ομάδα θα περιοριστεί σε τυπικές συμμετοχές στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.


 

 

2002/03: Ο Dida δίνει τον έκτο τίτλο στη Μίλαν

 

 

  • Η διοργάνωση του Champions League τη χρονιά 2002-2003 μονοπωλήθηκε από τους ιταλικούς συλλόγους. Οι τρεις από τις συνολικά τέσσερις ιταλικές ομάδες που συμμετείχαν στην διοργάνωση, συνέχισαν μέχρι την ημιτελική φάση. Γιουβέντους, Μίλαν και Ίντερ Μιλάνου έφτασαν μέχρι την ημιτελική φάση και έδειξαν ότι το Campionato εξακολουθούσε να είναι ένα από τα κορυφαία πρωταθλήματα στην Ευρώπη. Στον τελικό θα καταφέρουν να φτάσουν η Μίλαν των πέντε κατακτήσεων και η Γιουβέντους των δύο.


 

  • Η Γιουβέντους αγωνίστηκε από τη πρώτη φάση των ομίλων, έχοντας κατακτήσει το 26ο Scudetto της ιστορία της. Η κλήρωση την έφερε αντιμέτωπη στον Ε' όμιλο με τις Νιούκαστλ, την Ντιναμό Κιέβου και την Φέγενορντ. Η ομάδα του Τορίνου πήρε την πρόκριση, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση, με ρεκόρ 4 νίκες, 1 ισοπαλία και 1 ήττα. Στη δεύτερη φάση των ομίλων αντιμετώπισε τις Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Βασίλεια και Ντεπορτίβο Λα Κορούνια. Η Γιουβέντους πήρε την πρόκριση ως δεύτερη του ομίλου σε τριπλή ισοβαθμία με την Βασίλεια και την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, λόγω καλύτερων αποτελεσμάτων στους μεταξύ τους αγώνες. Στα προημιτελικά κοντραρίστηκε με την Μπαρτσελόνα και πήρε την πρόκριση νικώντας στην παράταση 2-1 στην Βαρκελώνη, στη ρεβάνς του ισόπαλου 1-1 στον πρώτο αγώνα του Τορίνο. Στα ημιτελικά απέκλεισε την κάτοχο του τίτλου Ρεάλ Μαδρίτης με ήττα 2-1 στη Μαδρίτη και νίκη 3-1 στο Τορίνο. Η Μίλαν τερμάτισε στην τέταρτη θέση του ιταλικού πρωταθλήματος και αναγκάστηκε να ξεκινήσει τους αγώνες της από τον τρίτο προκριματικό γύρο. Εκεί αντιμετώπισε την Σλόβαν Λίμπερετς και χρειάστηκε το εκτός έδρας γκολ στην Τσεχία για να περάσει στους ομίλους του Champions League. Στην πρώτη φάση των ομίλων κληρώθηκε στον Η' όμιλο μαζί με τις Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, Λανς και Μπάγερν Μονάχου. Η Μίλαν κατέκτησε την πρώτη θέση και πέρασε στη δεύτερη φάση των ομίλων που αντιμετώπισε στον Γ' όμιλο την Ρεάλ Μαδρίτης, την Μπορούσια Ντόρτμουντ και την Λοκομοτίβ Μόσχας. Σε αυτόν τον αμφίρροπο όμιλο η Μίλαν κατέκτησε την πρώτη θέση και προκρίθηκε στα προημιτελικά, όπου θα αντιμετώπιζε τον Άγιαξ. Η Μίλαν θα αποκλείσει την ολλανδική ομάδα με δύσκολη νίκη 3-2 στο Μιλάνο, καθώς το πρώτο παιχνίδι του Άμστερνταμ είχε λήξει ισόπαλο 0-0. Στην ημιτελική φάση θα αντιμετωπίσει την συμπολίτισσα της Ίντερ Μιλάνου. Το πρώτο παιχνίδι έληξε ισόπαλο με 0-0 με την Μίλαν τυπικά γηπεδούχο. Στο δεύτερο παιχνίδι η Μίλαν απέσπασε ισοπαλία 1-1 και πήρε το εισητήριο για τον τελικό του Μάντσεστερ, χάρη στο εκτός έδρας γκολ. Το παιχνίδι θα αμαυρωθεί από τα επεισόδια που δημιούργησαν οι οπαδοί της Ίντερ Μιλάνου, πετώντας, μεταξύ άλλων, αντικείμενα στον τερματοφύλακα της Μίλαν.


 

 
  • Ο τελικός διεξήχθη στις 28 Μαϊου 2003 στο Old Trafford του Μάντσεστερ, παρουσία 63.215 θεατών. Για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης, το τρόπαιο θα το διεκδικούσαν δύο ομάδες από την Ιταλία. Η Γιουβέντους θα είχε στον πάγκο της για μια ακόμα φορά τον Marcello Lippi. Ο Marcello Lippi, μετά τη φυγή του Zinedine Zidane, έχτισε την ομάδα πάνω στον ταλαντούχο Alessandro Del Piero. Με στηρίγματα τον τερματοφύλακα Gianluigi Buffon, τους εργατικούς μέσους Alessio Tacchinardi, Edgar Davids και τον αποτελεσματικό φορ David Trezeguet, είχε όλες τις προϋποθέσεις να κατακτήσει το φετινό Champions League. Ο Carlo Ancelotti, βασίστηκε στην εμπειρία των Alessandro Costacurta, Paolo Maldini και Clarence Seedorf. Ο Rui Costa οργάνωνε το παιχνίδι για τους ''ροσσονέρι'' και ο Andriy Shevchenko και Filippo Inzaghi ήταν μόνιμη εστία προβλημάτων για τις αντίπαλες άμυνες. Το ξεκίνημα του αγώνα ήταν νωθρό και για τις δύο ομάδες. Οι δύο ομάδες περιορίστηκαν σε ένα αναγνωριστικό παιχνίδι, προσέχοντας πολύ τις άμυνες τους. Όσο περνούσε ο χρόνος ο ρυθμός του αγώνα γίνοταν πιο γρήγορος με τις δύο ομάδες να προσπαθούν να δημιουργήσουν προϋποθέσεις για γκολ.


 

 
  • Αυτό το κατάφερε η Μίλαν με τον Andriy Shevchenko. Το γκολ όμως ακυρώθηκε γιατί ο διαιτητής θεώρησε ότι ο Rui Costa είχε περιορίσει την ορατότητα του τερματοφύλακα της Γιουβέντους Gianluigi Buffon απο θέση οφ-σάιντ. Το ημίχρονο έληξε ισόπαλο 0-0 με την Μίλαν να έχει μια φλύαρη υπεροχή στο χώρο του κέντρου, χάρη στην κινητικότητα των Rui Costa και Andrea Pirlo. Με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου ο Marcello Lippi πέρασε στη θέση του Mauro Camoranesi τον Antonio Conte. Ο Antonio Conte, μάλιστα, δημιούργησε λίγο μετά την είσοδο του στο παιχνίδι την πιο κλασσική ευκαιρία του αγώνα, όταν με κεφαλιά σημάδεψε το οριζόντιο δοκάρι του Dida. Η απάντηση της Μίλαν ήρθε με τον Andrea Pirlo, προσπάθεια του οποίου κατέληξε στο δοκάρι του Gianluigi Buffon. Πλησιάζοντας στο τέλος του αγώνα, ο ρυθμός έπεσε και οι δύο ομάδες έδωσαν βαρύτητα στην αμυντική τους λειτουργία. Ο αγώνα στα πρώτα ενενήντα λεπτά έληξε ισόπαλος 0-0 και ακολούθησε ημίωρη παράταση, στην οποία η δύο ομάδες δεν δημιούργησαν ευκαιρίες. Στην παράταση η Μίλαν αναγκάστηκε να αγωνιστεί με 10 παίκτες για αρκετά λεπτά, λόγω του μυϊκού τραυματισμού του Roque Júnior, καθώς είχε εξαντλήσει τις τρεις αλλαγές της. Η Γιουβέντους δεν το εκμεταλλεύτηκε και ο αγώνας οδηγήθηκε στην διαδικασία των πέναλτυ.


 

 

  • Πρώτος παίκτης που εκτέλεσε πέναλτυ ήταν ο David Trezeguet, αλλά ο Dida απέκρουσε. Ο Serginho που ακολούθησε σκόραρε, όπως και ο Alessandro Birindelli για την Γιουβέντους. Στη συνέχεια οι δύο τερματοφύλακες, Gianluigi Buffon και Dida, απέκρουσαν τα πέναλτυ των Clarence Seedorf, Kakha Kaladze και Marcelo Zalayeta, Paolo Montero αντίστοιχα. Ο Alessandro Nesta ευστόχησε στο τέταρτο πέναλτυ για την Μίλαν. Το ίδιο εύστοχος ήταν και ο Alessandro Del Piero για την Γιουβέντους. Ο Andriy Shevchenko με το τελευταίο πέναλτυ θα έκρινε την αναμέτρηση. Ο Ουκρανός ευστόχησε και έδωσε το τρόπαιο στη Μίλαν.


 

 

  • Ο τελικός δεν ήταν αντάξιος της ιστορίας και της ποιότητας των παικτών των δύο ομάδων. Η Μίλαν κατέκτησε το τρόπαιο, επειδή οι παίκτες της ήταν πιο ψύχραιμοι απο αυτούς της Γιουβέντους. Αυτή ήταν η έκτη κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ή Champions League για την Μίλαν. Η Μίλαν έγινε η δεύτερη ομάδα, πίσω απο τη Ρεάλ Μαδρίτης, σε κατακτήσεις του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Ο Andriy Shevchenko έγινε ο πρώτος Ουκρανός ποδοσφαιριστής που κατακτά το Champions League. Ο Carlo Ancelotti θα μπει στην ιστορία ως ο άνθρωπος που κατέκτησε το Champions League με την ίδια ομάδα σαν πάικτης και σαν προπονητής.


 

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

2003/04: Ο Mourinho οδηγεί την Πόρτο στην δεύτερη κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών!

 

 

  • Η UEFA τροποποίησε την αγωνιστική περίοδο 2003-2004 το σύστημα διεξαγωγής του Champions League. Η δεύτερη φάση των ομίλων καταργήθηκε. Έτσι οι ομάδες στη φάση των ομίλων θα χωρίζονταν σε οκτώ ομίλους των τεσσάρων ομάδων. Οι δύο ομάδες που θα καταλάμβαναν τις δύο πρώτες θέσεις θα περνούσαν στη φάση των 16 και η πρόκριση στην προημιτελική φάση θα κρίνοταν από διπλά νοκ-αουτ παιχνίδια. Οι ομάδες που θα καταλάμβαναν την τρίτη θέση στους ομίλους θα προκρίνονταν στο Κύπελλο UEFA. Όλοι περίμεναν ότι και αυτή η διοργάνωση θα καταλήξει σε ένα από μεγαθήρια του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Μια ευχάριστη έκπληξη περίμενε τους φανατικούς φίλους του Champions League. Δύο ομάδες που δεν είχαν να επιδείξουν ποδοσφαιρικές διακρίσεις στον ευρωπαϊκό χώρο, θα έριζαν για τον τίτλο του Πρωταθλητή Ευρώπης. Η γαλλική Μονακό και η πορτογαλική Πόρτο, θα κατέρριπταν κάθε προγνωστικό και θα διεκδικούσαν τo τρόπαιο του Champions League. Θα ήταν η πρώτη φορά που ομάδες από την Γαλλία και την Πορτογαλία θα αντάμωναν σε τελικό της σπουδαιότερης ευρωπαϊκής διοργάνωσης.


 

  • Η Μονακό και η Πόρτο ξεκίνησαν τις υποχρεώσεις τους από την φάση των ομίλων. Η Μονακό κληρώθηκε στον Γ' όμιλο μαζί με τις Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, Αϊντχόβεν και Α.Ε.Κ.. Οι Γάλλοι κατέκτησαν την πρώτη θέση του ομίλου συγκεντρώνοντας 11 βαθμούς. Στη φάση των 16 αντιμετώπισαν την Λοκομοτίβ Μόσχας , την οποία απέκλεισαν χάρη στο εκτός έδρας γκολ που πέτυχαν στη Μόσχα. Στα προημιτελικά θα πάρουν την πρόκριση εις βάρος της Ρεάλ Μαδρίτης σε δύο απολαυστικούς αγώνες. Οι Μονεγάσκοι θα ηττηθούν με 4-2 στη Μαδρίτη, αλλά στο Μονακό θα επικρατήσουν με 3-1 περνώντας στην ημιτελική φάση του θεσμού. Εκεί θα συναντούσαν την αγγλική Τσέλσι, την οποία θα απέκλειαν με νίκη 3-1 εντός έδρας και ισοπαλία 2-2 στο Λονδίνο. Η Πόρτο στη φάση των ομίλων κατέκτησε τη δεύτερη θέση στον Ζ' όμιλο πίσω απο τη Ρεάλ Μαδρίτης. Στον ίδιο όμιλο συμμετείχαν και οι Μαρσέιγ, Παρτιζάν Βελιγραδίου. Στη φάση των 16 αντιμετώπισαν την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ την οποία απέκλεισαν με νίκη 2-1 στην Πορτογαλία και ισοπαλία 1-1 στο Old Trafford. Στην προημιτελικά πήραν την πρόκριση απο την Λυόν χάρη στην καθαρή εντός έδρας νίκη με 2-0 και την ισοπαλία 2-2 στη ρεβάνς της Γαλλίας. Στην ημιτελική φάση αντιμετώπισε την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια σε ένα αμφίρροπο ζευγάρι. Τελικά οι Πορτογάλοι πήραν την πρόκριση μέσα στην Γαλικία με νίκη 1-0.


 

 

  • O τελικός διεξήχθη στις 26 Μαϊου 2004 στην AufSchalke Arena του Γκεζελκίρχεν, παρουσία 52.000 θεατών. Η Πόρτο ήταν το φαβορί του αγώνα, έχοντας στις τάξεις της ποιοτικούς παίκτες. Την προηγούμενη χρονιά η ομάδα του José Mourinho είχε κατακτήσει το Κύπελλο UEFA απέναντι στην Σέλτικ και η αυτοπεποίθηση των παικτών της είχε ανέβει. Η Μονακό είχε μια ομάδα που φημίζοταν για το γρήγορο και ομαδικό παιχνίδι. Το δυνατό σημείο της ήταν οι πτέρυγες της με τους Ludovic Giuly και Jérôme Rothen , να ξεχωρίζουν. Στη μεσαία γραμμή η τριάδα των μέσων της, που απαρτίζοταν από τους Édouard Cissé, Akis Zikos και Lucas Bernardi, ήταν μία από τις καλύτερες της διοργάνωσης. Ο προπονητής της, Didier Deschamps, είχε κατακτήσει το τρόπαιο σαν παίκτης της Μαρσέιγ στον τελικό του 1993 και ήθελε να επαναλάβει την επιτυχία αυτή και σαν προπονητής της Μονακό. Αν τα κατάφερνε θα γινόταν ο νεότερος σε ηλικία προπονητής που θα κατακτούσε το Champions League. Η Μονακό ξεκίνησε πιο καλά το παιχνίδι από την Πόρτο. Με τον Édouard Cisséé να βγάζει, με κάθετη μπαλιά στην πλάτη της άμυνας της Πόρτο, τετ-α-τετ με τον Vítor Baía τον Ludovic Giuly. Ο Πορτογάλος τερματοφύλακας, όμως, κατάλαβε την φάση και με γρήγορη έξοδο ανέκοψε τον Γάλλο μέσο. Στο 23' ο Didier Deschamps θα αναγκαστεί να αντικαταστήσει τον πολύτιμο Giuly, λόγω τραυματισμού, με τον ταλαντούχο Dado Pršo . Η αλλαγή δεν επηρεάσε την γαλλική ομάδα, που συνέχισε να έχει τον πρώτο λόγο στο παιχνίδι.


 

  • Στο 39' η Πόρτο άνοιξε το σκορ, κόντρα στην ροή του αγώνα. Ο Paulo Ferreira έβγαλε μια, φαινομενικά, ακίνδυνη σέντρα στο ύψος του πέναλτυ και ο Carlos Alberto με ωραίο σουτ άνοιξε το σκορ για τους Πορτογάλους. Το γκολ του Carlos Alberto πάγωσε τους Μονεγάσκους, που δεν κατάφεραν να απειλήσουν μέχρι τη λήξη του πρώτου ημιχρόνου. Με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου η Μονακό προσπάθησε να επιβάλλει τον ρυθμό της και να φτάσει στην ισοφάριση. Όσο περνούσε ο χρόνος, η πίεση γινόταν όλο και πιο έντονη. Βλέποντας την ομάδα του να πιέζει, αλλά να μην σκοράρει, ο Didier Deschamps έριξε στο παιχνίδι τον Shabani Nonda. Στο 71' η Μονακό πλήρωσε την επιθετικότητα της, όταν σε μια εκπληκτική αντεπίθεση, οι Deco και Dmitri Alenichev συνεργάστηκαν άψογα και ο πρώτος με ωραίο σουτ σημείωσε το 2-0 για την Πόρτο. Οι Γάλλοι κάπου εκεί σταμάτησαν τις προσπάθειες τους και σαν μην έφτανε αυτό στο 75' θα δεχθούν και τρίτο τέρμα. Ο Derlei θα βγάλει με ωραία μπαλιά τον Dmitri Alenichev τετ-α-τετ με τον Flavio Roma και ο Ρώσος θα νικήσει με δυνατό σουτ τον Ιταλό πορτιέρο. Ο τελικός είχε κριθεί. Ήταν αδύνατο να αντιδράσει η Μονακό στα εναπομείναντα 15 λεπτά και η Πόρτο θα κατακτούσε το τρόπαιο.


 

  • Η Πόρτο θα κατακτήσει το δεύτερο Κύπελλο Πρωταθλητριών ή Champions League της ιστορίας, 16 χρόνια μετά την νίκη επί της Μπάγερν Μονάχου στον τελικό του 1987. Ο José Mourinho οδήγησε υποδειγματικά την ομάδα του στην κορυφή της Ευρώπης και δικαιολογημένα θα χαρακτηριστεί ως ένας από τους καλύτερους προπονητές στον κόσμο. Η Μονακό απέδωσε εκπληκτικό ποδόσφαιρο σε όλες τις φάσεις της διοργάνωσης και θα μπορούσε να είναι αυτή η νικήτρια του Champions League. Ο τραυματισμός και η αποχώρηση νωρίς του αρχηγού της, Ludovic Giuly, συνέβαλλε στην ήττα της ομάδας του πριγκηπάτου.


 

akimwi.png

2004/05: Η Λίβερπουλ κατακτά για πέμπτη φορά το Champions League

 


 

  • Οι φίλαθλοι της Λίβερπουλ είχαν να δουν την ομάδα τους να συμμετέχει σε τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών από το μακρινό 1985. Η τραγωδία που προηγήθηκε του τελικού, η ήττα τους στον τελικό απο την Γιουβέντους και η αγωνιστική τιμωρία που επιβλήθηκε σε όλες τις αγγλικές ομάδες τους στιγμάτισε. Η κυριαρχία τους στον τελικό του Κυπέλλου UEFA το 2001, έδειχνε ότι η μεγάλη ομάδα του Λίβερπουλ άρχιζε την πορεία προς την κορυφή. Πραγματικά τη χρονια 2004-2005, οι ''κόκκινοι'' θα καταφέρουν να φθάσουν στον τελικό και θα τους δωθεί μια μεγάλη ευκαιρία να επιστρέψουν στην κορυφή. Αντίπαλος τους η Μίλαν. Μία ομάδα με έξι κατακτήσεις στο παλμαρέ της και αρκετές συμμετοχές σε τελικούς Champions League.


 

  • Στο δρόμο για τον τελικό της Κωνσταντινούπολης η Μίλαν αγωνίστηκε, στη φάση των ομίλων, στον Ζ' όμιλο με τις Μπαρτσελόνα, Σαχτάρ Ντόνεσκ και Σέλτικ. Οι Ιταλοί προκρίθηκαν άνετα στη φάση των 16 τερματίζοντας στην πρώτη θέση του ομίλου. Στη φάση των 16 απέκλεισαν την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με δύο νίκες 1-0 και στα προημιτελικά θα αποκλείσει την συμπολίτισσα Ίντερ Μιλάνου με δύο καθαρές νίκες 2-0 και 3-0. Στα ημιτελικά η Μίλαν χρειάστηκε το εκτός έδρας γκολ στις αναμετρήσεις με την Αϊντχόβεν. Στο πρώτο παιχνίδι, στο Μιλάνο, κέρδισαν με 2-0, αλλά στην Ολλανδία δυσκολεύτηκαν και ηττήθηκαν με 3-1. Η Λίβερπουλ ξεκίνησε τους αγώνες τις απο τον τρίτο προκριματικό γύρο, όπου απέκλεισαν δύσκολα την αυστριακή Γκράτσερ. Στη συνέχεια κληρώθηκαν στον Α' όμιλο με τις Μονακό, Ολυμπιακό και Ντεπορτίβο Λα Κορούνια. Οι ''κόκκινοι'' πήραν την πρόκριση στο τελευταίο παιχνίδι απέναντι στον Ολυμπιακό με νίκη 3-1, αν και βρέθηκαν να χάνουν με 1-0 στο πρώτο ημίχρονο. Στη φάση των 16 θα αποκλείσει την Μπάγερ Λεβερκούζεν με δύο νίκες 3-1 και θα αντιμετωπίσει στα προημιτελικά την Γιουβέντους. Η Λίβερπουλ θα κερδίσει με 2-1 στο Anfield και θα πάρει λευκή ισοπαλία 0-0 στο Τορίνο. Στα ημιτελικά ξεπέρασε το εμπόδιο της Τσέλσι στον αγγλικό εμφύλιο με ισοπαλία 0-0 στο Λονδίνο και νίκη 1-0 στη ρεβάνς του Anfield.


 

 

  • O τελικός διεξήχθη στις 25 Μαϊου 2005 στο Atatürk Olympic Stadium της Κωνσταντινούπολης, παρουσία 70.024 θεατών. H Μίλαν ήταν το φαβορί του αγώνα, καθώς είχε παίκτες με μεγάλη εμπειρία απο αγώνες επιπέδου Champions League. Ο αρχηγός της, Paolo Maldini, είχε κερδίσει τέσσερις φορές το τρόπαιο με την ίδια ομάδα. Ο Clarence Seedorf το είχε κατακτήσει τρεις φορές με τρεις διαφορετικές ομάδες. Ο αμυντικός των ''κόκκινων'', Jamie Carragher, δήλωσε απαισιόδοξος για το παιχνίδι, θεωρώντας ότι η ομάδα του δεν ήταν τόσο δυνατή, όσο ήταν το 2001, τη χρονιά που κατέκτησε το κύπελλο UEFA. Παρόλα αυτά πολλοί θεωρούσαν ότι η Λίβερπουλ είχε πολλές πιθανότητες να κατακτήσει το τρόπαιο. Ο προπονητής της Λίβερπουλ, Rafael Benitez, αποδέχτηκε τον τίτλο του αουτσάϊντερ για την ομάδα του, τονίζοντας ότι η ομάδα του μπορεί να κερδίσει τους Ιταλούς. Η Μίλαν μπήκε πιο δυνατά στο παιχνίδι και μόλις στο 1' άνοιξε το σκορ. Ο Andrea Pirlo εκτέλεσε φάουλ και ο Paolo Maldini με σουτ απο το ύψος του πέναλτυ σημείωσε το 1-0. Με αυτό το γκολ, ο αρχηγός της Μίλαν, έγινε ο γηραιότερος σκόρερ στην ιστορία του Champions League. Η Λίβερπουλ προσπάθησε να απαντήσει, αλλά η κεφαλιά του Sami Hyypia βρήκε τον Dida σε ετοιμότητα. Στο 39' η Μίλαν με τον Kaka θα ξεδιπλώσει μια υποδειγματική αντεπίθεση. Ο Kaka θα ανοίξει την άμυνα των Άγγλων, θα πασάρει στον Andriy Shevchenko και αυτός θα βγάλει σε θέση βολής τον Hernan Crespo, ο οποίος δεν θα δυσκολευτεί να σημειώσει το 2-0. O Kaka στο 44' θα δημιουργήσει το 3-0 για τους Ιταλούς. Με υπέροχη προσπάθεια θα ελευθερωθεί απο τον προσωπικό του αντίπαλο και με μια πανέξυπνη μπαλιά, θα βγάλει τον Hernan Crespo σε θέση βολής με τον Jerzy Dudek. Ο Αργεντίνος φορ δεν θα δυσκολευτεί να σημειώσει το 3-0. Οι Άγγλοι δεν μπορούσαν να πιστέψουν την εξέλιξη του αγώνα και την τρομερή αποτελεσματικότητα των παικτών της Μίλαν. Με την έναρξη του δευτέρου μέρους, ο Rafael Benitez πέρασε στη θέση του Steve Finnan τον Dietmar Hamann, αλλάζοντας τη διάταξη της άμυνας του. Η Λίβερπουλ άρχισε να πιέζει την άμυνα της Μίλαν. Η Μίλαν οργάνωσε την άμυνα της και προσπάθησε να διαχειριστεί το προβάδισμα των τριών τερμάτων. Παρόλα αυτά η Μίλαν ήταν αυτή που απείλησε με φάουλ του Andriy Shevchenko, που βρήκε τον Jerzy Dudek σε ετοιμότητα. Στο 54' ο Steven Gerrard με έξοχη κεφαλιά, σε σέντρα του John Arne Riise, θα μειώσει το σκορ σε 3-1.


 

 

  • Δύο λεπτά αργότερα ο Vladimír Šmicer, ο οποίος είχε περάσει αλλαγή στο 23' στη θέση του Harry Kewell, με δυνατό σουτ έξω απο την περιοχή θα σημειώσει το 3-2. Το άγχος θα μεταφερθεί στη πλευρά των Ιταλών, καθώς βλέπουν σε δύο λεπτά το προβάδισμα τους να εξαφανίζεται. Στο 60' η ολική επαναφορά για τη Λίβερπουλ θα ολοκληρωθεί. Ο Jamie Carragher θα βγάλει μπαλιά στον Milan Baroš μέσα στην περιοχή και ο Τσέχος, με έξυπνο τακουνάκι, θα προσπαθήσει να βρεί τον Steven Gerrard. Ο Gennaro Gattuso που ακολουθούσε τον αρχηγό της Λίβερπουλ, θα τον ανατρέψει και ο διαιτητής θα δείξει το σημείο του πέναλτυ. Ο Xabi Alonso θα αναλάβει την εκτέλεση του πέναλτυ, αλλά ο Dida θα πέσει σωστά και θα αποκρούσει σε πρώτο χρόνο. Στην επαναφορά ο Ισπανός θα στείλει σε δεύτερο χρόνο την μπάλα στα δίχτυα μέσα σε αποθέωση. Το παιχνίδι θα αποκτήσει φοβερό ρυθμό με τη Λίβερπουλ να απειλεί εκ νέου την εστία του Dida με σουτ του John Arne Riise. Η Μίλαν, παρά το σοκ της ανατροπής, θα δημιουργήσει ευκαιρίες με τους Andriy Shevchenko και Hernán Crespo που θα μείνουν αναξιοποίητες. Το σκορ δεν άλλαξε και το παιχνίδι οδηγήθηκε στην ημίωρη παράταση. Ο Jon Dahl Tomasson, που αντικατέστησε στο 85' τον Hernán Crespo θα αποτύχει απο κοντά να δώσει το προβάδισμα στη Μίλαν. Η Μίλαν έδειχνε αποφασισμένη να μην αφήσει τον τελικό να κριθεί στα πέναλτυ και συνέχισε να πιέζει την άμυνα της Λίβερπουλ. Λίγο πριν το τέλος της παράτασης ο Serginho με σέντρα θα φέρει σε θέση βολής τον Andriy Shevchenko, την κεφαλιά του οποίου θα αποκρούσει ενστικτωδώς ο Jerzy Dudek. Στην επαναφορά ο Ουκρανός θα προσπαθήσει να σπρώξει τη μπάλα στα δίχτυα με σουτ, αλλά πάλι ο τερματοφύλακας της Λίβερπουλ θα τον σταματήσει. Το σκορ δε θα αλλάξει και ο αγώνας θα κριθεί στη διαδικασία των πέναλτυ.


 

  • Οι παίκτες της Μίλαν ξεκίνησαν πρώτοι να εκτελούν πέναλτυ με τον Serginho να στέλνει την μπάλα πάνω απο τα δοκάρια του Jerzy Dudek. Ο Dietmar Hamann θα ευστοχήσει στο πρώτο πέναλτυ των Άγγλων. Το δεύτερο πέναλτυ της Μίλαν θα εκτελέσει ο Andrea Pirlo, το οποίος θα αποκρούσει ο Jerzy Dudek. Ο Djibril Cissé θα ευστοχήσει στο δεύτερο πέναλτυ της Λίβερπουλ. Το ίδιο θα κάνει και ο Jon Dahl Tomasson στο τρίτο πέναλτυ των Ιταλών. Ο Dida θα σταματήσει το πέναλτυ του John Arne Riise και ο Kaka θα ευστοχήσει στο τέταρτο πέναλτυ της Μίλαν. Ο Vladimír Šmicer θα ευστοχήσει στο τέταρτο πέναλτυ των ''κόκκινων'' και όλα θα κριθούν στο πέμπτο πέναλτυ των Ιταλών, που θα αναλάβει να κτυπήσει ο Andriy Shevchenko. Ο Ουκρανός θα το εκτελέσει άσχημα και ο Jerzy Dudek δε θα δυσκολευτεί να αποκρούσει και να δώσει το τρόπαιο στη Λίβερπουλ. Ο άνθρωπος που έδωσε το τρόπαιο στη Μίλαν στον τελικό του Μάντσεστερ το 2003, θα είναι ο μοιραίος παίκτης της ομάδας του στον φετινό τελικό.


 


 

  • Όποια ομάδα κέρδιζε το τρόπαιο, η νίκη της θα ήταν δίκαιη. Δύο σημαντικοί σύλλογοι πρόσφεραν έναν τελικό αντάξιο της ιστορίας τους. Ίσως ήταν ο καλύτερος και θεαματικότερος τελικός στην ιστορία του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Η Λίβερπουλ θα επιστρέψει στην κορυφή της Ευρώπης ύστερα απο 16 ολόκληρα χρόνια. Ήταν η πέμπτη κατάκτηση της σημαντικότερης ευρωπαϊκής διοργάνωσης για τους ''κόκκινους'' του Λίβερπουλ. Η Λίβερπουλ είχε απωλέσει τα σκήπτρα στο αγγλικό ποδόσφαιρο, αλλά στην Ευρώπη παρέμενε μια υπολογίσιμη δύναμη.


 



akimwi.png

2005/06: Η δεύτερη κατάκτηση του Champions League απο την Μπαρτσελόνα

 


 

  • Σε όλη την ιστορία του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ποτέ μια ομάδα απο το Λονδίνο δεν κατάφερε να συμμετάσχει σε τελικό της διοργάνωσης. Την χρονιά 2005-2006 δόθηκε η ευκαιρία στην Άρσεναλ να διεκδικήσει ότι δεν κατάφερε ποτέ λονδρέζικος σύλλογος, το τρόπαιο του Champions League. Αντίπαλος της μια ομάδα με φανατικούς οπαδούς σε όλο τον κόσμο αλλά με φτωχή συγκομιδή στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, η Μπαρτσελόνα. Οι Ισπανοί είχαν μόλις μία κατάκτηση σε πέντε συμμετοχές σε τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Για την ομάδα της Άρσεναλ θα ήταν η πρώτη απόπειρα κατάκτησης του τροπαίου.


 

  • Στον δρόμο για τον τελικό η Άρσεναλ ξεκίνησε την προσπάθεια της απο τη φάση των ομίλων αντιμετωπίζοντας στον Β'όμιλο την Σπάρτα Πράγας, την Τουν και τον Άγιαξ. Η Άρσεναλ θα πάρουν χωρίς προβλήματα την πρώτη θέση του ομίλου τους και θα κληρωθούν στη φάση των 16 με την Ρεάλ Μαδρίτης. Οι Άγγλοι επικράτησαν στη Μαδρίτη με 1-0 και στο παιχνίδι-ρεβάνς του Λονδίνου αρκέστηκαν να υπερασπιστούν το σκορ του πρώτου αγώνα. Στα προημιτελικά αντιμετώπισαν την Γιουβέντους, την οποία απέκλεισαν με καθαρή νίκη 2-0 στο Λονδίνο και λευκή ισοπαλία 0-0 στο Τορίνο. Στα ημιτελικά, η Βιγιαρεάλ δεν μπόρεσε να σταθεί εμπόδιο στην πρόκριση για τον τελικό του Παρισιού και με νίκη 1-0 στην Αγγλία και ισοπαλία 0-0 στην Ισπανία, η Άρσεναλ πήρε την πρόκριση. Η Μπαρτσελόνα κληρώθηκε στον Γ' όμιλο με τον Παναθηναϊκό, την Βέρντερ Βρέμης και την Ουντινέζε, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση με ρεκόρ 5 νικών και 1 ισοπαλίας. Στη φάση των 16 απέκλεισε δύσκολα την Τσέλσι με εκτός έδρας νίκη 2-1 και εντός έδρας ισοπαλία 1-1, για να βρει στο δρόμο της την Μπενφίκα. Οι Καταλανοί θα προκριθούν στα ημιτελικά χάρη στη νίκη 2-0 στο Camp Nou στη ρεβάνς του 0-0 της Λισσαβώνας. Στα ημιτελικά η νίκη με 1-0 στο Μιλάνο εναντίον της Μίλαν, θα αποδειχθεί καθοριστική. Στον επαναληπτικό της Βαρκελώνης οι δύο ομάδες θα έρθουν ισόπαλες 0-0, με τους Ισπανούς να πανηγυρίζουν την πρόκριση.


 


 

  • Ο τελικός διεξήχθη στο στάδιο Stade de France του Παρισιού στις 17 Μαϊου 2006, μπροστά σε 79.500 θεατές. Όλα τα προγνωστικά ήταν υπέρ των Καταλανών. Η Μπαρτσελόνα είχε εντυπωσιάσει με το παιχνίδι της στους προηγούμενους αγώνες της διοργάνωσης. Ο Frank Rijkaard είχε δημιουργήσει ένα σύνολο που ήταν ικανό να διαλύσει οποιονδήποτε αντίπαλο, αποδίδοντας ποδόσφαιρο υψηλού επιπέδου. Οι εμπνεύσεις του Ronaldinho, η ταχύτητα του Ludovic Giuly, η τεχνική του Samuel Eto'o και η διορατικότητα του Deco, αποτελούσαν τον τέλειο συνδυασμό για να φτάσει η ομάδα στην κορυφή της Ευρώπης. Από την άλλη, το δημιούργημα του Arsene Wenger, πρωταγωνιστούσε στο νησί κάθε χρόνο, αλλά ποτέ δεν κατάφερε να φτάσει σε τελικό Champions League. Οι εμπειρία των Thierry Henry, Sol Campbell, Gilberto Silva και Robert Pires, έδινε την απαραίτητη σιγουριά και αυτοπεποίθηση στους νεότερους παίκτες των Λονδρέζων να ξεδιπλώσουν χωρίς φόβο το ταλέντο τους στον αγωνιστικό χώρο. Η Άρσεναλ ξεκίνησε πιο αποφασιστικά το παιχνίδι και ήταν αυτή που έφτασε πρώτη κοντά στο γκολ. Στο 2' ο Thierry Henry βγήκε τετ-α-τετ με τον Victor Valdes, το πλασέ του όμως απέκρουσε σωτήρια ο Ισπανός τερματοφύλακας. Στην επόμενη φάση, πάλι ο Thierry Henry έπιασε ένα δυνατό σουτ έξω απο την μεγάλη περιοχή και ανάγκασε τον Victor Valdes σε νέα απόκρουση.


 

 

  • Η Μπαρτσελόνα προσπάθησε να ισορροπήσει το παιχνίδι και να αναλάβει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Στο 18' ο Ronaldinho θα βγάλει με υπέροχη μπαλιά τον Samuel Eto'o στην πλάτη της άμυνας και ο τερματοφύλακας των Άγγλων, Jens Lehmann, θα αναγκαστεί να τον ανατρέψει εκτός περιοχής. Η ενέργεια του αυτή τιμωρήθηκε από τον διαιτητή της αναμέτρησης με απ΄ευθείας κόκκινη, αφήνοντας την Άρσεναλ με δέκα παίκτες για το υπόλοιπο του τελικού. Ο Arsene Wenger θα αντικαταστήσει, αναγκαστικά, τον Robert Pires με τον Manuel Almunia, στερώντας ένα πολύτιμο εργαλείο απο την μεσαία γραμμή της ομάδας του. Αν και αγωνίζοταν με παίκτη παραπάνω, η Μπαρτσελόνα δεν μπορούσε να δημιουργήσει φάσεις μπροστά στην εστία του Manuel Almunia. Την αδυναμία της Μπαρτσελόνα να απειλήσει, εκμεταλλεύτηκε η Άρσεναλ που στο 37' θα πάρει προβάδισμα στο σκορ. Σε εκτέλεση φάουλ απο τα δεξιά, ο Sol Campbell θα σημειώσει ανενόχλητος με δυνατή κεφαλιά το 1-0. Το γκολ αυτό βραχυκύκλωσε τους Ισπανούς, που δεν κατάφεραν να αντιδράσουν και το ημίχρονο τελείωσε με την Άρσεναλ να προηγείται με 1-0. Με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου, ο Frank Rijkaard πέρασε στη θέση του αμυντικού μέσου Edmilson, τον δημιουργικό Andres Iniesta για να φτάσει στην ισοφάριση. Η Μπαρτσελόνα πίεζε την άμυνα της Άρσεναλ, αλλά εξακολουθούσε να είναι ακίνδυνη επιθετικά. Η Άρσεναλ κάλυπτε υποδειγματικά τους χώρους και δεν έδειχνε να την επηρεάζει το αριθμητικό μειονέκτημα. Στο 59' , μάλιστα, ο Thierry Henry απείλησε εκ νέου την εστία του Victor Valdes. Ο Frank Rijkaard βλέποντας το χρόνο να κυλάει εις βάρος της ομάδας του θα ρίξει στο 61' τον έμπειρο Henrik Larsson στη θέση του Mark van Bommel, τροποποιώντας το σύστημα της ομάδας του σε 4-4-2 και στο 71' θα αντικαταστήσει τον ακραίο αμυντικό Oleguer Presas με τον επιθετικογενή μπακ Juliano Belletti. Η Μπαρτσελόνα θα γίνει πολύ επιθετική και θα κλείσει στην περιοχή της την Άρσεναλ. Οι γρήγορες εναλλαγές της μπάλας των παικτών της και η ποδοσφαιρική ευφυΐα του Henrik Larsson θα προβληματίσουν τους Λονδρέζους. Στο 76' οι Ronaldinho, Henrik Larsson και Samuel Eto'o θα συνδυαστούν με αστραπιαία ταχύτητα και ο Καμερουνέζος φορ θα πλασάρει υποδειγματικά τον Manuel Almunia στην κλειστή του γωνία, ισοφαρίζοντας για τους Ισπανούς. H ισοφάριση έδωσε άλλη ψυχολογία στους παίκτες της Μπαρτσελόνα και απογοήτευσε τους παίκτες της Άρσεναλ, που είχαν ήδη αρχίσει να κουράζονται αγωνιζόμενοι, για μια ώρα περίπου, με παίκτη λιγότερο. Πέντε λεπτά αργότερα, ο Henrik Larsson θα συνεργαστεί με τον Juliano Belletti και ο Βραζιλιάνος θα πλασάρει τον Manuel Almunia σημειώνοντας το 2-1. Ο Arsene Wenger πέρασε στο παιχνίδι τον Jose Antonio Reyes στη θέση του Aliaksandr Hleb, αλλά ο εναπομείνοντας χρόνος ήταν ελάχιστος για να μπορέσει να αντιδράσει η ομάδα του. Το σκορ δεν άλλαξε και η Μπαρτσελόνα θα κατακτήσει το τρόπαιο μέσα σε ξέφρενους πανηγυρισμούς.


 

  • Η Μπαρτσελόνα θα κατακτήσει για δεύτερη φορά στην ιστορία της το βαρύτιμο τρόπαιο. Όλοι μιλούσαν πριν τον τελικό για την Μπαρτσελόνα του σούπερ σταρ Ronaldinho, αλλά τελικά ο άνθρωπος που έκρινε την αναμέτρηση ήταν ο Henrik Larsson. Με την είσοδο του δημιούργησε πολλά προβλήματα στην άμυνα της Άρσεναλ και χάρη στις δύο ασίστ του προήλθαν τα δύο γκολ των Ισπανών. Η αποβολή του Jens Lehmann έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα, καθώς πολλοί υποστήριξαν ότι ο τελικός θα είχε διαφορετική εξέλιξη αν η Άρσεναλ δεν αγωνίζοταν με αριθμητικό μειονέκτημα. Η Άρσεναλ θα χάσει μια μεγάλη ευκαιρία για να κατακτήσει την κορυφή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, αλλά ήταν εκείνη που κέρδισε τις εντυπώσεις με την εμφάνιση της στον τελικό. Η Μπαρτσελόνα εδραίωσε τη θέση της ανάμεσα στις κορυφαίες ομάδες της διοργάνωσης και έβαλε τις βάσεις για να κυριαρχήσει και τα επόμενα χρόνια στην Ευρώπη.


 

Share this post


Link to post

akimwi.png

2006/07: Η Μίλαν παίρνει τη ρεβάνς και κατακτά το έβδομο Champions League

 

 

  • Ο τελικός της Κωνσταντινούπολης το 2005, αναμφίβολα, ήταν ένας από τους θεαματικότερους που είχαν παρακολουθήσει η Ευρώπη. Δύο από τους κορυφαίους ευρωπαϊκούς συλλόγους, η Λίβερπουλ και η Μίλαν, πρόσφεραν αξέχαστες συγκινήσεις στο ευρωπαϊκό κοινό. Οι οπαδοί της Μίλαν δεν είχαν συνειδητοποιήσει ακόμα, πως μια βέβαιη νίκη της ομάδας τους χάθηκε σε ένα δεκάλεπτο. Ο τελικός της Αθήνας ήταν μιας πρώτης τάξης ευκαιρία για τους ΄΄ροσσονέρι΄΄ να πάρουν τη ρεβάνς για την ήττα της Κωνσταντινούπολης.


 

  • Στον δρόμο για τον τελικό, οι δύο ομάδες αναγκάστηκαν να αρχίσουν τους αγώνες τους από τον τρίτο προκριματικό γύρο. Η Μίλαν απέκλεισε τον Ερυθρό Αστέρα με δύο άνετες νίκες. Η Λίβερπουλ δεν αντιμετώπισε προβλήματα με την Μακάμπι Χάϊφα, την οποία απέκλεισε με νίκη στο Anfield και ισοπαλία 1-1 στη ρεβάνς που διεξήχθη στο Κίεβο, λόγω της εμπόλεμης κατάστασης στο Ισραήλ. Στη φάση των ομίλων η Μίλαν κληρώθηκε στον Θ' όμιλο μαζί με την Λιλ, την Άντερλεχτ και την Α.Ε.Κ., στον οποίο τερμάτισε άνετα στην πρώτη θέση. Οι ''ροσσονέρι'' στη φάση των 16 συνάντησαν δυσκολίες στους διπλούς αγώνες με αντίπαλο τη Σέλτικ. Μετά το ισόπαλο 0-0 της Γλασκώβης, χρειάστηκε η ημίωρη παράταση για να κάμψουν την αντίσταση των Σκωτσέζων με 1-0. Στα προημιτελικά αντιμετώπισαν την Μπάγερν Μονάχου και ύστερα απο την ισοπαλία 2-2 στο Μιλάνο ο αποκλεισμός καραδοκούσε. Με εντυπωσιακή εμφάνιση στον αγώνα ρεβάνς στη Γερμανία, οι Ιταλοί θα επικρατήσουν με 2-0 και πάρουν την πρόκριση στα ημιτελικά, όπου θα αναμετρηθούν με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Οι Άγγλοι θα επικρατήσουν με 3-2 στο Old Trafford, αλλά στη ρεβάνς του Μιλάνου η Μίλαν θα επιβληθεί με 3-0 και θα πάρει το εισητήριο για τον τελικό της Αθήνας. Η Λίβερπουλ στη φάση των ομίλων θα κληθεί να αντιμετωπίσει στον Γ' όμιλο τις Γαλατάσαράϊ, Μπορντό και Αϊντχόβεν. Οι ''κόκκινοι'' θα πάρουν την πρωτιά με ρεκόρ 4 νικών, 1 ισοπαλίας και μόλις 1 ήττας. Στη φάση των 16 η Λίβερπουλ θα κληρωθεί με την κάτοχο του τίτλου Μπαρτσελόνα. Οι Άγγλοι θα επικρατήσουν με 2-1 στην Βαρκελώνη και θα ηττηθούν με 1-0 στο Anfield. To εκτός έδρας γκολ θα της δώσει τελικά την πρόκριση στα προημιτελικά, όπου θα αντιμετωπίσει την Αϊντχόβεν. Η Λίβερπουλ θα δείξει απο το πρώτο παιχνίδι ότι είναι η καλύτερη ομάδα αυτού του ζευγαριου και με δύο καθαρές νίκες θα περάσει στην ημιτελική φάση. Εκεί θα βρεθεί αντιμέτωπη με την Τσέλσι σε ένα αμφίρροπο αγγλικό εμφύλιο. Οι ''μπλε'' θα επικρατήσουν με 1-0 στην έδρα τους και στο παιχνίδι ρεβάνς η Λίβερπουλ θα ισοφαρίσει το σκορ του πρώτου αγώνα οδηγώντας το παιχνίδι στην ημίωρη παράταση και στη συνέχεια στα πέναλτυ. Οι ''κόκκινοι'' αποδείχτηκαν ψυχραιμότεροι από τους Λονδρέζους και πήραν την πρόκριση, επικρατώντας με 4-1.

 


 

  • Ο τελικός διεξήχθη στις 23 Μαϊου 2007 στο Olympic Stadium Spyros Louis στην Αθήνα, παρουσία 74.000 θεατών. Η Μίλαν παρέταξε μια ομάδα αποτελούμενη απο έμπειρους παίκτες και ο μέσος όρος ηλικίας ήταν 31 έτη, που ήταν ο μεγαλύτερος ανάμεσα στις ομάδες που αγωνίστηκαν σε τελικό του Champions League. Η Λίβερπουλ είχε στη σύνθεση της πέντε παίκτες από την ομάδα που κατέκτησε το τρόπαιο στον τελικό της Κωνσταντινούπολης το 2005. Η Λίβερπουλ ξεκίνησε πιο καλά τον αγώνα και με τον Jermaine Pennant να δημιουργεί πολλά προβλήματα στην άμυνα της Μίλαν. Ο Άγγλος μέσος ήταν πολύ κινητικός και ήταν αυτός που είχε την πρώτη καλή στιγμή στο παιχνίδι, όταν με σουτ υπό πίεση ανάγκασε τον Dida να αποκρούσει. Στο 17' η Μίλαν απείλησε με σουτ του Kaka, αλλά ο José Manuel Reina σταμάτησε το σουτ του Βραζιλιάνου μέσου.



 

  • Η Λίβερπουλ συνέχιζε να έχει την κατοχή της μπάλας και να ελέχγει τον ρυθμό του αγώνα. Η αγγλική ομάδα περιορίζοταν σε μακρινά σουτ, καθώς οι αμυντικοί της Μίλαν δεν άφηναν χώρους και είχαν εγκλωβίσει τον φορ της Λίβερπουλ Dirk Kuyt. Ο Xabi Alonso και ο John Arne Riise προσπάθησαν να φανούν απειλητικοί, αλλά τα σουτ που επιχείρησαν κατέληξαν αουτ. Λίγο πριν τη λήξη του ημιχρόνου, ο Kaka κέρδισε φάουλ έξω απο την περιοχή της Λίβερπουλ από τον Xabi Alonso. Ο Andrea Pirlo εκτέλεσε και η μπάλα, αφού κόντραρε στον Filippo Inzaghi, άλλαξε πορεία και κατέληξε στα δίχτυα του José Manuel Reina. Το ημίχρο νο τελείωσε με τη Μίλαν να είναι μπροστά στο σκορ με 1-0. Με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου, η Λίβερπουλ συνέχιζε να έχει την κατοχή της μπάλας, αλλά δε μπορούσε να δημιουργήσει ευκαιρίες για γκολ. Η Μίλαν ήταν καλά οργανωμένη αμυντικά και απείλησε με σουτ από εκτέλεση φάουλ του Andrea Pirlo. Η έλλειψη ενός παίκτη που θα οργάνωνε το παιχνίδι των Άγγλων, ήταν εμφανής και ανάγκασε τους παίκτες της Λίβερπουλ να προσπαθούν να φτάσουν στην ισοφάριση με ατομικές προσπάθειες. Σε μία από αυτές, ο Steven Gerrard κέρδισε τις κόντρες απο τους Clarence Seedorf και Alessandro Nesta, αλλά το πλασε που επιχείρησε απέκρουσε ο Dida. Ο Rafael Benítez, βλέποντας την αδυναμία της ομάδας του, αντικατέστησε στο 59' τον Boudewijn Zenden με τον επιθετικογενή Harry Kewell.



 

  • Η Λίβερπουλ άρχισε να εντείνει τις προσπάθειες της για να φτάσει στην ισοφάριση. Με την είσοδο του Peter Crouch στο 78' στη θέση του αμυντικού μέσου Javier Mascherano, η αγγλική ομάδα θα έπαιζε το τελευταίο της χαρτί για να μείνει ζωντανή στην διεκδίκηση του τροπαίου. Στο 82' όμως θα πληρώσει μια αδράνεια των μέσων της, οι οποίοι άφησαν αμαρκάριστο τον Kaka που ανενόχλητος θα βγάλει τον Filippo Inzaghi τετ-α-τετ με τον José Manuel Reina και δεν θα δυσκολευτεί να σημειώσει το 2-0. Η Λίβερπουλ στο λιγοστό χρόνο που απέμεινε το μόνο που κατάφερε ήταν να ισοφαρίσει με κοντινή κεφαλιά του αμαρκάριστου Dirk Kuyt στο 89'. Το σφύριγμα της λήξης του Herbert Fandel θα βρει την Μίλαν νικήτρια με 2-1.


 

  • Η Μίλαν κατέκτησε για έβδομη φορά το Champions League. O αρχηγός της, Paolo Maldini, θα γίνει ο γηραιότερος παίκτης που θα κατακτήσει το τρόπαιο του Champions League σε ηλικία 38 ετών. Σε όσους τελικούς αγωνίστηκε η ομάδα του Μιλάνου, πάντα ήταν αυτή που προσπαθούσε να επιβάλλει το παιχνίδι της. Σε αυτόν τον τελικό, ο Carlo Ancelotti παρέταξε την ομάδα του με στόχο να μη δεχτεί εύκολα τέρμα και να διεκδικήσει το παιχνίδι με αντεπιθέσεις. Η Λίβερπουλ προσπάθησε να παίξει επιθετικά, αλλά ο άναρχος τρόπος που αναζητούσε το γκολ δεν της επέτρεψε να ελπίζει σε κάτι καλύτερο από τη συμμετοχή της σε ένα ακόμα σπουδαίο ποδοσφαιρικό γεγονός.

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

2007/08: Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για τρίτη φορά στην κορυφή της Ευρώπης

 


 

  • Τη χρονιά 2007-2008 στη διοργάνωση του Champions League κυριάρχησαν οι αγγλικοί σύλλογοι. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η Τσέλσι και η Λίβερπουλ κατάφεραν να φτάσουν ως τα ημιτελικά του θεσμού. Στον τελικό της Μόσχας για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού θα συναντηθούν δύο αγγλικές ομάδες, η Τσέλσι και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. H Τσέλσι, του πολυεκατομμυριούχου Ρώσου Roman Abramovich, θα συμμετείχε για πρώτη φορά σε τελικό Champions League. H Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ θα διεκδικούσε το τρίτο τρόπαιο της στη διοργάνωση.


 

  • Στον δρόμο για τον τελικό η Τσέλσι ξεκίνησε τους αγώνες της από τον Β' όμιλο μαζί με τις Σάλκε, Ρόζενμποργκ και Βαλένθια. Οι ''μπλέ'' θα καταλάβουν αήττητοι την πρώτη θέση του ομίλου και θα προκριθούν στη φάση των 16, όπου θα συναντήσουν τον Ολυμπιακό. Η πρόκριση θα έρθει εύκολα μετά τη νίκη στο Stanford Bridge με 3-0 στη ρεβάνς του ισόπαλου 0-0 στην Αθήνα. Στα προημιτελικά η Τσέλσι θα περάσει το εμπόδιο της Φενέρμπαχτσέ με ήττα 2-1 στην Τουρκία και νίκη 2-0 στο Λονδίνο. Στα ημιτελικά θα καταφέρει να αποκλείσει τη Λίβερπουλ, νικώντας τους ''κόκκινους'' 3-2 στην παράταση στον επαναληπτικό του Λονδίνου. Ήταν η τρίτη φορά τα τελευταία πέντε χρόνια που το συγκεκριμένο ζευγάρι έριζε για μια θέση σε τελικό του Champions League, με τη Λίβερπουλ να έχει προκριθεί στις προηγούμενες δύο αναμετρήσεις. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κληρώθηκε στον Ζ' όμιλο μαζί με τις Σπόρτινγκ Λισσαβώνας, Ρόμα και Ντιναμό Κιέβου. Οι ''κόκκινοι διάβολοι'' θα κατακτήσουν άνετα την πρώτη θέση και στη φάση των 16 θα αντιμετωπίσουν την Λυόν. Οι Άγγλοι θα προκριθούν με ισοπαλία στη Γαλλία 1-1 και νίκη 1-0 εντός έδρας. Στα προημιτελικά θα αποκλείσει με δύο καθαρές νίκες την ιταλική Ρόμα. Στα ημιτελικά θα περάσει το εμπόδιο, του φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου, Μπαρτσελόνα. Στο Camp Nou, οι Άγγλοι θα αποσπάσουν λευκή ισοπαλία και στη ρεβάνς του Old Trafford θα επικρατήσουν με 1-0.


 

 
  • O τελικός διεξήχθη στις 21 Μαϊου 2008 στο στάδιο Luzhniki της Μόσχας, παρουσία 67.310 θεατών. Το παχνίδι ξεκίνησε με τις δύο ομάδες να προσέχουν περισσότερο τις άμυνες τους. Στα πρώτα 25 λεπτά κυριάρχησαν οι δυνατές μονομαχίες και οι αντεγκλίσεις μεταξύ των παικτών. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είχε περισσότερη ώρα στην κατοχή της την μπάλα, αλλά δεν μπορούσε να φτάσει στην περιοχή του Petr Cech με αξιώσεις. Ο Cristiano Ronaldo προσπαθούσε να δημιουργήσει προβλήματα από την αριστερή πτέρυγα των Λονδρέζων, αλλά η τελική προσπάθεια ήταν πάντοτε λανθασμένη. Στο 26' σε μια ανύποπτη φάση, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ θα ανοίξει το σκορ. Ο Wes Brown θα βγάλει σέντρα απο τα αριστερά και ο Cristiano Ronaldo με ωραία κεφαλιά θα σημειώσει το 1-0.


 

 

  • Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έδειχνε ότι ελέγχει τον ρυθμό του αγώνα, αλλά στο 33' η ομάδα του Λονδίνου θα φτάσει κοντά στην ισοφάριση. Ο Didier Drogba θα πιάσει κεφαλιά απο το ύψος της μικρής περιοχής, αλλά ο Edwin van der Sar θα αποκρούσει σωτήρια. Το παιχνίδι θα αποκτήσει έναν γρήγορο ρυθμό με τις δύο ομάδες να δημιουργούν ευκαιρίες μπροστά στις δύο εστίες. Στο 34' η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ θα απαντήσει την ευκαιρία του Didier Drogba, όταν ο Cristiano Ronaldo θα βγάλει σέντρα, ο Carlos Tevez θα πιάσει ωραία κεφαλιά απο κοντά, αλλά ο Petr Cech θα αποκρούσει. Ο John Terry θα απομακρύνει άτσαλα και ο Michael Carrick με σουτ θα αναγκάσει τον Petr Cech να κάνει την απόκρουση του αγώνα. Στο 42' η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ θα απειλήσει εκ νέου με τον Wayne Rooney να σεντράρει παράλληλα στην εστία των ''μπλε'' και τον Carlos Tevez να αποτυγχάνει να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα. Η τύχη, όμως, θα γυρίσει την πλάτη στη Γιουνάιτεντ και στο 45' θα δεχτεί την ισοφάριση, χάρη σε ένα τυχερό τέρμα του Frank Lampard. Ο Michael Essien θα επιχειρήσει ένα σουτ απελπισίας και αφού η μπάλα κοντράρει διαδοχικά στα σώματα των Nemanja Vidic και Rio Ferdinand, θα καταλήξει στα πόδια του Frank Lampard, οποίος θα εκμεταλλευτεί το γλίστρημα του Edwin van der Sar και θα ισοφαρίσει το παιχνίδι. Στο δεύτερο ημίχρονο ο ρυθμός έπεσε και οι δύο ομάδες αναλώθηκαν στο να περιορίσουν τα ατού των αντιπάλων τους. Τα συνεχή δυνατά μαρκαρίσματα και οι ''κοκκορομαχίες'' των παικτών, δεν επέτρεπαν σε καμία ομάδα να επιβάλλει το ρυθμό της.


 

 
  • Στο 54' η Τσέλσι θα δημιουργήσει την πρώτη καλή ευκαιρία, όταν ο Michael Essien θα ελευθερωθεί από το μαρκάρισμα του Cristiano Ronaldo, αλλά το σουτ του θα περάσει πάνω από τα δοκάρια του Edwin van der Sar. Η Τσέλσι θα απειλήσει ξανά τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο 74', όταν ο Didier Drogba εξαπέλυσε δυνατό σουτ έξω απο την περιοχή, αλλά η μπάλα κατάληξε στο αριστερό δοκάρι των ''κόκκινων διαβόλων''. Μέχρι το τέλος του 90λέπτου δεν σημειώθηκε κάτι αξιόλογο και ο αγώνας μοιραία οδηγήθηκε στην ημίωρη παράταση. Στη διάρκεια της παράτασης, καμία ομάδα δεν έδειξε να θέλει να ρισκάρει και οι δύο αντίπαλοι επιδόθηκαν σε δυνατές μονομαχίες στο χώρο της μεσαίας γραμμής. Λίγα λεπτά πριν την λήξη της παράτασης ο Carlos Tevez, δημιούργησε ένταση στον αγωνιστικό χώρο που οδήγησε σε αψημαχίες μεταξύ των παικτών. Σε μία απ΄αυτές ο Didier Drogba χαστούκισε τον Nemanja Vidic, με αποτέλεσμα την αποβολή του. Οι δύο προπονητές βλέποντας τον αγώνα να τελειώνει ισόπαλος και στην παράταση, έκαναν τις αλλαγές εκείνες που θα τους έδιναν τις καλύτερες δυνατές επιλογές στη διαδικασία των πέναλτυ. Ο Alex Ferguson πέρασε στο παιχνίδι τον Anderson στη θέση του Wes Brown και ο Avram Grant τον Juliano Belletti στη θέση του Claude Makelele.


 

  • Πρώτοι θα εκτελούσαν πέναλτυ οι παίκτες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, με τον Carlos Tevez να ευστοχεί. Το ίδιο έυστοχοι θα είναι οι Michael Ballack, Michael Carrick και Juliano Belletti. Στο τρίτο πέναλτυ για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ θα αστοχήσει ο Cristiano Ronaldo, απογοητεύοντας τους οπαδούς της ομάδας του. Στη συνέχεια θα ευστοχήσουν οι Frank Lampard, Owen Hargreaves, Ashley Cole και Nani. Το τελευταίο πέναλτυ για την Τσέλσι θα εκτελούσε ο John Terry, ο οποίος γλιστρώντας έστειλε την μπάλα στο δοκάρι του Edwin van der Sar και τη διαδικασία στον ''ξαφνικό θάνατο''. Πρώτος για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ εκτέλεσε εύστοχα ο Anderson και για την Τσέλσι το ίδιο έκανε ο Salomon Kalou. Ο έμπειρος Ryan Giggs δεν θα αστοχήσει στο δεύτερο πέναλτυ των ''κόκκινων διαβόλων''. Ο Nicolas Anelka θα αναλάβει το δεύτερο πέναλτυ των Λονδρέζων στη διαδικασία, αλλά ο Edwin van der Sar θα πέσει σωστά και θα αποκρούσει, δίνοντας το τρόπαιο στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και σκορπώντας την απογοήτευση στους παίκτες της Τσέλσι.


 

  • Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ θα κατακτήσει για τρίτη φορά και δεύτερη φορά μέσα σε εννέα χρόνια, το Κύπελλο Πρωταθλητριών - Champions League. Η σταθεροποίηση της μέσα στις καλύτερες ομάδες τις τελευταίας δεκαετίας στην Ευρώπη είναι αποκλειστικά έργο του Alex Ferguson. Ο Σκωτσέζος μάνατζερ, παρά τις αποχωρήσεις μεγάλων παικτών απο τον σύλλογο, κατάφερνε να τις αναπληρώνει με νέους και ταλαντούχους παίκτες, χωρίς η ομάδα να χάνει κάτι απο την ανταγωνιστικότητα της. Η Τσέλσι έδειξε ότι έχει να διανύσει πολύ δρόμο, ώστε να σταθεροποιήσει την παρουσία της σε υψηλό επίπεδο και να καταφέρει να καθιερωθεί στον ευρωπαϊκό χώρο ως η νέα μεγάλη δύναμη.

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

2008/09: H Μπαρτσελόνα κυριαρχεί και κατακτά το τρίτο της Champions League

 


 

  • Οι αγγλικές ομάδες επενδύοντας πολλά χρήματα σε μεταγραφές παικτών κατάφεραν να κυριαρχήσουν τα τελευταία χρόνια. Στο Champions League 2008-2009 δύο ομάδες από το νησί θα συμμετείχαν στα ημιτελικά του θεσμού. Άρσεναλ και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ διεκδίκησαν μια θέση στον τελικό της Ρώμης. Τελικά, μόνο η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κατάφερε να προκριθεί και θα είχε την ευκαιρία να υπερασπιστεί τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης. Αυτή ήταν η πέμπτη συνεχόμενη συμμετοχή, τουλάχιστον, ενός συλλόγου απο την Αγγλία σε τελικό της διοργάνωσης. Αντίπαλος της θα ήταν η Μπαρτσελόνα. Οι Ισπανοί ήθελαν στην έκτη συμμετοχή τους σε τελικό του Champions League, να κατακτήσουν το τρίτο τρόπαιο της ιστορίας τους.


 

  • Στο δρόμο για τον τελικό, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αγωνίστηκε στη φάση των ομίλων, ως κάτοχος του τίτλου. Η κλήρωση των ομίλων την έφερε αντιμέτωπη με τις Βιγιαρεάλ, Σέλτικ και Άαλμποργκ στον Ε' όμιλο. Οι πρωταθλητές Ευρώπης κατέκτησαν την πρώτη θέση αήττητοι, σημειώνοντας όμως, τέσσερις ισοπαλίες. Στη φάση των 16, οι ''κόκκινοι διάβολοι'' αντιμετώπισαν την Ίντερ Μιλάνου. Η ισοπαλία του πρώτου παιχνιδιού στο Μιλάνο, έδωσε στην αγγλική ομάδα προβάδισμα πρόκρισης και εκείνη το εκμεταλλεύτηκε, νικώντας 2-0 τους Ιταλούς στη ρεβάνς του Old Trafford. Στην προημιτελική φάση η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κινδύνεψε να αποκλειστεί πρόωρα. Η Πόρτο πήρε ισοπαλία 2-2 στην Αγγλία, αλλά ένα καταπληκτικό γκολ του Cristiano Ronaldo στη ρεβάνς του Οπόρτο, της έδωσε τη νίκη-πρόκριση για τα ημιτελικά της διοργάνωσης. Εκεί ήρθε αντιμέτωπη με την Άρσεναλ, την οποία απέκλεισε εύκολα με δύο νίκες 1-0 εντός έδρας και 3-2 εκτός έδρας. Η Μπαρτσελόνα ξεκίνησε τους αγώνες στο Champions League από τον τρίτο προκριματικό γύρο, καθώς κατέλαβαν την τρίτη θέση στο ισπανικό πρωτάθλημα της περιόδου 2007-2008. Το εμπόδιο της Βίσλα Κρακοβίας δεν ήταν ανυπέρβλητο και οι Καταλανοί πήραν μια εύκολη πρόκριση για τη φάση των ομίλων. Η Μπαρτσελόνα κληρώθηκε στον Γ' όμιλο μαζί με την Σπόρτινγκ Λισσαβώνας, την Σαχτάρ Ντόνεσκ και την Βασίλεια. Οι Ισπανοί τερμάτισαν στην κορυφή του ομίλου με συνολική συγκομιδή 13 βαθμών και 18-8 τέρματα. Η κλήρωση της φάσης των 16 τους έφερε αντιμέτωπους με την Λυόν, την οποία απέκλεισαν με μια θεαματική νίκη 5-2 στο Camp Nou. Στα προημιτελικά διέσυραν την Μπάγερν Μονάχου με 4-0 στον πρώτο αγώνα της Βαρκελώνης, μετατρέποντας τη ρεβάνς σε παιχνίδι τυπικής διαδικασίας. Οι καλές εμφανίσεις δεν συνεχίστηκαν στα ημιτελικά με αντίπαλο την Τσέλσι. Το άγχος της πρόκρισης και η αξιόμαχη ομάδα του Λονδίνου, δεν επέτρεψαν στη Μπαρτσελόνα να κυριάρχησει. To πρώτο παιχνίδι στην Ισπανία έληξε 0-0 και η πρόκριση ήρθε χάρη στο εκτός έδρας γκολ στην ισοπαλία 1-1 του Stanford Bridge.


 

 

  • Ο τελικός διεξήχθη στις 27 Μαϊου 2009 στο Stadio Olimpico της Ρώμης, παρουσία 62.467 θεατών. H Μπαρτσελόνα αντιμετώπιζε προβλήματα στην κατάρτιση της αρχικής της ενδεκάδας, καθώς βασικά στελέχη της θα απουσίαζαν απο τον τελικό. Ο δεξιός μπακ Dani Alves και ο αριστερός μπακ Éric Abidal λόγω τιμωρίας δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής στον τελικό. ο βασικός κεντρικός αμυντικός των Ισπανών, Rafael Márquez, αντιμετώπιζε πρόβλημα τραυματισμού στο γόνατο που θα τον έθετε εκτός του τελικού. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ θα αγωνίζοταν με όλα τα ατού της και με την ψυχολογία του κατόχου του Champions League, θα προσπαθούσε να διατηρήσει τον τίτλο της. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μπήκε πιο δυνατά στο παιχνίδι και απείλησε πρώτη δύο φορές την εστία των Ισπανών με πρωταγωνιστή τον Cristiano Ronaldo. Μετά απο εκτέλεση φάουλ του Πορτογάλου μέσου, ο Victor Valdes δεν απέκρουσε σταθερά αλλά ο Yaya Toure έδιωξε σε κόρνερ πριν ο Park Ji-Sung γίνει απειλητικός για την εστία της ομάδας του. Λίγα λεπτά αργότερα, πάλι ο Cristiano Ronaldo εξαπέλυσε δυνατό σουτ έξω από την περιοχή, αλλά η μπάλα έφυγε μόλις αουτ. Η Μπαρτσελόνα στην πρώτη αξιόλογη προσπάθεια της κατάφερε να ανοίξει το σκορ. Στο 10' ο Xavi έβγαλε τον Samuel Eto'o σε βολής και ο Καμερουνέζος φορ, αφού απέφυγε τον Nemanja Vidić, πλάσαρε υπό την πίεση του Michael Carrick τον Edwin van der Sar δίνοντας προβάδισμα στους Ισπανούς.



 

  • Αυτό το γκολ έδιωξε το άγχος από την ομάδα του Josep Guardiola. Η Μπαρτσελόνα από εκείνο το σημείο κυριάρχησε στον αγωνιστικό χώρο, έλεγξε τον ρυθμό του αγώνα και δεν επέτρεψε στους Άγγλους να απειλήσουν την εστία του Víctor Valdés. Ο Lionel Messi ταλαιπωρούσε την άμυνα των ''κόκκινων διαβόλων'' με την ταχύτητα του και τα μακρινά σουτ του. Το ημίχρονο κύλησε με τους Ισπανούς να κρατούν άνετα το σκορ στο 1-0. Με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου, ο Alex Ferguson έριξε στο παιχνίδι τον Carlos Tévez στη θέση του Anderson επιδιώκοντας να τονώσει την επιθετικότητα της ομάδας του. Η Μπαρτσελόνα, με τους δραστήριους Xavi και Andrés Iniesta, κρατούσε τη μπάλα περισσότερο στην κατοχή της και εκδήλωνε κατα κύματα επιθέσεις προς την περιοχή της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Οι Άγγλοι δεν μπορούσαν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για αντεπίθεσεις και υπέφεραν απο την πίεση των παικτών της Μπαρτσελόνα. Σε μία απο τις επελάσεις του, ο Andrés Iniesta κέρδισε φάουλ έξω από την περιοχή των Άγγλων. Το φάουλ εκτέλεσε ο Xavi, αλλά η μπάλα χτύπησε στο δοκάρι της εστίας του Edwin van der Sar. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ προσπάθησε να απειλήσει, αλλά η άμυνα της Μπαρτσελόνα ανέκοπτε με άνεση τις όποιες ενέργειες της Μάντσεστερ Γιουνίτεντ. Στο 66' ο Alex Ferguson πέρασε στο παιχνίδι και τον Dimitar Berbatov, κάνοντας το σχήμα του ακόμα πιο επιθετικό. Όμως, λίγα λεπτά αργότερα, στο 70', ο Lionel Messi θα κλειδώσει τη νίκη για την ομάδα του. Ο Xavi έβγαλε ωραία σέντρα απο τα δεξία και ο Αργεντίνος σταρ, με ψιλοκρεμαστή κεφαλιά, θα σημειώσει το 2-0. Τα υπόλοιπα 20 λεπτά του τελικού ήταν διαδικαστικού χαρακτήρα, καθώς η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δεν πίστεψε ότι μπορεί να ανατρέψει το σκορ και οι Καταλανοί θα κατακτήσουν το τρόπαιο του Champions League.


 

 


 

  • Η Μπαρτσελόνα θα κατακτήσει για τρίτη φορά το Champions League. O σύλλογος της Καταλωνίας έφτασε στην κορυφή της Ευρώπης, έχοντας στο ρόστερ του επτά παίκτες προερχόμενους απο την δίασημη Ακαδημία της. Η Μπαρτσελόνα σε όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης απέδιδε εκπληκτικό ποδόσφαιρο, χάρη σε αυτούς τους χαρισματικούς παίκτες. Το παράδειγμα της θα επιχειρήσουν να το ακολουθήσουν και άλλοι ευρωπαϊκοί σύλλογοι στο μέλλον. Η ισπανική ομάδα, με την κατάκτηση του τροπαίου, έβαλε της βάσεις για μια μακροχρόνια κυριαρχία στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.

 

Share this post


Link to post

akimwi.png

2009/10: Ο Milito δίνει στην Ίντερ του Mourinho το τρίτο Champions League

 

 

  • Στη διοργάνωση του 2009-2010 στον τελικό αναμετρήθηκαν η ιταλική Ίντερ Μιλάνου και η γερμανική Μπάγερν Μονάχου. Οι οπαδοί της Ίντερ Μιλάνου είχαν να δουν την ομάδα τους να αγωνίζεται με τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης για μια θέση στην κορυφή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου 38 ολόκληρα χρόνια. Η τελευταία συμμετοχή των ''νερατζούρι'' σε τελικό της κορυφαίας διοργάνωσης ήταν το 1972, όταν και ηττήθηκε από τον μεγάλο Άγιαξ με 2-0. Όλα αυτά τα χρόνια η ομάδα του Μιλάνου δεν μπόρεσε να αποκτήσει την αίγλη που κατάφερε να έχει η μισητή συμπολίτισσα Μίλαν. Η Μπάγερν Μονάχου ήταν το εμπόδιο που έπρεπε να ξεπεράσει η ομάδα του Μιλάνου για φτάσει στην πρώτη κατάκτηση του Champions League από το μακρινό 1965. Ο βαυαρικός σύλλογος είχε κατακτήσει τέσσερις φορές το τρόπαιο και κάθε χρονιά ήταν μέσα στις καλύτερες ομάδες τις Ευρώπης.


 

  • Ο πολυεκατομμυριούχος Massimo Moratti ήταν ο πρόεδρος που ανέλαβε να φέρει την Ίντερ Μιλάνου στην κορυφή της Ευρώπης. Ο Massimo Moratti ξόδεψε αρκετά χρήματα απο το 1995, που ανέλαβε την προεδρία της Ίντερ Μιλάνου. Η Ίντερ Μιλάνου άρχισε να κυριαρχεί και να κατακτά πρωταθλήματα στην Ιταλία, αλλά στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις η παρουσία της δεν ήταν αυτή που ήθελαν οι οπαδοί της. Ο Massimo Moratti αποφάσισε να προσλάβει τον Πορτογάλο προπονητή José Mourinho και να του αναθέσει την τεχνική ηγεσία της ομάδας. Ο José Mourinho πλαισίωσε τους παλαιότερους παίκτες της ομάδας με καταξιωμένους, φιλόδοξους και διξασμένους για απαντήσεις ποδοσφαιριστές. Δίπλα στους παλιούς και έμπειρους Javier Zanetti, Walter Samuel και Esteban Cambiasso, ο Πορτογάλος τεχνικός τοποθέτησε τον ''αποτυχημένο'' στην Ρεάλ Μαδρίτης Wesley Sneijder, τον ''μη απαραίτητο'' στη Μπαρτσελόνα Samuel Eto'o και τους φιλόδοξους Diego Milito και Goran Pandev. Η Ίντερ Μιλάνου απέκτησε σταθερότητα και συγκεκριμένη τακτική στον αγωνιστικό χώρο και οι επιτυχίες δεν άργησαν να έρθουν.


 

  • Η Μπάγερν Μονάχου, πιστή στις αρχές της που την ήθελαν να προχωρεί σε προσθήκες ουσιαστικές, αλλά όχι οικονομικά ασύμφορες, ανέθεσε την καθοθήγηση της ομάδας στον Ολλανδό Louis van Gaal . Ο Ολλανδός, με μεγάλη καριέρα σε Άγιαξ και Μπαρτσελόνα, ήξερε τι χρειαζόταν για να φτάσει μια ομάδα στην κορυφή.Ο δημιουργός της μεγάλης ομάδας του Άγιαξ, που κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών στον τελικό της Βιεννης το 1995, εμπιστεύτηκε στον συμπατριώτη του, Arjen Robben και τον Γάλλο μέσο Franck Ribéry ηγετικές θέσεις στο σχήμα της βαυαρικής ομάδας. Ταυτόχρονα έδωσε ευκαιρίες σε νέους παίκτες να δείξουν το ταλέντο τους, όπως ο Holger Badstuber, Mario Gómez και Thomas Müller.


 

  • Στον δρόμο για τον τελικό η Ίντερ Μιλάνου ξεκίνησε τους αγώνες της απο τον Ζ' όμιλο μαζί με τις Μπαρτσελόνα, Ρούμπιν Καζάν και Ντιναμό Κιέβου. Οι Ιταλοί πήραν την πρόκριση τερματίζοντας στη δεύτερη θέση του ομίλου με συγκομιδή 9 βαθμών. Στη φάση των 16 κληρώθηκαν με την αγγλική Τσέλσι παίρνοντας την πρόκριση με δύο νίκες. Στα προημιτελικά η Ίντερ Μιλανου αντιμετώπισε την φιλόδοξη ΤΣΣΚΑ Μόσχας και χωρίς να συναντήσει δυσκολίες την απέκλεισε με δύο νίκες. Η μεγάλη πρόκληση για την ομάδα του José Mourinho εμφανίστηκε στα ημιτελικά, όπου θα έπρεπε να αποκλείσει την, κατά γενική ομολογία, καλύτερη ομάδα του θεσμού και κάτοχο του τίτλου Μπαρτσελόνα. Οι ''νερατζούρι'' θριάμβευσαν στο πρώτο παιχνίδι του Μιλάνου με 3-1 και άντεξαν στο συνεχές σφυροκόπημα των Ισπανών στο παιχνίδι-ρεβάνς, παίρνοντας με ανώδυνη ήττα 1-0 το εισητήριο για τον τελικό. Η Μπάγερν Μονάχου κληρώθηκε στον Α' όμιλο μαζί με την Μπορντό, την Γιουβέντους και την Μακάμπι Χάϊφα. Οι Γερμανοί πήραν τη δεύτερη θέση απο αυτόν τον αμφίρροπο όμιλο και κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν στη φάση των 16 την ιταλική Φιορεντίνα. Οι Βαυαροί κέρδισαν εντός έδρας με 2-1 και έχασαν με 3-2 στη ρεβάνς της Φλωρεντίας. Η Μπάγερν Μονάχου πήρε την πρόκριση, χάρη στα εκτός έδρας γκολ. Αντίπαλος της στα προημιτελικά ήταν η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Η Μπάγερν Μονάχου απέκλεισε τους Άγγλους ακριβώς με τον ίδιο τρόπο και σκορ που απέκλεισε τους Ιταλούς. Στην ημιτελική φάση, οι Γερμανοί θα αντιμετωπίσουν τη γαλλική Λυόν και θα πάρουν με δύο άνετες νίκες την πρόκριση για τον τελικό της Μαδρίτης.


 

 
  • Ο τελικός διεξήχθη στις 22 Μαϊου 2010 στο στάδιο Santiago Bernabéu της Μαδρίτης, παρουσία 73.170 θεατών. Οι δύο ομάδες είχαν από μία σημαντική απουσία σε αυτόν τον τελικό. Ο Louis van Gaal θα στερηθεί τη συμμετοχή του τιμωρημένου Franck Ribéry, τον οποίο θα αντικαταστάσει με τον Hamit Altıntop. Ο José Mourinho δεν θα έχει στη διάθεση του, λόγω τιμωρίας, τον μέσο Thiago Motta. Η Μπάγερν Μονάχου θα μπει πιο αποφασιστικά το παιχνίδι με τον κινητικό Arjen Robben να έιναι η κυριότερη απειλή για την ιταλική άμυνα. Στην πρώτη επίσκεψη στην άμυνα των Ιταλών, οι Γερμανοί ζητήσαν πέναλτυ, όταν σε κεφαλιά του Daniel Van Buyten η μπάλα χτύπησε στο χέρι του Maicon. Η Ίντερ Μιλάνου, μετά το μουδιασμένο ξεκίνημα, άρχισε να μεταφέρει την πίεση στην εστία του Hans-Jörg Butt . Ο Wesley Sneijder με εκτέλεση φάουλ έξω από την περιοχή της Μπάγερν Μονάχου θα ανησυχήσει την άμυνα της γερμανικής ομάδας για πρώτη φορά. Οι ομάδες ήταν φανερό ότι πρώτο μέλημα τους ήταν να μη δεχτούν γκολ και έδωσαν περισσότερη σημασία στην αμυντική τους λειτουργία. Από μια ανύποπτη φάση, η Ίντερ Μιλάνου, θα πάρει το προβάδισμα.


 

 
  • Στο 35' ο Júlio César θα εκτελέσει ένα βολέ και ο Diego Milito θα πάρει την κεφαλιά προς τον Wesley Sneijder. Ο Ολλανδός θα πασάρει ξανά στον Αργεντίνο και αυτός, αφού ξεπεράσει στο σπριντ τους αργούς αμυντικούς της Μπάγερν Μονάχου, με ωραίο σουτ θα σημειώσει το 1-0. Το γκολ της Ίντερ Μιλάνου θα αποσυντονίσει την Μπάγερν Μονάχου και στο 43' οι ''νερατζούρι'' θα απειλήσουν εκ νέου. Ο Diego Milito με παράλληλη μπαλιά θα βγάλει τον Wesley Sneijder σε θέση βολής, αλλά το πλασέ από το ύψος του πέναλτυ του Ολλανδού θα αποκρούσει σωτήρια ο Hans-Jörg Butt . Ο εκνευρισμός των Γερμανών ήταν έκδηλος σε κάθε τους ενέργεια με αποτέλεσμα το ημίχρονο να λήξει με 1-0. Με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου η Μπάγερν Μονάχου θα μπει δυνατά και θα πιέσει την άμυνα των Ιταλών. Στο 46' η συνεργασία των Hamit Altıntop και Thomas Müller θα αναγκάσει τον Júlio César σε σωτήρια απόκρουση. Η Ίντερ Μιλάνου, όμως, ήταν πολύ επικίνδυνη στις αντεπιθέσεις και σε μία από αυτές συνεργάστηκαν άψογα ο Goran Pandev με τον Diego Milito και χρειάστηκε η εκπληκτική επέμβαση του Hans-Jörg Butt για να σώσει την ομάδα του από το δεύτερο γκολ.


 

 
  • Η Μπάγερν Μονάχου θα απαντήσει την ευκαιρία των Ιταλών με εκτέλεση φάουλ του Arjen Robben. Ο Júlio César θα αποκρούσει και ο Thomas Müller σε δεύτερο χρόνο θα σουτάρει προς την εστία των Ιταλών, αλλά ο Esteban Cambiasso θα διώξει με το κεφάλι πριν η μπάλα περάσει τη γραμμή της εστίας. Οι Βαυαροί είχαν την κατοχή της μπάλας και ήλεγχαν τον ρυθμό του αγώνα, αλλά δύσκολα δημιουργούσαν προβλήματα στην άμυνα των Ιταλών. Ο Louis van Gaal θα ρίξει στο παιχνίδι τον Miroslav Klose στη θέση του Hamit Altıntop για να κάνει πιο απειλητική την ομάδα του. Λίγα λεπτά αργότερα, σε μία αντεπίθεση ο Diego Milito θα ταλαιπωρήσει τον Daniel Van Buyten και με ωραίο σουτ θα διπλασιάσει τα τέρματα της Ίντερ Μιλάνου. Στο 74' ο Louis van Gaal θα ρίξει στο παιχνίδι και τον Mario Gómez σε μία απέλπιδα προσπάθεια να διεκδικήσει κάτι καλύτερο, αλλά ο χρόνος που απέμενε ήταν ελάχιστος και η Ίντερ Μιλάνου θα κρατούσε το πολύτιμο αποτέλεσμα.


 

 
  • Η Ίντερ Μιλάνου θα κατακτήσει το τρίτο τρόπαιο της ιστορίας της και ο Massimo Moratti θα δικαιωθεί για τις προσπάθειες που κατέβαλε τα τελευταία 16 χρόνια. Η Ίντερ Μιλάνου θα επιστρέψει στην κορυφή έπειτα από 45 χρόνια, όταν στον τελικό του 1965 κέρδισε την Μπενφίκα. Ο José Mourinho θα γράψει το ονομά του στο βιβλίο των ρεκόρ του θεσμού, καθώς θα κατακτήσει για δεύτερη φορά με διαφορετική ομάδα το τρόπαιο. Σημαντική συμβολή στην επικράτηση των ''νερατζούρι'' είχαν οι οργανωτικές αρετές του Wesley Sneijder και η εκτελεστική δεινότητα του Diego Milito. Η Μπάγερν Μονάχου προσπάθησε, αλλά η απουσία του Franck Ribéry της στοίχισε. Ο Arjen Robben ανέλαβε όλες τις επιθετικές πρωτοβουλίες των Βαυαρών, αλλά ήταν απελπιστικά μόνος.


 

Share this post


Link to post

akimwi.png

2010/11 Barcelona vs Manchester United again!!


 

  • Ο Τελικός του Champions League για το 2011 διεξήχθη στις 28 Μαΐου στο Στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου μεταξύ της Μπαρτσελόνα και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ο αγώνας έληξε με σκορ 3:1 υπέρ της Μπαρτσελόνα η οποία κατέκτησε το τρόπαιο για τέταρτη φορά στην ιστορία της. Διαιτητής του αγώνα ήταν ο Βίκτορ Κάσσαϊ από την Ουγγαρία.


 

  • Ο αγώνας άρχισε με δεκάλεπτη πίεση της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, παρόλο αυτά η Μπαρτσέλονα κατάφερε να αντέξει και άρχισε να επιτείθεται. Στο 26ο λεπτό, ο Πέδρο, ο οποίος έμεινε ελεύθερος και μετά από πάσα του Τσάβι, έστειλε τη μπάλα στα αριστερά του Φαν ντερ Σαρ, ο οποίος ανακοίνωσε ότι αυτός ο αγώνας θα αποτελέσει και ο τελευταίος στη καριέρα του.
  • Παρόλο αυτά, στο 34ο λεπτό, ο Γουέιν Ρούνεϊ, μετά από συνεργασία με τον Γκιγκς, έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα του Βίκτορ Βαλντέζ και διαμόρφωσε το τελικό σκορ για το πρώτο ημίχρονο. Στο δεύτερο ημίχρονο, στο 54ο λεπτό, ο Λιονέλ Μέσι έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα του Βαν ντερ Σάρ και έκανε το σκορ 2:1. Το τελικό σκορ διαμόρφωσε ο Νταβίντ Βίγια, ο οποίος έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα, με τον Φαν ντερ Σαρ να μην μπορεί να σταματήσει τη μπάλα.
  • Μετά τη λήξη του αγώνα, οι παίκτες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έλαβαν τα αργυρά μετάλλια τους, και αργότερα οι παίκτες της Μπαρτσελόνα έλαβαν τα χρυσά μετάλλια, με τον Αμπιντάλ να σηκώνει το τρόπαιο. Ο Λιονέλ Μέσι ανακηρύχθηκε ο καλύτερος παίκτης του αγώνα.


 

 

Share this post


Link to post

×
×
  • Create New...